RŁO-20/2012

PREZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW DELEGATURA w ŁODZI ul. Piotrkowska 120 90-006 Łódź tel. (42) 636 36 89, fax (42) 636 07 12 e’mail: lodz@uokik.gov.pl RŁO-61-4(10)12/RB Łódź, dnia 30 maja 2012 r. DECYZJA Nr RŁO 20/2012 I. Na podstawie art. 27 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. Nr 50, poz. 331, ze zm.) oraz stosownie do art. 33 ust. 6 tej ustawy, po przeprowadzeniu postępowania w sprawie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów wszczętego z urzędu przeciwko przedsiębiorcy Agnieszce Kowalskiej prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą D.H. Agnieszka Kowalska w Opocznie – działając w imieniu Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów : uznaje się za praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów , o której mowa w art. 24 ust. 1 i 2 pkt 1 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. Nr 50, poz. 331, ze zmianami), działanie Agnieszki Kowalskiej prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą D.H. Agnieszka Kowalska w Opocznie, polegające na stosowaniu postanowień wzorców umów, które zostały wpisane do rejestru postanowień wzorców umowy uznanych za niedozwolone, o którym mowa w art. 479 45 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.), poprzez zamieszczenie we wzorcu umowy pod nazwą „ REGULAMIN ZAKUPÓW ”, postanowień umownych o treści: 1) „ W przypadku odstąpienia od umowy Klient zobowiązany jest do odesłania na własny koszt zakupionych Produktów w oryginalnym opakowaniu wraz z wypełnionym oświadczeniem i dołączonym oryginalnym dowodem zakupu. Zwracany Produkt nie może nosić śladów używania, lub być uszkodzony, dotyczy to także opakowania. ”; i stwierdza się zaniechanie stosowania tej praktyki z dniem 9 lutego 2012 r., 2) „ W razie stwierdzenia przy odbiorze, że przesyłka jest uszkodzona (np. widoczne zerwanie taśmy bezpieczeństwa) należy w obecności Kuriera sprawdzić zawartość kartonu i w razie uszkodzenia towaru lub jego braku sporządzić protokół podpisany przez Klienta i Kuriera. Następnie przesłać protokół na nasz adres. Warunkiem przyjęcie tego typu reklamacji będzie zastosowanie się do powyższej procedury. ”; i stwierdza się zaniechanie stosowania tej praktyki z dniem 17 kwietnia 2012 r. II. Na podstawie art. 27 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. Nr 50, poz. 331, ze zm.) oraz stosownie do art. 33 ust. 6 tej ustawy, po przeprowadzeniu postępowania w sprawie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów wszczętego z urzędu przeciwko przedsiębiorcy Agnieszce 2 Kowalskiej prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą D.H. Agnieszka Kowalska w Opocznie – działając w imieniu Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów : uznaje się za praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów , o której mowa w art. 24 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. Nr 50, poz. 331, ze zm.), działanie Agnieszki Kowalskiej prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą D.H. Agnieszka Kowalska w Opocznie, polegające na bezprawnym zamieszczeniu w umowach zawieranych z konsumentami na podstawie wzorca umowy o nazwie „ REGULAMIN ZAKUPÓW” postanowienia o treści: „ Reklamacje będą rozpatrywane w ciągu 14 dni roboczych ”, które narusza art. 8 ust. 3 ustawy z dnia 27 lipca 2002 r. o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej oraz o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. Nr 1176, poz. 141, ze zm.) i stwierdza się zaniechanie stosowania tej praktyki z dniem 21 marca 2012 r. III. Na podstawie art. 26 ust. 2 w związku z art. 27 ust. 4 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. Nr 50, poz. 331, ze zm.) oraz stosownie do art. 33 ust. 6 tej ustawy, po przeprowadzeniu postępowania w sprawie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów, wszczętego z urzędu przeciwko Agnieszce Kowalskiej prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą D.H. Agnieszka Kowalska w Opocznie – działając w imieniu Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów : nakłada się na Agnieszkę Kowalską prowadzącą działalność gospodarczą pod nazwą D.H. Agnieszka Kowalska w Opocznie środek usunięcia trwających skutków naruszenia zbiorowych interesów konsumentów w postaci obowiązku doręczenia konsumentom, z którymi zawarte zostały umowy na podstawie wzorca umowy o nazwie „ REGULAMIN ZAKUPÓW ”, w terminie 1 (jednego ) miesiąca od dnia uprawomocnienie się decyzji, drogą elektroniczną informacji o zmianie wskazanego wyżej wzorca umowy, w zakresie naruszeń określonych w punktach I i II sentencji niniejszej decyzji oraz publikację niniejszej decyzji w całości na koszt Agnieszki Kowalskiej prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą D.H. Agnieszka Kowalska w Opocznie na stronach internetowych www.modnalazienka.pl oraz www.cuarto.pl (przy czym odnośnik do treści decyzji powinien zostać umieszczony na stronie głównej www.modnalazienka.pl jak i www.cuarto.pl ) w ciągu 14 (czternastu) dni od daty uprawomocnienia się niniejszej decyzji oraz utrzymywanie jej na przedmiotowej stronie internetowej przez okres co najmniej 6 (sześciu) miesięcy. IV. Na podstawie art. 77 ust. 1 i art. 80 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. Nr 50, poz. 331, ze zm.) oraz art. 263 § 1 i art. 264 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r. Nr 8, poz. 1071, ze zm.) w związku z art. 83 wyżej wymienionej ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów oraz stosownie do jej art. 33 ust. 6 – działając w imieniu Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów: postanawia się obciążyć Agnieszkę Kowalską prowadzącą działalność gospodarczą pod nazwą D.H. Agnieszka Kowalska w Opocznie, kosztami niniejszego postępowania w sprawie stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów w kwocie 16 zł 95 gr. (słownie: szesnaście złotych dziewięćdziesiąt pięć groszy) oraz zobowiązać 3 Agnieszkę Kowalską prowadzącą działalność gospodarczą pod nazwą D.H. Agnieszka Kowalska w Opocznie do ich zwrotu Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w terminie 7 dni od dnia uprawomocnienia się niniejszej decyzji. Uzasadnienie Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów – zwany dalej: „Prezesem Urzędu” – wszczął postępowanie wyjaśniające w celu wstępnego ustalenia, czy na lokalnym rynku sprzedaży materiałów budowlanych nastąpiło naruszenie przepisów ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. Nr 50, poz. 331, ze zm.) – zwanej dalej: „ustawą o ochronie konkurencji i konsumentów” – uzasadniające wszczęcie postępowania w sprawie zakazu stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów oraz czy miało miejsce naruszenie chronionych prawem interesów konsumentów uzasadniające podjęcie działań określonych w innych ustawach (sygn. akt RŁO-405-27/11/RB). Na podstawie analizy materiału dowodowego zgromadzonego w toku tego postępowania Prezes Urzędu stwierdził, że mogło dojść do naruszenia przez Agnieszkę Kowalską prowadzącą działalność gospodarczą pod nazwą D.H. Agnieszka Kowalska w Opocznie – zwanej dalej: „Agnieszką Kowalską” – art. 24 ust. 1 i 2 pkt 1 oraz art. 24 ust. 1 i 2 o ochronie konkurencji i konsumentów. W związku z ustaleniami dokonanymi w postępowaniu wyjaśniającym Prezes Urzędu postanowieniem Nr 1/61-4/12 (dowód: karty Nr 1-2) wszczął z urzędu postępowanie w sprawie podejrzenia stosowania przez Agnieszkę Kowalską, praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów polegających na bezprawnym działaniu w związku z: 1) stosowaniem we wzorcu umowy o nazwie „ REGULAMIN ZAKUPÓW ” postanowień umownych wpisanych do rejestru postanowień wzorców umowy uznanych za niedozwolone – zwanego dalej: „Rejestrem” – o którym mowa w art. 479 45 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz.296, ze zm.) – zwanej dalej : „k.p.c.” – o treści: − „ W przypadku odstąpienia od umowy Klient zobowiązany jest do odesłania na własny koszt zakupionych Produktów w oryginalnym opakowaniu wraz z wypełnionym oświadczeniem i dołączonym oryginalnym dowodem zakupu. Zwracany Produkt nie może nosić śladów używania, lub być uszkodzony, dotyczy to także opakowania. ”; − „ W razie stwierdzenia przy odbiorze, że przesyłka jest uszkodzona (np. widoczne zerwanie taśmy bezpieczeństwa) należy w obecności Kuriera sprawdzić zawartość kartonu i w razie uszkodzenia towaru lub jego braku sporządzić protokół podpisany przez Klienta i Kuriera. Następnie przesłać protokół na nasz adres. Warunkiem przyjęcie tego typu reklamacji będzie zastosowanie się do powyższej procedury. ”; co może stanowić naruszenie art. 24 ust. 1 i 2 pkt. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, 2) stosowaniem w umowach zawieranych z konsumentami na podstawie wzorca umowy o nazwie „ REGULAMIN ZAKUPÓW ” postanowienia o treści: „ Reklamacje będą rozpatrywane w ciągu 14 dni roboczych ”, które narusza art. 8 ust. 3 ustawy z dnia 27 lipca 2002 r. o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej oraz o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. Nr 1176, poz. 141, ze zm.) – zwanej dalej: „ustawą o szczególnych 4 warunkach sprzedaży konsumenckiej” – co może stanowić naruszenie art. 24 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. W odpowiedzi na zawiadomienie o wszczęciu postępowania Agnieszka Kowalska podniosła, że zapis dotyczący zwrotu towaru w nieuszkodzonym opakowaniu został wyeliminowany, natomiast zapis dotyczący sporządzania protokołu w obecności kuriera zostanie zmieniony. Agnieszka Kowalska nadmieniła również, że wszystkie reklamacje i sytuacje sporne zawsze załatwiane są na korzyść konsumenta. W przypadku odrzucenia reklamacji przez producenta, jest ona pozytywnie rozpatrzona przez Agnieszkę Kowalską (dowód: karta Nr 56). Pismem z dnia 21 marca 2012 r. roku Agnieszka Kowalska poinformowała, iż zostały już usunięte zapisy naruszające zbiorowe interesy konsumentów. Agnieszka Kowalska nadmieniła, że zapis „14 dni roboczych” zamiast „14 dni kalendarzowych” wynikał ze złego zrozumienia przepisów ustawy. Zmiana powyższa została wprowadzona w dniu 21 marca 2012 r. W piśmie tym Agnieszka Kowalska ponownie nadmieniła, iż wszystkie reklamacje i sytuacje sporne zawsze załatwiane są na korzyść konsumenta. Ponadto, Agnieszka Kowalska podniosła, iż nałożenie kary pieniężnej grozi zamknięciem przedsiębiorstwa. Agnieszka Kowalska poprosiła o odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej. (dowód: karta Nr 64). W dniu 17 kwietnia 2012 r. Agnieszka Kowalska doręczyła wzorzec umowy pod nazwą „Regulamin Sklepu”, który nie zawierał kwestionowanych postanowień umownych. Postanowienie o treści „ W przypadku odstąpienia od umowy Klient zobowiązany jest do odesłania na własny koszt zakupionych Produktów w oryginalnym opakowaniu wraz z wypełnionym oświadczeniem i dołączonym oryginalnym dowodem zakupu. Zwracany Produkt nie może nosić śladów używania, lub być uszkodzony, dotyczy to także opakowania. ” zostało usunięte. Postanowieniu o treści „ W razie stwierdzenia przy odbiorze, że przesyłka jest uszkodzona (np. widoczne zerwanie taśmy bezpieczeństwa) należy w obecności Kuriera sprawdzić zawartość kartonu i w razie uszkodzenia towaru lub jego braku sporządzić protokół podpisany przez Klienta i Kuriera. Następnie przesłać protokół na nasz adres. Warunkiem przyjęcie tego typu reklamacji będzie zastosowanie się do powyższej procedury. ” nadano następujące brzmienie: „ W razie stwierdzenia przy odbiorze, że przesyłka jest uszkodzona (np. widoczne zerwanie taśmy bezpieczeństwa) należy w obecności Kuriera sprawdzić zawartość kartonu i w razie uszkodzenia towaru lub jego braku sporządzić protokół podpisany przez Klienta i Kuriera. Następnie przesłać protokół na nasz adres. ”. Postanowieniu o treści „ Reklamacje będą rozpatrywane w ciągu 14 dni roboczych ” nadano brzmienie: „ Reklamacje będą rozpatrywane w ciągu 14 dni kalendarzowych. ”. Agnieszka Kowalska stosowała wzorzec umowy pod nazwą „ REGULAMIN ZAKUPÓW ” co najmniej od 2008 r. (dowód: karta Nr 5). W 2011 r. przychód Agnieszki Kowalskiej z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej wyniósł ( tajemnica Przedsiębiorcy ) zł. (dowód: karta Nr 64). Prezes Urzędu ustalił, co następuje: Agnieszka Kowalska prowadząca działalność gospodarczą pod nazwą D.H. Agnieszka Kowalska w Opocznie jest przedsiębiorcą wpisanym do Centralnej Ewidencji i Informacji Działalności Gospodarczej Rzeczpospolitej Polskiej (poprzednio wpisanym pod numerem 6485 do ewidencji działalności gospodarczej prowadzonej przez Burmistrza Miasta Opoczno) (dowód: zaświadczenie karty Nr 11 – 12). W zakresie prowadzonej działalności Agnieszka Kowalska zajmuje się między innymi sprzedażą materiałów budowlanych za pośrednictwem stron internetowych www.modnalazienka.pl oraz www.cuarto.pl. 5 Przedmiotem analizy Prezesa Urzędu w ramach niniejszego postępowania był wzorzec umowy pod nazwą „ REGULAMIN ZAKUPÓW ” . Jest to wzorzec umowny w rozumieniu art. 384 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16. poz. 93) – zwanej dalej: „k.c.”. Wzorcem umownym jest bowiem każde postanowienie umowne narzucone przez jedną stronę stosunku prawnego z wyłączeniem możliwości rzeczywistego wpływu drugiej strony na istnienie i treść tego postanowienia, a tym samym na kształt nawiązywanego stosunku prawnego [zob. np. F. Zoll, Niedozwolone klauzule w umowach konsumenckich. (wprowadzenie do tłumaczenia dyrektywy nr 93/13 o niedozwolonych klauzulach w umowach konsumenckich), KPP 1993, nr 2, s. 191 i n.]. We wskazanym wzorcu umowy Agnieszka Kowalska ustaliła jednostronnie następujące postanowienia: − „ W przypadku odstąpienia od umowy Klient zobowiązany jest do odesłania na własny koszt zakupionych Produktów w oryginalnym opakowaniu wraz z wypełnionym oświadczeniem i dołączonym oryginalnym dowodem zakupu. Zwracany Produkt nie może nosić śladów używania, lub być uszkodzony, dotyczy to także opakowania. ” – postanowienie zawarte w § 2 pkt 6 wzorca umowy (dowód: karta Nr 9), − „ W razie stwierdzenia przy odbiorze, że przesyłka jest uszkodzona (np. widoczne zerwanie taśmy bezpieczeństwa) należy w obecności Kuriera sprawdzić zawartość kartonu i w razie uszkodzenia towaru lub jego braku sporządzić protokół podpisany przez Klienta i Kuriera. Następnie przesłać protokół na nasz adres. Warunkiem przyjęcie tego typu reklamacji będzie zastosowanie się do powyższej procedury. ” – postanowienie zawarte w § 4 pkt 8 wzorca umowy (dowód: karta Nr 9), − „ Reklamacje będą rozpatrywane w ciągu 14 dni roboczych ” – postanowienie zawarte w § 6 pkt 4 wzorca umowy (dowód: karta Nr 9). Prezes Urzędu ustalił również, że: − Sąd Okręgowy w Warszawie – Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów – zwany dalej: „Sądem Ochrony Konkurencji i Konsumentów” – w wyroku z dnia 5 kwietnia 2011 r., sygnatura akt XVII AmC 71/11, uznał za niedozwolone postanowienie umowne o treści: „Warunkiem odstąpienia od umowy jest odesłanie nieużywanego, niezniszczonego, oryginalnie zapakowanego towaru wraz z nieoderwanymi metkami, pisemnym oświadczeniem i dowodem zakupu.” – postanowienie to zostało wpisane do Rejestru w dniu 19 września 2011 r., pod numerem 2514, − Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów w wyroku z dnia 1 czerwca 2012 r., sygnatura akt XVII AmC 2213/10, uznał za niedozwolone postanowienie umowne o treści: „Uszkodzenia powstałe w czasie dostawy i transportu będą rozpatrywane tylko wtedy, gdy usterka zostanie odkryta w obecności pracownika firmy kurierskiej. W takim przypadku niezbędne jest spisanie protokołu szkody w obecności pracownika firmy kurierskiej.” – postanowienie to zostało wpisane do Rejestru w dniu 19 września 2011 r., pod numerem 2519, − zgodnie z art. 8 ust. 3 ustawy o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej, jeżeli sprzedawca, który otrzymał od kupującego żądanie określone w ust. 1, nie ustosunkował się do tego żądania w terminie 14 dni, uważa się, że uznał je za uzasadnione. Natomiast w ust. 1 cytowanego przepisu ustawodawca ustalił, iż jeżeli towar konsumpcyjny jest niezgodny z umową, kupujący może żądać doprowadzenia go do stanu zgodnego z umową przez nieodpłatną naprawę albo wymianę na nowy, chyba, że naprawa albo wymiana są niemożliwe lub wymagają nadmiernych kosztów. Prezes Urzędu zważył, co następuje: 6 Zgodnie z art. 24 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów zakazane jest stosowanie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów. Stosownie do art. 24 ust. 2 tej ustawy, przez praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów rozumie się godzące w nie bezprawne działanie przedsiębiorcy. Konsumentem w rozumieniu ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów jest osobą fizyczną dokonująca czynności prawnej niezwiązanej bezpośrednio z jej działalnością gospodarczą lub zawodową (art. 22 1 k.c. w związku z art. 4 pkt. 12 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów). Przepis art. 24 ust. 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów zawiera otwarty katalog działań stanowiących praktyki naruszające zbiorowe interesy konsumentów. Za bezprawne działanie przedsiębiorcy uznaje się między innymi stosowanie postanowień wzorców umów, które zostały wpisane do Rejestru. Naruszenie interesu publicznoprawnego Podstawą do rozstrzygania przez Prezesa Urzędu sprawy w oparciu o przepisy ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów jest uprzednie zbadanie, czy w przedmiotowej sprawie doszło do naruszenia interesu publicznoprawnego. Stwierdzenie, że to nastąpiło pozwala na realizację wskazanego w art. 1 ust. 1 celu tej ustawy, którym jest określenie warunków rozwoju i ochrony konkurencji oraz zasad podejmowanej w interesie publicznym ochrony interesów przedsiębiorców i konsumentów. Warunkiem koniecznym do uruchomienia procedur i zastosowania instrumentów określonych w ustawie o ochronie konkurencji i konsumentów jest wobec tego, aby działania przedsiębiorców, którym zarzucono naruszenie jej przepisów, stanowiły potencjalne zagrożenie interesu publicznego, nie zaś interesu jednostki lub grupy. Ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów w odniesieniu do przedsiębiorców chroni zatem konkurencję, a w odniesieniu do konsumentów ich interesy, jako zjawiska o charakterze instytucjonalnym. Zdaniem Prezesa Urzędu rozpatrywana sprawa ma charakter publicznoprawny, albowiem dotyczy nieograniczonej liczby potencjalnych konsumentów mających dostęp do sieci Internet, którzy już korzystali z usług Agnieszki Kowalskiej lub mogli skorzystać z jej usług. Interes publicznoprawny przejawia się także w postaci zbiorowego interesu konsumentów. Innymi słowy, naruszenie zbiorowego interesu konsumentów jest jednocześnie naruszeniem interesu publicznoprawnego. Zatem uzasadnione było w niniejszej sprawie podjęcie przez Prezesa Urzędu działań przewidzianych w ustawie o ochronie konkurencji i konsumentów. Naruszenie art. 24 ust. 1 i 2 pkt. 1 oraz art. 24 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów W przedmiotowym postępowaniu Prezes Urzędu postawił Agnieszce Kowalskiej zarzut stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów, polegających na stosowaniu postanowień wzorców umów, które zostały wpisane do Rejestru oraz bezprawnym działaniu w związku z naruszeniem przepisów ustawy o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej. Takie działanie może stanowić naruszenie art. 24 ust. 1 i 2 pkt 1 oraz art. 24 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Zgodnie z art. 24 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów zakazane jest stosowanie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów. Stosownie do art. 24 ust. 2 tej ustawy, przez praktykę naruszająca zbiorowe interesy konsumentów rozumie się godzące w nie bezprawne działanie przedsiębiorcy. Tym samym dla stwierdzenia stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów konieczne jest wykazanie kumulatywnego spełnienia trzech przesłanek: 1) kwestionowane działanie jest działaniem przedsiębiorcy, 7 2) działanie to jest bezprawne, 3) działanie przedsiębiorcy godzi w zbiorowy interes konsumentów. Ad 1) Stosownie do art. 4 pkt 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, ilekroć w ustawie jest mowa o przedsiębiorcy, rozumie się przez to przedsiębiorcę w rozumieniu przepisów ustawy o swobodzie działalności gospodarczej (…). Przedsiębiorcą w rozumieniu art. 4 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (tekst jednolity Dz. U. z 2010 r. Nr 220, poz. 1447, ze zm.) – zwanej dalej „ustawą o swobodzie działalności gospodarczej” – jest osoba fizyczna, osoba prawna i jednostka organizacyjna niebędąca osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną – wykonująca we własnym imieniu działalność gospodarczą. Za przedsiębiorców uznaje się także wspólników spółki cywilnej w zakresie wykonywanej przez nich działalności gospodarczej. Przepis art. 2 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej definiuje działalność gospodarczą, jako zarobkową działalność wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową oraz poszukiwanie, rozpoznawanie i wydobywanie kopalin ze złóż, a także działalność zawodową, wykonywaną w sposób zorganizowany i ciągły. Zgodnie z art. 14 ust. 1 i 2 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej przedsiębiorca może podjąć działalność gospodarczą w dniu złożenia wniosku o wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej albo po uzyskaniu wpisu do rejestru przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym. Wpisowi do ewidencji podlegają przedsiębiorcy będący osobami fizycznymi. Agnieszka Kowalska prowadząca działalność gospodarczą pod nazwą D.H. Agnieszka Kowalska w Opocznie została wpisana do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej Rzeczpospolitej Polskiej (poprzednio wpisanym pod numerem 6485 do ewidencji działalności gospodarczej prowadzonej przez Burmistrza Miasta Opoczna). Nie ulega zatem wątpliwości, iż Agnieszka Kowalska jest przedsiębiorcą w rozumieniu powołanego wyżej art. 4 pkt 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Tym samym Agnieszka Kowalska przy wykonywaniu działalności gospodarczej podlega rygorom określonym w ustawie o ochronie konkurencji i konsumentów i jej działania mogą podlegać ocenie pod kątem naruszenia zakazu stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów. W związku z powyższym Prezes Urzędu stwierdził, że pierwsza przesłanka niezbędna dla uznania działań Agnieszki Kowalskiej za niezgodne z zawartym w ustawie o ochronie konkurencji i konsumentów zakazem stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów została spełniona. Ad 2) Dla uznania działania przedsiębiorcy za praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów konieczne jest, aby działanie to miało charakter bezprawny. Art. 24 ust. 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów zawiera przykładowy katalog bezprawnych działań naruszających zbiorowe interesy konsumentów. Stosownie do art. 24 ust. 2 pkt 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, za praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów uważa się w szczególności stosowanie postanowień wzorców umów, które zostały wpisane do Rejestru, o którym mowa w art. 479 45 k.p.c. Na mocy art. 479 45 § 1 k.p.c., sąd jest obowiązany przesyłać Prezesowi Urzędu odpis każdego prawomocnego wyroku uwzględniającego powództwo o uznanie postanowień wzorca umowy za niedozwolone. Prezes Urzędu jest zobowiązany do prowadzenia Rejestru, stosownie do art. 479 45 § 2 k.p.c. Przepis art. 479 45 § 3 k.p.c. ustanawia zasadę tzw. formalnej 8 jawności Rejestru, stanowiąc, że Rejestr jest jawny. Jawność ta oznacza, że Rejestr jest dostępny dla każdego zainteresowanego, czyli wszyscy mają do niego prawo wglądu. Skutkiem formalnej jawności Rejestru jest niemożność zasłaniania się nieznajomością dokonanych w nim wpisów. W Rejestrze tym przytacza się treść postanowień wzorców umowy uznanych przez sąd za niedozwolone. Zgodnie z art. 479 43 k.p.c., od chwili wpisania uznanego za niedozwolone postanowienia wzorca umowy do Rejestru, prawomocny wyrok ma skutek wobec osób trzecich. W ocenie Prezesa Urzędu, wpisanie postanowień do Rejestru, oznacza zatem, że od tej chwili są one zakazane we wszystkich wzorcach umów. Zakaz stosowania postanowień wpisanych do Rejestru dotyczy nie tylko tego przedsiębiorcy, przeciwko któremu zapadł wyrok w sprawie o uznanie postanowień wzorca umowy za niedozwolone, lecz również innych przedsiębiorców z danej branży. Za takim ujęciem przemawia podstawowy cel postępowania w sprawach o uznanie postanowień wzorca umowy za niedozwolone, jakim jest usunięcie z obrotu postanowień, które Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów uznał za sprzeczne z obowiązującym porządkiem prawnym, bądź dobrymi obyczajami. Chodzi bowiem o to, by prawa i obowiązki przyszłych potencjalnych konsumentów nie były kształtowane na podstawie postanowień umownych uznanych przez Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów za niedozwolone. Ponadto, zdaniem Prezesa Urzędu, zakaz stosowania niedozwolonych postanowień wpisanych do Rejestru dotyczy także postanowień podobnych. Może zdarzyć się bowiem taka sytuacja, w której przedsiębiorca stosować będzie umowę w której zawarte będą postanowienia, których istota jest taka sama, lecz konstrukcja gramatyczna, szyk wyrazów w zdaniu są różne. W związku z tym, zakazane jest też stosowanie postanowienia, którego zakres jest tożsamy z zakresem postanowienia wpisanego do rejestru, o którym mowa w art. 479 45 k.p.c. Nie jest zatem konieczna dokładna, literalna identyczność tychże postanowień. Stanowisko Prezesa Urzędu znajduje uzasadnienie w orzecznictwie Sądu Najwyższego, który w uchwale z dnia 13 lipca 2006 r. o sygnaturze akt III SZP 3/06 wskazał, iż stosowanie postanowień wzorców umów o treści tożsamej z treścią postanowień uznanych za niedozwolone prawomocnym wyrokiem Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów i wpisanych do rejestru, o którym mowa w art. 479 45 § 2 k.p.c. może być uznane w stosunku do innego przedsiębiorcy za praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów. Sąd Najwyższy uznał również, iż jeżeli Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów uzna określone postanowienie za niedozwolone w wyniku przeprowadzonej kontroli abstrakcyjnej i zostanie ono wpisane do rejestru, o którym mowa w art. 479 45 § 2 k.p.c., praktyki naruszającej zbiorowe interesy konsumentów w rozumieniu art. 23a ust. 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów 1 dopuszcza się każdy z przedsiębiorców, który wprowadza do stosowanych postanowień zmiany o charakterze kosmetycznym, polegające na przykład na przestawieniu szyku wyrazów lub zmianie użytych wyrazów, jeżeli zmiany te nie prowadzą do zmiany istoty postanowień. Zapis zawarty we wzorcu umowy pn. „ REGULAMIN ZAKUPÓW” w brzmieniu: „ W przypadku odstąpienia od umowy Klient zobowiązany jest do odesłania na własny koszt zakupionych Produktów w oryginalnym opakowaniu wraz z wypełnionym oświadczeniem i dołączonym oryginalnym dowodem zakupu. Zwracany Produkt nie może nosić śladów używania, lub być uszkodzony, dotyczy to także opakowania. ” jest tożsamy z niedozwolonym postanowieniem umownym, wpisanym do Rejestru pod numerem 2514, o treści: „Warunkiem 1 W dniu 21 kwietnia 2007 r. weszła w życie ustawa z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów. Na podstawie art. 137 ww. ustawy straciła moc ustawa z dnia 15 grudnia 2000 r. o ochronie konkurencji i konsumentów. Obecnie praktyka naruszająca zbiorowe interesy konsumentów została uregulowana w przepisie art. 24 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów. 9 odstąpienia od umowy jest odesłanie nieużywanego, niezniszczonego, oryginalnie zapakowanego towaru wraz z nieoderwanymi metkami, pisemnym oświadczeniem i dowodem zakupu.” . W ocenie Prezesa Urzędu, badanie wskazanego powyżej postanowienia wzorca umowy stosowanego przez Agnieszkę Kowalską pod kątem tożsamości jego treści z treścią niedozwolonego postanowienia umownego wpisanego do Rejestru pod numerem 2514, wskazuje jednoznacznie, iż treść każdego z przedmiotowych postanowień w sposób tożsamy kształtuje prawa i obowiązki konsumentów oraz mieści się w hipotezie prawnie zakazanego postanowienia. Poza sporem jest, iż cel i istota postanowienia stosowanego przez Agnieszkę Kowalską oraz powołanego wyżej niedozwolonego postanowienia umownego wpisanego do Rejestru, są identyczne, to jest uzależniają możliwość zwrotu towaru kupionego na odległość od tego, aby towar był oryginalnie zapakowany. Czyni to iluzorycznym możliwość sprawdzenia towaru kupionego na odległość i następnie jego zwrot. Tym samym, skutki wywołane przez stosowanie przedmiotowego postanowienia umownego zawartego we wzorcu umowy pn. „ REGULAMIN ZAKUPÓW” są zbieżne ze skutkami wynikającymi ze stosowania niedozwolonego postanowienia umownego wpisanego do Rejestru pod numerem 2514. Prezes Urzędu uznał wobec tego, iż kwestionowane postanowienie oraz postanowienie wpisane do Rejestru pod pozycją 2514, są tożsame co do celu i skutku, czego podważyć nie mogą różnice w zakresie użytych sformułowań i wyrazów. Zapis zawarty we wzorcu umowy pn. „ REGULAMIN ZAKUPÓW” w brzmieniu: „ W razie stwierdzenia przy odbiorze, że przesyłka jest uszkodzona (np. widoczne zerwanie taśmy bezpieczeństwa) należy w obecności Kuriera sprawdzić zawartość kartonu i w razie uszkodzenia towaru lub jego braku sporządzić protokół podpisany przez Klienta i Kuriera. Następnie przesłać protokół na nasz adres. Warunkiem przyjęcie tego typu reklamacji będzie zastosowanie się do powyższej procedury. ” jest tożsamy z niedozwolonym postanowieniem umownym wpisanym do Rejestru pod numerem 2519, o treści: „Uszkodzenia powstałe w czasie dostawy i transportu będą rozpatrywane tylko wtedy, gdy usterka zostanie odkryta w obecności pracownika firmy kurierskiej. W takim przypadku niezbędne jest spisanie protokołu szkody w obecności pracownika firmy kurierskiej.” . W ocenie Prezesa Urzędu, badanie wskazanego powyżej postanowienia wzorca umowy stosowanego przez Agnieszkę Kowalską pod kątem tożsamości jego treści z treścią niedozwolonego postanowienia umownego wpisanego do Rejestru pod numerem 2519, wskazuje jednoznacznie, iż treść każdego z przedmiotowych postanowień w sposób tożsamy kształtuje prawa i obowiązki konsumentów oraz mieści się w hipotezie prawnie zakazanego postanowienia. Poza sporem jest, iż cel i istota analizowanego postanowienia stosowanego przez Agnieszkę Kowalską oraz powołanego powyżej niedozwolonego postanowienia umownego wpisanego do Rejestru, są identyczne, to jest w sposób jednoznaczny ograniczają konsumentowi jego uprawnienia związane ze składaniem reklamacji. Ograniczają bowiem możliwości dowodzenia uszkodzenia towaru poprzez wprowadzenie obowiązku sporządzenia stosownego protokołu. Ponadto treść postanowienia stosowanego przez Agnieszkę Kowalską może również zostać uznana za tożsamą z treścią niedozwolonych postanowień umownych wpisanych do wskazanego powyżej Rejestru pod numerem 1871 („Towar uszkodzony przez pocztę - może być reklamowany, jeżeli został spisany odpowiedni protokół - w obecności pracownika poczty.”) oraz pod numerem 1889 („Reklamacje dotyczące uszkodzeń mechanicznych lub braków powstałych podczas transportu będą rozpatrywane pod warunkiem przyjęcia tego typu reklamacji przez kuriera i sporządzenia przez niego protokołu reklamacyjnego”). Tym samym, skutki wywołane przez stosowanie przedmiotowego postanowienia umownego zawartego we wzorcu umowy pn. „ REGULAMIN ZAKUPÓW” są 10 tożsame ze skutkami wynikającymi ze stosowania niedozwolonego postanowienia umownego wpisanego do Rejestru pod numerem 2519. Prezes Urzędu uznał wobec tego, iż kwestionowane postanowienie oraz postanowienie wpisane do Rejestru pod pozycją 2519, są tożsame co do celu i skutku, czego podważyć nie mogą różnice w zakresie użytych sformułowań i wyrazów. Bezprawność tradycyjnie ujmowana jest jako sprzeczność z obowiązującym porządkiem prawnym. Porządek prawny obejmuje normy prawa powszechnie obowiązującego, a także nakazy i zakazy wynikające z zasad współżycia społecznego i dobrych obyczajów (między innymi wyrok Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z 13 listopada 2007 r., sygnatura akt – XVII AmA 45/07). Bezprawność jest kategorią obiektywną. Rozważenia przy ocenie bezprawności wymaga kwestia, czy zachowanie przedsiębiorcy było zgodne, czy też niezgodne z obowiązującymi zasadami porządku prawnego. O bezprawności działania decyduje w świetle orzecznictwa Sądu Najwyższego całokształt okoliczności konkretnego stanu faktycznego (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 8 maja 2002 r., I PKN 267/2001). Dla stwierdzenia bezprawności działania przedsiębiorcy bez znaczenia pozostaje strona podmiotowa czynu, a zatem wina sprawcy (w znaczeniu subiektywnym, oznaczającym wadliwość procesu decyzyjnego sprawcy) i stopień tej winy (umyślność bądź nieumyślność), a także świadomość istnienia naruszonych norm prawnych. Przepisy ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów nie regulują konstrukcji bezprawności działań przedsiębiorcy. Zwrócił na to uwagę Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów w wyroku z dnia 23 czerwca 2006 r. (sygnatura akt XVIII AmA 32/05) wskazując, iż art. 23a ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, (którego odpowiednikiem w ustawie z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów jest art. 24 ust. 2), nie ma samodzielnego znaczenia prawnego, lecz powinien być interpretowany oraz stosowany w określonym kontekście normatywnym. W związku z tym, w celu konkretyzacji przesłanki bezprawności należy sięgnąć do przepisów innych ustaw, gdyż dopiero na ich podstawie możliwe jest dokonanie oceny działań przedsiębiorcy w aspekcie ich zgodności z prawem. Praktyka opisana w punkcie II sentencji niniejszej decyzji dotyczy bezprawnego działania poprzez zamieszczenie we wzorcach umów postanowień sprzecznych z ustawą o sprzedaży konsumenckiej. Agnieszka Kowalska we wzorcu umowy pn. „ REGULAMIN ZAKUPÓW ” wprowadziła postanowienie o treści „ Reklamacje będą rozpatrywane w ciągu 14 dni roboczych ”. Zgodnie z art. 8 ust. 3 ustawy o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej, jeżeli sprzedawca, który otrzymał od kupującego żądanie określone w ust. 1, nie ustosunkował się do tego żądania w terminie 14 dni, uważa się, że uznał je za uzasadnione. Natomiast w ust. 1 cytowanego przepisu ustawodawca ustalił, iż jeżeli towar konsumpcyjny jest niezgodny z umową, kupujący może żądać doprowadzenia go do stanu zgodnego z umową przez nieodpłatną naprawę albo wymianę na nowy, chyba że naprawa albo wymiana są niemożliwe lub wymagają nadmiernych kosztów. W ocenie Prezesa Urzędu, sprzeczne z prawem jest zamieszczenie przez Agnieszkę Kowalską we wzorcu umowy postanowienia o treści: „ Reklamacje będą rozpatrywane w ciągu 14 dni roboczych ”, bowiem informacja ta jest niezgodna z przepisem art. 8 ust. 3 ustawy o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej. W konsekwencji, przewidziany przez Agnieszkę Kowalską termin 14 dni roboczych, zamiast 14 dni (kalendarzowych) wydłuża ustawowy termin, po upływie którego konsument może uznać zgłoszone roszczenie za uzasadnione. Celem analizowanego przepisu miało być zdyscyplinowanie sprzedawcy w zakresie wyrażenia stanowiska odnośnie zgłoszonej niezgodności z umową i ze względu na nią – żądania nabywcy, co do sposobu 11 doprowadzenia do stanu zgodności. Tym samym działanie Agnieszki Kowalskiej stanowiło naruszenie celu wprowadzonego unormowania poprzez praktyczne wydłużenie terminu na poinformowanie konsumenta o rozstrzygnięciu jego zgłoszenia niezgodności towaru z umową. W związku z powyższym Prezes Urzędu stwierdził, że druga przesłanka niezbędna dla uznania działań Agnieszki Kowalskiej za niezgodne z zawartym w ustawie o ochronie konkurencji i konsumentów zakazem stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów została spełniona. Ad 3) Przepisy ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów nie definiują pojęcia zbiorowego interesu konsumentów. Przepis art. 24 ust. 3 tej ustawy stanowi jedynie, że nie jest zbiorowym interesem konsumentów suma indywidualnych interesów konsumentów. Z całą pewnością mamy do czynienia ze zbiorowym interesem konsumentów wówczas, gdy działanie przedsiębiorcy dotyczy, bądź może dotyczyć nieograniczonej liczby konsumentów, których nie da się zindywidualizować. W wyroku z dnia 10 kwietnia 2008 r. sygnatura akt III SK 27/07 Sąd Najwyższy stwierdził, że formułowanie z art. 23a ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów o treści „nie jest zbiorowym interesem konsumentów suma indywidualnych interesów konsumentów” 2 należy rozumieć w ten sposób, że liczba indywidualnych konsumentów, których interesy zostały naruszone, nie decyduje o tym, czy dana praktyka narusza zbiorowe interesy konsumentów. Praktyką naruszającą zbiorowe interesy konsumentów jest bowiem takie zachowanie przedsiębiorcy, które podejmowane jest w warunkach wskazujących na powtarzalność zachowania w stosunku do indywidualnych konsumentów wchodzących w skład grupy, do której adresowane są zachowania przedsiębiorcy, w taki sposób, że potencjalnie ofiarą takiego zachowania może być każdy konsument będący klientem lub potencjalnym klientem przedsiębiorcy. W przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z naruszeniem praw nieograniczonej i nieokreślonej liczby konsumentów, którzy zapoznali się, bądź mogli zapoznać się z dostępnym powszechnie wzorcem umowy zawierającym postanowienia, które naruszają obowiązujące przepisy prawa i zawarli, bądź mogli zawrzeć umowę z Agnieszką Kowalską. Prowadzi ona bowiem sprzedaż przy pomocy sklepu internetowego, a dostęp do sieci Internet ma obecnie zdecydowana większość społeczeństwa (obecnie nawet poprzez usługi świadczone przez kafejki internetowe, bądź za pomocą telefonów komórkowych). W tej sytuacji bezprawne zachowanie Agnieszki Kowalskiej nie dotyczy interesów poszczególnych osób, których sprawy mają charakter jednostkowy, indywidualny i nie dający się porównać z innymi, lecz mamy do czynienia z naruszonymi uprawnieniami określonego kręgu konsumentów, których sytuacja jest identyczna i wspólna dla całej grupy jego kontrahentów. W związku z powyższym Prezes Urzędu stwierdził, że trzecia przesłanka niezbędna dla uznania działań Agnieszki Kowalskiej za niezgodne z zawartym w ustawie o ochronie konkurencji i konsumentów zakazem stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów została spełniona. 2 W dniu 21 kwietnia 2007 r. weszła w życie ustawa z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów. Na podstawie art. 137 ww. ustawy straciła moc ustawa z dnia 15 grudnia 2000 r. o ochronie konkurencji i konsumentów. Obecnie problematyka zbiorowego interesu konsumentów została uregulowana w przepisie art. 24 ust. 3 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów. 12 Z ustaleń dokonanych w prowadzonym postępowaniu wynika, że Agnieszka Kowalska zaniechała z dniem 9 lutego 2012 r. stosowania kwestionowanego przez Prezesa Urzędu postanowienia wzorca umowy opisanego w pkt I.1 sentencji niniejszej decyzji poprzez jego usunięcie ze stosowanego w obrocie z konsumentami wzorca umów, z dniem 21 marca 2012 r. zaniechała stosowania kwestionowanego przez Prezesa Urzędu postanowienia wzorca umowy opisanego w pkt II sentencji niniejszej decyzji poprzez jego zmianę a z dniem 17 kwietnia 2012 r. zaniechała stosowania kwestionowanego przez Prezesa Urzędu postanowienia wzorca umowy opisanego w pkt I.2 sentencji niniejszej decyzji również poprzez jego zmianę. Obecnie do wszystkich umów podpisywanych z konsumentami Agnieszka Kowalska stosuje się nowy wzorzec umowny, który nie zawiera postanowień zakwestionowanych przez Prezesa Urzędu. W związku z powyższym Prezes Urzędu uznał, iż nastąpiło zaniechanie stosowania praktyki naruszającej zbiorowe interesy konsumentów przez Agnieszkę Kowalską odpowiednio w dniach 9 lutego 2012 r., 21 marca 2012 r. i 17 kwietnia 2012 r. Zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, nie wydaje się decyzji o uznaniu praktyki za naruszającą zbiorowe interesy konsumentów i nakazującej zaniechanie jej stosowania, jeżeli przedsiębiorca zaprzestał stosowania praktyki, o której mowa w art. 24 tej ustawy. W takim przypadku, Prezes Urzędu wydaje decyzję o uznaniu praktyki za naruszającą zbiorowe interesy konsumentów i stwierdzającą zaniechanie jej stosowania, przy czym ciężar udowodnienia okoliczności zaniechania stosowania zarzucanej praktyki spoczywa na przedsiębiorcy. Wobec spełnienia przesłanek koniecznych do stwierdzenia praktyki naruszającej zbiorowe interesy konsumentów określonej w art. 24 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów oraz przesłanek wydania decyzji o uznaniu praktyki za naruszającą zbiorowe interesy konsumentów i stwierdzającą zaniechanie jej stosowania wskazanych w art. 27 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, Prezes Urzędu orzekł jak w punktach I i II sentencji niniejszej decyzji. Rozstrzygnięcie o obowiązku zmiany umów. Zgodnie z art. 27 ust. 4 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów w przypadku wydania decyzji o uznaniu praktyki za naruszającą zbiorowe interesy konsumentów i stwierdzającej zaniechanie jej stosowania, stosuje się odpowiednio przepis art. 26 ust. 2 tej ustawy, zgodnie z którym Prezes Urzędu może w decyzji określić środki usunięcia trwających skutków naruszenia zbiorowych interesów konsumentów . W niniejszej sprawie, Prezes Urzędu uznał za zasadne nałożyć na Agnieszkę Kowalską środek usunięcia trwających skutków naruszenia zbiorowych interesów konsumentów w postaci obowiązku poinformowania o zmianie wzorca umowy w zakresie naruszeń określonych w punktach I i II niniejszej decyzji. Należy wskazać, że bezprawna praktyka Agnieszki Kowalskiej wskazana w niniejszej decyzji została już zaniechana, co Prezes Urzędu ustalił w toku prowadzonego postępowania. Ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, iż Agnieszka Kowalska nie poinformowała konsumentów o zmianie stosowanego wzorca umów. Powyższa sytuacja może prowadzić do swoistego usankcjonowania nierównoprawnego traktowania konsumentów, z którymi zawarto umowy na nowych i starych zasadach. Biorąc także pod uwagę, iż zarzucane Agnieszce Kowalskiej praktyki stanowiące naruszenie zbiorowego interesu konsumentów dotyczą sprzedaży za pośrednictwem sklepów internetowych, informacje o zmianie wzorca umów powinny być doręczone drogą elektroniczną. 13 Mając na uwadze konieczność zapewnienia realizacji celu ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, wskazanego w art. 1 ust. 1, którym jest m.in. podejmowanie w interesie publicznym ochrony interesów konsumentów oraz celem zapobieżenia nierównoprawnego traktowania konsumentów, Prezes Urzędu uznał za zasadne nakazanie Agnieszce Kowalskiej informacji o zmianie wzorca umowy o nazwie „ REGULAMIN ZAKUPÓW ”. Prezes Urzędu nałożył na Agnieszkę Kowalską również obowiązek publikacji na jej koszt decyzji w całości na stronach internetowych www.modnalazienka.pl oraz www.cuarto.pl (przy czym odnośnik do treści decyzji powinien zostać umieszczony na stronie głównej www.modnalazienka.pl jak i www.cuarto.pl ) w ciągu 14 dni od daty uprawomocnienia się przedmiotowej decyzji oraz utrzymywanie jej na przedmiotowej stronie internetowej przez okres co najmniej 6 miesięcy. Wobec decyzji wydawanych na podstawie art. 27 ust. 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów odpowiednie zastosowanie ma przepis art. 26 ust. 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Decyzja o uznaniu praktyki za naruszającą zbiorowe interesy konsumentów oraz stwierdzająca zaniechanie jej stosowania może zatem w związku z powyższym odesłaniem zawierać elementy dodatkowe w postaci: zobowiązania przedsiębiorcy do złożenia jednokrotnego lub wielokrotnego oświadczenia o określonej treści lub formie oraz zobowiązania do publikacji decyzji w całości lub w części na koszt przedsiębiorcy. W niniejszej sprawie Prezes Urzędu zdecydował o zastosowaniu także drugiego z wyżej wymienionych dodatkowych środków. Należy wskazać, że zamieszczenie w decyzji o uznaniu praktyki za naruszającą zbiorowe interesy konsumentów i stwierdzeniu zaniechania jej stosowania, elementów dodatkowych z uwagi na jej charakter ma zmierzać do osiągnięcia innych celów niż te, które są stawiane odpowiednim postanowieniom zawartym w decyzji wydanej na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Decyzja z art. 27 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów jest bowiem wydawana w sytuacji, gdy przedsiębiorca nie stosuje już praktyki naruszającej zbiorowe interesy konsumentów. Zatem celem umieszczenia w niej elementów dodatkowych nie jest dążenie do wyeliminowania praktyki jako takiej (tak jak w decyzji wydanej na podstawie art. 26 ust. 1), bowiem bezprawna praktyka została już zaniechana (co zostało udowodnione w trakcie prowadzonego postępowania), ale wyeliminowania nadal trwających skutków bezprawnych działań przedsiębiorcy. Dodatkowo celem przyjętego rozwiązania jest realizacja funkcji edukacyjnej oraz prewencyjnej wobec innych uczestników rynku - zarówno przedsiębiorców, jak i konsumentów. Mając na uwadze dobro w postaci zbiorowego interesu konsumentów podlegające ochronie prawnej, Prezes Urzędu uznał za zasadne nakazanie podania do wiadomości szerokiego kręgu odbiorców zamierzających skorzystać z oferty Agnieszki Kowalskiej informacji o praktykach stosowanych przez Agnieszkę Kowalską, które to praktyki zostały uznane za bezprawne. Spełni to niewątpliwe funkcję edukacyjną wobec konsumentów, stanowiąc kolejny element edukacji konsumenckiej zmierzającej do kształtowania modelu polskiego konsumenta na wzór europejski, to jest konsumenta uważnego, ostrożnego i dobrze poinformowanego. Tym samym także w odniesieniu do konsumentów zrealizowana zostanie funkcja prewencyjna, gdyż informując o bezprawnych praktykach oraz przestrzegając przed nimi, Prezes Urzędu zakłada, że świadomość konsumencka wzrośnie. Konsumenci uważniej będą analizować kierowane do nich przez przedsiębiorców informacje w przyszłości. Wobec powyższego, Prezes Urzędu orzekł jak w pkt III sentencji niniejszej decyzji. 14 Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania Zgodnie z art. 80 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, Prezes Urzędu rozstrzyga o kosztach w drodze postanowienia, które może być zamieszczone w decyzji kończącej postępowanie. W myśl art. 77 tej ustawy, jeżeli postępowanie zostało wszczęte z urzędu i w jego wyniku Prezes Urzędu stwierdził naruszenie przepisów tejże ustawy, przedsiębiorca, który dopuścił się tego naruszenia, zobowiązany jest ponieść koszty postępowania. Zgodnie z art. 263 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r., Nr 98 poz. 1071, ze zm.) – zwanej dalej: „k.p.a.” – w związku z art. 83 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów do kosztów postępowania zalicza się koszty podróży i inne należności świadków i biegłych oraz stron w przypadkach przewidzianych w art. 56 k.p.a., a także koszty spowodowane oględzinami na miejscu, jak również koszty doręczenia stronom pism urzędowych. Niniejsze postępowanie zostało wszczęte z urzędu. W jego wyniku Prezes Urzędu w punktach I i II sentencji niniejszej decyzji stwierdził naruszenie przez Agnieszkę Kowalską art. 24 ust. 1 i 2 pkt. 1 oraz art. 24 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Kosztami niniejszego postępowania są wydatki związane z prowadzoną w toku tego postępowania korespondencją. W związku z powyższym Prezes Urzędu postanowił obciążyć Agnieszkę Kowalską kwotą kosztów postępowania w wysokości 16 zł 95 gr. (słownie: szesnaście złotych dziewięćdziesiąt pięć groszy). W związku z powyższym Prezes Urzędu postanowił jak w punkcie IV sentencji niniejszej decyzji. Stosownie do art. 264 § 1 k.p.a. w związku z art. 83 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów koszty niniejszego postępowania należy uiścić na konto Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Warszawie do Narodowego Banku Polskiego, Oddział Okręgowy w Warszawie, na rachunek Nr 51101010100078782231000000 w terminie 7 dni od dnia uprawomocnienia się niniejszej decyzji. Stosownie do treści art. 81 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów w związku z art. 479 28 § 1 i 2 k.p.c. – od niniejszej decyzji przysługuje odwołanie do Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, w terminie dwutygodniowym od dnia jej doręczenia, za pośrednictwem Prezesa Urzędu – Delegatury Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Łodzi. Jednak w przypadku kwestionowania wyłącznie postanowienia o kosztach zawartego w punkcie IV sentencji niniejszej decyzji, stosownie do art. 81 ust. 5 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, w związku z 479 32 § 1 i 2 k.p.c. oraz art. 264 § 2 k.p.a. w związku z art. 83 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, przysługuje zażalenie do Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, w terminie tygodniowym od dnia doręczenia niniejszej decyzji, za pośrednictwem Prezesa Urzędu – Delegatury Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Łodzi. Z upoważnienia Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Dyrektor Delegatury Barbara Romańczak-Graca 15 Otrzymuje: D.H. Agnieszka Kowalska ( tajemnica Przedsiębiorcy )