RKT-11/2001

1 PREZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW DELEGATURA URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW W KATOWICACH 40-024 Katowice, ul. Powstańców 41a Tel./Fax (0-32) 256-46-96, Tel/Fax (0-32) 255-26-47, Tel. /Fax (0-32) 255-44-04 E-mail: katowice@uokik.gov.pl Katowice, dn. 2001-03-30 RKT-500/02/00/HS Decyzja Nr RKT 11/2001 Na podstawie art. 154 § 1 i § 2 k.p.a. w imieniu Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów uchyla się decyzję administracyjną Nr RKT 25/2000 z dnia 07.07.2000 r. sygn. akt RKT-500/02/00/HS. Uzasadnienie. Po rozpatrzeniu wniosku Powiatowego Rzecznika Konsumentów w Wadowicach (dalej zwany Rzecznikiem) z dnia 12.04.2000 r. o wszczęcie postępowania antymonopolowego przeciwko Beskidzkiej Energetyce S.A. (dalej zwana BE), organ antymonopolowy wydał w dniu 07.07.2000 r. decyzję administracyjną Nr RKT 25/2000. Rzecznik podniósł, Ŝe osoba, w której interesie działał, to jest Pani Ewa F., począwszy od 1994 r. prowadzi spór z BE o zwrot kosztów związanych z przyłączeniem do sieci energetycznej swojej nieruchomości, a BE wykorzystuje pozycję monopolisty na lokalnym rynku usług energetycznych dyktuje odbiorcom energii niekorzystne warunki umowne określonych usług energetycznych, w tym podłączeń do sieci energetycznej. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów Delegatura w Katowicach dwukrotnie wzywał Rzecznika do uzupełnienia istotnego braku Ŝądania to jest do uzasadnienia wniosku i wykazania stosowania praktyk monopolistycznych, a takŜe wyjaśniał zasady postępowania antymonopolowego. Wezwania Urzędu były bezskuteczne. Rzecznik nie uzasadnił Ŝądania wszczęcia postępowania. TakŜe Rzecznik nie wykazał, iŜ BE osiągnęła nieuzasadnione korzyści. Decyzją Nr RKT 25/2000 na podstawie art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 24 lutego 1990r. o przeciwdziałaniu praktykom monopolistycznym i ochronie interesów konsumentów ( tekst jednolity Dz. U. z 1999 r. Nr 52 poz.547) odmówiono wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie o zwrot kosztów związanych z przyłączeniem do sieci energetycznej nieruchomości Pani Ewy F., a stanowisko organu antymonopolowego zawarto w jej uzasadnieniu. Od decyzji tej nie wpłynęło odwołanie i stała się ona aktem prawomocnym, ostatecznym. Powiatowy Rzecznik Konsumentów w Wadowicach skierował ponownie do organu antymonopolowego w dniu 23.01.2001 r. wniosek o wszczęcie postępowania antymonopolowego zawierający zarzut naruszenia przez BE art. 5 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 24 lutego 1990 r. o przeciwdziałaniu praktykom monopolistycznym i ochronie interesów konsumentów (tekst jednolity Dz. U. z 1999 r. Nr 52, poz.547 ze zmianami Dz. U. z 2000 r. Nr 31, poz.381; Dz. U. z 2000 r. Nr 60, poz.704 – dalej zwanej ustawą antymonopolową). W uzasadnieniu podano, Ŝe egzemplifikacją tych praktyk jest przypadek konsumenta Pani Ewy F.. Orzekanie w zakresie nowego wniosku uniemoŜliwia fakt istnienia decyzji administracyjnej 25/2000 dotyczącej tego samego stanu faktycznego i prawnego. Organ antymonopolowy zwaŜył co następuje. O moŜliwości weryfikacji decyzji ostatecznych stanowi Kodeks postępowania administracyjnego. Zgodnie z zapisem art. 154 § 1 k.p.a. decyzja ostateczna, na mocy której 2 Ŝadna ze stron nie nabyła prawa, moŜe być w kaŜdym czasie uchylona lub zmieniona przez organ administracji państwowej, który ją wydał, lub przez organ wyŜszego stopnia, jeŜeli przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony. Stosownie do zapisu art. 154 § 2 k.p.a. w przypadkach wymienionych w § 1 właściwy organ wydaje decyzję w sprawie uchylenia lub zmiany dotychczasowej decyzji. Wskazany w k.p.a. środek stanowi wyjątek od fundamentalnej w postępowaniu administracyjnym – zasady trwałości decyzji ostatecznych, wzruszenie takich decyzji moŜe nastąpić tylko w razie zaistnienia ściśle określonych przesłanek ustawowych. Zastosowanie regulacji zawartej w art. 154 § 1 k.p.a. uzaleŜnione jest od łącznego spełnienia dwóch przesłanek 1/ strona nie nabyła prawa, 2/ przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony. Decyzja Nr RKT 25/2000 nie tworzy praw nabytych dla stron postępowania i nie rozstrzyga o prawach i obowiązkach strony. Spełniona jest więc pierwsza przesłanka. Kolejny wniosek Rzecznika z dnia 23.01.2001 r. o ocenę stanu faktycznego przez pryzmat art. 5 ust. 1 pkt 6 ustawy antymonopolowej moŜna uznać za słuszny interes strony. Sentencja decyzji 25/2000 odnosi się do nieprecyzyjnego wniosku Rzecznika z dnia 12.04.2000 r. Organ administracji publicznej jest związany Ŝądaniem zawartym w podaniu, nie moŜe z urzędu zmieniać jego kwalifikacji. W nowym postępowaniu administracyjnym sygn. akt RKT-500/03/01/HS przeprowadzanym na wniosek Rzecznika z dnia 23.01.2001 r. zawierający zarzut naruszenia przez BE art. 5 ust. 1 pkt 6 ustawy antymonopolowej, występuje toŜsamość podmiotów i sprawa dotyczy tego samego stanu faktycznego. Nowy wniosek Rzecznika nie dotyczy sprawy o zwrot nakładów poniesionych przez Panią E. F. na budowę infrastruktury energetycznej, lecz zawiera zarzut naruszenia przez BE art. 5 ust. 1 pkt 6 ustawy antymonopolowej. W punkcie VI uzasadnienia wniosku z dnia 23.01.2001 r. Rzecznik podziela Ŝądanie Pani Ewy F. skierowania sprawy na drogę postępowania antymonopolowego. Urząd chciałby się odnieść do tego Ŝądania, ale prawomocna i ostateczna decyzja 25/2000 stoi na przeszkodzie, dlatego teŜ celowe i uzasadnione jest jej uchylenie. Na podstawie art. 154 k.p.a. organ, który wydał decyzję ostateczną moŜe ją w kaŜdym czasie uchylić, jeŜeli zaistnieją określone tym przepisem przesłanki. Działanie na zasadzie uznania administracyjnego wymaga respektowania art. 7 k.p.a. (zasada prawdy obiektywnej, słuszny interes strony), a w konsekwencji wykorzystania posiadanych moŜliwości w celu załatwienia sprawy. Tak więc za uchyleniem decyzji ostatecznej przemawia słuszny interes strony, albowiem ocena Ŝądania Rzecznika przez pryzmat art. 5 ust. 1 pkt 6 ustawy antymonopolowej jest uzasadniona i poprzez to spełniona jest druga przesłanka wymieniona w art. 154 § 1 k.p.a. Jak wykazano powyŜej zaistniały łącznie obie przesłanki niezbędne do zastosowanie regulacji zawartej w art. 154 § 1 k.p.a., a na podstawie tego przepisu uchylenia decyzji ostatecznej dokonuje z urzędu organ, który ją wydał, co w niniejszej sytuacji jest celowe i uzasadnione. Mając na względzie powyŜsze orzeczono jak w sentencji niniejszej decyzji. Od decyzji niniejszej przysługuje stronie prawo wniesienia odwołania do Sadu Okręgowego w Warszawie – Sądu Antymonopolowego za pośrednictwem Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Delegatura w Katowicach w terminie dwutygodniowym od dnia doręczenia decyzji. Dyrektor Delegatury Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Katowicach Alicja Kral