RGD-33/2011

PREZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW DELEGATURA UOKiK w GDAŃSKU RGD - 61 - 26/11 AW Gdańsk, dnia 30 grudnia 2011r. DECYZJA nr RGD 33/2011 I. Na podstawie art. 28 ust. 1 i 2 z dnia 16 lutego 2007r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz.U. nr 50, poz. 331 ze zm.) oraz stosownie do art. 33 ust. 6 tej ustawy w związku z § 2 pkt 4 oraz § 5 ust. 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 1 lip ca 2009r. w sprawie właściwości miejscowej i rzeczowej delegatur Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (Dz.U. Nr 107, poz. 887) - w imieniu Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów po uprawdopodobnieniu , w toku postępowania wszczętego z ur zędu, przeciwko przedsiębiorcy Marcinowi Zawłockiemu zamieszkałemu w Gdańsku, prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą Marcin Zawłocki w Gdańsku, identyfikowaną na portalu aukcji internetowej http://www.allegro.pl/ pod nazwą użytkownika „Lolay (174) ”, w tym także w formie sklepu internetowego dostępnego pod adresem www.lolay.pl , stosowania praktyki naruszającej zbiorowe interesy konsumentów, określonej w art. 24 ust. 1 i art. 24 ust. 2 pkt 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, a to wskutek niewypełnienia obowiązku udzielenia konsumentom rzetelnych, prawdziwych i pełnych informacji w przedmiocie organu, który zarejestrował działalność gospodarczą przedsiębiorcy, oraz numeru, pod którym przedsiębiorca został zarejestrowany - nałożonego na prze dsiębiorców zawierających umowy na odległość z mocy art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 2 marca 2000r. o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny (Dz.U. Nr 22, poz. 271 ze zm.) oraz po z obowiązaniu się przedsiębiorcy Marcina Zawłockiego zamieszkałego w Gdańsku, prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Marcin Zawłocki w Gdańsku, do podjęcia działań zmierzających do zaniechania naruszenia zbiorowych interesów konsumentów określonych w art. 24 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, poprzez wypełnienie obowiązku: udzielenia konsumentom, zawierającym umowy na odległość, wynikających z mocy art. 9 ust. 1 pkt 1 o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności za szkod ę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny, rzetelnych, prawdziwych i pełnych informacji w przedmiocie organu, który zarejestrował działalność gospodarczą przedsiębiorcy, i numeru, pod którym przedsiębiorca został zarejestrowany, nakłada się na przedsiębiorcę obowiązek wykonania tego zobowiązania w terminie dwóch tygodni od daty uprawomocnienia się decyzji. II. Na podstawie art. 28 ust. 3 ustawy z dnia 16 lutego 2007r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz.U. Nr 50, poz. 331 ze z m.), stosownie do art. 33 ust. 6 ww. ustawy i § 2 pkt 4 oraz § 5 ust. 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 1 lipca 2009r. w sprawie właściwości miejscowej i rzeczowej delegatur Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (Dz.U. Nr 107, poz. 887), działając – w imieniu Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, nakłada się na przedsiębiorcę Marcina Zawłockiego , zamieszkałego w Gdańsku, prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Marcin Zawłocki w Gdańsku, identyfikowaną na portalu aukcji internetowej http://www.allegro.pl/ pod nazwą 80 - 824 Gdańsk, ul. Podwale Przedmiejskie 30 Tel. /Fax. (058) 346 - 29 - 32, 346 - 29 - 33, 301 - 51 - 75 2 E - mail: gdansk@uokik.gov.pl użytkownika „Lolay (174)”, w tym także w formie sklepu internetowego dostępnego pod adresem www.lolay.pl , obowiązek przekazania informacji potwierdzających wykonanie zobowiązań, o których mowa w punkcie I sentencji decyzji, w terminie 30 dni od daty uprawomocnienia się decyzji oraz przesłania opatrzonych datą wydruków ze stron internetowych sklepu internetowego potwierdzających zamieszczenie na tych stronach informacji w przedmiocie organu, który zarejestrował działalność gospodarczą przedsię biorcy i numeru, pod którym przedsiębiorca został zarejestrowany, III. Na podstawie art. 27 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 16 lutego 2007r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz.U. Nr 50, poz. 331 ze zm.), art. 33 ust. 4 i ust. 5 oraz ust. 6 tej ustawy w związk u z § 2 pkt 4 oraz § 5 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 1 lipca 2009r. w sprawie właściwości miejscowej i rzeczowej delegatur Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (Dz.U. Nr 107, poz. 887), po przeprowadzeniu postępowania w sprawie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów, wszczętego, z urzędu, przeciwko przedsiębiorcy Marcinowi Zawłockiemu zamieszkałemu w Gdańsku, prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą Marcin Zawłocki w Gdańsku, identyfikowaną na portalu a ukcji internetowej http://www.allegro.pl/ pod nazwą użytkownika „Lolay (174)”, w tym także w formie sklepu internetowego dostępnego pod adresem www.lolay.pl , działając - w imieniu Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów uznaje się za praktykę n aruszającą zbiorowe interesy konsumentów , o której mowa w art. 24 ust. 1 i art. 24 ust. 2 pkt 3 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, a to wskutek stosowania w obowiązującym w latach 2010 - 2011 wzorcu umownym „Regulamin”, zamieszczonym przy identyf ikatorze przedsiębiorcy na portalu Allegro.pl pod nazwą użytkownika: „ Lolay (174)” - w pkt 1 „Zasady zwrotów”, postanowienia o treści: Towar możesz zwrócić lub wymienić w ciągu tygodnia od momentu jego otrzymania - Towar musi być w nienaruszonym stanie, wprowadzającego w błąd konsumentów - zawierających z ww. przedsiębiorcą umowę na odległość za pośrednictwem aukcji internetowej http://w ww.allegro.pl/ - co do przysługujących im – z mocy ustawy z dnia 2 marca 2000r. o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny – praw w zakresie możliwości i warunków odstąpienia od umowy (z wrotu towaru), które to działanie może wyczerpywać znamiona nieuczciwej praktyki rynkowej zdefiniowanej w art. 4 ust. 1 i 2 oraz art. 5 ust. 2 pkt 1 w związku z art. 5 ust. 3 pkt 4 ustawy z dnia 23 sierpnia 2007r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym (Dz. U. Nr 171, poz. 1206) i stwierdza się zaniechanie jej stosowania z dniem 31 marca 2011r. IV. Na podstawie art. 77 ust. 1 w związku z art. 80 ustawy z dnia 16 lutego 2007r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz.U. Nr 50, poz. 331 ze zmianami ), na podstawie art. 264 § 1 w związku z art. 263 ust. 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz.U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz w związku z art. 83 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów obciąża się przedsiębiorcę Marcina Zawłockiego zamieszkałego w Gdańsku, prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Marcin Zawłocki w Gdańsku kosztami postępowania, które kończy niniejsza decyzja administracyjna, w kwocie 5,65 zł (słownie: pięć złotyc h 65/100 groszy), i zobowiązuje do ich zwrotu Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w terminie 14 dni od daty uprawomocnienia się decyzji. Uzasadnienie Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów - Delegatura UOKiK w Gdańsku (dalej: Prez es Urzędu) przeprowadził pod sygnaturą RGD. 405 - 42/11 AW postępowanie wyjaśniające, w toku którego poddał analizie wzorce umowne stosowane w latach 2010 – 2011 w obrocie konsumenckim przez użytkownika konta Allegro identyfikowanego pod nazwą „Lolay (174)” na portalu aukcji internetowej http://www.allegro.pl/ w celu ustalenia, czy zawarte w nich postanowienia określające prawa i obowiązki stron umów nie naruszają przepisów ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz.U. Nr 50, poz . 331 ze zm.), a w szczególności art. 24 tej ustawy (dalej: ustawy o ochronie Konkurencji i konsumentów). W wyniku postępowania Prezes Urzędu ustalił, iż ww. użytkownikiem konta Allegro jest Marcin Zawłocki zamieszkały w Gdańsku, prowadzący działalność go spodarczą pod nazwą Marcin Zawłocki w Gdańsku, w tym również w formie sklepu internetowego dostępnego pod adresem www.lolay.pl (dalej: Przedsiębiorca). Zważywszy na to, że Przedsiębiorca: 1. nie zamieścił pod domeną www.lolay.pl istotnej dla konsumentów, k orzystających z oferty sklepu internetowego, informacji o organie, który zarejestrował prowadzoną przez niego działalność gospodarczą, jak i o numerze, pod którym w ewidencji działalności gospodarczej działalność ta została zarejestrowana, przez co uchybia przepisom ustawy z dnia 2 marca 2000r. o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny (Dz.U. Nr 3 22, poz. 271 ze zm.), tj. wymogom wynikającym z art. 9 ust. 1 pkt 1 tej ustawy (dalej: ustawy o ochronie niektórych praw konsumentów [...]), 2. wprowadzał w błąd konsumentów, zawierających z nim umowy na odległość na portalu aukcji internetowej http://www.allegro.pl/ , co do ich faktycznych uprawnień – przysługujących im z mocy art. 7 ust. 3 ustawy o ochronie niektórych praw konsumentów [...] – w przedmiocie odstąpienia od umowy i warunków, na jakich to odstąpienie może nastąpić, jak i pozbawia informacji o dopuszczalnym terminie zwrotu towaru zakupionego na podstawie takiej umowy, wskutek stosowani a we wzorcu umownym „Regulamin”, zamieszczonym przy identyfikatorze przedsiębiorcy na portalu Allegro.pl pod nazwą użytkownika: „ Lolay (174)” - w pkt 1 „Zasady zwrotów”, postanowienia o treści: Towar możesz zwrócić lub wymienić w ciągu tygodnia od momentu jego otrzymania - Towar musi być w nienaruszonym stanie, które to działanie mogło nosić znamiona nieuczciwej praktyki rynkowej i naruszać przepisy ustawy z dnia 23 sierpnia 2007r. o przeciwdzia łaniu nieuczciwym praktykom rynkowym (Dz.U. Nr 171, poz. 1206), tj. art. 4 ust. 1 i 2 oraz art. 5 ust. 2 pkt 1 w związku z art. 5 ust. 3 pkt 4 tej ustawy (dalej: ustawy o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym) Prezes Urzędu postanowieniem nr 2 30 z dnia 23 sierpnia 2011 r. wszczął postępowanie w sprawie podejrzenia stosowania przez Przedsiębiorcę praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów, o których mowa w art. 24 ust. 1 i, odpowiednio, art. 24 ust. 2 pkt 2 i art. 24 ust. 2 pkt 3 ustaw y o ochronie Konkurencji i konsumentów . Prezes Urzędu postanowieniem nr 357 z dnia 13 grudnia 2011r. zaliczył w poczet dowodów część materiałów stanowiących akta sprawy prowadzonej pod sygnaturą RGD. 405 - 42/11 AW, tj. pismo Miejskiego Rzecznika Konsumen tów w Koszalinie z dnia 30 marca 2011r. z załącznikami (karty akt 4 - 6) oraz pismo przedsiębiorcy z datą wpływu do Delegatury UOKiK w Gdańsku 16 sierpnia 2011r. z zaświadczeniem o dokonaniu wpisu do ewidencji działalności gospodarczej (k. 22 - 24) W toku p ostępowania Prezes Urzędu ustalił następujący stan faktyczny: 1) Przedsiębiorca Marcin Zawłocki zamieszkały w Gdańsku działalność gospodarczą pod nazwą Marcin Zawłocki w Gdańsku prowadzi od dnia 19 kwietnia 20101 r. na podstawie wpisu do ewidencji działalnoś ci gospodarczej prowadzonej przez Prezydenta Miasta Gdańska pod numerem ewidencyjnym 147478, której przedmiot został określony jako: 47.91.Z - Sprzedaż detaliczna prowadzona przez domy sprzedaży wysyłkowej lub internet 47.99.Z - Pozostała sprzedaż detalicz na prowadzona poza siecią sklepową, straganami i targowiskami 2) Przedsiębiorca uczestniczy w obrocie konsumenckim prowadząc działalność gospodarczą: a) jako użytkownik konta Allegro 1 Lolay o numerze: 174, dokonujący za jego pośrednictwem umowy sprzedaży towar u bez jednoczesnej obecności stron, tj. sprzedawcy i zamawiającego konsumenta posiadającego przy wykorzystaniu sieci telekomunikacyjnej; realizacja zamówienia w ramach Allegro następuje poprzez uczestnictwo w aukcji (procedura zawierania Umów, obejmująca z arówno tryb ofertowy, jak i tryb licytacji, zgodnie z regulaminem Allegro) na podstawie zamówienia, tj. czynności prawnej dokonywana przy wykorzystaniu koszyka, podczas której zamawiający posługując się indywidualnym kontem wyraża wolę kupna wybranych towa rów zgodnie z ich opisem oraz ceną wynikającą z obowiązującego cennika i sposobu płatności, tj. czynności polegającej na zapłacie, w sposób określony w regulaminie przedsiębiorcy, wskazanej ceny towaru obejmującej koszty dostawy przy jednoczesnym zachowan iu ochrony danych osobowych zamawiającego. b) w formie sklepu internetowego pod adresem domeny www.lolay.pl , dostępnego również z portalu Allegro. 3) Z dokonanych ustaleń wynika, że: a) Na stronach ww. sklepu internetowego Przedsiębiorca nie zamieścił informacji o organie, który zarejestrował prowadzoną przez niego działalność gospodarczą oraz o numerze, pod którym została ona zarejestrowana w ewidencji działalności gospodarczej. b) Przedsi ębiorca we wzorcu umownym „Regulamin” zamieszczonym przy identyfikatorze na portalu Allegro.pl pod nazwą użytkownika: „ Lolay (174)” - w pkt 1 „Zasady zwrotów” informował konsumentów zawierających z nim umowy na odległość, że 1 Allegro – prowadzony przez Grupę Allegro sp. z o.o. z siedzibą w Poznaniu serwis transakcji on - line, w ramach którego organizowane są Aukcje. Warunki korzystania z Allegro określa regulamin dostępny na stronie www.allegro.pl , zgodnie z którym: umowa sprze daży towaru oferowanego przez Sprzedawcę, zawierana bez jednoczesnej obecności Stron przy wykorzystaniu sieci telekomunikacyjnej; towarem są rzeczy ruchome oferowane przez Sprzedawcę (w tym wypadku: Przedsiębiorca – Marcin Zawłocki w Gdańsku) do sprzedaży detalicznej w lola; Zamawiający – osoba fizyczna (tu: Konsument - osoba fizyczna, dokonująca zakupów w Lolay niezwiązanych bezpośrednio z jej działalnością gospodarczą lub zawodową) bądź osoba prawna lub jednostka organizacyjna posiadająca zdolność do czyn ności prawnych, która może dokonywać zakupów Towarów; Koszyk – elektroniczny formularz udostępniony przez Allegro, za pomocą którego Zamawiający biorąc udział w Aukcji dokonuje zakupu Towarów; Indywidualne Konto – indywidualne konto Zamawiającego, utworzo ne zgodnie z regulaminem Allegro, za pomocą którego Zamawiający dokonuje Zamówień lub korzysta z innych usług Lolay 4 Towar możesz zwrócić lub wymienić w ciągu tygodnia od momentu jego otrzymania - Towar musi być w nienaruszonym stanie. 4) W odpowiedzi na wezwanie Prezesa Urzędu z dnia 26 września 2011r. Przedsiębiorca, pismem z dnia 14 października 2011r. wyjaśnił, iż: a) n a witrynie internetowej sklepu obok pełnego adresu firmy podał numery NIP i Regon, co w jego przekonaniu pozwala na identyfikację prowadzonej przez działalności gospodarczej; brak informacji dotyczących organu, który zarejestrował tę działalność i nadanego numeru ewidencyjnego nie było jego zamiarem, dlatego też zobowiązał się do niezwłocznego uzupełnienia wszelkich brakujących informacji pod domeną www.lolay.pl w taki sposób, aby nie naruszały art. 24 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, poprzez wy pełnienie obowiązku udzielenia konsumentom zawierających umowy na odległość wynikających z mocy art. 9 ust. 1 pkt 1 i 10 ustawy o ochronie niektórych praw konsumentów [...], rzetelnych, prawdziwych i pełnych informacji w przedmiocie organu, który zarejest rował działalność gospodarczą przedsiębiorcy, i numeru, pod którym przedsiębiorca został zarejestrowany. b) Kwestionowane postanowienie, zawarte w pkt 1 „Zasady zwrotów” wzorca umownego „Regulamin” zamieszczonego przy identyfikatorze na portalu Allegro.pl po d nazwą użytkownika: „ Lolay (174)”, przestało obowiązywać z dniem 1 kwietnia 2011r. „kiedy to stary regulamin został całkowicie zmieniony w sposób uwzględniający przepisy prawa konsumenckiego, do którego Prezes Urzędu w zakończonym postępowaniu wyjaśniając ym nie zgłaszał uwag. Stąd też wydaje się, iż można uznać, że praktyka polegająca na stosowaniu ww. postanowienia została zaniechana (…)”. 5) Przedsiębiorca został poinformowany o zakończeniu postępowania i o możliwości wglądu w akta postępowania. M AJĄC NA UWADZE ZEBRANY MATERIAŁ DOWODOWY , P REZES U RZĘDU ZWAŻYŁ , CO NASTĘPUJE : Stosownie do art. 24 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów zakazane jest stosowanie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów, a zgodnie z art. 24 ust. 2 pkt 2 t ej ustawy przez praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów rozumie się godzące w te interesy bezprawne działanie przedsiębiorcy polegające na naruszaniu obowiązku udzielania konsumentom rzetelnej, prawdziwej i pełnej informacji. Art. 9 ust. 1 usta wy o ochronie niektórych praw konsumentów [...] stanowi, że konsument powinien być poinformowany, przy użyciu środka porozumiewania się na odległość, najpóźniej w chwili złożenia mu propozycji zawarcia umowy, m.in. o organie, który zarejestrował działalnoś ć gospodarczą przedsiębiorcy, a także numerze, pod którym przedsiębiorca został zarejestrowany, Ponadto, zgodnie z art. 24 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów zakazane jest stosowanie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów, a zgodnie z art. 24 ust. 2 pkt 3 tej ustawy przez praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów rozumie się godzące w te interesy bezprawne działanie przedsiębiorcy mające postać nieuczciwych praktyk rynkowych lub czynów nieuczciwej konkurencji. Równocz eśnie, stosownie do przepisów ustawy o przeciwdziałaniu nieuczciwych praktykom rynkowym, tj.: art. 4 ust. 1 i 2 - za nieuczciwą praktykę rynkową uznaje się w szczególności praktykę rynkową wprowadzającą w błąd, art. 5 ust. 1 - za praktykę uznaje się z a działanie wprowadzające w błąd, jeżeli działanie to w jakikolwiek sposób powoduje lub może powodować podjęcie przez przeciętnego konsumenta decyzji dotyczącej umowy, której inaczej by nie podjął, art. 5 ust. 2 pkt 1 - działaniem wprowadzającym w błąd może być, w szczególności, rozpowszechnianie nieprawdziwych informacji, art. 5 ust. 3 pkt 4 - wprowadzające w błąd działanie może dotyczyć w szczególności praw konsumenta, w tym do odstąpienia od umowy. Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy o ochronie konkure ncji i konsumentów, ochrona interesów przedsiębiorców i konsumentów podejmowana w ramach działań Prezesa Urzędu jest prowadzona w interesie publicznym. Interes publiczny zostaje naruszony wówczas, gdy oceniane działania przedsiębiorcy godzą w interesy ogó lnospołeczne i dotykają szerokiego kręgu uczestników rynku, zaburzając jego prawidłowe funkcjonowanie. Do naruszenia interesu publicznego dochodzi, gdy skutki określonych działań mają charakter powszechny, dotykają wszystkich potencjalnych podmiotów na dan ym rynku 2 . Innymi słowy, naruszenie zbiorowego interesu konsumentów stanowi jednocześnie naruszenie interesu publicznoprawnego. Ingerencja Prezesa Urzędu ma więc na celu ochronę interesów zbiorowości, a nie wprost poszczególnych, indywidualnych uczestników rynku. Aby działania Przedsiębiorcy mogły być uznane za sprzeczne z zakazem wynikającym z art. 24 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, winny spełniać łącznie następujące przesłanki: 2 Konrad Kohutek, Ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów. Komentarz , Wolters Kluwer Polska Sp. z o.o., Warszawa 2008, s. 47. 5 1) ujawniać się w obrocie konsumenckim, a więc dotyczyć działania przedsiębiorcy w relacji przedsiębiorca - konsument, 2) nosić znamię bezprawności, 3) naruszać zbiorowe interesy konsumentów. W ocenie Prezesa Urzędu, rozpatrywana sprawa ma charakter publicznopraw ny. Wiąże się z ochroną interesu wszystkich konsumentów, którzy korzystając z oferty handlowej Przedsiębiorcy - uczestniczącego w obrocie konsumenckim jako użytkownik Konta Allegro Lolay o numerze: 174 oraz w formie sklepu internetowego pod adresem domen y www.lolay.pl , dostępnego również z portalu Allegro - byli lub mogli stać się jego klientami. Działania Przedsiębiorcy nie dotyczą interesów poszczególnych osób, których sprawy miałyby charakter jednostkowy, indywidualny i nie dający się porównać z innymi , ale kręgu konsumentów - obecnych i przyszłych kontrahentów Przedsiębiorcy, których sytuacja jest identyczna. Naruszenie interesu publicznoprawnego przejawia się tym samym w naruszeniu zbiorowego interesu konsumentów. W niniejszej sprawie istnieje zate m możliwość poddania zachowania Przedsiębiorcy dalszej ocenie pod kątem stosowania przez niego praktyki naruszającej zbiorowe interesy konsumentów. Ad 1) Zgodnie z przepisem art. 4 pkt 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, ilekroć w ustawie je st mowa o przedsiębiorcy, to definiuje się go w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz.U. z 2010r. Nr 220, poz. 1447 ze zm.), stanowiących, iż przedsiębiorcą jest osoba fizyczna, osoba prawna i jednostka organizacyjna niebędąca osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną – wykonująca we własnym imieniu działalność gospodarczą (art. 4 pkt 1), a także wspólnicy spółki cywilnej w zakresie wykonywanej przez nich działalności gospodarczej (ar t. 4 pkt 2). Odpowiednio do art. 4 pkt 12 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów i art. 22 1 Kodeksu cywilnego , za konsumenta uważa się osobę fizyczną dokonującą czynności prawnej nie związanej bezpośrednio z jej działalnością gospodarczą lub zawod ową. Marcin Zawłocki prowadzi działalność gospodarczą na podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej prowadzonej przez Prezydenta Miasta Gdańska pod numerem ewidencyjnym 147478 - zatem posiada status przedsiębiorcy w rozumieniu art. 4 pkt 1 ust awy o ochronie konkurencji i konsumentów, stąd też jego działania podlegają rygorom określonym w tej ustawie, między innymi ocenie pod katem naruszenia zakazu stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesów konsumentów. Niekwestionowana przez stronę postępowania okoliczność zawierania z osobami fizycznymi umów określających zasady świadczenia sprzedaży detalicznej prowadzonej przez domy sprzedaży wysyłkowej lub Internet, na potrzeby zaspokojenia ich potrzeb, jednoznacznie potwierdza fakt spełnienia pierwszej z ww. przesłanek. Ad 2) Wykazując dowody zaistnienia drugiej przesłanki, tj. bezprawności, rozumianej jako działanie sprzeczne z przepisami, podnieść należy, iż pojęcie bezprawności nie jest pojęciem prawnie zdefini owanym. Należy zatem przyjąć, zgodnie z jego literalnym brzmieniem, że działanie bezprawne to zachowanie sprzeczne z nakazem lub zakazem zawartym w ustawie, rozporządzeniu wydanym na podstawie i dla wykonania ustawy, umową międzynarodową mającą bezpośredni e zastosowanie w stosunkach wewnętrznych oraz z zasadami współżycia społecznego. Bezprawność jest czynnikiem o charakterze obiektywnym, tj. niezależnym od wystąpienia szkody, czy też zamiaru po stronie przedsiębiorcy dopuszczającego się działań bezprawny ch. Bezprawność jest taką cechą działania, która polega na jego sprzeczności z normami prawa lub zasadami współżycia społecznego, bez względu na winę, a nawet świadomość sprawcy. Dla ustalenia bezprawności działania wystarczy, że określone zachowanie kolid uje z przepisami prawa 3 . Ogólnie przyjęta koncepcja ochrony konsumenta w prawie europejskim wychodzi z założenia, że konsument jest słabszą stroną stosunku prywatnoprawnego 4 , nie chodzi jednak o słabość w sensie ekonomicznym, ale słabość wynikającą z n iedoinformowania i rozproszenia 5 . „Konsument korzysta z rynku w sposób „rozproszony, zindywidualizowany (podmiotowo i przedmiotowo), dlatego istnieje duże prawdopodobieństwo, że konsument nie posiada wystarczającej wiedzy na temat przysługujących mu praw, jeśli zdecyduje się zawrzeć umowę, która podlega prawu obcemu. „Niedoinformowany” konsument może zawrzeć umowę na warunkach, które mogą stanowić naruszenie praw konsumenckich lub być niezgodne z zasadami uczciwych praktyk handlowych. Słabsza pozycja konsu menta w stosunku do przedsiębiorcy w obrocie 3 por. Ustawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Komentarz , pod red. J. Szwaji, CH Beck, Warszawa 2000, s. 117 - 118. 4 Wiebe A., Cywilnoprawne ramy łączności elektronicznej (w) R. Cisek, J. Jezioro, A. Wiebe, Dobra i usługi informacyjne w prawie wspólnotowym i międzynarodowym, Warszawa 2005, s. 208 - 209. 5 Z. Radwański, Teorie oświadczeń w świetle najnowszych zjawisk społecznych – komunikacji elektronicznej i ochrony konsumentów (w) Prawo prywatne czasu przemian. Księga dedykowana prof. S. Sołtysińskiemu, Pozn ań 2005, s. 258. 6 gospodarczym dotyczy deficytu informacyjnego konsumenta (tzw. konsumenckiej asymetrii informacji), dlatego prawo powinno chronić konsumenta przed „pułapkami” sprzedaży na odległość” 6 . W gospodarce rynkowej „ko nsument ma prawo do kompletnej i jednoznacznej informacji w sprawach mających istotne znaczenie dla zabezpieczenia jego interesu prawnego w warunkach globalizacji (masowości) obrotu prawnego i wielości ofert na rynku, które nie zawsze posługują się prawdz iwymi i pełnymi informacjami, a niekiedy wprowadzają w błąd lub w sposób ukryty godzą w indywidualny i zbiorowy interes konsumentów” (wyrok Sądu Najwyższego z 20 czerwca 2006r., sygn. akt: III SK 7/2006). Podobne stanowisko zajął również Sąd Najwyższy w w yroku z dnia 11 lipca 2002r. stwierdzając, że „zasób zrozumiałej, jasnej i dostępnej informacji dla konsumenta spełnia niezbędne wymagania warunkujące możliwość dokonywania przez niego zakłóconego i racjonalnego wyboru” (sygn. akt: I CKN 1319/00). Charak terystycznymi cechami umowy konsumenckiej, a w szczególności umowy zawieranej na odległość z udziałem konsumentów 7 , są: • instytucja odstąpienia od niej przez konsumenta w określonym terminie bez podania jakichkolwiek przyczyn 8 . Prawo odstąpienia spełnia funkcję polegającą na osłabieniu łączącego strony stosunku zobowiązaniowego, uzależniając jego trwanie od decyzji jednej tylko strony, wyrażonej w określonym czasie po zawarciu umowy. Instytucja odstąpienia tworzy w europejskim prawie konsumenckim odstępstwo od zasady pacta sunt servanda 9 , umożliwiającej konsumentowi wycofanie się z transakcji 10 . • rozbudowany obowiązek informowania konsumenta w fazie zawarcia umowy, jaki i w treści samej umowy o jej przedmiocie, świadczeniach wzajemnych i konsekwencjach prawnych z niej wynikających. „Ochrona konsumenta oparta jest na koncepcji, że słabość konsumenta wynika z jego niedoinformowania czy deficytu informacji w stosunku do profesjonalisty” 11 . „Celem zapewnienia odpowiedniego poziom u informacji jest stworzenie konsumentowi realnych możliwości wyboru i podejmowania decyzji o zawarciu umowy o określonej treści. Obowiązek informowania konsumentów wynika z przepisów prawa, które ustalają sposób jego wykonania oraz skutki jego niewykona nia.” Skarżonemu przedsiębiorcy przedstawiony został zarzut naruszenia art. 24 ust 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, który stanowi, iż „ Zakazane jest stosowanie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów. ” , przy czym, stosownie do treści ust. 2 tego przepisu, przez praktykę godzącą w zbiorowe interesy konsumentów „rozumie się bezprawne działania przedsiębiorcy, w szczególności: 2) naruszanie obowiązku udzielania konsumentom rzetelnej, prawdziwej i pełnej informacji; 3) nieuczciwe p raktyki rynkowe (…).”. Przepis ten jednakże nie nakłada samodzielnie na przedsiębiorców obowiązków informacyjnych, a jedynie wskazuje, że naruszenie takich obowiązków przewidzianych w innych ustawach może stanowić praktykę naruszającą zbiorowe interesy kon sumentów. 12 Obowiązek udzielenia rzetelnej informacji oznacza, że niedozwolone jest dostarczanie konsumentom informacji nieuczciwych, niesprawdzonych bądź niedających się zweryfikować. Naruszenie zaś obowiązku udzielenia informacji prawdziwych oznacza po danie konsumentom informacji nieprawdziwych, a więc niezgodnych z obiektywnym stanem rzeczy. 13 Natomiast obowiązek udzielenia pełnej informacji, będący najczęściej naruszaną postacią obowiązku informacyjnego, polega na niepodaniu wszystkich tych informac ji, których przekazanie konsumentom jest obowiązkowe (wyrok SOKiK XVII Ama 121/05). Przedsiębiorca może dopuścić się omawianej praktyki w tej formie (niepodanie pełnej informacji) tylko wówczas i tylko w takim zakresie, w jakim pominie te informacje, które musi podać konsumentom. 14 Posiadanie bowiem tych informacji jest niezbędne konsumentowi do podjęcia prawidłowej, czyli świadomej i zarazem efektywnej decyzji rynkowej, a ich brak wpływa negatywnie lub wyłącza możliwość podjęcia przemyślanej i suwerennej decyzji rynkowej. 15 W polskim systemie prawnym katalog obowiązków informacyjnych leżących po stronie przedsiębiorcy już w chwili złożenia propozycji zawarcia umowy na odległość jest bardzo rozbudowany i zawiera się w przepisie art. 9 ustawy z dnia 2 marc a 2000r. o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny (Dz.U. Nr 22, poz. 271 ze zm.): „9.1. Konsument powinien być poinformowany, przy użyciu środka porozumiewania się na odległość, najp óźniej w chwili złożenia mu propozycji zawarcia umowy, o: z o.o., s. 39 - 40. 6 E. Łętowska, Ochrona niektórych praw konsumentów . Komentarz, Warszawa 2001, s. 32, vide Z. Radwański, Teorie oświadczeń… , s. 260; vide A. Wiebe, Cywilnoprawne … , s. 208. 7 A. Jaroszek, Prawo właściwe dla umów konsumenckich zawieranych przez Internet , Warszawa 2009, Wolters Kluwer Polska Sp. 7 8 W przypadku umów na odległość konsument ma prawo odstąpienia od zawartej umowy bez podania przyczyny lub poniesienia kosztów związanych z odstąpieniem (zob. art. 6 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 97/7/WE z dnia 20 maja 1997 r. w sprawie och rony k onsumentów w przypadku umów zawieranych na odległość. 9 vide Z. Radwański, Teorie oświadczeń… , s. 260 - 261. 10 vide E. Łętowska, Ochrona… , s. 32. 11 M. Skory, Sytuacja konsumenta w umowach elektronicznych (w) Umowy elektroniczne – próba definicji (w) Umowy elektroniczne w obrocie gospodarczym , red. J. Kołaczyński, Warszawa 2005, s. 189 12 D. Miąsik [w:] T. Skoczny (red.), Ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów. Komentarz, Warszawa 2009, s. 970. 13 Ibidem, s. 972. 14 Ibidem, s. 973. 15 decyzja Prezesa UOK iK z dnia 6 marca 2006r. nr RGD - 5/2006; 1) imieniu i nazwisku (nazwie), adresie zamieszkania (siedziby) przedsiębiorcy oraz organie, który zarejestrował działalność gospodarczą przedsiębiorcy, a także numerze, pod którym przedsiębiorca został zarejestrowa ny, 2) istotnych właściwościach świadczenia i jego przedmiotu, 3) cenie lub wynagrodzeniu obejmujących wszystkie ich składniki, a w szczególności cła i podatki, 4) zasadach zapłaty ceny lub wynagrodzenia, 5) kosztach oraz terminie i sposobie dostawy, 6) prawie odst ąpienia od umowy w terminie dziesięciu dni, ze wskazaniem wyjątków, o których mowa w art. 10 ust. 3, 7) kosztach wynikających z korzystania ze środków porozumiewania się na odległość, jeżeli są one skalkulowane inaczej niż wedle normalnej taryfy, 8) terminie, w jakim oferta lub informacja o cenie albo wynagrodzeniu mają charakter wiążący, 9) minimalnym okresie, na jaki ma być zawarta umowa o świadczenia ciągłe lub okresowe, 10) miejscu i sposobie składania reklamacji, 11) prawie wypowiedzenia umowy, o którym mowa w art. 8 ust. 3.” 9.2. Informacje, o których mowa w ust. 1, powinny być sformułowane jednoznacznie, w sposób zrozumiały i łatwy do odczytania. 9.3. Przedsiębiorca jest obowiązany do potwierdzenia konsumentowi na piśm ie informacji, o których mowa w ust. 1, najpóźniej w momencie rozpoczęcia spełniania świadczenia. 9.4. Obowiązek określony w ust. 3 nie dotyczy jednorazowych świadczeń, które same są spełniane przy użyciu środków porozumiewania się na odległość i za które rac hunek wystawia osoba fizyczna lub prawna, która w ramach swojego przedsiębiorstwa udostępnia co najmniej jeden środek porozumiewania się na odległość, dostępny dla konsumenta i przedsiębiorcy (operator środków porozumiewania się), z wyjątkiem jednak inform acji, o których mowa w ust. 1 pkt 1”. Wszczynając niniejsze postępowanie postawiono Przedsiębiorcy zarzut stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów polegających na: a) zaniechaniu podania na stronie sklepu internetowego pod domeną www. lolay.pl informacji o organie, który zarejestrował prowadzoną przez Przedsiębiorcę działalność gospodarczą oraz o numerze, pod którym w ewidencji działalności gospodarczej została zarejestrowana wskazywał na godzące w interesy konsumentów bezprawne działa nie poprzez niewypełnienie obowiązku (nałożonego na przedsiębiorców zawierających umowy na odległość z mocy przepisów ustawy szczególnej, tj. art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy o ochronie niektórych praw konsumentów [...]), , b) stosowanie we wzorcu umownym „Regula min”, zamieszczonym przy identyfikatorze przedsiębiorcy na portalu Allegro.pl pod nazwą użytkownika: „Lolay (174)” - w pkt 1 „Zasady zwrotów” postanowienia o treści: Towar możesz zwrócić lub wymienić w ciągu tygodnia od momentu jego otrzymania - Towar musi być w nienaruszonym stanie wskazywało na godzące w interesy konsumentów nieuczciwe praktyki rynkowe poprzez wprowadzanie konsumentów w błąd, co do przysługujących im uprawnień zgodnie z art. 7 ust. 3 ustawy o ochronie niektórych praw konsumentów [...] w zakresie możliwości i warunków odstąpienia od umowy (zwrotu towaru). ad a. Brak pełnej informacji o organie, który zarejestrował działalność gospodarczą Przedsiębiorcy może zostać uznane za niedopełnienie obowiązku wynikającego z z przepisów art. 9 ust . 1 pkt 1 ustawy o ochronie niektórych praw konsumentów [...], co tym samym uprawdopodabnia stosowanie bezprawnych praktyk, o których mowa w punkcie I sentencji decyzji. Przedsiębiorca nie dopełniwszy ustawowych obowiązków, mógł powodować osłabienie pozycj i konsumentów i stwarzać po ich stronie dodatkowe utrudnienia, a nawet pozbawiać dostępu do wiedzy o przysługujących, a zarazem istotnych informacjach. ad b. Zgodnie z art. 24 ust. 2 pkt 3 bezprawnym działaniem danego przedsiębiorcy, stanowiącym praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów jest stosowanie nieuczciwych praktyk rynkowych, określonych w ustawie o przeciwdziałaniu nieuczciwych praktykom rynkowym 8 Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu nieuczciwych praktykom rynkowym, stosowa na przez przedsiębiorcę praktyka rynkowa jest nieuczciwa, jeżeli jest sprzeczna z dobrymi obyczajami i w istotny sposób zniekształca lub może zniekształcić zachowanie rynkowe przeciętnego konsumenta przed zawarciem umowy, w trakcie jej zawierania lub po za warciu. Przedmiotowy przepis stanowi klauzulę generalną, która na okoliczność stosowania danej praktyki podlega stosownej konkretyzacji. Jednocześnie, ustawy o przeciwdziałaniu nieuczciwych praktykom rynkowym dokonuje podziału praktyk rynkowych na wprowadz ające w błąd oraz agresywne praktyki rynkowe (art. 4 ust. 2). Praktyki rynkowe wprowadzające w błąd mogą przybrać postać czynną i bierną, tj. polegać na działaniu (art. 5) lub zaniechaniu (art. 6) wprowadzającym w błąd. Jak wskazał Sąd Ochrony Konkurencj i i Konsumentów, w wyroku z dnia 23 lutego 2006r., sygn. XVII Ama 118/04, istotą pojęcia dobrego obyczaju jest szeroko pojęty szacunek dla drugiego człowieka. W stosunkach z konsumentami powinien on wyrażać się właściwym informowaniem o przysługujących uprawnieniach, niewykorzystywaniu uprzywilejowanej pozycji profesjonalisty i rzetelnym traktowaniu partnerów umów. Za sprzeczne z dobrymi obyczajami można uznać działania zmierzające do niedoinformowania, dezorientacji, wywołania błędnego przekonania u konsumenta, a także wykorzystania jego niewiedzy i naiwności. Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu nieuczciwych praktykom rynkowym, za nieuczciwą praktykę rynkową uznaje się działanie wprowadzające w błąd, jeżeli w jakikolwiek sposób powoduje ono lub może powodować podjęcie przez przeciętnego konsumenta decyzji dotyczącej umowy, której inaczej by nie podjął, a wiec prowadzi taka praktyka do zniekształcenia zachowań rynkowych konsumentów. W niniejszej sprawie należy rozważyć, czy informacja zamieszczona przez Przedsiębiorcę we wzorcu umownym „Regulamin”, zamieszczonym przy identyfikatorze przedsiębiorcy na portalu Allegro.pl pod nazwą uży tkownika: „ Lolay (174)” - w pkt 1 „Zasady zwrotów” o treści: Towar możesz zwrócić lub wymienić w ciągu tygodnia od momentu jego otrzymania - Towar musi być w nienaruszonym stanie, naruszyła dobre obyczaje poprzez niewłaściwe informowanie o uprawnieniach ko nsumentów oraz, czy mogły wprowadzić przeciętnego konsumenta w błąd, tj. czy mogła spowodować podjęcie przez niego decyzji dotyczącej umowy, której inaczej by nie podjął. Wskazać przy tym należy, że zgodnie z treścią art. 2 pkt 7 ustawy o ochronie niektóry ch praw konsumentów [...] przez decyzję dotyczącą umowy rozumieć należy podejmowaną przez konsumenta decyzję, co do tego, czy, w jaki sposób i na jakich warunkach dokona zakupu, zapłaci za produkt w całości lub części, rozporządzi nim lub wykona uprawnieni a związane z produktem , bez względu na to, czy konsument postanowi dokonać określonej czynności, czy też powstrzymać się od jej dokonania. Ponadto, zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o ochronie niektórych praw konsumentów [...], zniekształcenie lub możliwoś ć zniekształcenia zachowania rynkowego przeciętnego konsumenta działającego pod wpływem nieuczciwej praktyki rynkowej może dotyczyć etapu przed zawarciem umowy dotyczącej produktu, w trakcie jej zawierania lub po jej zawarciu. Działanie polegające na wpro wadzeniu w błąd jako rodzaj nieuczciwej praktyki rynkowej nie musi zatem finalnie prowadzić do dokonania przez konsumenta czynności prawnej, której, gdyby nie działał pod wpływem błędu nie podjąłby. Aby wykazać, że dany przedsiębiorca stosuje nieuczciwe praktyki rynkowe należy odnieść się zarówno do definicji praktyki wprowadzającej w błąd (art. 5 ust. 1 lub art. 6 ust. 1 ustawy o ochronie niektórych praw konsumentów [...]), jak i do ogólnej definicji nieuczciwej praktyki rynkowej z art. 4 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu nieuczciwych praktykom rynkowym Przede wszystkim w celu wykazania, iż przedsiębiorca stosował nieuczciwą praktykę rynkową konieczne jest uznanie, że zarzucane im zachowanie mieści się w pojęciu praktyki rynkowej, o której mowa w art. 4 u st. 1 ustawy o przeciwdziałaniu nieuczciwych praktykom rynkowym Definicje praktyki rynkowej podaje art. 2 pkt 4 przedmiotowej ustawy wskazując, iż za taką uznaje się działanie lub zaniechanie przedsiębiorcy, sposób postępowania, oświadczenie lub informację handlową, w szczególności reklamę i marketing, bezpośrednio związane z promocją lub nabyciem produktu prz ez konsumenta. Prezes Urzędu kwestionując zawarte we wzorcu umownym „Regulamin” postanowienie, tj.: Towar możesz zwrócić lub wymienić w ciągu tygodnia od momentu jego otrzymania - Towar musi być w nienaruszonym stanie , uznał, że taka treść komunikatu wpr owadza konsumentów, zawierających z nim umowę na odległość, w błąd, co do przysługujących mu – z mocy art. 7 ust. 3 ustawy o ochronie niektórych praw konsumentów [...] – praw w zakresie możliwości i warunków odstąpienia od umowy (zwrotu towaru) i wyczerpu je znamiona nieuczciwej praktyki rynkowej zdefiniowanej w art. 4 ust. 1 i ust. 2 oraz art. 5 ust. 2 pkt 1 w związku z art. 5 ust. 3 pkt 4 ustawy o przeciwdziałaniu nieuczciwych praktykom rynkowym, co stanowi praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumen tów, zdefiniowaną w art. 24 ust. 1 i 2 pkt 3 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów Do takiego wniosku prowadzi analiza przedmiotowego działania przedsiębiorcy pod kątem spełnienia dwóch kryteriów: sprzeczności z dobrymi obyczajami oraz istotnego wpł ywu praktyki rynkowej na zachowanie gospodarcze przeciętnego konsumenta. Nierzetelne informowanie przez profesjonalistę konsumenta odnośnie przysługujących mu uprawnień niewątpliwie narusza dobre obyczaje. 9 Wskazany wyżej wyrok SOKiK z dnia 23 lutego 200 6r. określa działania przedsiębiorcy zmierzające do wywołania błędnego przekonania u konsumenta jako sprzeczne z dobrymi obyczajami. Niezależnie od istniejącego orzecznictwa należy wskazać, że z obiektywnych norm postępowania, moralnych i zwyczajowych (sta ranność zawodowa), stosowanych w działalności gospodarczej jasno wynika powinność właściwego informowania konsumentów przez przedsiębiorcę o przysługujących uprawnieniach i rzetelnego traktowania partnerów umów. Przedsiębiorca jest profesjonalistą i tym ba rdziej powinien zadbać o właściwe poinformowanie swoich kontrahentów o przysługujących im uprawnieniach. Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 3 w związku z art. 10 ust. 1 ustawy o ochronie niektórych praw konsumentów [...] 14 - dniowy termin na zwrot towaru jest licz ony od dnia złożenia przez konsumenta oświadczenia o odstąpieniu od umowy (na złożenie takiego oświadczenia konsument ma 10 dni od momentu wydania rzeczy), a nie od dnia zakupu rzeczy. Z tego samego przepisu wynika, że zwrot towaru może być dokonany bezwar unkowo, bez podania przyczyn, a więc bez konieczności podejmowania uprzedniego kontaktu (niezależnie od jego formy) ze sprzedającym. Doktryna, odnosząc się do formy składanego oświadczenia o odstąpieniu od umowy, wskazała, że powinno mieć ono formę pisemną dla celów dowodowych, nie jest to jednak jedyna możliwa forma takiego oświadczenia. Możliwe jest także uznanie za złożenie przedmiotowego oświadczenia faktu dokonania zwrotu zakupionej rzeczy (komentarz do ustawy o ochronie niektórych praw konsumentów ora z odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny, Olczyk Magdalena, LEX/el. 2004). Oświadczenie woli o odstąpieniu od umowy jest niezależnie od jego formy czynnością prawną wymagającą aktywności wyłącznie jednej strony, w tym wypadku ko nsumenta. W żaden sposób nie jest do tej czynności konieczny kontakt z przedsiębiorcą, poza jednostronnym zakomunikowaniem mu decyzji o odstąpieniu od umowy, a co więcej przedsiębiorca nie ma żadnych podstaw prawnych do żądania uprzedniego (przed zamierzon ym przez konsumenta odstąpieniem od umowy i zwrotem towaru) podjęcia z nim kontaktu. Z ocenianego zapisu wzorca „Regulaminu” przy identyfikatorze Przedsiębiorcy na portalu Allegro.pl pod nazwą użytkownika: „lolay (174)” - w pkt 1 „Zasady zwrotów”, wynika zaś, że Przedsiębiorca uwzględnia zwrotów lub wymianę towaru w terminie tygodnia od momentu jego otrzymania. Ponadto, zwrot towaru może nastąpić po spełnieniu warunku, że „Towar musi być w nienaruszonym stanie”, co jest niczym innym jak przekazywaniem s woim klientom informacji nierzetelnych i niewątpliwie narusza dobre obyczaje w sferze handlu poprzez wprowadzanie ich w błąd, zważywszy na treść przytoczonego wyżej przepisu zawartego w art. 7 ust. 1 i 3 w zw. z art. 10 ust. 1 ustawy o ochronie niektórych praw konsumentów [...] Podana przez Przedsiębiorcę informacja o możliwym terminie zwrotu oraz warunkach zwrotu zakupionego przez konsumenta towaru mogła wpłynąć na zachowanie rynkowe tegoż konsumenta, w tym przypadku na etapie po zawarciu umowy. Rezult atem wprowadzenia w błąd konsumenta mogło być jego zaniechanie złożenia oświadczenia o odstąpieniu od umowy i dokonania zwrotu towaru (niezależnie od przyczyn takiej decyzji), a to z uwagi na przekonanie o upływie terminu na dokonanie takiego zwrotu, podcz as gdy w rzeczywistości taki termin jeszcze nie upłynął. Z natury rzeczy, wskazany przez przedsiębiorcę termin jednego tygodnia na zwrot towaru, liczony od momentu jego otrzymania, niezależnie od niedookreśloności pojęcia „otrzymania”, będzie dla konsument a krótszy niż termin 14 - dniowy liczony od dnia złożenia oświadczenia o odstąpieniu od umowy, na złożenie którego konsumentowi przysługuje z kolei termin 10 - dniowy od daty wydania rzeczy. Zaniechanie przez Przedsiębiorcę rzetelnego poinformowania konsument a przysługującego możliwości skorzystania z przysługującego mu z mocy prawa uprawnienia do odstąpienia od umowy w terminie 10 dni od dnia wydanie rzeczy, z uwzględnieniem wyjątków, kiedy prawo to nie przysługuje (co jest instytucją nietypową dla prawa cyw ilnego, jednakże charakterystyczną dla umów zawieranych na odległość) skutkuje tym, że konsument nie korzysta z przysługujących mu uprawnień z uwagi na brak znajomości odpowiednich przepisów w ogóle, albo z uwagi na brak wiedzy na temat tego, że wykonanie niektórych czynności może spowodować wyłączenie tego prawa. Takie działanie wprowadza konsumentów, zawierających z przedsiębiorcą umowy na odległość, w błąd co do ich faktycznych uprawnień – przysługujących im z mocy ustawy o ochronie niektórych praw kons umentów [...] – w przedmiocie odstąpienia od umowy i warunków, na jakich to odstąpienie może nastąpić, jak i pozbawia informacji o dopuszczalnym terminie zwrotu towaru zakupionego na podstawie takiej umowy, które to działanie nosi znamiona praktyki rynkow ej zdefiniowanej w art. 4 ust. 1 i ust. 2 oraz art. 5 ust. 2 pkt 1 w związku z art. 5 ust. 3 pkt 4 U.p.n.p.r Z ustalonego stanu faktycznego i dokonanej analizy w niniejszej sprawie wynika, że przedsiębiorca Marcina Zawłocki działał bezprawnie, bowiem: na stronach internetowych sklepu internetowego pod domeną www.lolay.pl nie umieścił wszystkich informacji bezwzględnie wymaganych przepisami ustawy o ochronie niektórych praw konsumentów [...], nie zapewnił konsumentom podstawowego zakresu informacji w pełni pozwalających im na korzystanie z przyznanych uprawnień, do których powinni mieć dostęp w dogodnym dla siebie momencie, Ad 3) 10 Za spełnioną należy także uznać trzecią przesłankę, bowiem naruszenie zbiorowych interesów konsumentów ma miejsce wtedy, gdy działanie przedsiębiorcy godzi w interesy konsumentów jako zbiorowości, to jest, w sytuacji, gdy skierowane jest nie tylko do wyodr ębnionej indywidualnie grupy konsumentów, lecz szerszego nieograniczonego liczbowo kręgu osób, do których dotarła i dotrzeć może oferta przedsiębiorcy, a w rozpatrywanej sprawie wymieniony warunek jest spełniony – działania Marcina Zawłockiego nie mają jed nostkowego charakteru, godzą w interesy ogółu, korzystających z jego oferty, z góry nieustalonej zbiorowości konsumentów. Oferta handlowa Przedsiębiorcy na stronie internetowej, niespełniająca wymogów ustawy o ochronie niektórych praw konsumentów [...], ad resowana jest nie do ściśle zindywidualizowanego konkretnego konsumenta, lecz do z góry nieokreślonej, niemożliwej do zidentyfikowania liczby konsumentów, których sytuacja jest identyczna i wspólna. W świetle powyższego, Prezes Urzędu uznał, że w odniesi eniu do postawionych Przedsiębiorcy zarzutów wszystkie ustawowe przesłanki art. 24 ust. 1 i art. 24 ust. 2 pkt 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów zostały uprawdopodobnione, zaś art. 24 ust. 1 i art. 24 ust. 2 pkt 3 zostały spełnione i udowodnio ne. Zgodnie z art. 28 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, jeżeli w toku postępowania w sprawie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów zostanie uprawdopodobnione, na podstawie okoliczności sprawy, informacji zawartych we wniosk u lub będących podstawą wszczęcia postępowania z urzędu, że przedsiębiorca stosuje praktykę, o której mowa w art. 24 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, a przedsiębiorca, któremu jest zarzucane naruszenie tego przepisu, zobowiąże się do podjęcia lub zaniechania określonych działań zmierzających do zapobieżenia tym naruszeniom, Prezes Urzędu może, w drodze decyzji, nałożyć obowiązek wykonania tych zobowiązań, a stosownie do art. 28 ust. 2 może też określić termin ich wykonania. Równocześnie, w de cyzji, o której mowa wyżej, Prezes Urzędu nakłada na przedsiębiorcę lub związek przedsiębiorców, obowiązek składania w wyznaczonym terminie informacji o stopniu realizacji przyjętych zobowiązań (art. 28 ust. 3 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów). Jak wykazano wcześniej, w okolicznościach przedmiotowej sprawy zostało uprawdopodobnione, że Marcin Zawłocki stosuje praktyki naruszające zbiorowe interesy konsumentów, określone w art. 24 ust. 1 i ust. 2 pkt. 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów Jednocześnie Przedsiębiorca Marcin Zawłocki zamieszkały w Gdańsku, prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą Marcin Zawłocki w Gdańsku, zobowiązał się do podjęcia działań zmierzających do zaniechania naruszenia zbiorowych interesów konsumentów określon ych w art. 24 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, poprzez wypełnienie obowiązku udzielenia konsumentom zawierających umowy na odległość wynikających z mocy art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy o ochronie niektórych praw konsumentów [...], rzetelnych, prawdz iwych i pełnych informacji w przedmiocie organu, który zarejestrował działalność gospodarczą przedsiębiorcy, i numeru, pod którym przedsiębiorca został zarejestrowany i wprowadzenia ich na stronach sklepu internetowego. W ocenie Prezesa Urzędu podjęte zo bowiązanie w sposób wystarczający zabezpiecza i chroni interesy konsumentów. Biorąc pod uwagę wymienione okoliczności orzeczono, jak w pkt I sentencji . Ponadto Prezes Urzędu, w oparciu o przepis art. 28 ust. 3 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentó w wyznaczył termin 30 dni na przekazanie informacji o wykonaniu zobowiązania, liczony od daty uprawomocnienia się decyzji. Mając to na uwadze orzeczono, jak w pkt II sentencji . Zgodnie z art. 27 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, ni e wydaje się decyzji, o której mowa w art. 26, jeżeli przedsiębiorca zaprzestał stosowania praktyki, o której mowa w art. 24. Przypadku określonym w ust. 1 Prezes Urzędu wydaje decyzję o uznaniu praktyki za naruszającą zbiorowe interesy konsumentów i stwi erdzającą zaniechanie jej stosowania. Z zebranych akt sprawy wynika, że Marcin Zawłocki uzupełnił brakujące informacje odpowiadające przepisom ustawy o ochronie niektórych praw konsumentów [...], wskazane w pkt III sentencji niniejszej decyzji, dokonując dnia 1 kwietnia 2011r. zmian treści regulaminu, w tym dostępnego na stronach internetowych sklepu www.lolay.pl , czego potwierdzeniem jest przesłany wydruk dołączony do pisma z dnia 14 października 2011r. Na tej podstawie, w dacie 31marca 2011r., Prezes Ur zędu stwierdził zaniechanie stosowania przez przedsiębiorcę praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów w przedmiotowym zakresie. Biorąc pod uwagę wymienione okoliczności orzeczono, jak w pkt III sentencji. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania. 11 Zgodnie z art. 80 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, Prezes Urzędu rozstrzyga o kosztach w drodze postanowienia, które może być zamieszczone w decyzji kończącej postępowanie. W myśl art. 77 tej ustawy, j eżeli postępowanie zostało wszczęte z urzędu i w jego wyniku organ antymonopolowy stwierdził naruszenie przepisów tejże ustawy, przedsiębiorca, który dopuścił się tego naruszenia, zobowiązany jest ponieść koszty postępowania. Niniejsze postępowanie w spr awie stosowania praktyk ograniczających konkurencję zostało wszczęte z urzędu. W jego wyniku Prezes Urzędu w punkcie III sentencji przedmiotowej decyzji stwierdził zaniechanie stosowanie przez Przedsiębiorcę praktyk, o których mowa w art. 24 ust. 1 i ust. 2 pkt. 3 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Zgodnie z art. 263 § 1 k.p.a. w związku z art. 83 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów kosztami niniejszego postępowania są wydatki związane z prowadzoną w toku tego postępowania korespondencją. W związku z powyższym Prezes Urzędu postanowił obciążyć Przedsiębiorcę kwotą kosztów w 5,65 zł (słownie: pięć złotych 65/100) stanowiących koszty wysyłki pism. Na podstawie art. 264 § 1 k.p.a. w związku z art. 83 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentó w określono Przedsiębiorcy 14 dniowy termin zwrotu Prezesowi Urzędu kosztów postępowania, liczony od dnia uprawomocnienia się niniejszej decyzji. Wobec powyższego orzeczono, jak w punkcie IV sentencji niniejszej decyzji. Koszty postępowania, określone w punkcie IV decyzji, należy uiścić w określonym w sentencji decyzji terminie na konto Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Warszawie: NBP O/O Warszawa 51101010100078782231000000. POUCZENIE: Stosownie do treści art . 81 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów w związku z art. 479 28 § 2 k.p.c. – od niniejszej decyzji przysługuje odwołanie do Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, w terminie dwutygodniowym od dnia jej doręczen ia, za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów – Delegatury Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Gdańsku. W przypadku kwestionowania wyłącznie postanowienia o kosztach zawartego w pkt IV sentencji niniejszej decyzji, stosowni e do art. 81 ust. 5 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów w związku z art. 479 32 § 1 i 2 k.p.c. oraz art. 264 § 2 k.p.a. w związku z art. 83 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, przysługuje zażalenie do Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Ochr ony Konkurencji i Konsumentów, w terminie tygodniowym od dnia doręczenia niniejszej decyzji, za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów - Delegatury Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Gdańsku. Otrzymuje: 1) Marcin Zawłocki 2) a/a