RKT-12/2013

1 Katowice, dnia 20 czerwca 2013 r. RKT–61–44/12/BP DECYZJA Nr RKT - 12/2013 Stosownie do art. 33 ust. 5 i 6 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. Nr 50, poz. 331 z późn. zm.) oraz § 2 pkt 4 i § 5 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 1 lipca 2009 r. w sprawie właściwości miejscowej i rzeczowej delegatur Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (Dz. U. Nr 107, poz. 887), – działając w imieniu Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów: po przeprowadzeniu wszczętego z urzędu postępowania w sprawie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów, przeciwko Mariuszowi Słowikowi prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą „E&M ELECTRONICS” Mariusz Słowik w Pyskowicach, I.1. Na podstawie art. 27 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów uznaje się za naruszającą zbiorowe interesy konsumentów praktykę polegającą na stosowaniu w Regulaminie sklepu internetowego www.audiopioneer.pl, w obrocie z konsumentami, postanowienia o treści: „ Zgodnie z ustawą z dn.2 marca 2000 roku, o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny (Dz.U. z 2000r.nr 22, poz.271), kupujący ma prawo odstąpić od zawartej umowy kupna bez podania przyczyny w ciągu 10 dni od daty odebrania przesyłki (Ustawa nie dotyczy podmiotów gospodarczych). (…) Zwracany towar należy dostarczyć (…) do siedziby firmy E&M ELECTRONICS w komplecie: przedmiot, dowód zakupu, karta gwarancyjna, oryginalne opakowanie oraz pisemne ODSTĄPIENIE OD UMOWY KUPNe-SPRZEDeŻY ”, które jest niezgodne z art. 7 ust. 1 i 3 w zw. z art. 17 ustawy z dnia 2 marca 2000 r. o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 1225), a poprzez to z art. 24 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów i stwierdza się zaniechanie jej stosowania z dniem 1 grudnia 2012 r. 2. Na podstawie art. 27 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów uznaje się za naruszającą zbiorowe interesy konsumentów praktykę polegającą na stosowaniu w Regulaminie sklepu internetowego www.audiopioneer.pl, w obrocie z konsumentami, postanowienia o treści: „ Zgodnie z ustawą z dn.2 marca 2000 roku, o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny (Dz.U. z 2000r.nr 22, poz.271), kupujący ma prawo odstąpić od zawartej umowy kupna bez podania przyczyny w ciągu 10 dni od daty odebrania przesyłki (Ustawa nie dotyczy podmiotów gospodarczych) Jest to możliwe tylko wtedy, gdy towar (…) pozostaje (…) w nienaruszonym opakowaniu (…) ”, które jest niezgodne z art. 7 ust. 3 w zw. z art. 17 ustawy z dnia 2 marca 2000 r. o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 1225), a poprzez to z art. 24 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów i stwierdza się zaniechanie jej stosowania z dniem 1 grudnia 2012 r. 3. Na podstawie art. 27 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów uznaje się za naruszającą zbiorowe interesy konsumentów praktykę polegającą na stosowaniu w PREZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW DELEGATURA W KATOWICACH 2 Regulaminie sklepu internetowego www.audiopioneer.pl oraz w Regulaminach kont aukcyjnych o nazwie donat2004 oraz audiopioneer_pl znajdujących się na portalu allegro.pl, w obrocie z konsumentami, postanowienia o treści: „ (…) Zwracany towar należy dostarczyć KURIEREM do siedziby firmy E&M ELECTRONICS (…) ”, które jest niezgodne z art. 7 ust. 1 i 3 w zw. z art. 17 ustawy z dnia 2 marca 2000 r. o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 1225), a poprzez to z art. 24 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów i stwierdza się zaniechanie jej stosowania z dniem 1 grudnia 2012 r. 4. Na podstawie art. 27 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów uznaje się za naruszającą zbiorowe interesy konsumentów praktykę polegającą na stosowaniu w Regulaminie sklepu internetowego www.audiopioneer.pl oraz w Regulaminach kont aukcyjnych o nazwie donat2004 oraz audiopioneer_pl znajdujących się na portalu allegro.pl, w obrocie z konsumentami, postanowień o treści: „ (…) Sklep gwarantuje zwrot kwoty równej cenie towaru w ciągu 14 dni roboczych na konto bankowe wskazane przez Kupującego (…) ” oraz „ (…) Gwarantujemy zwrot kwoty równej cenie towaru w ciągu 14 dni roboczych na konto bankowe wskazane przez Kupującego (…) ”, które są niezgodne z art. 7 ust. 3 w zw. z art. 17 ustawy z dnia 2 marca 2000 r. o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 1225), a poprzez to z art. 24 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów i stwierdza się zaniechanie jej stosowania z dniem 1 grudnia 2012 r. 5. Na podstawie art. 27 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów uznaje się za naruszającą zbiorowe interesy konsumentów praktykę polegającą na stosowaniu w Regulaminie sklepu internetowego www.audiopioneer.pl oraz w Regulaminach kont aukcyjnych o nazwie donat2004 oraz audiopioneer_pl znajdujących się na portalu allegro.pl, stosowanych w obrocie z konsumentami, postanowienia o treści: „ (…) Koszty przesyłek nie podlegają zwrotowi (zgodnie z ustawą z dnia 27 lipca 2002 r. o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej oraz o zmianie Kodeksu cywilnego - Dz. U. nr 141, poz. 1176 ze zm.), która nie daje podstaw do dochodzenia od sprzedawcy zwrotu kosztów dostarczenia zakupionego towaru do domu konsumenta (…) ”, które jest niezgodne z art. 7 ust. 1 i 3 w zw. z art. 17 ustawy z dnia 2 marca 2000 r. o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 1225), a poprzez to z art. 24 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów i stwierdza się zaniechanie jej stosowania z dniem 1 grudnia 2012 r. 6. Na podstawie art. 27 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów uznaje się za naruszającą zbiorowe interesy konsumentów praktykę polegającą na stosowaniu w Regulaminie sklepu internetowego www.audiopioneer.pl oraz w Regulaminach kont aukcyjnych o nazwie donat2004 oraz audiopioneer_pl znajdujących się na portalu allegro.pl, w obrocie z konsumentami postanowienia o treści: „ (…) W przypadku zwrotów towarów objętych wysyłką gratisową, zwracana kwota zostanie pomniejszona o obowiązujący koszt przesyłki (…) ”, które jest niezgodne z art. 7 ust. 3 w zw. z art. 17 ustawy z dnia 2 marca 2000 r. o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 1225), a poprzez to z art. 24 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów i stwierdza się zaniechanie jej stosowania z dniem 1 grudnia 2012 r. 7. Na podstawie art. 27 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów uznaje się za naruszającą zbiorowe interesy konsumentów praktykę polegającą na stosowaniu w Regulaminie sklepu internetowego www.audiopioneer.pl oraz w Regulaminach kont aukcyjnych o nazwie donat2004 oraz audiopioneer_pl znajdujących się na portalu allegro.pl, stosowanych w obrocie z konsumentami, postanowienia o treści: „ Na wypadek rażących nadużyć w korzystaniu przez Klientów z prawa do odstąpienia od umowy sprzedaży, o którym mowa, Sprzedający zastrzega sobie możliwość oceny takich przypadków pod kątem 3 przesłanek z art. 5 Kodeksu Cywilnego, zgodnie z którym nie można czynić ze swego prawa użytku, który by był sprzeczny ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem tego prawa lub z zasadami współżycia społecznego ”, które jest niezgodne z art. 7 ust. 1 w zw. z art. 17 ustawy z dnia 2 marca 2000 r. o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 1225), a poprzez to z art. 24 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów i stwierdza się zaniechanie jej stosowania z dniem 1 grudnia 2012 r. 8. Na podstawie art. 27 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów uznaje się za naruszającą zbiorowe interesy konsumentów praktykę polegającą na stosowaniu w Regulaminie sklepu internetowego www.audiopioneer.pl oraz w Regulaminach kont aukcyjnych o nazwie donat2004 oraz audiopioneer_pl znajdujących się na portalu allegro.pl, stosowanych w obrocie z konsumentami, postanowienia o treści: „ Instrukcje obsługi oraz inne dokumenty wysyłamy w formie elektronicznej (po otrzymaniu przez Klienta sprzętu i powiadomieniu nas o tym) ”, co jest niezgodne z art. 3 ust. 5 ustawy z dnia 27 lipca 2002 r. o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej oraz o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. Nr 141, poz. 1176 ze zm.), a poprzez to z art. 24 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów i stwierdza się zaniechanie jej stosowania z dniem 1 grudnia 2012 r. II. Na podstawie art. 27 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów uznaje się za naruszającą zbiorowe interesy konsumentów praktykę polegającą na stosowaniu w Regulaminie sklepu internetowego www.audiopioneer.pl oraz w Regulaminie kont aukcyjnych o nazwie donat2004 oraz audiopioneer_pl znajdujących się na portalu allegro.pl, w obrocie z konsumentami postanowień, które zostały wpisane do Rejestru postanowień wzorców umów uznanych za niedozwolone, o którym mowa w art. 479 45 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze zm.) o treści: 1. „ Wszelkie informacje na temat sprzętu w ofercie www.audiopioneer.pl są zgodne z danymi katalogowymi producentów. Sklep zastrzega sobie prawo do ewentualnych błędów ”, co jest niezgodne z art. 24 ust. 1 i 2 pkt 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów i stwierdza się zaniechanie jej stosowania z dniem 1 grudnia 2012 r. 2. „ Sądem właściwym dla rozpatrywania sporów wynikłych z umowy sprzedaży jest Sąd właściwy dla siedziby Sklepu internetowego ”, co jest niezgodne z art. 24 ust. 1 i 2 pkt 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów i stwierdza się zaniechanie jej stosowania z dniem 1 grudnia 2012 r. III. Na podstawie art. 27 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów uznaje się za naruszającą zbiorowe interesy konsumentów praktykę – w związku z działalnością prowadzoną za pośrednictwem strony internetowej www.audiopioneer.pl oraz kont aukcyjnych o nazwie donat2004 oraz audiopioneer_pl znajdujących się na portalu allegro.pl – polegającą na nieinformowaniu konsumentów przed zawarciem umowy na odległość, najpóźniej w chwili złożenia konsumentowi propozycji zawarcia umowy, o miejscu i sposobie składania reklamacji, co jest niezgodne z art. 9 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 2 marca 2000 r. o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 1225), a poprzez to z art. 24 ust. 1 i 2 pkt 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów i stwierdza się zaniechanie jej stosowania z dniem 1 grudnia 2012 r. IV. Na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów uznaje się za naruszającą zbiorowe interesy konsumentów praktykę polegającą na: 1. naruszaniu obowiązku udzielania konsumentom rzetelnej, prawdziwej i pełnej informacji – w związku z prowadzoną działalnością za pośrednictwem strony internetowej www.audiopioneer.pl oraz kont aukcyjnych o nazwie donat2004 oraz audiopioneer_pl znajdujących się na portalu allegro.pl – w zakresie niepotwierdzania konsumentom na piśmie, 4 najpóźniej w momencie rozpoczęcia spełniania świadczenia, informacji o imieniu i nazwisku (nazwie), adresie zamieszkania (siedziby) przedsiębiorcy, co jest niezgodne z art. 9 ust. 3 w zw. z art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 2 marca 2000 r. o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 1225), a poprzez to z art. 24 ust. 1 i 2 pkt 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów i nakazuje się zaniechanie jej stosowania. 2. naruszaniu obowiązku udzielania konsumentom rzetelnej, prawdziwej i pełnej informacji – w związku z prowadzoną działalnością za pośrednictwem strony internetowej www.audiopioneer.pl oraz kont aukcyjnych o nazwie donat2004 oraz audiopioneer_pl znajdujących się na portalu allegro.pl – w zakresie niepotwierdzania konsumentom na piśmie, najpóźniej w momencie rozpoczęcia spełniania świadczenia, informacji o istotnych właściwościach świadczenia i jego przedmiotu, co jest niezgodne z art. 9 ust. 3 w zw. z art. 9 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 2 marca 2000 r. o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 1225), a poprzez to z art. 24 ust. 1 i 2 pkt 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów i nakazuje się zaniechanie jej stosowania. 3. naruszaniu obowiązku udzielania konsumentom rzetelnej, prawdziwej i pełnej informacji – w związku z prowadzoną działalnością za pośrednictwem strony internetowej www.audiopioneer.pl oraz kont aukcyjnych o nazwie donat2004 oraz audiopioneer_pl znajdujących się na portalu allegro.pl – w zakresie niepotwierdzania konsumentom na piśmie, najpóźniej w momencie rozpoczęcia spełniania świadczenia, informacji o cenie lub wynagrodzeniu obejmujących wszystkie ich składniki, a w szczególności cła i podatki, co jest niezgodne z art. 9 ust. 3 w zw. z art. 9 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 2 marca 2000 r. o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 1225), a poprzez to z art. 24 ust. 1 i 2 pkt 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów i nakazuje się zaniechanie jej stosowania. 4. naruszaniu obowiązku udzielania konsumentom rzetelnej, prawdziwej i pełnej informacji – w związku z prowadzoną działalnością za pośrednictwem strony internetowej www.audiopioneer.pl oraz kont aukcyjnych o nazwie donat2004 oraz audiopioneer_pl znajdujących się na portalu allegro.pl – w zakresie niepotwierdzania konsumentom na piśmie, najpóźniej w momencie rozpoczęcia spełniania świadczenia, informacji o zasadach zapłaty ceny lub wynagrodzenia, co jest niezgodne z art. 9 ust. 3 w zw. z art. 9 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 2 marca 2000 r. o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 1225), a poprzez to z art. 24 ust. 1 i 2 pkt 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów i nakazuje się zaniechanie jej stosowania. 5. naruszaniu obowiązku udzielania konsumentom rzetelnej, prawdziwej i pełnej informacji – w związku z prowadzoną działalnością za pośrednictwem strony internetowej www.audiopioneer.pl oraz kont aukcyjnych o nazwie donat2004 oraz audiopioneer_pl znajdujących się na portalu allegro.pl – w zakresie niepotwierdzania konsumentom na piśmie, najpóźniej w momencie rozpoczęcia spełniania świadczenia, informacji o kosztach oraz terminie i sposobie dostawy, co jest niezgodne z art. 9 ust. 3 w zw. z art. 9 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 2 marca 2000 r. o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 1225), a poprzez to z art. 24 ust. 1 i 2 pkt 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów i nakazuje się zaniechanie jej stosowania. 6. naruszaniu obowiązku udzielania konsumentom rzetelnej, prawdziwej i pełnej informacji – w związku z prowadzoną działalnością za pośrednictwem strony internetowej www.audiopioneer.pl oraz kont aukcyjnych o nazwie donat2004 oraz audiopioneer_pl znajdujących się na portalu allegro.pl – w zakresie niepotwierdzania konsumentom na piśmie, 5 najpóźniej w momencie rozpoczęcia spełniania świadczenia, informacji o prawie odstąpienia od umowy w terminie dziesięciu dni, ze wskazaniem wyjątków, o których mowa w art. 10 ust. 3, co jest niezgodne z art. 9 ust. 3 w zw. z art. 9 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 2 marca 2000 r. o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 1225), a poprzez to z art. 24 ust. 1 i 2 pkt 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów i nakazuje się zaniechanie jej stosowania. 7. naruszaniu obowiązku udzielania konsumentom rzetelnej, prawdziwej i pełnej informacji – w związku z prowadzoną działalnością za pośrednictwem strony internetowej www.audiopioneer.pl oraz kont aukcyjnych o nazwie donat2004 oraz audiopioneer_pl znajdujących się na portalu allegro.pl – w zakresie niepotwierdzania konsumentom na piśmie, najpóźniej w momencie rozpoczęcia spełniania świadczenia, informacji o terminie, w jakim oferta lub informacja o cenie albo wynagrodzeniu mają charakter wiążący, co jest niezgodne z art. 9 ust. 3 w zw. z art. 9 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 2 marca 2000 r. o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 1225), a poprzez to z art. 24 ust. 1 i 2 pkt 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów i nakazuje się zaniechanie jej stosowania. 8. naruszaniu obowiązku udzielania konsumentom rzetelnej, prawdziwej i pełnej informacji – w związku z prowadzoną działalnością za pośrednictwem strony internetowej www.audiopioneer.pl oraz kont aukcyjnych o nazwie donat2004 oraz audiopioneer_pl znajdujących się na portalu allegro.pl – w zakresie niepotwierdzania konsumentom na piśmie, najpóźniej w momencie rozpoczęcia spełniania świadczenia, informacji o miejscu i sposobie składania reklamacji, co jest niezgodne z art. 9 ust. 3 w zw. z art. 9 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 2 marca 2000 r. o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 1225), a poprzez to z art. 24 ust. 1 i 2 pkt 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów i nakazuje się zaniechanie jej stosowania. V. Na podstawie art. 106 ust. 1 pkt 4 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów nakłada się na Mariusza Słowika prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą „E&M ELECTRONICS” Mariusz Słowik w Pyskowicach kary pieniężne w wysokości: 1. 15750 zł (piętnastu tysięcy siedmiuset pięćdziesięciu złotych), płatną do budżetu państwa, z tytułu naruszenia zakazu, o jakim mowa w art. 24 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, w zakresie opisanym w punkcie I. sentencji niniejszej decyzji 2. 2363 zł (dwóch tysięcy trzystu sześćdziesięciu trzech złotych), płatną do budżetu państwa, z tytułu naruszenia zakazu, o jakim mowa w art. 24 ust. 1 i 2 pkt 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, w zakresie opisanym w punkcie II. sentencji niniejszej decyzji, 3. 1575 zł (jednego tysiąca pięciuset siedemdziesięciu pięciu złotych), płatną do budżetu państwa, z tytułu naruszenia zakazu, o jakim mowa w art. 24 ust. 1 i 2 pkt 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, w zakresie opisanym w punkcie III. sentencji niniejszej decyzji, 4. 35280 zł (trzydziestu pięciu tysięcy dwustu osiemdziesięciu złotych), płatną do budżetu państwa, z tytułu naruszenia zakazu, o jakim mowa w art. 24 ust. 1 i 2 pkt 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, w zakresie opisanym w punkcie IV. sentencji niniejszej decyzji. VI. Na podstawie art. 77 ust. 1 i art. 80 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów oraz na podstawie art. 263 § 1 i art. 264 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2013 r. poz. 267), w związku z art. 83 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, postanawia się obciążyć Mariusza Słowika prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą „E&M ELECTRONICS” Mariusz Słowik w Pyskowicach kosztami przeprowadzonego postępowania w sprawie praktyk naruszających 6 zbiorowe interesy konsumentów i zobowiązać ww. przedsiębiorcę do zwrotu na rzecz Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów kwoty 36 zł (trzydziestu sześciu złotych), w terminie 14 dni od daty uprawomocnienia się niniejszej decyzji. UZASADNIENIE W imieniu Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (zwanego dalej także „ Prezesem Urzędu ”), przeprowadzono postępowanie wyjaśniające o sygn. akt RKT-405- 17/12/BP w sprawie działalności Mariusza Słowika prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą „E&M ELECTRONICS” Mariusz Słowik w Pyskowicach (zwanego dalej także „ przedsiębiorcą ”). W toku przedmiotowego postępowania powzięto podejrzenie, iż przedsiębiorca stosuje praktyki naruszające zbiorowe interesy konsumentów opisane w sentencji niniejszej decyzji. W tych okolicznościach, Postanowieniem nr 1 z dnia 12 grudnia 2012 r. (dowód: karty nr 2 – 6) wszczęto z urzędu przedmiotowe postępowanie administracyjne, co uczyniono po uprzednim otrzymaniu Upoważnienia Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (dowód: karta nr 1). W toku niniejszego postępowania, w odpowiedzi na postawione zarzuty, przedsiębiorca w piśmie z dn. 2 stycznia 2012 r. przedstawił zmieniony Regulamin sklepu internetowego www.audiopioneer.pl oraz kont aukcyjnych allegro.pl – donat2004 i audiopioneer_pl. Pismem z dn. 4 czerwca 2013 r. przedsiębiorca został zawiadomiony o zakończeniu zbierania materiału dowodowego (dowód: karty nr 80-82). W wyznaczonym terminie przedsiębiorca nie skorzystał z uprawnienia do zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym. Prezes Urzędu ustalił następujący stan faktyczny Mariusz Słowik prowadzi działalność gospodarczą pod nazwą „E&M ELECTRONICS” Mariusz Słowik w Pyskowicach. Jest przedsiębiorcą wpisanym do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (dowód: karta nr 71). W rubryce „Wykonywana działalność gospodarcza” wypisu z ww. ewidencji wpisano m.in. – 47.91.Z Sprzedaż detaliczna prowadzona przez domy sprzedaży wysyłkowej lub Internet. Przedsiębiorca prowadzi m.in. działalność gospodarczą za pośrednictwem sklepu internetowego www.audiopioneer.pl , oraz konta aukcyjnych znajdujących się na portalu allegro.pl dla użytkowników o nazwie donat2004 oraz audiopioneer_pl. Zasady na jakich są zawierane z konsumentami umowy sprzedaży na odległość określa obowiązujący od końca 2010 r. Regulamin sklepu internetowego oraz Regulamin kont aukcyjnych znajdujący się w zakładce „o mnie” (dowód: karta nr 34). Ustalono, iż w Regulaminie sklepu internetowego www.audiopioneer.pl , oraz w Regulaminach kont aukcyjnych przedsiębiorca zamieścił postanowienia o następującej treści:
„ Zgodnie z ustawą z dn.2 marca 2000 roku, o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny (Dz.U. z 2000r.nr 22, poz.271), kupujący ma prawo odstąpić od zawartej umowy kupna bez podania przyczyny w ciągu 10 dni od daty odebrania przesyłki (Ustawa nie dotyczy podmiotów gospodarczych). (…) Zwracany towar należy dostarczyć KURIEREM do siedziby firmy E&M ELECTRONICS w komplecie: przedmiot, dowód zakupu, karta gwarancyjna, oryginalne opakowanie oraz pisemne ODSTĄPIENIE OD UMOWY KUPNe-SPRZEDeŻY . Sklep gwarantuje zwrot kwoty równej cenie towaru w ciągu 14 dni roboczych na konto bankowe wskazane przez Kupującego. Koszty przesyłek nie podlegają zwrotowi (zgodnie z ustawą z dnia 27 lipca 2002 r. o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej oraz o zmianie Kodeksu cywilnego - Dz. U. nr 141, poz. 1176 ze zm.), która nie daje podstaw do dochodzenia od sprzedawcy zwrotu kosztów dostarczenia zakupionego towaru do domu konsumenta (…) W przypadku zwrotów towarów objętych wysyłką gratisową, zwracana kwota zostanie pomniejszona o 7 obowiązujący koszt przesyłki (…) ” – pkt 16 regulaminu sklepu internetowego www.audiopioneer.pl ,
„ Zgodnie z ustawą z dn.2 marca 2000 roku, o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny (Dz.U. z 2000r.nr 22, poz.271), kupujący ma prawo odstąpić od zawartej umowy kupna bez podania przyczyny w ciągu 10 dni od daty odebrania przesyłki (Ustawa nie dotyczy podmiotów gospodarczych). (…) Zwracany towar należy dostarczyć KURIEREM do siedziby firmy E&M ELECTRONICS w komplecie: przedmiot, dowód zakupu, karta gwarancyjna, oryginalne opakowanie. Gwarantujemy zwrot kwoty równej cenie towaru w ciągu 14 dni roboczych na konto bankowe wskazane przez kupującego. Koszty przesyłek nie podlegają zwrotowi (zgodnie z ustawą z dnia 27 lipca 2002 r. o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej oraz o zmianie Kodeksu cywilnego - Dz. U. nr 141, poz. 1176 ze zm.), która nie daje podstaw do dochodzenia od sprzedawcy zwrotu kosztów dostarczenia zakupionego towaru do domu konsumenta (…) W przypadku zwrotów towarów objętych wysyłką gratisową, zwracana kwota zostanie pomniejszona o obowiązujący koszt przesyłki (…) ” – pkt 8 Regulaminu kont aukcyjnych allegro.pl,
„ Na wypadek rażących nadużyć w korzystaniu przez Klientów z prawa do odstąpienia od umowy sprzedaży, o którym mowa, Sprzedający zastrzega sobie możliwość oceny takich przypadków pod kątem przesłanek z art. 5 Kodeksu Cywilnego, zgodnie z którym nie można czynić ze swego prawa użytku, który by był sprzeczny ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem tego prawa lub z zasadami współżycia społecznego ” – pkt 17 Regulaminu sklepu internetowego www.audiopioneer.pl oraz w pkt 10 Regulaminu kont aukcyjnych,
„ Instrukcje obsługi oraz inne dokumenty wysyłamy w formie elektronicznej (po otrzymaniu przez Klienta sprzętu i powiadomieniu nas o tym) ” – pkt 27 Regulaminu sklepu internetowego www.audiopioneer.pl oraz pkt 15 Regulaminu kont aukcyjnych,
„ Wszelkie informacje na temat sprzętu w ofercie www.audiopioneer.pl są zgodne z danymi katalogowymi producentów. Sklep zastrzega sobie prawo do ewentualnych błędów ” – pkt 24 Regulaminu sklepu internetowego www.audiopioneer.pl,
„ Wszelkie informacje na temat sprzętu w ofercie www.audiopioneer.pl są zgodne z danymi katalogowymi producentów. Sklep zastrzega sobie prawo do ewentualnych błędów ” – pkt 29 in fine Regulaminu sklepu internetowego www.audiopioneer.pl oraz pkt 9 in fine Regulaminu kont aukcyjnych allegro.pl. Ustalono także, iż Regulamin sklepu internetowego oraz kont aukcyjnych allegro.pl nie zawiera informacji odnośnie miejsca i sposobu składania reklamacji. Ponadto ustalono, że w związku z zawieranymi umowami na odległość przedsiębiorca nie wystawia konsumentom żadnych dokumentów na potwierdzenie zawarcia tych umów. W piśmie z dn. 2 stycznia 2013 r. przedsiębiorca przedstawił nowy Regulamin sklepu internetowego www.audiopioneer.pl oraz kont aukcyjnych allegro.pl, który obowiązuje od 1 grudnia 2012 r. (dowód: karta nr 40-45). Analiza tych dokumentów wykazała, iż kwestionowane postanowienia zostały z nich wykreślone, a na ich miejsce przedsiębiorca wprowadził nowe klauzule. W 2012 r. przedsiębiorca osiągnął przychód z tytułu działalności gospodarczej w wysokości [ tajemnica przedsiębiorstwa ] (pkt I.1. Załącznika Nr 1). Osiągnięty w 2012 r. przychód przedsiębiorcy ustalono na podstawie informacji przekazanych przez I Urząd Skarbowy w Gliwicach (dowód: karta nr 77). Prezes Urzędu zważył, co następuje W pierwszej kolejności konieczne jest ustalenie, czy w okolicznościach przedmiotowej sprawy doszło do naruszenia interesu publicznoprawnego . Zgodnie z przepisem art. 1 ust. 1 i ust. 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, celem regulacji w niej przyjętej jest zapewnienie rozwoju i ochrony konkurencji, a także podejmowana w interesie publicznym 8 ochrona przedsiębiorców narażonych na stosowanie praktyk ograniczających konkurencję i ochrona interesów konsumentów. Ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów ma zatem charakter publicznoprawny i służy ochronie interesu ogólnospołecznego; w odniesieniu do przedsiębiorców chroni konkurencję, a w odniesieniu do konsumentów ich interesy jako zjawiska o charakterze instytucjonalnym, zbiorowym. Instrumenty w niej przewidziane mogą być stosowane jedynie wówczas, gdy na skutek działań sprzecznych z przepisami prawa naruszony został interes publiczny. Ma to miejsce w szczególności wtedy, gdy określonymi działaniami dotknięty jest szerszy krąg uczestników rynku, względnie, gdy wywołują one na rynku niekorzystne zjawiska (wyrok Sądu Antymonopolowego z dn. 24 października 1991 r., sygn. akt XV Amr 8/90). Zdaniem Prezesa Urzędu rozpatrywana sprawa ma charakter publicznoprawny, albowiem wiąże się z ochroną interesu wszystkich konsumentów, którzy dokonali lub dokonają zakupu poprzez sklep internetowy, prowadzony przez przedsiębiorcę. Objęte zarzutem działanie przedsiębiorcy wymierzone jest w szeroki i bliżej nieokreślony krąg uczestników rynku, ponieważ jest ono skierowane do członków określonej zbiorowości tj. wszystkich rzeczywistych i potencjalnych kontrahentów przedsiębiorcy. Interes publicznoprawny przejawia się także w postaci zbiorowego interesu konsumentów, co oznacza, iż naruszenie zbiorowego interesu konsumentów jest jednocześnie naruszeniem interesu publicznoprawnego. W tym stanie rzeczy uznać należy, że w niniejszej sprawie ma miejsce naruszenie przez przedsiębiorcę interesu publicznoprawnego, co uzasadnia ocenę jego zachowania na rynku w świetle przepisów ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Zgodnie z art. 24 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów zakazane jest stosowanie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów . Stosownie do art. 24 ust. 2 ww. ustawy przez praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów rozumie się godzące w nie bezprawne działanie przedsiębiorcy, w szczególności: 1) stosowanie postanowień wzorców umów, które zostały wpisane do rejestru postanowień wzorców umowy uznanych za niedozwolone, o którym mowa w art. 479 45 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 z późn. zm.); 2) naruszanie obowiązku udzielania konsumentom rzetelnej, prawdziwej i pełnej informacji; 3) nieuczciwe praktyki rynkowe lub czyny nieuczciwej konkurencji. Art. 24 ust. 3 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów przewiduje natomiast, że nie jest zbiorowym interesem konsumentów suma indywidualnych interesów konsumentów. Konsumentem w rozumieniu ww. ustawy jest osoba fizyczna dokonująca czynności prawnej niezwiązanej bezpośrednio z jej działalnością gospodarczą lub zawodową, zgodnie z art. 22 1 Kodeksu cywilnego w związku z art. 4 pkt 12 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Zbiorowe interesy konsumentów podlegają zatem ochronie przed wymierzonymi w nie naruszeniami polegającymi na sprzecznych z prawem działaniach przedsiębiorców. Uznanie określonego działania przedsiębiorcy za niezgodne z zakazem stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów wymaga wykazania, że spełnione zostały kumulatywnie następujące przesłanki:
oceniane zachowanie musi być podejmowane przez podmiot będący przedsiębiorcą w rozumieniu przepisów ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów,
zachowanie przedsiębiorcy nosi znamiona bezprawności,
praktyka musi godzić w zbiorowe interesy konsumentów. Status przedsiębiorcy Zgodnie z art. 4 pkt 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów pod pojęciem „przedsiębiorcy” należy rozumieć przedsiębiorcę w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (tj. Dz. U. z 2010 r., Nr 220, poz. 1441 ze zm.) tj. 9 osobę fizyczną, osobę prawną i jednostkę organizacyjną nie będącą osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną, wykonującą we własnym imieniu działalność gospodarczą (art. 4 ust. 1 ww. ustawy). „Działalnością gospodarczą” jest zgodnie z przepisem art. 2 tej ustawy, zarobkowa działalność wytwórcza, budowlana, handlowa, usługowa oraz poszukiwanie, rozpoznawanie i wydobywanie kopalin ze złóż, a także działalność zawodowa wykonywana w sposób zorganizowany i ciągły. W niniejszym postępowaniu podmiot będący stroną postępowania posiada status przedsiębiorcy, gdyż prowadzi działalność na podstawie wpisu do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (dowód: karta nr 71). Zachowania niniejszego podmiotu podlegają zatem bez wątpienia kontroli dokonywanej na podstawie przepisów ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. W związku z powyższym Prezes Urzędu uznał, że Mariusz Słowik prowadzi działalność gospodarczą pod nazwą „E&M ELECTRONICS” Mariusz Słowik w Pyskowicach jest przedsiębiorcą w rozumieniu art. 4 pkt 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Naruszenie zbiorowych interesów konsumentów Drugą przesłanką, jaką należy wziąć pod uwagę w niniejszej sprawie jest to, iż kwestionowane zachowania przedsiębiorcy godzą w interesy konsumentów oraz, że zagrożone są zbiorowe interesy konsumentów. Ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów nie objaśnia znaczenia pojęć „godzenia w interesy konsumentów” oraz „zbiorowego interesu konsumentów”. Należy przyjąć, że interesem, który podlega ochronie na podstawie art. 24 ustawy jest interes prawny, rozumiany jako określone potrzeby konsumenta uznane przez ustawodawcę za godne ochrony. Działanie przedsiębiorcy godzi w interesy konsumentów wtedy, gdy wywołuje negatywne skutki w sferze ich praw i obowiązków. Wskazówki, co do tego, jak należy pojmować zbiorowy interes konsumentów zawarte są natomiast w art. 24 ust. 3 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, który stanowi, że nie jest zbiorowym interesem suma indywidualnych interesów konsumentów. W wyroku z dnia 10 kwietnia 2008 r. (sygn. akt III SK 27/07, LEX nr 469180, OSNP 2009/13-14/188), Sąd Najwyższy wskazał, iż wystarczające dla stwierdzenia, że ma miejsce naruszenie zbiorowych interesów konsumentów powinno być ustalenie, że zachowanie przedsiębiorcy nie jest podejmowane w stosunku do zindywidualizowanych konsumentów, lecz względem członków danej grupy (określonego kręgu podmiotów) wyodrębnionych spośród ogółu konsumentów za pomocą wspólnego dla nich kryterium. W ww. wyroku, Sąd Najwyższy stanął na stanowisku, iż sformułowanie: „ nie jest zbiorowym interesem konsumentów suma indywidualnych interesów konsumentów” należy rozumieć w ten sposób, że liczba indywidualnych konsumentów, których interesy zostały naruszone nie decyduje o tym, czy dana praktyka narusza zbiorowe interesy konsumentów. Praktyką naruszającą zbiorowe interesy konsumentów jest bowiem takie zachowanie przedsiębiorcy, które podejmowane jest w warunkach wskazujących na powtarzalność zachowania w stosunku do indywidualnych konsumentów wchodzących w skład grupy, do której adresowane są zachowania przedsiębiorcy w taki sposób, iż potencjalnie ofiarą takiego zachowania może być każdy konsument będący klientem lub potencjalnym klientem przedsiębiorcy. Zgodnie z powołanym wyrokiem Sądu Najwyższego, przez interes zbiorowy należy rozumieć zatem interes, dotyczący konsumentów jako określonej zbiorowości. Naruszenie zbiorowego interesu konsumentów ma miejsce wówczas, gdy negatywnymi skutkami działań przedsiębiorcy dotknięty jest szerszy krąg uczestników rynku, mających status konsumentów. Do naruszenia zbiorowego interesu konsumentów konieczne jest, żeby działanie przedsiębiorcy było skierowane nie do konkretnej osoby, lecz do grupy adresatów wyodrębnionych za pomocą wspólnego dla nich kryterium. Działanie o takim charakterze, jest w stanie wywołać niekorzystne następstwa, 10 nie tylko w odniesieniu do konkretnych konsumentów, lecz wobec każdego z członków danej zbiorowości. Przy tym, zaistnienie przesłanki naruszenia zbiorowego interesu konsumenta nie jest bezpośrednio uzależnione od liczby konsumentów, których interesy zostały rzeczywiście naruszone wskutek działań przedsiębiorcy. Istotne jest to, że przedmiotowe działanie może zagrozić, przynajmniej potencjalnie, interesom pewnego kręgu nieprofesjonalnych uczestników rynku. Bezprawność działań Trzecią przesłanką, jaką należy rozważyć w celu udowodnienia naruszenia zakazu, określonego w art. 24 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, jest bezprawność podejmowanych przez przedsiębiorcę zachowań. Bezprawność ujmowana jest jako sprzeczność z obowiązującymi przepisami prawa. Praktyki przedsiębiorcy, by zakwalifikować je jako naruszające zbiorowe interesy konsumentów „ muszą być zatem wymierzone w uprawnienia, jakie konsumentom przyznają obowiązujące przepisy prawa ” 1 . Porządek prawny, którego naruszenie może wypełniać dyspozycję art. 24 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, obejmuje normy prawa powszechnie obowiązującego, a także nakazy i zakazy wynikające z zasad współżycia społecznego i dobrych obyczajów 2 . Same przepisy ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów nie regulują konstrukcji bezprawności działań przedsiębiorcy. Art. 24 tej ustawy nie ma samodzielnego znaczenia prawnego, lecz powinien być interpretowany oraz stosowany w określonym kontekście normatywnym. W związku z tym, w celu konkretyzacji przesłanki bezprawności należy sięgnąć do przepisów innych ustaw. Na ich podstawie możliwe jest dokonanie oceny działań przedsiębiorcy w aspekcie ich zgodności z prawem 3 . Podkreślenia wymaga także, że bezprawność jest kategorią obiektywną. Rozważenia przy ocenie bezprawności wymaga zatem kwestia, czy zachowanie przedsiębiorcy było zgodne, czy też niezgodne z obowiązującymi zasadami porządku prawnego. O bezprawności działania decyduje całokształt okoliczności konkretnego stanu faktycznego 4 . Dla stwierdzenia bezprawności działania przedsiębiorcy bez znaczenia pozostaje ponadto strona podmiotowa czynu, a zatem okoliczność czy sprawca (przedsiębiorca) dopuścił się naruszenia umyślnie czy też nieumyślnie, a także świadomość naruszenia norm prawnych. Zgodnie z art. 1 ust. 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów ustawa ta reguluje zasady i tryb przeciwdziałania praktykom naruszającym zbiorowe interesy konsumentów, jeżeli praktyki te wywołują lub mogą wywoływać skutki na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Dla stwierdzenia, że dana praktyka jest niezgodna z art. 24 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów wystarczające jest więc wykazanie, że potencjalnie istniało zagrożenie naruszenia interesów konsumentów wskutek zastosowania określonego postanowienia we wzorcach stosowanych w obrocie z konsumentami, w przypadku zaistnienia określonych okoliczności i nie jest konieczne faktyczne wystąpienie negatywnego skutku w praktyce. Oznacza to, że wystarczające jest samo zawarcie we wzorcu niezgodnej z prawem regulacji, nawet jeśli w praktyce nie zaistniały przesłanki do jej zastosowania i konsument lub ich większa ilość faktycznie nie została dotknięta negatywnymi skutkami danej regulacji, albo też gdy przedsiębiorca zachował się odmiennie, niż wynikałoby to z niewłaściwej regulacji. Prezes Urzędu może także stwierdzić stosowanie przez przedsiębiorcę praktyki naruszającej zbiorowe interesy konsumentów, polegającej na posługiwaniu się postanowieniem wzorca umownego, które zostało wpisane do rejestru, bez względu na to, czy wpis dotyczy tego 1 Uchwała SN z dnia 13 lipca 2006 r. (sygn. akt III SZP 3/06), OSNP 2007/1-2/35. Por. również: M. Szydło: Publicznoprawna ochrona zbiorowych interesów konsumentów , Monitor Prawniczy nr 2004/17/791. 2 Wyrok SOKiK z dnia 13 listopada 2007 r. (sygn. akt XVII AmA 45/07). 3 Por. wyrok SOKiK z dnia 23 czerwca 2006 r. (sygn. akt XVIII AmA 32/05). 4 Wyrok SN z dnia 8 maja 2002 r. (sygn. akt I PKN 267/2001). 11 przedsiębiorcy, przeciwko któremu jest prowadzone postępowanie, czy też nie (tak Sąd Najwyższy w uchwale z dn. 19 grudnia 2003 r. w sprawie o sygn. akt III CZP 95/03, Sąd Apelacyjny w Warszawie w wyroku z dn. 29 września 2005 r. w sprawie o sygn. akt VI ACa 381/05, Sąd Apelacyjny w Warszawie w wyroku z dn. 02 grudnia 2005 r. w sprawie o sygn. akt VI ACa 760/05). Zgodnie ze stanowiskiem Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, wyrażonym w wyroku z dn. 25 maja 2005 r. (sygn. akt XVII Ama 46/04), dla uznania, iż określona klauzula jest niedozwolonym postanowieniem umownym wpisanym do rejestru klauzul niedozwolonych wystarczy stwierdzenie, że mieści się ona w hipotezie klauzuli wpisanej do rejestru i nie jest konieczna literalna zgodność porównywanych klauzul. Czynnikiem przesądzającym o podobieństwie dwóch klauzul powinien być zatem zamiar, cel, jakiemu ma służyć kwestionowane postanowienie. Jeśli cel utworzenia spornej klauzuli odpowiada celowi sformułowania klauzuli uznanej za niedozwoloną, oba zapisy można uznać za tożsame. Trafność wyżej opisanego stanowiska potwierdził Sąd Najwyższy w uchwale z dn. 13 lipca 2006 r. (sygn. akt III SZP 3/06, opubl. OSNP 2007/1-2/35). Wynikająca z art. 479 45 § 3 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 z późn. zm.) jawność rejestru postanowień wzorców umowy uznanych za niedozwolone oznacza, że od chwili wpisania do niego określonego postanowienia zakazane jest stosowanie tożsamych postanowień w obrocie konsumenckim i nikt nie może zasłaniać się nieznajomością dokonanych wpisów. Rejestr postanowień wzorców umów uznanych za niedozwolone jest prowadzony przez Prezesa Urzędu. Rejestr ten jest powszechnie dostępny w wersji elektronicznej na stronie internetowej Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów pod adresem www.uokik.gov.pl 5 . Powyższe uzasadnia stwierdzenie, że przedsiębiorca był z mocy prawa zobowiązany do powstrzymania się od stosowania ww. postanowienia, które uznano za tożsame z postanowieniem wpisanym do rejestru. Równocześnie w punktach III.-IV. sentencji niniejszej decyzji postawiono przedsiębiorcy zarzut niedopełniania wyszczególnionych w tych punktach obowiązków informacyjnych. Wszystkie te obowiązki wynikają z przepisów ustawy z dnia 2 marca 2000 r. o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 1225 – zwana dalej „ ustawą o o.n.p.k. ”), która w rozdziale 2 normuje zasady zawierania umów na odległość. W związku z tym, że w rozważanej sprawie mamy do czynienia z umowami zawieranymi w ten sposób, podlegają one pod reżim wspomnianej ustawy. Ww. ustawa przewiduje obowiązek przekazywania konsumentom określonych informacji zarówno na etapie prezentacji oferty, tj. przed zawarciem umowy, jak i po zawarciu umowy. W literaturze wskazuje się, że „ Szeroko ujęty obowiązek informacyjny jest jednym z filarów ochronnego reżimu umowy zawieranej na odległość. (…) Zasadą jest udzielanie informacji przez przedsiębiorcę w sposób spontaniczny; nie zaś tylko umożliwienie konsumentowi jej uzyskania, w razie inicjatywy konsumenta ” 6 , jak również iż „ Chwila zainicjowania wzajemnych kontaktów (a więc moment, gdy oferta czy reklama skierowane do publiczności przeradzają się w informację odebraną przez zindywidualizowanego kontrahenta in spe) bezpośrednio poprzedzających podjęcie przez konsumenta decyzji o zawarciu umowy – będzie chwilą charakteryzującą się największym natężeniem obowiązku informacji ze strony profesjonalisty wobec konsumenta. Dotyczy to konieczności udzielenia tych informacji, które są niezbędne dla świadomego dokonania wyboru i podjęcia decyzji o wdaniu się w transakcję przez konsumenta ” 7 . Przekazanie wymaganych prawem informacji umożliwia więc konsumentowi podjęcie świadomej decyzji o zawarciu umowy oraz jego skutkach. Potwierdzenie zaś niezbędnych informacji na piśmie pozwala na ich indywidualizację oraz utrwalenie na wypadek konieczności 5 http://uokik.gov.pl/rejestr_klauzul_niedozwolonych2.php 6 Łętowska E. , Prawo umów konsumenckich , Wydawnictwo C.H. Beck 2002, 2. wydanie, s. 285, nb 24. 7 Ibidem . 12 ponownego zapoznania się z nimi po zawarciu umowy. Niezależnie od etapu, na jakim jest wymagane podanie w określonej formie pewnych informacji, ich niedostatek prowadzi do osłabienia pozycji konsumenta względem przedsiębiorcy. Jest to szczególnie dotkliwe w przypadku umów zawieranych na odległość, gdyż kontakt z przedsiębiorcą jest ograniczony, a możliwość zbadania przedmiotu umowy przed zawarciem umowy nie istnieje. To z kolei powoduje, że wszelkie braki w informacjach mogą doprowadzić do zawarcia umowy, której w normalnych warunkach konsument by nie zawarł. Ad I.1. W zakresie punktu I.1. sentencji niniejszej decyzji oceniana praktyka dotyczy stosowania przez przedsiębiorcę w Regulaminie sklepu internetowego www.audiopioneer.pl, w obrocie z konsumentami, postanowienia o treści: „ Zgodnie z ustawą z dn.2 marca 2000 roku, o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny (Dz.U. z 2000r.nr 22, poz.271), kupujący ma prawo odstąpić od zawartej umowy kupna bez podania przyczyny w ciągu 10 dni od daty odebrania przesyłki (Ustawa nie dotyczy podmiotów gospodarczych). (…) Zwracany towar należy dostarczyć (…) do siedziby firmy E&M ELECTRONICS w komplecie: przedmiot, dowód zakupu, karta gwarancyjna, oryginalne opakowanie oraz pisemne ODSTĄPIENIE OD UMOWY KUPNe-SPRZEDeŻY ”, które jest niezgodne z art. 7 ust. 1 i 3 w zw. z art. 17 ustawy o o.n.p.k., a poprzez to z art. 24 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Analizując przesłankę bezprawności kwestionowanego zachowania przedsiębiorcy należy stwierdzić, iż na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy o o.n.p.k. konsument, który zawarł umowę na odległość, może od niej odstąpić bez podania przyczyn, składając stosowne oświadczenie na piśmie w terminie dziesięciu dni, ustalonym w sposób określony w art. 10 ust. 1. Do zachowania tego terminu wystarczy wysłanie oświadczenia przed jego upływem. Termin dziesięciodniowy, w którym konsument może odstąpić od umowy, liczy się od dnia wydania rzeczy, a gdy umowa dotyczy świadczenia usługi – od dnia jej zawarcia (art. 10 ust. 1 ustawy o o.n.p.k). Zgodnie z art. 7 ust. 3 ustawy o o.n.p.k. w razie odstąpienia od umowy umowa jest uważana za niezawartą, a konsument jest zwolniony z wszelkich zobowiązań. To co strony świadczyły ulega zwrotowi w stanie niezmienionym, chyba że zmiana była konieczna w granicach zwykłego zarządu. Zwrot powinien nastąpić niezwłocznie, nie później niż w terminie czternastu dni. Na podstawie kwestionowanego postanowienia konsument może zwrócić, bez podania przyczyn, towar zakupiony w sklepie internetowym, w terminie 10 dni od daty jego otrzymania. Zgodnie z ustawą o o.n.p.k. dziesięciodniowy termin na odstąpienie od umowy określa czas na złożenie stosownego oświadczenia na piśmie. Złożenie oświadczenia nie jest równoznaczne z fizycznym zwróceniem towaru, czyli np. wysłaniem przesyłki do przedsiębiorcy. Zwrot powinien nastąpić niezwłocznie, jednak nie później niż w terminie czternastu dni. Oczywiście konsument może równocześnie, z zachowaniem 10-dniowego terminu, złożyć oświadczenie o odstąpieniu od umowy i jednocześnie zwrócić przedmiot umowy. W ocenie Prezesa Urzędu nie można od konsumenta wymagać, aby obie te czynności mieściły się w terminie 10 dni od dnia wydania rzeczy, skoro ustawodawca w art. 7 ust. 3 ustawy o o.n.p.k. wyraźnie określił termin na wzajemne rozliczenie stron umowy. Wymaganie od konsumenta dokonania zwrotu towaru w terminie 10 dni, podczas gdy jest to termin na złożenia oświadczenia woli o odstąpieniu od umowy, a faktyczny zwrot może zostać dokonany później, nie znajduje uzasadnienia w przepisach prawa. Zgodnie zaś z art. 17 ustawy o o.n.p.k. nie można w drodze umowy wyłączyć lub ograniczyć praw konsumenta określonych w art. 1-16e tej ustawy, co odnosi się również do art. 7 ust. 1 i 3 tej ustawy. Stwierdzono zatem, że przedsiębiorca stosuje postanowienie regulaminu, które jest sprzeczne z przepisami ustawy o o.n.p.k., a zatem, że jego działania mają charakter bezprawny . Zachowanie przedsiębiorcy godzi w interesy konsumentów , gdyż wprowadzenie do regulaminu przedmiotowego postanowienia powoduje pogorszenie sytuacji konsumentów, ponieważ na jego podstawie konsumenci zostają pozbawieni prawa do odstąpienia od umowy 13 zawartej na odległość w okolicznościach, w których na podstawie ustawy o o.n.p.k. mogliby od umowy odstąpić. Zakwestionowane zachowanie przedsiębiorcy dotyczy zbiorowego interesu konsumentów, gdyż skierowane jest do szerokiego ich kręgu. Stosowana praktyka wymierzona jest we wszystkich rzeczywistych odbiorców świadczonych przez przedsiębiorcę usług, jak również we wszystkich jego potencjalnych kontrahentów, którzy mogą zawrzeć umowę poprzez ogólnodostępny sklep internetowy. Zakwestionowane zachowanie podejmowane jest w sposób powtarzalny i powszechny, co wynika zresztą z samej natury regulaminu, jakim posługuje się przedsiębiorca w obrocie gospodarczym. W toku postępowania, w piśmie z dn. 2 stycznia 2013 r., przedsiębiorca przedstawił zmodyfikowany Regulamin sklepu internetowego www.audiopioneer.pl . Analiza tego dokumentu wykazała, iż kwestionowane postanowienie zostało z niego wykreślone. Przedsiębiorca podniósł, iż zmieniony Regulamin sklepu internetowego www.audiopioneer.pl obowiązuje od 1 grudnia 2012 r. W związku z tym należało przyjąć, iż z tym dniem doszło do zaniechania stosowania praktyki naruszającej zbiorowe interesy konsumentów rozważanej w punkcie I.1. sentencji niniejszej decyzji. Na podstawie art. 27 ust. 1 i ust. 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów nie wydaje się decyzji, o której mowa w art. 26, jeżeli przedsiębiorca zaprzestał stosowania praktyki, o której mowa w art. 24. W tym przypadku, Prezes Urzędu wydaje decyzję o uznaniu praktyki za naruszającą zbiorowe interesy konsumentów i stwierdzającą zaniechanie jej stosowania. Wobec powyższego należało orzec jak w punkcie I.1. sentencji niniejszej decyzji. Ad I.2. W zakresie punktu I.2. sentencji niniejszej decyzji oceniana praktyka dotyczy stosowania przez przedsiębiorcę w Regulaminie sklepu internetowego www.audiopioneer.pl, w obrocie z konsumentami, postanowienia o treści: „ Zgodnie z ustawą z dn.2 marca 2000 roku, o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny (Dz.U. z 2000r.nr 22, poz.271), kupujący ma prawo odstąpić od zawartej umowy kupna bez podania przyczyny w ciągu 10 dni od daty odebrania przesyłki (Ustawa nie dotyczy podmiotów gospodarczych) Jest to możliwe tylko wtedy, gdy towar (…) pozostaje (…) w nienaruszonym opakowaniu (…) , które jest niezgodne z art. 7 ust. 3 w zw. z art. 17 ustawy o o.n.p.k., a poprzez to z art. 24 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. W ocenie Prezesa Urzędu powyższe postanowienie jest sprzeczne z art. 7 ust. 3 w zw. z art. 17 ustawy o o.n.p.k., który w zdaniu 2 wskazuje, że „ To, co strony świadczyły, ulega zwrotowi w stanie niezmienionym, chyba że zmiana była konieczna w granicach zwykłego zarządu ”. Regulacja ta zmierza do restitutio ad integrum co do wzajemnych świadczeń obu stron, przy czym jedyna zmiana dotyczy przedmiotu świadczenia, w granicach działań objętych pojęciem zwykłego zarządu 8 . Za czynności zwykłego zarządu uznaje się zaś wszelkie czynności mające na celu utrzymanie rzeczy w dotychczasowym stanie oraz zarządzanie nią w celu umożliwienia korzystania z niej i pobierania pożytków, a ponadto dokonywanie tych czynności bez nadmiernych kosztów. W tym stanie rzeczy stosowane przez przedsiębiorcę postanowienie należy uznać za zbyt restrykcyjne. Konsumenci w efekcie tych ograniczeń mogą mieć utrudnioną możliwość odstąpienia od umów. W ramach ustawowego uprawnienia konsument ma możliwość sprawdzenia właściwości produktu zakupionego na odległość, tak jak miałby to możliwość uczynić w „tradycyjnym” sklepie. Konsument może w ten sposób dokonać sprawdzenia cech towaru, których nie mógł zweryfikować, decydując się na dokonanie zakupu na odległość. Należy stwierdzić, iż w celu sprawdzenia, czy otrzymany produkt, jest tym, który został zamówiony, konsument musi m.in. otworzyć opakowanie, co może wiązać się z koniecznością naruszenia opakowania (np. rozcięcie opakowania foliowego lub kartonowego). W ocenie Prezesa Urzędu, w efekcie tych ograniczeń konsumenci mogą mieć utrudnioną możliwość odstąpienia od zawartych umów w przypadku 8 Łętowska E., Ochrona niektórych praw konsumentów , C. H. Beck, Warszawa 2001, s. 38. 14 ewentualnego naruszenia opakowania, w którym otrzymali zamówioną rzecz . Równocześnie zgodnie z art. 17 ustawy o o.n.p.k. nie można w drodze umowy wyłączyć lub ograniczyć praw konsumenta określonych w art. 1-16e tej ustawy, co odnosi się również do art. 7 ust. 3 tej ustawy. Stwierdzono zatem, że przedsiębiorca stosuje postanowienie regulaminu, które jest sprzeczne z przepisami ustawy o o.n.p.k., a zatem, że jego działania mają charakter bezprawny . Zachowanie przedsiębiorcy godzi w interesy konsumentów , gdyż wprowadzenie do regulaminu przedmiotowego postanowienia powoduje pogorszenie sytuacji konsumentów, ponieważ na jego podstawie konsumenci zostają pozbawieni prawa do odstąpienia od umowy zawartej na odległość w okolicznościach, w których na podstawie ustawy o o.n.p.k. mogliby od umowy odstąpić. Zakwestionowane zachowanie przedsiębiorcy dotyczy zbiorowego interesu konsumentów, gdyż skierowane jest do szerokiego ich kręgu. Stosowana praktyka wymierzona jest we wszystkich rzeczywistych odbiorców świadczonych przez przedsiębiorcę usług, jak również we wszystkich jego potencjalnych kontrahentów, którzy mogą zawrzeć umowę poprzez ogólnodostępny sklep internetowy. Zakwestionowane zachowanie podejmowane jest w sposób powtarzalny i powszechny, co wynika zresztą z samej natury regulaminu, jakim posługuje się przedsiębiorca w obrocie gospodarczym. W toku postępowania, w piśmie z dn. 2 stycznia 2013 r., przedsiębiorca przedstawił zmodyfikowany Regulamin sklepu internetowego www.audiopioneer.pl . Analiza tego dokumentu wykazała, iż kwestionowane postanowienie zostało z niego wykreślone. Przedsiębiorca podniósł, iż zmieniony Regulamin sklepu internetowego www.audiopioneer.pl obowiązuje od 1 grudnia 2012 r. W związku z tym należało przyjąć, iż z tym dniem doszło do zaniechania stosowania praktyki naruszającej zbiorowe interesy konsumentów rozważanej w punkcie I.2. sentencji niniejszej decyzji. Na podstawie art. 27 ust. 1 i ust. 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów nie wydaje się decyzji, o której mowa w art. 26, jeżeli przedsiębiorca zaprzestał stosowania praktyki, o której mowa w art. 24. W tym przypadku, Prezes Urzędu wydaje decyzję o uznaniu praktyki za naruszającą zbiorowe interesy konsumentów i stwierdzającą zaniechanie jej stosowania. Wobec powyższego należało orzec jak w punkcie I.2. sentencji niniejszej decyzji. Ad I.3. W zakresie punktu I.3. sentencji niniejszej decyzji oceniana praktyka dotyczy stosowania przez przedsiębiorcę w Regulaminie sklepu internetowego www.audiopioneer.pl oraz w Regulaminach kont aukcyjnych o nazwie donat2004 oraz audiopioneer_pl znajdujących się na portalu allegro.pl, w obrocie z konsumentami, postanowienia o treści: „ (…) Zwracany towar należy dostarczyć KURIEREM do siedziby firmy E&M ELECTRONICS (…) ”, które jest niezgodne z art. 7 ust. 1 i 3 w zw. z art. 17 ustawy o o.n.p.k., a poprzez to z art. 24 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Niniejsze postanowienie Regulaminu sklepu internetowego www.audiopioneer.pl oraz kont aukcyjnych allegro.pl, w ocenie Prezesa Urzędu jest sprzeczne z art. 7 ust. 1 i 3 ustawy o.n.p.k. Przedmiotowe uregulowanie ustawy nie przewiduje specjalnej formy w jakiej powinien nastąpić zwrot tego co strony sobie świadczyły. W tym więc kontekście jako sprzeczne z prawem należy uznać postanowienie, które skuteczność zwrotu zakupionego towaru warunkuje od dostarczenia towaru poprzez skorzystanie z usług świadczonych przez firmy kurierskiej. Powyższe postanowienie może również zniechęcić przeciętnych konsumentów do samego skorzystania z uprawnienia do odstąpienia od umowy z uwagi na zbędny formalizm i wyższe koszty takiego zwrotu. Należy dodać, iż ustawa nie regulując w sposób precyzyjny tej kwestii dopuszcza również możliwość osobistego zwrotu towaru lub też wysłania towaru za pośrednictwem operatora publicznego, co w niektórych przypadkach może okazać się rozwiązaniem zdecydowanie tańszym, aniżeli obligatoryjność korzystania z usług firm kurierskich. Zgodnie z 15 art. 17 ustawy o o.n.p.k. nie można w drodze umowy wyłączyć lub ograniczyć praw konsumenta określonych w art. 1-16e tej ustawy, co odnosi się również do art. 7 ust. 1 i 3 tej ustawy. Stwierdzono zatem, że przedsiębiorca stosuje postanowienie regulaminu, które jest sprzeczne z przepisami ustawy o o.n.p.k., a zatem, że jego działania mają charakter bezprawny . Zachowanie przedsiębiorcy godzi w interesy konsumentów , gdyż wprowadzenie do regulaminu przedmiotowego postanowienia powoduje pogorszenie sytuacji konsumentów, ponieważ na jego podstawie konsumenci zostają pozbawieni prawa do odstąpienia od umowy zawartej na odległość w okolicznościach, w których na podstawie ustawy o o.n.p.k. mogliby od umowy odstąpić. Zakwestionowane zachowanie przedsiębiorcy dotyczy zbiorowego interesu konsumentów, gdyż skierowane jest do szerokiego ich kręgu. Stosowana praktyka wymierzona jest we wszystkich rzeczywistych odbiorców świadczonych przez przedsiębiorcę usług, jak również we wszystkich jego potencjalnych kontrahentów, którzy mogą zawrzeć umowę poprzez ogólnodostępny sklep internetowy. Zakwestionowane zachowanie podejmowane jest w sposób powtarzalny i powszechny, co wynika zresztą z samej natury regulaminów, jakimi posługuje się przedsiębiorca w obrocie gospodarczym. W toku postępowania, w piśmie z dn. 2 stycznia 2013 r., przedsiębiorca przedstawił zmodyfikowany Regulamin sklepu internetowego www.audiopioneer.pl oraz kont aukcyjnych allegro.pl o nazwie donat2004 oraz audiopioneer_pl. Analiza przedstawionych dokumentów wykazała, iż kwestionowane postanowienie zostało z nich wykreślone. Przedsiębiorca podniósł, iż zmieniony Regulamin sklepu internetowego www.audiopioneer.pl oraz kont aukcyjnych allegro.pl obowiązuje od 1 grudnia 2012 r. W związku z tym należało przyjąć, iż z tym dniem doszło do zaniechania stosowania praktyki naruszającej zbiorowe interesy konsumentów rozważanej w punkcie I.3. sentencji niniejszej decyzji. Na podstawie art. 27 ust. 1 i ust. 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów nie wydaje się decyzji, o której mowa w art. 26, jeżeli przedsiębiorca zaprzestał stosowania praktyki, o której mowa w art. 24. W tym przypadku, Prezes Urzędu wydaje decyzję o uznaniu praktyki za naruszającą zbiorowe interesy konsumentów i stwierdzającą zaniechanie jej stosowania. Wobec powyższego należało orzec jak w punkcie I.3. sentencji niniejszej decyzji. Ad I.4. W zakresie punktu I.4. sentencji niniejszej decyzji oceniana praktyka dotyczy stosowania przez przedsiębiorcę w Regulaminie sklepu internetowego www.audiopioneer.pl oraz w Regulaminach kont aukcyjnych o nazwie donat2004 oraz audiopioneer_pl znajdujących się na portalu allegro.pl, w obrocie z konsumentami, postanowień o treści: „ (…) Sklep gwarantuje zwrot kwoty równej cenie towaru w ciągu 14 dni roboczych na konto bankowe wskazane przez Kupującego (…) ” oraz „ (…) Gwarantujemy zwrot kwoty równej cenie towaru w ciągu 14 dni roboczych na konto bankowe wskazane przez Kupującego (…) ”, które są niezgodne z art. 7 ust. 3 w zw. z art. 17 ustawy o o.n.p.k., a poprzez to z art. 24 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Powyższe postanowienia, w ocenie Prezesa Urzędu, pozostają w sprzeczności z treścią art. 7 ust. 3 ustawy o o.n.p.k. Przedmiotowe uregulowanie ustawy wskazuje, iż „ W razie odstąpienia od umowy umowa jest uważana za niezawartą, a konsument jest zwolniony z wszelkich zobowiązań. To, co strony świadczyły, ulega zwrotowi w stanie niezmienionym, chyba że zmiana była konieczna w granicach zwykłego zarządu. Zwrot powinien nastąpić niezwłocznie, nie później niż w terminie czternastu dni. (…) ”. Wskazany termin ustawowy należy jednakże liczyć od dnia odstąpienia od umowy przez konsumenta a nie od dnia, w którym nastąpił zwrot zakupionego przez niego towaru. Co więcej ustawowe uregulowanie wskazuje, iż zwrot tego co strony sobie świadczyły powinien nastąpić „ niezwłocznie, nie później niż w terminie 14 dni ”. Powyższe brzmienie przepisu nie pozwala na przyjęcie, iż intencją ustawodawcy było określenie powyższego terminu w kategorii „ dni roboczych ”. Ustalając termin do zwrotu świadczenia przez 16 przedsiębiorcę należy wziąć pod uwagę przepisy ogólne kodeksu cywilnego dotyczące czynności prawnych, w tym w szczególności art. 61 § 1 k.c . in principio , który stanowi, że „ Oświadczenie woli, które ma być złożone innej osobie, jest złożone z chwilą, gdy doszło do niej w taki sposób, że mogła zapoznać się z jego treścią (…) ”. Z reguły będzie to więc moment, w którym przedsiębiorca odebrał oświadczenie konsumenta o odstąpieniu od umowy. Stosując zaś przedmiotowe uregulowanie przedsiębiorca w sposób nieuzasadniony wydłuża termin w jakim nastąpi zwrot świadczenia konsumenta. Zgodnie zaś z art. 17 ustawy o o.n.p.k. nie można w drodze umowy wyłączyć lub ograniczyć praw konsumenta określonych w art. 1-16e tej ustawy, co odnosi się również do art. 7 ust. 3 tej ustawy. Stwierdzono zatem, że przedsiębiorca stosuje postanowienie regulaminu, które jest sprzeczne z przepisami ustawy o o.n.p.k., a zatem, że jego działania mają charakter bezprawny . Zachowanie przedsiębiorcy godzi w interesy konsumentów , gdyż wskutek stosowania zakwestionowanego postanowienia doszło do pogorszenia sytuacji ekonomicznej konsumentów poprzez nieuzasadnione wydłużenie zwrotu świadczenia konsumenta i zarazem skrócenie terminu do skorzystania z uprawnienia do zwrotu zamówionego towaru do 10 dni. Zakwestionowane zachowanie przedsiębiorcy dotyczy zbiorowego interesu konsumentów, gdyż skierowane jest do szerokiego ich kręgu. Stosowana praktyka wymierzona jest we wszystkich rzeczywistych odbiorców świadczonych przez przedsiębiorcę usług, jak również we wszystkich jego potencjalnych kontrahentów, którzy mogą zawrzeć umowę poprzez ogólnodostępny sklep internetowy. Zakwestionowane zachowanie podejmowane jest w sposób powtarzalny i powszechny, co wynika zresztą z samej natury regulaminów, jakimi posługuje się przedsiębiorca w obrocie gospodarczym. W toku postępowania, w piśmie z dn. 2 stycznia 2013 r., przedsiębiorca przedstawił zmodyfikowany Regulamin sklepu internetowego www.audiopioneer.pl oraz kont aukcyjnych allegro.pl o nazwie donat2004 oraz audiopioneer_pl. Analiza przedstawionych dokumentów wykazała, iż kwestionowane postanowienie zostało z nich wykreślone. Przedsiębiorca podniósł, iż zmieniony Regulamin sklepu internetowego www.audiopioneer.pl oraz kont aukcyjnych allegro.pl obowiązuje od 1 grudnia 2012 r. W związku z tym należało przyjąć, iż z tym dniem doszło do zaniechania stosowania praktyki naruszającej zbiorowe interesy konsumentów rozważanej w punkcie I.4. sentencji niniejszej decyzji. Na podstawie art. 27 ust. 1 i ust. 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów nie wydaje się decyzji, o której mowa w art. 26, jeżeli przedsiębiorca zaprzestał stosowania praktyki, o której mowa w art. 24. W tym przypadku, Prezes Urzędu wydaje decyzję o uznaniu praktyki za naruszającą zbiorowe interesy konsumentów i stwierdzającą zaniechanie jej stosowania. Wobec powyższego należało orzec jak w punkcie I.4. sentencji niniejszej decyzji. Ad I.5. i I.6. W zakresie punktu I.5. sentencji niniejszej decyzji oceniana praktyka dotyczy stosowania przez przedsiębiorcę w Regulaminie sklepu internetowego www.audiopioneer.pl oraz w Regulaminach kont aukcyjnych o nazwie donat2004 oraz audiopioneer_pl znajdujących się na portalu allegro.pl, stosowanych w obrocie z konsumentami, postanowienia o treści: „ (…) Koszty przesyłek nie podlegają zwrotowi (zgodnie z ustawą z dnia 27 lipca 2002 r. o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej oraz o zmianie Kodeksu cywilnego - Dz. U. nr 141, poz. 1176 ze zm.), która nie daje podstaw do dochodzenia od sprzedawcy zwrotu kosztów dostarczenia zakupionego towaru do domu konsumenta (…) ”, które są niezgodne z art. 7 ust. 3 w zw. z art. 17 ustawy o o.n.p.k., a poprzez to z art. 24 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Równocześnie w punkcie I.6. ocenianie zachowanie przedsiębiorcy dotyczy stosowania w Regulaminie sklepu internetowego www.audiopioneer.pl w obrocie z konsumentami postanowienia o treści: „ (…) W przypadku zwrotów towarów objętych wysyłką gratisową, zwracana kwota zostanie pomniejszona o obowiązujący koszt przesyłki (…) ”, które jest 17 niezgodne z art. 7 ust. 3 w zw. z art. 17 ustawy o o.n.p.k., a poprzez to z art. 24 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. W ocenie Prezesa Urzędu, powyższe postanowienia są sprzeczne z art. 7 ust. 3 ustawy o.n.p.k., który w zdaniu 4 wskazuje, że „ Jeżeli konsument dokonał jakichkolwiek przedpłat, należą się od nich odsetki ustawowe od daty dokonania przedpłaty ” – niewątpliwie zaś „ do przedpłat dokonanych przez konsumenta na rzecz przedsiębiorcy przed odstąpieniem od umowy zawartej na odległość należy również zaliczyć poniesione koszty wysyłki towaru ” (Wioleta Baranowska-Zając, Glosa do wyroku TS z dnia 15 kwietnia 2010 r., C-511/08, opublikowano LEX/El., 2010). Jednocześnie analiza art. 12 ust. 4 ustawy o.n.p.k. ( a contrario ) wskazuje, iż koszty zwrotu towaru ponosi konsument. W tym zakresie uregulowanie art. 7 ust. 3 ustawy o.n.p.k. należy również interpretować w związku z art. 6 ust. 1 zd. 2 Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady nr 97/7/WE z dnia 20 maja 1997 r., dotyczącej ochrony konsumentów w umowach zawieranych na odległość (Dziennik Urzędowy Wspólnot Europejskich Nr L144 z 4 czerwca 1997 r.). Zgodnie z tym przepisem „ Konsument z tytułu wykonywania swego prawa odstąpienia od umowy nie może ponosić żadnych kosztów poza bezpośrednimi kosztami zwrotu towarów .” Powyższe uregulowanie należy również analizować w nawiązaniu do wyroku Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z dnia 15 kwietnia 2010 r. (C-511/08), zgodnie z którym, „ Artykuł 6 ust. 1 akapit pierwszy zdanie drugie i art. 6 ust. 2 dyrektywy 97/7 w sprawie ochrony konsumentów w przypadku umów zawieranych na odległość należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie stosowaniu uregulowania krajowego, które pozwala dostawcy na obciążenie konsumenta, w umowie zawieranej na odległość, kosztami wysyłki towarów w przypadku wykonania przez tego ostatniego przysługującego mu prawa odstąpienia od umowy ”. W tym stanie rzeczy należy stwierdzić, że w razie odstąpienia od umowy zawartej na odległość konsument zobowiązany jest ponieść bezpośrednie koszty odesłania towaru do przedsiębiorcy, natomiast przedsiębiorca zobowiązany jest zwrócić konsumentowi zapłaconą przez niego kwotę pieniężną, na którą składają się w szczególności cena towaru oraz koszt wysyłki towaru do konsumenta. Należy także dodać, iż skoro przedsiębiorca decyduje się na objęcie produktów wysyłką gratisową to nie można przyjąć, iż na tej podstawie jest uprawniony do pomniejszania zwracanej kwoty o koszty przesyłki. Takie uregulowanie stanowiłoby obejście przepisów zgodnie, z którymi konsument z tytułu wykonywania swego prawa odstąpienia od umowy nie może ponosić żadnych kosztów poza bezpośrednimi kosztami zwrotu towarów. Zgodnie zaś z art. 17 ustawy o o.n.p.k. nie można w drodze umowy wyłączyć lub ograniczyć praw konsumenta określonych w art. 1-16e tej ustawy, co odnosi się również do art. 7 ust. 3 tej ustawy. Stwierdzono zatem, że przedsiębiorca stosuje postanowienie regulaminu, które jest sprzeczne z przepisami ustawy o o.n.p.k., a zatem, że jego działania mają charakter bezprawny . Zachowanie przedsiębiorcy godzi w interesy konsumentów , gdyż wskutek stosowania zakwestionowanego postanowienia może dojść do jednoznacznego pogorszenia sytuacji ekonomicznej konsumentów. Zakwestionowane zachowanie przedsiębiorcy dotyczy zbiorowego interesu konsumentów, gdyż skierowane jest do szerokiego ich kręgu. Stosowana praktyka wymierzona jest we wszystkich rzeczywistych odbiorców świadczonych przez przedsiębiorcę usług, jak również we wszystkich jego potencjalnych kontrahentów, którzy mogą zawrzeć umowę poprzez ogólnodostępny sklep internetowy. Zakwestionowane zachowanie podejmowane jest w sposób powtarzalny i powszechny, co wynika zresztą z samej natury regulaminów, jakimi posługuje się przedsiębiorca w obrocie gospodarczym. W toku postępowania, w piśmie z dn. 2 stycznia 2013 r., przedsiębiorca przedstawił zmodyfikowany Regulamin sklepu internetowego www.audiopioneer.pl oraz kont aukcyjnych allegro.pl o nazwie donat2004 oraz audiopioneer_pl. Analiza przedstawionych dokumentów wykazała, iż kwestionowane postanowienia zostały z nich wykreślone. Przedsiębiorca podniósł, iż zmieniony Regulamin sklepu internetowego www.audiopioneer.pl oraz kont aukcyjnych allegro.pl obowiązuje od 1 grudnia 2012 r. W związku z tym należało przyjąć, iż z tym dniem 18 doszło do zaniechania stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów rozważanych w punktach I.5. i I.6. sentencji niniejszej decyzji. Na podstawie art. 27 ust. 1 i ust. 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów nie wydaje się decyzji, o której mowa w art. 26, jeżeli przedsiębiorca zaprzestał stosowania praktyki, o której mowa w art. 24. W tym przypadku, Prezes Urzędu wydaje decyzję o uznaniu praktyki za naruszającą zbiorowe interesy konsumentów i stwierdzającą zaniechanie jej stosowania. Wobec powyższego należało orzec jak w punktach I.5. i I.6. sentencji niniejszej decyzji. Ad I.7. W zakresie punktu I.7. sentencji niniejszej decyzji oceniana praktyka dotyczy stosowania przez przedsiębiorcę w Regulaminie sklepu internetowego www.audiopioneer.pl oraz w Regulaminach kont aukcyjnych o nazwie donat2004 oraz audiopioneer_pl znajdujących się na portalu allegro.pl, stosowanych w obrocie z konsumentami, postanowienia o treści: „ Na wypadek rażących nadużyć w korzystaniu przez Klientów z prawa do odstąpienia od umowy sprzedaży, o którym mowa, Sprzedający zastrzega sobie możliwość oceny takich przypadków pod kątem przesłanek z art. 5 Kodeksu Cywilnego, zgodnie z którym nie można czynić ze swego prawa użytku, który by był sprzeczny ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem tego prawa lub z zasadami współżycia społecznego ”, które jest niezgodne z art. 7 ust. 1 w zw. z art. 17 ustawy o o.n.p.k., a poprzez to z art. 24 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. W ocenie Prezesa Urzędu powyższe postanowienie Regulaminu sklepu internetowego oraz kont aukcyjnych allegro.pl pozostaje w sprzeczności z treścią art. 7 ust. 1 ustawy o.n.p.k., który stanowi, że „ Konsument, który zawarł umowę na odległość, może od niej odstąpić bez podania przyczyn, składając stosowne oświadczenie na piśmie w terminie dziesięciu dni, ustalonym w sposób określony w art. 10 ust. 1. Do zachowania tego terminu wystarczy wysłanie oświadczenia przed jego upływem ”. Korzystając ze swego ustawowego uprawnienia konsument nie musi podawać żadnych powodów jakie kierowały nim w skorzystaniu z tego prawa. W tym więc znaczeniu nie jest również możliwa ocena przypadków i motywów odstąpienia od umowy pod kątem klauzuli generalnej określonej w art. 5 kodeksu cywilnego. Należy stwierdzić, iż nawet zakwalifikowanie przez przedsiębiorcę zachowania konsumenta jako „ rażącego nadużycia ” i tak nie może zniweczyć skuteczności odstąpienia od umowy w terminie 10 dni z uwagi na szczególne wobec kodeksu cywilnego uregulowania ustawy o.n.p.k. Niewątpliwie zaś stosowane przez przedsiębiorcę postanowienie mogło zniechęcić przeciętnych konsumentów do skorzystania ze swego prawa do odstąpienia od umowy, jeśli w ich ocenie odstąpienie takie miałoby m.in. błahy charakter (np. konsument rozmyślił się i uznał że zakupiona przez niego rzecz okaże się do niczego nieprzydatna). Zgodnie zaś z art. 17 ustawy o o.n.p.k. nie można w drodze umowy wyłączyć lub ograniczyć praw konsumenta określonych w art. 1-16e tej ustawy, co odnosi się również do art. 7 ust. 1 tej ustawy. Stwierdzono zatem, że przedsiębiorca stosuje postanowienie regulaminu, które jest sprzeczne z przepisami ustawy o o.n.p.k., a zatem, że jego działania mają charakter bezprawny . Zachowanie przedsiębiorcy godzi w interesy konsumentów , gdyż wskutek stosowania zakwestionowanego postanowienia doszło do pogorszenia sytuacji prawnej konsumentów poprzez poddanie pod osąd przedsiębiorcy przypadków odstąpienia od umowy zawartej na odległość w terminie 10 dni, którego to rozwiązania nie przewiduje przedmiotowa ustawa. Zakwestionowane zachowanie przedsiębiorcy dotyczy zbiorowego interesu konsumentów, gdyż skierowane jest do szerokiego ich kręgu. Stosowana praktyka wymierzona jest we wszystkich rzeczywistych odbiorców świadczonych przez przedsiębiorcę usług, jak również we wszystkich jego potencjalnych kontrahentów, którzy mogą zawrzeć umowę poprzez ogólnodostępny sklep internetowy oraz konta aukcyjne allegro.pl. Zakwestionowane zachowanie podejmowane jest w sposób powtarzalny i powszechny, co wynika zresztą z samej natury regulaminów, jakimi posługuje się przedsiębiorca w obrocie gospodarczym. 19 W toku postępowania, w piśmie z dn. 2 stycznia 2013 r., przedsiębiorca przedstawił zmodyfikowany Regulamin sklepu internetowego www.audiopioneer.pl oraz kont aukcyjnych allegro.pl o nazwie donat2004 oraz audiopioneer_pl. Analiza przedstawionych dokumentów wykazała, iż kwestionowane postanowienie zostało z nich wykreślone. Przedsiębiorca podniósł, iż zmieniony Regulamin sklepu internetowego www.audiopioneer.pl oraz kont aukcyjnych allegro.pl obowiązuje od 1 grudnia 2012 r. W związku z tym należało przyjąć, iż z tym dniem doszło do zaniechania stosowania praktyki naruszającej zbiorowe interesy konsumentów rozważanej w punkcie I.7. sentencji niniejszej decyzji. Na podstawie art. 27 ust. 1 i ust. 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów nie wydaje się decyzji, o której mowa w art. 26, jeżeli przedsiębiorca zaprzestał stosowania praktyki, o której mowa w art. 24. W tym przypadku, Prezes Urzędu wydaje decyzję o uznaniu praktyki za naruszającą zbiorowe interesy konsumentów i stwierdzającą zaniechanie jej stosowania. Wobec powyższego należało orzec jak w punkcie I.7. sentencji niniejszej decyzji. Ad I.8. W zakresie punktu I.8. sentencji niniejszej decyzji oceniana praktyka dotyczy stosowania przez przedsiębiorcę w Regulaminie sklepu internetowego www.audiopioneer.pl oraz w Regulaminach kont aukcyjnych o nazwie donat2004 oraz audiopioneer_pl znajdujących się na portalu allegro.pl, stosowanych w obrocie z konsumentami, postanowienia o treści: „ Instrukcje obsługi oraz inne dokumenty wysyłamy w formie elektronicznej (po otrzymaniu przez Klienta sprzętu i powiadomieniu nas o tym) ”, co jest niezgodne z art. 3 ust. 5 ustawy z dnia 27 lipca 2002 r. o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej oraz o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. Nr 141, poz. 1176 ze zm.), a poprzez to z art. 24 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Analizując przesłankę bezprawności stosowanego przez przedsiębiorcę postanowienia należy stwierdzić, iż na podstawie art. 3 ust. 5 ustawy z dnia 27 lipca 2002 r. o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej oraz o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. Nr 141, poz. 1176 ze zm.) – zwanej dalej ustawą o szczególnych warunkach sprzedaży – sprzedawca jest obowiązany wydać kupującemu wraz z towarem konsumpcyjnym wszystkie elementy jego wyposażenia oraz instrukcje obsługi, konserwacji i inne dokumenty wymagane przez odrębne przepisy. Jest to ustawowy obowiązek przedsiębiorcy, który aktualizuje się w chwili wydania towaru konsumentowi. Za niezgodne z prawem należy zatem uznać postanowienie, które powyższy obowiązek formułuje w sposób warunkowy, uzależniający jego spełnienie od okoliczności leżących po stronie konsumenta (powiadomienie przedsiębiorcy o otrzymaniu towaru). Jednocześnie powyższe postanowienie w sposób bezprawny zawęża wydanie instrukcji i innych dokumentów do formy elektronicznej. Stwierdzono zatem, że przedsiębiorca stosuje postanowienie regulaminu, które jest sprzeczne z przepisami ustawy o o.n.p.k., a zatem, że jego działania mają charakter bezprawny . Zachowanie przedsiębiorcy godzi w interesy konsumentów , gdyż wskutek stosowania zakwestionowanego postanowienia doszło do pogorszenia sytuacji konsumentów, którzy na podstawie kwestionowanego postanowienia nie otrzymują wraz z towarem wszystkich niezbędnych i przewidzianych przez prawo dokumentów, a jedynie warunkowo mogą te dokumenty otrzymać i to wyłącznie w formie elektronicznej. Zakwestionowane zachowanie przedsiębiorcy dotyczy zbiorowego interesu konsumentów, gdyż skierowane jest do szerokiego ich kręgu. Stosowana praktyka wymierzona jest we wszystkich rzeczywistych odbiorców świadczonych przez przedsiębiorcę usług, jak również we wszystkich jego potencjalnych kontrahentów, którzy mogą zawrzeć umowę poprzez ogólnodostępny sklep internetowy oraz konta aukcyjne allegro.pl. Zakwestionowane zachowanie podejmowane jest w sposób powtarzalny i powszechny, co wynika zresztą z samej natury regulaminów, jakimi posługuje się przedsiębiorca w obrocie gospodarczym. 20 W toku postępowania, w piśmie z dn. 2 stycznia 2013 r., przedsiębiorca przedstawił zmodyfikowany Regulamin sklepu internetowego www.audiopioneer.pl oraz kont aukcyjnych allegro.pl o nazwie donat2004 oraz audiopioneer_pl. Analiza przedstawionych dokumentów wykazała, iż kwestionowane postanowienie zostało z nich wykreślone. Przedsiębiorca podniósł, iż zmieniony Regulamin sklepu internetowego www.audiopioneer.pl oraz kont aukcyjnych allegro.pl, który obowiązuje od 1 grudnia 2012 r. W związku z tym należało przyjąć, iż z tym dniem doszło do zaniechania stosowania praktyki naruszającej zbiorowe interesy konsumentów rozważanej w punkcie I.8. sentencji niniejszej decyzji. Na podstawie art. 27 ust. 1 i ust. 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów nie wydaje się decyzji, o której mowa w art. 26, jeżeli przedsiębiorca zaprzestał stosowania praktyki, o której mowa w art. 24. W tym przypadku, Prezes Urzędu wydaje decyzję o uznaniu praktyki za naruszającą zbiorowe interesy konsumentów i stwierdzającą zaniechanie jej stosowania. Wobec powyższego należało orzec jak w punkcie I.8. sentencji niniejszej decyzji. Ad II. W punkcie II. sentencji niniejszej decyzji opisano praktyki przedsiębiorcy polegające na stosowaniu w Regulaminie sklepu internetowego www.audiopioneer.pl oraz w Regulaminie kont aukcyjnych o nazwie donat2004 oraz audiopioneer_pl znajdujących się na portalu allegro.pl, w obrocie z konsumentami postanowień, które zostały wpisane do Rejestru postanowień wzorców umów uznanych za niedozwolone, o którym mowa w art. 479 45 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego. Tym samym w niniejszej sprawie konieczna jest ocena, czy stosowany przez przedsiębiorcę wzorzec zawiera postanowienia, które zostały wpisane do Rejestru. II.1. W pkt 24 Regulaminu sklepu internetowego www.audiopioneer.pl przedsiębiorca zawarł postanowienie o treści: „ Wszelkie informacje na temat sprzętu w ofercie www.audiopioneer.pl są zgodne z danymi katalogowymi producentów. Sklep zastrzega sobie prawo do ewentualnych błędów ”. W ocenie Prezesa Urzędu powyższe postanowienie należy uznać za tożsame z klauzulą wpisaną do Rejestru o treści: „ Mimo wszelkich starań sklep zastrzega sobie możliwość błędów w opisie produktów. Zdjęcia produktów są jedynie przykładowe ” - wyrok SOKIK z dn. 8 grudnia 2009 r. (sygn. akt XVII AmC 519/09), wpis nr 1915 z dn. 27 kwietnia 2010 r. Analizowane postanowienia wywołują te same skutki w zakresie w jakim zastrzegają sobie prawo do błędów w opisach produktów. Powyższe postanowienie może skutecznie pozbawić konsumenta m.in. uprawnienia do reklamowania zakupionego uprzednio towaru jako niezgodnego z zawartą umową. Stwierdzono zatem, że przedsiębiorca stosuje postanowienie wzorca umownego uznane za niedozwolone, o których mowa w art. 479 45 Kodeksu postępowania cywilnego, a zatem, że jego działania mają charakter bezprawny . Zachowanie przedsiębiorcy godzi w interesy konsumentów , gdyż wprowadzenie do regulaminu przedmiotowego postanowienia powoduje pogorszenie sytuacji prawnej konsumentów, którzy na skutek błędów przedsiębiorcy w opisach produktów dostępnych w sklepie internetowym www.audiopioneer.pl mogą zostać pozbawieni m.in. roszczeń z tytułu niezgodności towaru z umową. Zakwestionowane zachowanie przedsiębiorcy dotyczy zbiorowego interesu konsumentów, gdyż skierowane jest do szerokiego ich kręgu. Stosowana praktyka wymierzona jest we wszystkich rzeczywistych odbiorców świadczonych przez przedsiębiorcę usług, jak również we wszystkich jego potencjalnych kontrahentów, którzy mogą zawrzeć umowę poprzez ogólnodostępny sklep internetowy Zakwestionowane zachowanie podejmowane jest w sposób powtarzalny i powszechny, co wynika zresztą z samej natury regulaminu konta aukcyjnego allegro.pl, jakim posługuje się przedsiębiorca w obrocie gospodarczym. 21 II.2. W pkt 29 in fine Regulaminu sklepu internetowego www.audiopioneer.pl oraz w pkt 9 in fine Regulaminów kont aukcyjnych donat2004 oraz audiopioneer_pl przedsiębiorca zawarł postanowienie o treści: „ Sądem właściwym dla rozpatrywania sporów wynikłych z umowy sprzedaży jest Sąd właściwy dla siedziby Sklepu internetowego ”. W ocenie Prezesa Urzędu powyższe postanowienie za tożsame z klauzulą wpisaną do Rejestru o treści: „ Sądem właściwym dla rozpatrywania sporów wynikłych z umowy sprzedaży jest Sąd właściwy dla siedziby Sklepu Internetowego ” - wyrok SOKIK z dn. 21 listopada 2009 r. (sygn. akt XVII AmC 518/09), wpis nr 1879 z dn. 30 marca 2010 r. Analizowane postanowienia mają identyczne brzmienie. Wprowadzenie do wzorca umownego postanowienia, iż spory, mogące wyniknąć na tle realizacji umowy będą rozstrzygane przez konkretnie wskazany sąd, stwarza konsumentowi jako pozwanemu dolegliwe czasowo i finansowo utrudnienia w procesie związane z przejazdami do sądu siedziby przedsiębiorcy, podczas gdy przy braku zakwestionowanego rozwiązania proces toczyłby się zgodnie z art. 27 §1 9 k.p.c. w sądzie miejsca zamieszkania konsumenta. Należy wskazać, iż kwestię właściwości sądu w sprawach cywilnych określają przepisy k.p.c. i zgodnie z art. 385³ pkt 23 k.c. nie mogą być one w tym zakresie wyłączane, ponieważ mogą stanowić dodatkową dolegliwość dla konsumenta, a także ograniczać realizację przysługujących mu praw. Ta właśnie uciążliwość jest istotą klauzuli abuzywnej określonej w art. 385 3 pkt 23 k.c. Stwierdzono zatem, że przedsiębiorca stosuje postanowienie wzorca umownego uznane za niedozwolone, o których mowa w art. 479 45 Kodeksu postępowania cywilnego, a zatem, że jego działania mają charakter bezprawny . Zachowanie przedsiębiorcy godzi w interesy konsumentów , gdyż wskutek stosowania kwestionowanego konsumenci mogą mieć utrudnioną drogę w dochodzeniu swych ewentualnych roszczeń. Stosowana przez przedsiębiorcę praktyka wymierzona jest we wszystkich rzeczywistych odbiorców świadczonych przez przedsiębiorcę usług, jak również we wszystkich jego potencjalnych kontrahentów, którzy mogą zawrzeć umowę poprzez ogólnodostępny sklep internetowy. Zakwestionowane zachowanie podejmowane jest w sposób powtarzalny i powszechny, co wynika zresztą z samej natury regulaminów, jakimi posługuje się przedsiębiorca w obrocie gospodarczym. W toku postępowania, w piśmie z dn. 2 stycznia 2013 r., przedsiębiorca przedstawił zmodyfikowany Regulamin sklepu internetowego www.audiopioneer.pl oraz kont aukcyjnych allegro.pl o nazwie donat2004 oraz audiopioneer_pl. Analiza przedstawionych dokumentów wykazała, iż kwestionowane postanowienie zostało z nich wykreślone. Przedsiębiorca podniósł, iż zmieniony Regulamin sklepu internetowego www.audiopioneer.pl oraz kont aukcyjnych allegro.pl, który obowiązuje od 1 grudnia 2012 r. W związku z tym należało przyjąć, iż z tym dniem doszło do zaniechania stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów rozważanych w punktach II.1 oraz II.2. sentencji niniejszej decyzji. Na podstawie art. 27 ust. 1 i ust. 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów nie wydaje się decyzji, o której mowa w art. 26, jeżeli przedsiębiorca zaprzestał stosowania praktyki, o której mowa w art. 24. W tym przypadku, Prezes Urzędu wydaje decyzję o uznaniu praktyki za naruszającą zbiorowe interesy konsumentów i stwierdzającą zaniechanie jej stosowania. Wobec powyższego należało orzec jak w punktach II.1. oraz II.2. sentencji niniejszej decyzji. Ad III. W przedmiotowym postępowaniu kolejny postawiony przedsiębiorcy zarzut stosowania praktyki naruszającej zbiorowe interesy konsumentów, o jakiej mowa w art. 24 ust. 1 i 2 pkt 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów dotyczy nieinformowania konsumentów przed 9 Art. 27 § 1 k.p.c. stanowi: Powództwo wytacza się przed sąd pierwszej instancji, w którego okręgu pozwany ma miejsce zamieszkania. 22 zawarciem umowy na odległość – w związku z działalnością prowadzoną za pośrednictwem strony internetowej www.audiopioneer.pl oraz kont aukcyjnych o nazwie donat2004 oraz audiopioneer_pl znajdujących się na portalu allegro.pl – najpóźniej w chwili złożenia konsumentowi propozycji zawarcia umowy, o miejscu i sposobie składania reklamacji, co jest niezgodne z art. 9 ust. 1 pkt 10 ustawy o o.n.p.k. Analizując przesłankę bezprawności kwestionowanego zachowania przedsiębiorcy należy stwierdzić, że zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt 10 ustawy o o.n.p.k. konsument powinien być poinformowany, przy użyciu środka porozumiewania się na odległość, najpóźniej w chwili złożenia mu propozycji zawarcia umowy, między innymi o miejscu i sposobie składania reklamacji. Niedopełnienie obowiązku informacyjnego w tym zakresie w znaczny sposób może utrudnić skorzystanie z przysługujących konsumentom uprawnień reklamacyjnych, dochodzenia roszczeń w przypadku wadliwości dostarczonego towaru lub też jego niezgodności z umową. Na podstawie przesłanego przez przedsiębiorcę Regulaminu sklepu internetowego www.audiopioneer.pl oraz Regulaminów kont aukcyjnych o nazwie donat2004 oraz audiopioneer_pl znajdujących się na portalu allegro.pl ustalono także, że przedsiębiorca nie informuje konsumentów, przy użyciu środków porozumiewania się na odległość, najpóźniej w chwili złożenia propozycji zawarcia umowy, o miejscu i sposobie składania reklamacji. Informacje dotyczące reklamacji ograniczają się do przypadków, w których podstawę reklamacji stanowią odpowiednie przepisy ustawy z dn. 15 listopada 1984 r. prawo przewozowe (Dz. U. Nr 53, poz. 272). Przedmiotowe uregulowania przedsiębiorca zawarł w pkt 12 Regulaminu sklepu internetowego www.audiopioneer.pl oraz w pkt 6 Regulaminów kont aukcyjnych donat2004 oraz audiopioneer_pl. Przedsiębiorca nie uwzględnia między innymi reklamacji dotyczącej niezgodności towaru z umową na podstawie ustawy o szczególnych warunkach sprzedaży. Nie wskazuje również miejsca ewentualnego złożenia reklamacji. Wobec powyższego przedmiotowe naruszenie obowiązku informacyjnego określonego w art. 9 ust. 1 pkt 10 ustawy o o.n.p.k. stanowi działanie bezprawne , określone w art. 24 ust. 1 i 2 pkt 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Zachowanie przedsiębiorcy godzi w interesy konsumentów , gdyż mając na względzie cel wprowadzenia obowiązku informowania w zakresie opisanym w punkcie III. sentencji niniejszej decyzji, stwierdzić należy, że niedopełnienie spoczywającego na przedsiębiorcy obowiązku może utrudniać konsumentowi dochodzenie ewentualnych roszczeń związanych z niewykonaniem lub też nienależytym wykonaniem zobowiązania przez przedsiębiorcę. Zakwestionowane zachowanie przedsiębiorcy dotyczy zbiorowego interesu konsumentów, gdyż skierowane jest do szerokiego ich kręgu. Stosowane praktyki wymierzone są zatem we wszystkich rzeczywistych odbiorców świadczonych przez przedsiębiorcę usług, jak również we wszystkich ich potencjalnych kontrahentów, którzy mogą zawrzeć umowę poprzez ogólnodostępny sklep internetowy i konta aukcyjne allegro.pl. Zakwestionowane zachowanie podejmowane jest w sposób powtarzalny i powszechny. W toku postępowania, w piśmie z dn. 2 stycznia 2013 r., przedsiębiorca przedstawił zmodyfikowany Regulamin sklepu internetowego www.audiopioneer.pl oraz kont aukcyjnych allegro.pl o nazwie donat2004 oraz audiopioneer_pl. Analiza przedstawionych dokumentów wykazała, iż zostały one uzupełnione o informacje dotyczące miejsca i sposobu reklamacji („ Kupujący zobowiązany jest skierować zgłoszenie reklamacyjne do wyznaczonego przez E&M Electronics punktu serwisowego lub skontaktować się z Działem Obsługi Klienta drogą mailową: reklamacje@audiopioneer.pl ”). Przedsiębiorca podniósł, iż zmieniony Regulamin sklepu internetowego www.audiopioneer.pl oraz kont aukcyjnych allegro.pl obowiązuje od 1 grudnia 2012 r. W związku z tym należało przyjąć, iż z tym dniem doszło do zaniechania stosowania praktyki naruszającej zbiorowe interesy konsumentów rozważanej w punkcie III. sentencji niniejszej decyzji. 23 Na podstawie art. 27 ust. 1 i ust. 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów nie wydaje się decyzji, o której mowa w art. 26, jeżeli przedsiębiorca zaprzestał stosowania praktyki, o której mowa w art. 24. W tym przypadku, Prezes Urzędu wydaje decyzję o uznaniu praktyki za naruszającą zbiorowe interesy konsumentów i stwierdzającą zaniechanie jej stosowania. Wobec powyższego należało orzec jak w punkcie III. sentencji niniejszej decyzji. Ad IV. W punkcie IV. sentencji niniejszej decyzji opisane zostały praktyki naruszające zbiorowe interesy konsumentów polegające na niedopełnianiu przez przedsiębiorcę obowiązków informacyjnych na etapie po zawarciu umowy. W tym miejscu należy wskazać, że w art. 9 ust. 3 ustawy o o.n.p.k. sformułowano wymóg, aby potwierdzenie takie zostało sporządzone na piśmie. Z takiego punktu widzenia prawnie obojętne jest, w jakim dokumencie (o jakiej nazwie i o jakiej dodatkowej treści) zostaną zamieszczone wymagane prawem informacje. Wymagane jedynie jest, aby po pierwsze stosowne dane były konsumentom przekazywane oraz aby było to czynione w odpowiedniej, a zatem pisemnej formie najpóźniej w chwili rozpoczęcia spełniania świadczenia. Z poczynionych ustaleń faktycznych wynika, iż przedsiębiorca w związku z prowadzoną sprzedażą za pośrednictwem sklepu internetowego www.audiopioneer.pl oraz konta aukcyjnych allegro.pl nie wystawia konsumentom. Wobec czego dokonano analizy jakie dane niezbędne na gruncie ustawy o o.n.p.k. nie zostały konsumentom przekazane w wymaganej prawie formie – formie pisemnej. IV.1. W punkcie IV.1. sentencji niniejszej decyzji opisano zarzut naruszenia przez przedsiębiorcę zbiorowych interesów konsumentów wskutek stosowania praktyki polegającej na niepotwierdzaniu konsumentom na piśmie, najpóźniej w momencie rozpoczęcia spełniania świadczenia, informacji o imieniu i nazwisku (nazwie), adresie zamieszkania (siedziby) przedsiębiorcy, co uznano za niezgodne z art. 9 ust. 3 w zw. z art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy o o.n.p.k., a poprzez to z art. 24 ust. 1 i 2 pkt 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Z poczynionych w toku niniejszego postępowania ustaleń faktycznych wynika, iż nie wystawiając e w wystawianych przez przedsiębiorcę dokumentach potwierdzających okoliczność zawarcia z konsumentami umów sprzedaży, nie podaje on informacji na temat swego imienia i nazwiska oraz adresu zamieszkania (siedziby) przedsiębiorcy. Opisane braki mogą znacznie utrudniać między innymi dochodzenie roszczeń przez konsumentów w przypadku korzystania np. z uprawnień związanych z niezgodnością towaru z umową. Imię i nazwisko, to dane, które w połączeniu z oznaczeniem dodatkowym, pod jakim jest prowadzona działalność gospodarcza, pozwalają w sposób najłatwiejszy i najtrafniejszy zidentyfikować przedsiębiorcę. W takim samym zakresie nieodzowne jest wskazanie adresu zamieszkania (siedziby) przedsiębiorcy m.in. wobec konieczności wskazania adresu zamieszkania strony przeciwnej w mogącym powstać sporze sądowym dotyczącym np. nienależytego wykonania zobowiązania. Skoro zatem przedsiębiorca niedopełnia ww. obowiązku informacyjnego, to swym zachowaniem godzi w zbiorowe interesy konsumentów. W tych okolicznościach w ocenie prezesa Urzędu należało orzec o naruszeniu przez przedsiębiorcę art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy o o.n.p.k., a poprzez to art. 24 ust. 1 i 2 pkt 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, a więc należało orzec, jak w punkcie IV.1. sentencji niniejszej decyzji. IV.2. W punkcie IV.2. sentencji niniejszej decyzji opisano zarzut naruszenia przez przedsiębiorcę zbiorowych interesów konsumentów wskutek stosowania praktyki polegającej na niepotwierdzaniu konsumentom na piśmie, najpóźniej w momencie rozpoczęcia spełniania świadczenia, informacji o istotnych właściwościach świadczenia i jego przedmiotu, co uznano za niezgodne z art. 9 ust. 3 w zw. z art. 9 ust. 1 pkt 2 ustawy o o.n.p.k., a poprzez to z art. 24 ust. 1 i 2 pkt 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. 24 Art. 9 ust. 3 w zw. z art. 9 ust. 1 pkt 2 ustawy o o.n.p.k. statuuje obowiązek potwierdzania konsumentom zawierającym umowy na odległość, na piśmie, informacji na temat istotnych właściwości świadczenia i jego przedmiotu. W ocenie Prezesa Urzędu walor tego typu informacji jest nieoceniony – pozwalają one bowiem konsumentom zweryfikować cechy i przedmiot otrzymanego świadczenia ze świadczeniem, które było przez nich faktycznie zamawiane. Tego typu informacje, lub też braki w tych informacjach, pozwalają w sposób skuteczny formułować m.in. ewentualne roszczenia z tytułu niezgodności towaru z umową dotyczące np. parametrów i funkcjonalności otrzymanego świadczenia. Skoro zatem przedsiębiorca niedopełnia ww. obowiązku informacyjnego, to swym zachowaniem godzi w zbiorowe interesy konsumentów w sposób opisany powyżej. Stosownie do art. 26 ust. 1 powołanej ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów Prezes Urzędu wydaje decyzję o uznaniu praktyki za naruszającą zbiorowe interesy konsumentów i nakazującą zaniechanie jej stosowania, jeżeli stwierdzi naruszenie zakazu określonego w art. 24 tej ustawy. Stąd też należało orzec, jak w punkcie IV.2. sentencji niniejszej decyzji. IV.3. W punkcie IV.3. sentencji niniejszej decyzji opisano zarzut naruszenia przez przedsiębiorcę zbiorowych interesów konsumentów wskutek stosowania praktyki polegającej na niepotwierdzaniu konsumentom na piśmie, najpóźniej w momencie rozpoczęcia spełniania świadczenia, informacji o cenie lub wynagrodzeniu obejmujących wszystkie ich składniki, a w szczególności cła i podatki, co uznano za niezgodne z art. 9 ust. 3 w zw. z art. 9 ust. 1 pkt 3 ustawy o o.n.p.k., a poprzez to z art. 24 ust. 1 i 2 pkt 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Art. 9 ust. 3 w zw. z art. 9 ust. 1 pkt 3 ustawy o o.n.p.k. statuuje obowiązek potwierdzania konsumentom zawierającym umowy na odległość, na piśmie, informacji odnośnie ceny lub wynagrodzenia obejmujących wszystkie ich składniki, a w szczególności cła i podatki. Przedmiotowe informacje – stanowiące essentialia negotii zawartego kontraktu – są potwierdzeniem informacji, które były niezbędne konsumentowi przy zawieraniu umowy na odległość. Analiza materiału dowodowego zgromadzonego w niniejszej sprawie daje podstawy do przyjęcia, że przedsiębiorca niniejszego obowiązku nie respektuje. Równocześnie przedstawienie tych informacji na etapie przedkontraktowym nie może sanować bezprawności zachowania przedsiębiorcy. Skoro przedsiębiorca niedopełnia ww. obowiązku informacyjnego, to swym zachowaniem godzi w zbiorowe interesy konsumentów w sposób opisany powyżej. Stosownie do art. 26 ust. 1 powołanej ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów Prezes Urzędu wydaje decyzję o uznaniu praktyki za naruszającą zbiorowe interesy konsumentów i nakazującą zaniechanie jej stosowania, jeżeli stwierdzi naruszenie zakazu określonego w art. 24 tej ustawy. Stąd też należało orzec, jak w punkcie IV.3. sentencji niniejszej decyzji. IV.4. W punkcie IV.4. sentencji niniejszej decyzji opisano zarzut naruszenia przez przedsiębiorcę zbiorowych interesów konsumentów wskutek stosowania praktyki polegającej na niepotwierdzaniu konsumentom na piśmie, najpóźniej w momencie rozpoczęcia spełniania świadczenia, informacji o terminie i sposobie dostawy towaru, co uznano za niezgodne z art. 9 ust. 3 w zw. z art. 9 ust. 1 pkt 4 ustawy o o.n.p.k., a poprzez to z art. 24 ust. 1 i 2 pkt 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Art. 9 ust. 3 w zw. z art. 9 ust. 1 pkt 4 ustawy o o.n.p.k. statuuje obowiązek potwierdzania konsumentom zawierającym umowy na odległość, na piśmie, informacji na temat zasad zapłaty ceny lub wynagrodzenia. Analiza materiału dowodowego zgromadzonego w niniejszej sprawie daje podstawy do przyjęcia, że przedsiębiorca niniejszego obowiązku nie respektuje. Powyższe świadczy zatem o tym, że rozważane zachowanie należy zaklasyfikować, jako bezprawne. Niniejsza praktyka godzi w zbiorowe interesy konsumentów, gdyż są oni pozbawieni informacji na temat umówionego sposobu i terminu dostawy zamówionego towaru. Uzupełnienie 25 braków na etapie poprzedzającym zawarcie umowy nie sanuje jednak praktyki przedsiębiorcy rozważanej w tym punkcie. Stosownie do art. 26 ust. 1 powołanej ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów Prezes Urzędu wydaje decyzję o uznaniu praktyki za naruszającą zbiorowe interesy konsumentów i nakazującą zaniechanie jej stosowania, jeżeli stwierdzi naruszenie zakazu określonego w art. 24 tej ustawy. Stąd też należało orzec, jak w punkcie IV.4. sentencji niniejszej decyzji. IV.5. W punkcie IV.5. sentencji niniejszej decyzji opisano zarzut naruszenia przez przedsiębiorcę zbiorowych interesów konsumentów wskutek stosowania praktyki polegającej na niepotwierdzaniu konsumentom na piśmie, najpóźniej w momencie rozpoczęcia spełniania świadczenia, informacji o kosztach oraz terminie i sposobie dostawy towaru, co uznano za niezgodne z art. 9 ust. 3 w zw. z art. 9 ust. 1 pkt 5 ustawy o o.n.p.k., a poprzez to z art. 24 ust. 1 i 2 pkt 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Art. 9 ust. 3 w zw. z art. 9 ust. 1 pkt 5 ustawy o o.n.p.k. statuuje obowiązek potwierdzania konsumentom zawierającym umowy na odległość, na piśmie, informacji na temat terminu i sposobu dostawy zamówionego towaru. Analiza materiału dowodowego zgromadzonego w niniejszej sprawie daje podstawy do przyjęcia, że przedsiębiorca niniejszego obowiązku nie respektuje. Powyższe świadczy zatem o tym, że rozważane zachowanie należy zaklasyfikować, jako bezprawne. Niniejsza praktyka godzi w zbiorowe interesy konsumentów, gdyż są oni pozbawieni informacji na temat kosztów oraz umówionego sposobu i terminu dostawy zamówionego towaru. Uzupełnienie braków na etapie poprzedzającym zawarcie umowy nie sanuje jednak praktyki przedsiębiorcy rozważanej w tym punkcie. Stosownie do art. 26 ust. 1 powołanej ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów Prezes Urzędu wydaje decyzję o uznaniu praktyki za naruszającą zbiorowe interesy konsumentów i nakazującą zaniechanie jej stosowania, jeżeli stwierdzi naruszenie zakazu określonego w art. 24 tej ustawy. Stąd też należało orzec, jak w punkcie IV.5. sentencji niniejszej decyzji. IV.6. Kolejna z ocenianych praktyk polega na niepotwierdzaniu konsumentom na piśmie, najpóźniej w momencie rozpoczęcia spełniania świadczenia, informacji o prawie odstąpienia od umowy zawartej na odległość w terminie 10 dni, co jest niezgodne z art. 9 ust. 3 w zw. z art. 9 ust. 1 pkt 6 ustawy o o.n.p.k, a poprzez to z art. 24 ust. 1 i 2 pkt 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Z art. 9 ust. 3 w zw. z art. 9 ust. 1 pkt 6 ustawy o o.n.p.k. wynika obowiązek podawania konsumentom na piśmie informacji o przysługującym im uprawnieniu do odstąpienia od umowy w terminie dziesięciu dni, w tym przypadku, liczonych od dnia odebrania przez konsumenta zamówionego towaru. Analiza materiału dowodowego zgromadzonego w niniejszej sprawie daje podstawy do przyjęcia, że przedsiębiorca niniejszego obowiązku nie respektuje. Z tego też względu, należało stwierdzić, że przedsiębiorca dopuścił się naruszenia art. 9 ust. 3 w zw. z art. 9 ust. 1 pkt 6 ustawy o o.n.p.k., a więc, że jego zachowanie jest bezprawne. Uprawnienie do odstąpienia od umowy, które może być realizowane przez konsumenta, jest instytucją charakterystyczną dla prawa konsumenckiego i nieznaną w klasycznym prawie cywilnym. W związku więc z tym, że uprawnienie to ma charakter wyjątkowy, a ponadto jest w wyszczególnionych w ustawie okolicznościach obwarowane warunkami, pod którymi można z niego skorzystać, szczególnie istotne jest, aby konsumenci otrzymali na jego temat wyczerpującą informację. Istotne jest także to, aby informacja na ten temat została utrwalona w ten sposób, aby po odebraniu przesyłki konsument mógł się ponownie z nią zapoznać. Zaniechanie w tym zakresie może udaremnić skorzystanie z uprawnienia do odstąpienia od umowy, co z oczywistych względów osłabia pozycję konsumentów. W tych okolicznościach stwierdzić należało, że w rozważanym przypadku doszło do naruszenia art. 9 ust. 3 w zw. z art. 9 ust. 1 pkt 6 ustawy o o.n.p.k., a poprzez to art. 24 ust. 1 i 2 26 pkt 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. W tym stanie rzeczy, należało orzec, jak w punkcie IV.6. sentencji niniejszej decyzji. IV.7. Kolejna z ocenianych praktyk polega na niepotwierdzaniu konsumentom na piśmie, najpóźniej w momencie rozpoczęcia spełniania świadczenia, informacji o terminie, w jakim oferta lub informacja o cenie lub wynagrodzeniu mają charakter wiążący, co jest niezgodne z art. 9 ust. 3 w zw. z art. 9 ust. 1 pkt 8 ustawy o o.n.p.k, a poprzez to z art. 24 ust. 1 i 2 pkt 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Z art. 9 ust. 3 w zw. z art. 9 ust. 1 pkt 8 ustawy o o.n.p.k. wynika obowiązek podawania konsumentom na piśmie informacji o terminie, w jakim oferta lub informacja o cenie lub wynagrodzeniu mają charakter wiążący. Analiza materiału dowodowego zgromadzonego w niniejszej sprawie daje podstawy do przyjęcia, że przedsiębiorca niniejszego obowiązku nie respektuje. Z tego też względu, należało stwierdzić, że przedsiębiorca dopuścił się naruszenia art. 9 ust. 3 w zw. z art. 9 ust. 1 pkt 8 ustawy o o.n.p.k., a więc, że jego zachowanie jest bezprawne. W ocenie Prezesa Urzędu istotne jest to, aby informacja na ten temat została utrwalona w ten sposób, aby po odebraniu przesyłki konsument mógł się ponownie z nią zapoznać. Przedmiotowe informacje są potwierdzeniem informacji, które były niezbędne konsumentowi przy zawieraniu umowy na odległość. Równocześnie uzupełnienie braków na etapie poprzedzającym zawarcie umowy nie sanuje jednak praktyki przedsiębiorcy rozważanej w tym punkcie. W tych okolicznościach stwierdzić należało, że w rozważanym przypadku doszło do naruszenia art. 9 ust. 3 w zw. z art. 9 ust. 1 pkt 8 ustawy o o.n.p.k., a poprzez to art. 24 ust. 1 i 2 pkt 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. W tym stanie rzeczy, należało orzec, jak w punkcie IV.7. sentencji niniejszej decyzji. IV.8. W toku niniejszego postępowania postawiono przedsiębiorcy także zarzut niepotwierdzania konsumentom na piśmie, najpóźniej w momencie rozpoczęcia spełniania świadczenia, informacji o miejscu i sposobie składania reklamacji, co uznano za niezgodne z art. 9 ust. 3 w zw. z art. 9 ust. 1 pkt 10 ustawy o o.n.p.k., a poprzez to z art. 24 ust. 1 i 2 pkt 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Analiza zgromadzonego materiału dowodowego wskazuje, że przedsiębiorca w żadnym dokumencie nie potwierdza konsumentom na piśmie informacji odnośnie miejsca i sposobu składania reklamacji. Okoliczność ta świadczy o bezprawności zachowania przedsiębiorcy, a więc o naruszeniu przez niego art. 9 ust. 3 w zw. z art. 9 ust. 1 pkt 10 ustawy o o.n.p.k. Informacje, jakich przedsiębiorca nie przekazuje konsumentom, dotyczą zasad składania reklamacji. Niniejsze zaniechanie może znacząco utrudniać skorzystanie z przysługujących konsumentom uprawnień reklamacyjnych, dochodzenie roszczeń w przypadku wadliwości dostarczonego towaru, jego niezgodności z umową. Uzupełnienie braków na etapie poprzedzającym zawarcie umowy nie sanuje jednak sytuacji w rozważanym zakresie. Z uwagi na możliwość wystąpienia po stronie konsumentów niedogodności związanych z nieznajomością przyjętej przez przedsiębiorcę procedury reklamacyjnej, stwierdzić należało że takie zachowanie przedsiębiorcy godzi w interesy słabszych uczestników rynku. Stosownie do art. 26 ust. 1 powołanej ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów Prezes Urzędu wydaje decyzję o uznaniu praktyki za naruszającą zbiorowe interesy konsumentów i nakazującą zaniechanie jej stosowania, jeżeli stwierdzi naruszenie zakazu określonego w art. 24 tej ustawy. Stąd też należało orzec, jak w punkcie IV.8. sentencji niniejszej decyzji. Ad V. Zgodnie z art. 106 ust. 1 pkt. 4 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów Prezes Urzędu może skorzystać z uprawnienia do nałożenia na przedsiębiorcę stosującego praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów kary pieniężnej w wysokości nie większej niż 10% przychodu osiągniętego w roku rozliczeniowym poprzedzającym rok nałożenia kary. Kara taka może być 27 nałożona bez względu na to, czy przedsiębiorca dopuścił się naruszenia umyślnie, czy też nieumyślnie. Okoliczność ta jest jednak czynnikiem relewantnym przy miarkowaniu wysokości nakładanej kary pieniężnej 10 . Stosownie do art. 111 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów przy ustalaniu wysokości kar pieniężnych, w tym kar określonych w art. 106 tej ustawy, należy uwzględnić w szczególności okres, stopień oraz okoliczności naruszenia przepisów ustawy, a także uprzednie naruszenie przepisów ustawy. Kara nakładana przez Prezesa Urzędu na przedsiębiorcę, który dopuścił się stosowania praktyki naruszającej zbiorowe interesy konsumentów służy podkreśleniu naganności ocenianego zachowania. Przedsiębiorca, jako profesjonalista powinien wiedzieć, że określając warunki umowne nie może stosować bezprawnych postanowień, ani w żaden inny sposób godzić w interesy konsumentów. Orzeczona kara powinna stanowić dolegliwość dla uczestnika niniejszego postępowania, tak aby jej nałożenie skutkowało w przyszłości zapobieżeniem zaistnienia podobnych sytuacji. W opinii Prezesa Urzędu należy podkreślić aspekt edukacyjny i wychowawczy zastosowanego środka oraz wyrazić nadzieję, że odniesie on spodziewany skutek na przyszłość. Poza wymiarem indywidualnym kary należy zwrócić uwagę na jej wymiar ogólny, funkcję odstraszającą i wychowawczą w stosunku do innych uczestników rynku. W punktach I.-IV. sentencji niniejszej decyzji Prezes Urzędu stwierdził stosowanie przez przedsiębiorcę praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów, o jakich mowa w art. 24 ust. 1 i 2, w art. 24 ust. 1 i 2 pkt 1 oraz w art. 24 ust. 1 i 2 pkt 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Powyższe daje podstawy do nałożenia na przedsiębiorcę kary pieniężnej określonej w art. 106 ust. 1 pkt 4 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Podstawą obliczenia wysokości niniejszej kary jest przychód osiągnięty przez przedsiębiorcę w roku rozliczeniowym poprzedzającym rok nałożenia kary, tj. w 2012 r., który wyniósł [ tajemnica przedsiębiorstwa ] (pkt I.1. Załącznika Nr 1). W związku z tym maksymalna kara, jaka mogłaby w niniejszym przypadku zostać wymierzona, to kara w wysokości [ tajemnica przedsiębiorstwa ] (pkt I.2. Załącznika Nr 1). 1. Pierwsza z kar jest wymierzana z tytułu naruszenia stwierdzonego w punktach I.1.-I.8. sentencji niniejszej decyzji polegającego na stosowaniu w Regulaminie sklepu internetowego www.audiopioneer.pl oraz w Regulaminach kont aukcyjnych o nazwie donat2004 oraz audiopioneer_pl znajdujących się na portalu allegro.pl, w obrocie z konsumentami, postanowień o treści:
„ Zgodnie z ustawą z dn.2 marca 2000 roku, o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny (Dz.U. z 2000r.nr 22, poz.271), kupujący ma prawo odstąpić od zawartej umowy kupna bez podania przyczyny w ciągu 10 dni od daty odebrania przesyłki (Ustawa nie dotyczy podmiotów gospodarczych). (…) Zwracany towar należy dostarczyć (…) do siedziby firmy E&M ELECTRONICS w komplecie: przedmiot, dowód zakupu, karta gwarancyjna, oryginalne opakowanie oraz pisemne ODSTĄPIENIE OD UMOWY KUPNA-SPRZEDAŻY ”,
„ Zgodnie z ustawą z dn.2 marca 2000 roku, o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny (Dz.U. z 2000r.nr 22, poz.271), kupujący ma prawo odstąpić od zawartej umowy kupna bez podania przyczyny w ciągu 10 dni od daty odebrania przesyłki (Ustawa nie dotyczy podmiotów gospodarczych) Jest to możliwe tylko wtedy, gdy towar (…) pozostaje (…) w nienaruszonym opakowaniu (…) ”,
„ (…) Zwracany towar należy dostarczyć KURIEREM do siedziby firmy E&M ELECTRONICS (…) ”,
„ (…) Sklep gwarantuje zwrot kwoty równej cenie towaru w ciągu 14 dni roboczych na konto bankowe wskazane przez Kupującego (…) ”, 10 Kohutek K. w: Ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów. Komentarz, Warszawa 2008 r., s. 1027. 28
„ (…) Gwarantujemy zwrot kwoty równej cenie towaru w ciągu 14 dni roboczych na konto bankowe wskazane przez Kupującego (…) ”,
„ (…) Koszty przesyłek nie podlegają zwrotowi (zgodnie z ustawą z dnia 27 lipca 2002 r. o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej oraz o zmianie Kodeksu cywilnego - Dz. U. nr 141, poz. 1176 ze zm.), która nie daje podstaw do dochodzenia od sprzedawcy zwrotu kosztów dostarczenia zakupionego towaru do domu konsumenta (…) ”,
„ (…) W przypadku zwrotów towarów objętych wysyłką gratisową, zwracana kwota zostanie pomniejszona o obowiązujący koszt przesyłki (…) ”,
„ Na wypadek rażących nadużyć w korzystaniu przez Klientów z prawa do odstąpienia od umowy sprzedaży, o którym mowa, Sprzedający zastrzega sobie możliwość oceny takich przypadków pod kątem przesłanek z art. 5 Kodeksu Cywilnego, zgodnie z którym nie można czynić ze swego prawa użytku, który by był sprzeczny ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem tego prawa lub z zasadami współżycia społecznego ”, które są niezgodne z ustawą o o.n.p.k., a postanowienie: „ Instrukcje obsługi oraz inne dokumenty wysyłamy w formie elektronicznej (po otrzymaniu przez Klienta sprzętu i powiadomieniu nas o tym) ” z ustawą z dn. 27 lipca 2002 r. o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej oraz o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. Nr 141, poz. 1176 ze zm.). Praktyka wymieniona w punktach I.1.-I.8. tej decyzji ujawnia się na etapie zawierania kontraktu, jednakże rzutuje lub też może rzutować na etap jego wykonywania. Ze względu na specyfikę umów zawieranych na odległość, a także rodzaj instytucji jakie zostały przez przedsiębiorcę wadliwie przedstawione – wagę tych naruszeń należało określić jako dużą. Na podstawie zakwestionowanych postanowień w punktach I.1., I.2., I.3. oraz I.7. pogorszeniu uległa sytuacja konsumentów, ponieważ na ich podstawie konsumenci pozostali pozbawieni prawa do odstąpienia od umowy zawartej na odległość w okolicznościach, w których na podstawie ustawy o o.n.p.k. mogliby od niej odstąpić. Na podstawie zakwestionowanych postanowień punktów I.4., I.5. i I.6. tej decyzji pogorszeniu mogła ulec sytuacja ekonomiczna konsumentów poprzez niezasadne wydłużenie terminu zwrotu przez przedsiębiorcę świadczenia konsumenta oraz pominięcia istotnych elementów takiego świadczenia jak m.in. opłacone uprzednio koszty wysyłki towaru. Na podstawie zakwestionowanego postanowienia punktu I.8. sentencji niniejszej decyzji pogorszeniu uległa sytuacja konsumentów gdyż na jego podstawie konsumenci nie otrzymują wraz z towarem wszystkich niezbędnych i przewidzianych przez prawo dokumentów, a jedynie warunkowo mogą te dokumenty otrzymać i to wyłącznie w formie elektronicznej. Jednocześnie z ustaleń poczynionych w toku niniejszego postępowania administracyjnego wynika, że rozważane praktyki były stosowane przez przedsiębiorcę nieumyślnie, tj. przedsiębiorca nie miał świadomości, iż jego zachowanie mogło naruszać obowiązujące przepisy prawa. Ocenianą praktykę należy uznać za długotrwałą, gdyż ustalono, iż trwała ona od ponad roku – została zaniechana z dniem 1 grudnia 2012 r. W oparciu o osiągnięty przez przedsiębiorcę przychód ustalono kwotę bazową stanowiącą punkt wyjścia dla dalszych obliczeń, którą określono na poziomie [ tajemnica przedsiębiorstwa ] (pkt II.1.a. Załącznika Nr 1) % przychodu, czyli na poziomie 21.000,00 zł. Po ustaleniu kwoty bazowej przystąpiono do analizy, czy w niniejszej sprawie zaszły okoliczności łagodzące i obciążające, które mogłyby mieć wpływ na wymiar kary. Okolicznością łagodzącą, która wystąpiła w niniejszej sprawie, jest zaniechanie stosowania przez przedsiębiorcę kwestionowanej praktyki jeszcze przed wszczęciem postępowania przez Prezesa Urzędu, w związku z czym kwotę bazową należy zmniejszyć o 30% . Okolicznością obciążającą, która wystąpiła w niniejszej sprawie, jest znaczny zasięg praktyki, w związku z czym kwotę bazową należy zwiększyć o 5% . W związku z powyższym kwotę bazową należy zmniejszyć o 25% , to jest do poziomu 15750 zł. W wyniku obliczeń przeprowadzonych w wyżej opisany sposób, karę pieniężną z tytułu naruszenia art. 24 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów w zakresie opisanym w punkcie I. sentencji niniejszej decyzji określono na poziomie 15750 zł, co stanowi [ tajemnica 29 przedsiębiorstwa ] (pkt II.1.b. Załącznika Nr 1) % przychodu oraz [ tajemnica przedsiębiorstwa ] (pkt II.1.c. Załącznika Nr 1) maksymalnego wymiaru kary. Na ostatnim etapie sprawdzono, czy kara obliczona w ww. sposób nie przewyższa kary w maksymalnej wysokości, jaka została przewidziana w przepisie art. 106 ust. 1 pkt 4 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Sytuacja taka nie ma jednak w niniejszym przypadku miejsca. W tych okolicznościach należało orzec, jak w punkcie V.1. sentencji niniejszej decyzji. 2. Druga z kar jest wymierzana z tytułu naruszenia stwierdzonego w punkcie II. sentencji decyzji polegającego na stosowaniu w Regulaminie sklepu internetowego www.audiopioneer.pl oraz w Regulaminie kont aukcyjnych o nazwie donat2004 oraz audiopioneer_pl znajdujących się na portalu allegro.pl, w obrocie z konsumentami postanowień, które zostały wpisane do Rejestru postanowień wzorców umów uznanych za niedozwolone, o którym mowa w art. 479 45 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze zm.) o treści: a. „ Wszelkie informacje na temat sprzętu w ofercie www.audiopioneer.pl są zgodne z danymi katalogowymi producentów. Sklep zastrzega sobie prawo do ewentualnych błędów ”, b. „ Sądem właściwym dla rozpatrywania sporów wynikłych z umowy sprzedaży jest Sąd właściwy dla siedziby Sklepu internetowego ”, co jest niezgodne z art. 24 ust. 1 i 2 pkt 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Prezes Urzędu uwzględnił, naruszenie przez przedsiębiorcę zbiorowych interesów konsumentów miało miejsce na etapie zawierania kontraktu i polegało na mającym wpływ na treść kontraktu stosowaniu niedozwolonych postanowień umownych wpisanych do powszechnie dostępnego rejestru postanowień umownych prowadzonego przez Prezesa Urzędu. W niniejszym przypadku nie wykazano umyślności działania przedsiębiorcy. Oceniając wagę naruszenia Prezes Urzędu miał na względzie, iż zakwestionowana praktyka wymierzona była we wszystkich konsumentów korzystających ze sklepu internetowego przedsiębiorcy, a zatem miała charakter powszechny. Na podstawie postanowienia punktu II.1. sentencji niniejszej decyzji pogorszeniu uległa sytuacja prawna konsumentów, którzy na skutek ewentualnych błędów przedsiębiorcy w opisach produktów dostępnych w sklepie internetowym www.audiopioneer.pl mogli zostać pozbawieni m.in. roszczeń z tytułu niezgodności towaru z umową. Równocześnie na podstawie postanowienia punktu II.2. sentencji niniejszej decyzji konsumenci mogli mieć utrudnioną drogę w dochodzeniu swych ewentualnych roszczeń. Ocenianą praktykę należy uznać za długotrwałą, gdyż ustalono, iż trwała ona od ponad roku – została zaniechana z dniem 1 grudnia 2012 r. W oparciu o osiągnięty przez przedsiębiorcę przychód ustalono kwotę bazową stanowiącą punkt wyjścia dla dalszych obliczeń, którą określono na poziomie [ tajemnica przedsiębiorstwa ] (pkt II.2.a. Załącznika Nr 1) % przychodu, czyli na poziomie 3.150,00 zł. Po ustaleniu kwoty bazowej przystąpiono do analizy, czy w niniejszej sprawie zaszły okoliczności łagodzące i obciążające, które mogłyby mieć wpływ na wymiar kary. Okolicznością łagodzącą, która wystąpiła w niniejszej sprawie, jest zaniechanie stosowania przez przedsiębiorcę kwestionowanej praktyki jeszcze przed wszczęciem postępowania przez Prezesa Urzędu, w związku z czym kwotę bazową należy zmniejszyć o 30% . Okolicznością obciążającą, która wystąpiła w niniejszej sprawie, jest znaczny zasięg praktyki, w związku z czym kwotę bazową należy zwiększyć o 5% . W związku z powyższym kwotę bazową należy zmniejszyć o 25% , to jest do poziomu 2363 zł. W wyniku obliczeń przeprowadzonych w wyżej opisany sposób, karę pieniężną z tytułu naruszenia art. 24 ust. 1 i 2 pkt 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów w zakresie opisanym w punkcie II. sentencji niniejszej decyzji określono na poziomie 2363 zł, co stanowi [ tajemnica przedsiębiorstwa ] (pkt II.2.b. Załącznika Nr 1) % przychodu oraz [ tajemnica przedsiębiorstwa ] (pkt II.2.c. Załącznika Nr 1) maksymalnego wymiaru kary. Na ostatnim etapie 30 sprawdzono, czy kara obliczona w ww. sposób nie przewyższa kary w maksymalnej wysokości, jaka została przewidziana w przepisie art. 106 ust. 1 pkt 4 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Sytuacja taka nie ma jednak w niniejszym przypadku miejsca. W tych okolicznościach należało orzec, jak w punkcie V.2. sentencji niniejszej decyzji. 3. Trzecia kara wymierzana jest w związku ze stosowaniem praktyki opisanej powyżej w punkcie III. sentencji niniejszej decyzji, polegającej na naruszaniu obowiązku udzielania konsumentom rzetelnej, prawdziwej i pełnej informacji w zakresie nieinformowaniu konsumentów przed zawarciem umowy na odległość, najpóźniej w chwili złożenia konsumentowi propozycji zawarcia umowy, o miejscu i sposobie składania reklamacji, co jest niezgodne z art. 9 ust. 1 pkt 10 w zw. z art. 17 ustawy o o.n.p.k. Praktyka wymieniona w punkcie III. tej decyzji ujawnia się na etapie przedkontraktowym, tj. na etapie przedstawienia konsumentowi przez przedsiębiorcę oferty, propozycji zawarcia umowy. Ze względu na specyfikę umów zawieranych na odległość, a także rodzaj danych, jakie zostały pominięte, wagę tej praktyki określono, jako stosunkowo dużą. Na wysokość kwoty bazowej ma również wpływ to, że rozważaną praktykę należało zaklasyfikować jako długotrwałą gdyż była ona stosowana co najmniej od roku. Z ustaleń poczynionych w toku niniejszego postępowania administracyjnego wynika również, że praktyki, których dotyczy miarkowana w tym punkcie kara, były stosowane nieumyślnie, tj. przedsiębiorca nie miał świadomości, iż jego zachowanie może naruszać obowiązujące przepisy prawa. W oparciu o osiągnięty przez przedsiębiorcę przychód ustalono kwotę bazową stanowiącą punkt wyjścia dla dalszych obliczeń, którą określono na poziomie [ tajemnica przedsiębiorstwa ] (pkt II.3.a. Załącznika Nr 1) % przychodu, czyli na poziomie 2.100,00 zł. Po ustaleniu kwoty bazowej przystąpiono do analizy, czy w niniejszej sprawie zaszły okoliczności łagodzące i obciążające, które mogłyby mieć wpływ na wymiar kary. Okolicznością łagodzącą, która wystąpiła w niniejszej sprawie, jest zaniechanie stosowania przez przedsiębiorcę kwestionowanej praktyki jeszcze przed wszczęciem postępowania przez Prezesa Urzędu, w związku z czym kwotę bazową należy zmniejszyć o 30% . Okolicznością obciążającą, która wystąpiła w niniejszej sprawie, jest znaczny zasięg praktyki, w związku z czym kwotę bazową należy zwiększyć o 5% . W związku z powyższym kwotę bazową należy zmniejszyć o 25% , to jest do poziomu 1575 zł. W wyniku obliczeń przeprowadzonych w wyżej opisany sposób, karę pieniężną z tytułu naruszenia art. 24 ust. 1 i 2 pkt 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów w zakresie opisanym w punkcie IV. sentencji niniejszej decyzji określono na poziomie 1575 zł, co stanowi [ tajemnica przedsiębiorstwa ] (pkt II.3.b. Załącznika Nr 1) % przychodu oraz [ tajemnica przedsiębiorstwa ] (pkt II.3.c. Załącznika Nr 1) maksymalnego wymiaru kary. Na ostatnim etapie sprawdzono, czy kara obliczona w ww. sposób nie przewyższa kary w maksymalnej wysokości, jaka została przewidziana w przepisie art. 106 ust. 1 pkt. 4 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Sytuacja taka nie ma jednak w niniejszym przypadku miejsca. W tych okolicznościach należało orzec, jak w punkcie V.3. sentencji niniejszej decyzji. 4. Czwarta kara wymierzana jest w związku ze stosowaniem praktyki opisanej powyżej w punkcie IV. sentencji niniejszej decyzji, polegającej na naruszaniu obowiązku udzielania konsumentom rzetelnej, prawdziwej i pełnej informacji w zakresie potwierdzania konsumentom na piśmie, najpóźniej w momencie rozpoczęcia spełniania świadczenia: a. informacji o imieniu i nazwisku (nazwie) oraz adresie zamieszkania (siedziby) przedsiębiorcy, co jest niezgodne z art. 9 ust. 3 w zw. z art. 9 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 17 ustawy o o.n.p.k., b. informacji o istotnych właściwościach świadczenia i jego przedmiotu, co jest niezgodne z art. 9 ust. 3 w zw. z art. 9 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 17 ustawy o o.n.p.k., 31 c. informacji o cenie lub wynagrodzeniu obejmujących wszystkie ich składniki, a w szczególności cła i podatki, co jest niezgodne z art. 9 ust. 3 w zw. z art. 9 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 17 ustawy o o.n.p.k., d. informacji o zasadach zapłaty ceny lub wynagrodzenia, co jest niezgodne z art. 9 ust. 3 w zw. z art. 9 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 17 ustawy o o.n.p.k., e. informacji o kosztach oraz terminie i sposobie dostawy, co jest niezgodne z art. 9 ust. 3 w zw. z art. 9 ust. 1 pkt 5 w zw. z art. 17 ustawy o o.n.p.k., f. informacji o prawie do odstąpienia od umowy w terminie 10 dni, co jest niezgodne z art. 9 ust. 3 w zw. z art. 9 ust. 1 pkt 6 w zw. z art. 17 ustawy o o.n.p.k., g. informacji o terminie, w jakim oferta lub informacja o cenie albo wynagrodzeniu mają charakter wiążący, co jest niezgodne z art. 9 ust. 3 w zw. z art. 9 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 17 ustawy o o.n.p.k., h. informacji o miejscu i sposobie składania reklamacji, co jest niezgodne z art. 9 ust. 3 w zw. z art. 9 ust. 1 pkt 10 w zw. z art. 17 ustawy o o.n.p.k. Prezes Urzędu uwzględnił, iż w niniejszym przypadku do potwierdzenia zawarcia umowy dochodzi faktycznie po jej zawarciu, a więc praktyka ujawnia się na etapie wykonywania kontraktu. Ze względu na specyfikę umów zawieranych na odległość, a także rodzaj pominiętych danych, wagę tej praktyki określono jako dużą. Miarkując niniejszą karę zwrócono również uwagę na to, że rozważane zaniechanie nie powodowało wyłączenia przysługujących konsumentom uprawnień, czy nałożenia na nich nowych obowiązków. Wprawdzie powodowało ono niedoinformowanie konsumentów, co mogło skutkować utrudnieniami np. w dochodzeniu roszczeń, jednakże nie niweczyło ono w definitywny sposób przewidzianych prawem możliwości. Do stosowania praktyki doszło w sposób nieumyślny, gdyż w toku postępowania nie udowodniono, aby przedsiębiorca miał świadomość, iż jego zachowanie może naruszać obowiązujące przepisy prawa. W oparciu o osiągnięty przez przedsiębiorcę przychód ustalono kwotę bazową stanowiącą punkt wyjścia dla dalszych obliczeń, którą określono na poziomie [ tajemnica przedsiębiorstwa ] (pkt II.4.a. Załącznika Nr 1) % przychodu, czyli na poziomie 33.600,00 zł. Po ustaleniu kwoty bazowej przystąpiono do analizy, czy w niniejszej sprawie zaszły okoliczności łagodzące oraz okoliczności obciążające, które mogłyby mieć wpływ na wymiar kary. W sprawie tej nie wystąpiły żadne okoliczności łagodzące. W niniejszym przypadku mamy jednak do czynienia z jedną okolicznością obciążającą, którą jest znaczny zasięg praktyki związany z wykorzystywaniem ogólnodostępnego sklepu internetowego oraz kont aukcyjnych allegro.pl. W tych okolicznościach wymiar kwoty bazowej zwiększono ogółem o 5% do kwoty 35280 zł. W wyniku obliczeń przeprowadzonych w wyżej opisany sposób, karę pieniężną z tytułu naruszenia art. 24 ust. 1 i 2 pkt 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów w zakresie opisanym w punkcie IV. sentencji niniejszej decyzji określono na poziomie 35280 zł, co stanowi [ tajemnica przedsiębiorstwa ] (pkt II.4.b. Załącznika Nr 1) % przychodu oraz [ tajemnica przedsiębiorstwa ] (pkt II.4.c. Załącznika Nr 1) maksymalnego wymiaru kary. Na ostatnim etapie sprawdzono, czy kara obliczona w ww. sposób nie przewyższa kary w maksymalnej wysokości, jaka została przewidziana w przepisie art. 106 ust. 1 pkt. 4 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Sytuacja taka nie ma jednak w niniejszym przypadku miejsca. W tych okolicznościach należało orzec, jak w punkcie V.4. sentencji niniejszej decyzji. Zgodnie z art. 112 ust. 3 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów karę pieniężną należy uiścić w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się niniejszej decyzji na konto Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów: NBP o/o Warszawa Nr 51101010100078782231000000. 32 Ad VI. Zgodnie z art. 80 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów Prezes Urzędu rozstrzyga o kosztach w drodze postanowienia, które może być zamieszczone w decyzji kończącej postępowanie. W myśl art. 77 ust. 1 tej ustawy, jeżeli w wyniku postępowania Prezes Urzędu stwierdził naruszenie przepisów ustawy, przedsiębiorca, który dopuścił się tego naruszenia, jest obowiązany ponieść koszty postępowania. Zgodnie z art. 263 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego do kosztów postępowania zalicza się koszty podróży i inne należności świadków i biegłych oraz stron w przypadkach przewidzianych w art. 56, a także koszty spowodowane oględzinami na miejscu, jak również koszty doręczenia stronom pism urzędowych. Na podstawie art. 264 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego jednocześnie z wydaniem decyzji organ administracji publicznej ustali w drodze postanowienia wysokość kosztów postępowania, osoby zobowiązane do ich poniesienia oraz termin i sposób ich uiszczenia. Postępowanie w sprawie stosowania przez przedsiębiorcę praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów zostało wszczęte z urzędu, a w jego wyniku Prezes Urzędu w punktach I.- IV. sentencji decyzji stwierdził naruszenie przepisów ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Kosztami niniejszego postępowania są wydatki związane z korespondencją prowadzoną przez Prezesa Urzędu ze stroną postępowania. W związku z powyższym postanowiono obciążyć przedsiębiorcę kosztami postępowania w wysokości 36 zł (trzydziestu sześciu złotych). Koszty niniejszego postępowania przedsiębiorca obowiązany jest wpłacić na konto Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Warszawie w NBP o/o Warszawa Nr 51101010100078782231000000 w terminie 14 dni od uprawomocnienie się decyzji. Stosownie do treści art. 81 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów w związku z art. 479 28 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeksu postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r., Nr 43, poz. 296, ze zm.) – od niniejszej decyzji przysługuje odwołanie do Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, w terminie dwutygodniowym od dnia jej doręczenia, za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów – Delegatury Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Katowicach. W przypadku jednak kwestionowania wyłącznie postanowienia o kosztach zawartego w punkcie VI. niniejszej decyzji, stosownie do art. 81 ust. 5 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów w związku z art. 479 32 § 1 i 2 Kodeksu postępowania cywilnego i art. 264 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego w zw. z art. 83 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, można wnieść zażalenie do Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów – Delegatury Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Katowicach w terminie tygodnia od dnia doręczenia niniejszej decyzji. DYREKTOR DELEGATURY URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW W KATOWICACH Maciej Fragsztajn