RPZ-17/2019

tel. 61 852 15 17, 61 852 77 50 < faks 61 851 86 44 poznan@uokik.gov.pl < www.uokik.gov.pl Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów Delegatura w Poznaniu ul. Zielona 8, 61 - 851 Poznań P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSU MENTÓW MAREK NIECHCIAŁ Poznań, dnia 20 grudnia 2019 r. RPZ. 610 . 10 . 2019 .PG DECYZJA Nr RPZ 17 / 2019 Stosownie do art. 33 ust. 5 i 6 ustawy z dnia 16 lutego 2 007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (t.j .: Dz. U. z 2019 r., poz . 369 ze zm. ), po przeprowadzeniu postępowania w sprawie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów, wszczętego z urzędu wobec MEDISPOL spółk i z ograniczoną odpowiedzialnością spółk i komandytow ej z siedzibą w Stęszewie (ob ecnie Radnar spółk a z ograniczoną odpowiedzialnością spółk a komandytow a z siedzibą w Poznaniu ) , - w imieniu Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów; I. na podstawie art. 27 ust. 2 w związku z art. 27 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentó w uznaje się za praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów , określoną w art. 24 ust. 1 i 2 pkt 3 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, przekazywanie konsumentom w kierowanych do nich zaproszeniach na organizowane przez Radnar spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością spółkę komandytową z siedzibą w Poznaniu pokazy handlowe nieprawdziwych informacji, że głównym przedmiotem tych spotkań były bezpłatne badania profilaktyczne organizowane przez „Centrum Zdrowia (…)”, „Centrum Diagno styki (…)” lub „Instytut Medyczny (…)”, podczas gdy rzeczywistym ich celem było zaprezentowanie oferty handlowej Spółki, co stanowi nieuczciwą praktykę rynkową w rozumieniu art. 5 ust. 1, ust. 2 pkt 1 i ust. 3 pkt 6 ustawy z dnia 23 sierpnia 2007 r. o prz eciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym ( t.j. : Dz. U. z 2017 r. , poz. 2070, ze zm.) i stwierdza się zaniechanie jej stosowania z dniem 22 maja 2019 r. , II. na podstawie art. 27 ust. 2 w związku z art. 27 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów uznaje się za praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów , określoną w art. 24 ust. 1 i 2 pkt 3 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, przekazywanie konsumentom nieprawdziwyc h informacji, które wprowadzały ich w błąd co do stanu zdrowia, w tym w zakresie posiadanych schorzeń oraz czynników, które schorzenia te wywołały, w celu wpłynięcia na decyzje konsumentów o zakupie oferowanych przez Radnar spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością spółkę komandytową z siedzibą w Poznaniu produktów, w sytuacj i gdy przekazywane informacje o stanie zdrowia osób uczestniczących w pokazie ustalane były przez przedstawicieli handlowych Spółki na podstawie badań wykonywanych przez nich przy pomocy urządzenia nie będącego wyrobem medycznym, co stanowi nieuczciwą prak tykę rynkową o której mowa w art. 5 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 23 sierpnia 2007 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym (t.j. : Dz. U. z 2017 r. , poz. 2070 ze zm.) 2 i stwierdza się zaniechanie jej stosowania z dniem 22 maja 2019 r. , III. na podstawie art. 26 ust. 2 w zw. z art. 27 ust. 4 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów , nakłada się na Radnar spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością spółkę komandytową z siedzibą w Poznaniu środek usunięcia trwających skutków praktyk stwierdzonyc h w pkt I - I I niniejszej decyzji , w postaci obowiązku skierowania listem poleconym – w terminie miesiąca od daty uprawomocnienia się decyzji - do wszystkich konsumentów, którzy zawarli w okresie od dnia 29 grudnia 2017 r. do dnia 21 maja 2019 r. z Radnar spółką z ograniczoną odpowiedzialnością spółką komandytową z siedzibą w Poznaniu umowy sprzedaży w sposób czytelny i zrozumiały pisemnej informacji, o treści: Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, w decyzji nr RPZ 17/2019 , uznał za praktyki naruszające zbiorowe interesy konsumentów działania Radnar spółki z ograniczoną odpowiedzialnością spółki komandytowej z siedzibą w Poznaniu (uprzednio funkcjonującą pod firmami DAMAGES sp. z o.o. sp.k. oraz MEDISPOL sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w Stęszewie ) polegające na: a) przekazywaniu konsumentom w kierowanych do nich zaproszeniach na organizowane przez Radnar spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością spółkę komandytową z siedzibą w Poznaniu pokazy handlowe nieprawdziwych informacji, że głównym przedmiotem tych spotkań były bezpłatne badania profilaktyczne organizowane przez „Centrum Zdrowia (…)”, „Centrum Diagnostyki (…)” lub „Instytut Medyczny (…)”, podczas gdy rzeczywistym ich celem było zaprezentowanie oferty handlowej Spółki , co st anowi nieuczciwą praktykę rynkową w rozumieniu art. 5 ust. 1, ust. 2 pkt 1 i ust. 3 pkt 6 ustawy z dnia 23 sierpnia 2007 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym (t.j. : Dz. U. z 2017 r. , poz. 2070, ze zm.) , b) przekazywani u konsumentom nieprawdziwych informacji, które wprowadza ły ich w błąd co do stanu zdrowia, w tym w zakresie posiadanych schorzeń oraz czynników, które schorzenia te wywołały, w celu wpłynięcia na decyzje konsumentów o zakupie oferowanych przez Radnar spółk ę z ograniczoną odpowiedzialnością spółkę komandytową z siedzibą w Poznaniu produktów, w sytuacji gdy przekazywane informacje o stanie zdrowia osób uczestniczących w pokazie ustalane były przez przedstawicieli handlowych Spółki na podstawie badań wykonywan ych przez nich przy pomocy urządzenia nie będącego wyrobem medycznym, co stanowi nieuczciwą praktykę rynkową o której mowa w art. 5 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 23 sierpnia 2007 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym (t.j. : Dz. U. z 20 17 r. , poz. 2070 ze zm.) , Treść decyzji nr RPZ 17/2019 dostępna jest na stronie www.uokik.gov.pl . IV. na podstawie art. 106 ust. 1 pkt 4 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, nakłada się na Radnar spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością spółkę komandytową z siedzibą w Poznaniu : 1. w związku z naruszeniem zakazu, o którym mowa w art. 24 ust. 1 i 2 pkt 3 ww. ustawy, w zakresie opisanym w pkt I sentencji niniejszej decyzji, karę pieniężną w wysokości 132 .370 ,00 zł (słownie: sto trzydzieści dwa tysiące trzysta siedemdziesiąt złotych 00/100) , płatną do budżetu państwa, 3 2. w związku z naruszeniem zakazu, o którym mowa w art. 24 ust. 1 i 2 pkt 3 ww. ustawy, w zakresie opisanym w pkt II sentencji niniejszej decyz ji, karę pieniężną w wysokości 264.741 ,00 zł (słownie: dwieście sześćdziesiąt cztery tysiące siedemset czterdzieści jeden złotych 00/100) , płatną do budżetu państwa, V. na podstawie art. 77 ust. 1 i art. 80 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów w zw. z art. 83 tej ustawy w zw. z art. 263 § 1 i 2 i art. 264 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz.U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm. ) postanawia się obciążyć Radnar spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością spółkę koma ndytową z siedzibą w Poznaniu kosztami postępowania w sprawie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów w kwocie 25,90 zł (słownie: dwadzieścia pięć złotych 9 0 /100) oraz zobowiązać do ich zwrotu Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentó w. Uzasadnienie Na skutek skarg konsumentów oraz informacji uzyskanych przez pracowników Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w trakcie czynności służbowych, postanowieniem z dnia 20 listopada 2018 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (dalej: Prezes Urzę du) wszczął z urzędu postępowanie wyjaśniające w celu wstępnego ustalenia, czy działania Radosława Radnieckiego prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą DAMAGES w Stęszewie, DAMAGES sp. z o.o. z siedzibą w Stęszewie, DAMAGES sp. z o.o. sp. k. z sie dzibą w Stęszewie oraz podmiotów z nimi powiązanych, dotyczące sprzedaży towarów poza lokalem przedsiębiorstwa, mogą stanowić praktyki naruszające zbiorowe interesy konsumentów w rozumieniu art. 24 ust. 2 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkuren cji i konsumentów ( t.j.: Dz. U. z 2019 r., poz. 369 ze zm. – dalej: u.o.k.k.). W ramach podjętych w toku postępowania czynności, Prezes Urzędu przeprowadził w dniach 29 stycznia oraz 15 lutego 2019 r., kontrolę spółki Radnar sp. z o.o. sp.k. z siedzibą w Poznaniu (poprzednio: DAMAGES sp. z o.o. sp.k. oraz MEDISPOL sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w Stęszewie – dalej: Spółka, Przedsiębiorca), w tym w dniu 15 lutego 2019 r. na podstawie postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie – XVII Wydziału, Sądu Ochrony Konk urencji i Konsumentów (dalej: SOKiK) z dnia 22 listopada 2018 r. (sygn. akt: XVII Amo 57/18), kontrolujący podjęli czynności zmierzające do za kupu towaru w trakcie jednej ze zorganizowanych przez Spółkę prezentacji. Pismem z dnia 22 maja 2019 r. Spółka po informowała Prezesa Urzędu, że w dniu 21 maja 2019 r. dokonała zmian w umowie Spółki i wyeliminowała z zakresu prowadzonej działalności gospodarczej sprzedaż bezpośrednią. W piśmie z dnia 28 sierpnia 2019 r. , poprzedzającym wszczęcie postępowania w sprawie naruszenia zbiorowych interesów konsumentów, Spółka zadeklarowała wolę pełnej współpracy z Prezesem Urzę du oraz z ostrożności wniosła o wydanie decyzji zobowiązującej w sprawie. Analiza materiałów uzyskanych w toku postępowania dała podstawę do wszczęcia , postanowieniem z dnia 11 września 2019 r., postępowania w sprawie stosowania przez Spółkę praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów określonych w: I. art. 24 ust. 1 i 2 pkt 3 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, polegającej na przekazywaniu konsumentom w kierowanych do nich zaproszeniach 4 na organizowane przez MEDISPOL spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością spółkę komandytową z siedzibą w Stęszewie pokazy handlowe nieprawdziwych informacji, że głów nym przedmiotem tych spotkań są bezpłatne badania profilaktyczne organizowane przez „Centrum Zdrowia (…)”, „Centrum Diagnostyki (…)” lub „Instytut Medyczny (…)” , podczas gdy rzeczywistym ich celem jest zaprezentowanie oferty handlowej Spółki, co mogło stan owić nieuczciwą praktykę rynkową w rozumieniu art. 5 ust. 1, ust. 2 pkt 1 i ust. 3 pkt 6 ustawy z dnia 23 sierpnia 2007 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym ( t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 2070, ze zm. – dalej: u.p.n.p.r. ) , II. art. 24 ust. 1 i 2 p kt 3 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, polegającej na przekazywaniu konsumentom nieprawdziwych informacji, które wprowadzają ich w błąd co do stanu zdrowia , w tym w zakresie posiadanych schorzeń oraz czynników, które schorzenia te wywołały, w c elu wpłynięcia na decyzje konsumentów o zakupie oferowanych przez MEDISPOL spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością spółkę komandytową z siedzibą w Stęszewie produktów , w sytuacji gdy przekazywane informacje o stanie zdrowia osób uczestniczących w pokazie u stalane są przez przedstawicieli handlowych Spółki na podstawie badań wykonywanych przez nich przy pomocy urządzenia nie będącego wyrobem medycznym, co mogło stanowić nieuczciwą praktykę rynkową o której mowa w art. 5 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 u.p.n.p.r. Przedsiębiorca zawiadomiony pismem z dnia 11 września 201 9 r. o wszczęciu postępowania administracyjnego, pismem z dnia 06 listopada 2019 r. przedstawił swoje stanowisko wraz z propozycją ugodowego zakończenia postępowania. W zakresie pierwszego z postawi onych zarzutów Przedsiębiorca podniósł, że konsumenci byli informowani o handlowym celu zaproszeń na co ma wskazywać treść kolportowanych ulotek oraz przedłożonego skryptu rozmowy, który miał być wykorzystywany przez spółkę [usunięto] . W ocenie Przedsiębio rcy świadczy to o braku umyślności po jego stronie w stosowaniu zarzuconej praktyki. Spółka wskazała również, że realizację działań marketingowych zleciła podmiotowi profesjonalnemu. W konsekwencji, brak zamieszczenia w zaproszeniu telefonicznym informacj i o handlowym celu spotkania należy w ocenie Spółki interpretować w kategorii nienależytego wykonania zlecenia przez spółkę [usunięto] . Z ostrożności Spółka wskazała, że skrypt opracowany przez spółkę [usunięto] o treści załączonej do akt sprawy mógł być s tosowany najwcześniej od 11 czerwca 2018 r. do 30 czerwca 2018 r. Odnosząc się do drugiego z postawionych zarzutów Spółka przyznała, że urządzenie Am Scan nie jest wyrobem medycznym. Status ten natomiast mają urządzenia znajdujące się w ofercie Spółki. Pr zedsiębiorca podniósł , że jego intencją nie było udzielan ie nieprawdziwych informacji co do stanu zdrowia, na co ma wskazywać unikanie słowa „badanie” w stosowanych materiałach marketingowych oraz zakończenie współpracy ze spółką [usunięto] . Spó łka zaznaczyła, że urządzenie AM Scan posiadało stosowne certyfikaty, było dopuszczone do obrotu i sprzedaży na terenie Polski. Ma ono wykorzystywać tak zwaną metodę dr Volla, pozwalającą na szybkie wykrywanie ognisk zapalnych w narządach głównych i powiązanyc h 5 oraz innych możliwych obciążeń w organizmie. Wyniki skanowania miały przy tym jedynie charakter poglądowy, o czym konsumenci mieli być każdorazowo informowani. Spółka podniosła również , że jej przedstawiciele odbyli szkolenia z obsługi i stosowania sprzę tu do magnetoterapii EMP produkowanej przez Aidano, posiadają certyfikat odbycia szkolenia z obsługi urządzenia AM Scan oraz że jedna z osób prowadzących prezentacje ukończyła kurs rehabilitacji ruchowej z elementami fizjoterapii, a kolejna jest analityk ie m medycznym. Nadto, żadna z osób współpracujących z e Spółką nie kwestionowała kompetencji przedstawicieli służby zdrowia, ani nie podważała słuszności powszechnych metod badania. Odmienne zachowania zdaniem Przedsiębiorcy należy traktować w kategoriach in cydentu. Jednocześnie, Przedsiębiorca podniósł, że w trakcie postępowania przedstawił przebieg prezentacji oraz jej skrypt, który miał obowiązywać współpracujące ze Spółką podmioty. W rzekomo stosowanym scenariuszu miał być wpisany obowiązek poinformowania konsumentów o tym czym jest magnetoterapia, jakie są przeciwskazania do jej stosowania, z jakich elementów składał się zestaw oferowany przez Spółkę oraz przy jakich schorzeniach jest pomocny. Prezentacja poprzedzona skanowaniem stanowić miała pierwszy et ap spotkania. Drugi etap miał obejmować możliwość jego zakupu. O dnosząc się do zarzutu Spółka podkreśliła, że sprzedaż nie odbywała się w pośpiechu, w przypadkowym miejscu, uniemożliwiającym konsumentowi podjęcie racjonalnej, przemyślanej decyzji, z uwzgl ędnieniem również jego ak tualnej sytuacji zdrowotnej czy finansowej. Niezależnie od powyższego , Przedsiębiorca wniósł o wydanie decyzji na podstawie art. 28 u.o.k.k., zobowiązując się w terminie wskazanym przez Prezesa Urzędu, względnie w terminie 3 miesięcy od daty uprawomocnienia się decyzji do usunięcia skutków naruszeń poprzez : a) opublikowanie w 16 najpoczytniejszych regionalnych gazetach codziennych (dziennikach) przez okres 7 dni ogłoszenia o treści: „INFORMACJA Skierowana do wszystkich osób, któr e w okresie od 27.12.2017 r. do 21.05.2019 r. uczestniczyły w spotkaniu organizowanym przez: spółkę Medispol Sp. z o.o. Sp. k. (wcześniej Damages Sp. z o.o. Sp. k.) z siedzibą w Stęszewie (obecnie: z siedzibą w Poznaniu) informacji, iż: 1. spotkanie miało cha rakter handlowy, 2. nadto osoby, które poddały się czynności skanowania organizmu, wyniki tej czynności nie powinny utożsamiać z wynikiem badania lekarskiego, 3. wszelkie informacje przez osoby współpracujące z ww. spółką, a odnoszące się do Państwa sanu zdrowia, nie stanowią rzetelnej informacji o Państwa stanie zdrowia, a ewentualne obawy nimi wywołane powinny być skonsultowane z lekarzem. Za wszelkie niedogodności spowodowane uczestnictwem w spotkaniach organizowanych przez ww. spółkę przepraszamy. Nadt o przestrzegamy przed uczestnictwem w innych tego rodzaju spotkaniach rekomendowanych jako służące poprawie Państwa zdrowia i komfortu życia.” 6 b) skierowanie bezpośrednio do konsumentów, którzy uczestniczyli w prezentacji, poddając się jednocześnie czynności „skanowania organizmu”, a następnie zawarli umowy sprzedaży lub/i od nich odstąpili informacji o treści wskazanej w lit. a oraz przekazanie w ramach rekompensaty publicznej każdemu z ww. konsumentów: — w przypadku konsumentów, którzy odstąpili od umowy – ciś nieniomierza elektronicznego, — w przypadku konsumentów, którzy nie odstąpili od umowy – vouchera na 7 lub 14 dniowy pobyt (bez wyżywienia) 2 osób w wybranym ośrodku wypoczynkowym na terenie Polski ważn y przez 12 miesięcy, zgodnie ze specyfikacją i warunkam i wynikającymi z regulaminu serwisu rezerwacyjnego Darmowe Noclegi (zgodnie z regulaminem warunkiem skorzystania z oferty jest o płacenie z góry wyżywienia oraz ewentualnych usług dodatkowych w turnusie). Przedsiębiorca wyraził jednocześnie wol ę ewentualnej modyfikacji złożonego zobowiązania. Nadto, zobowiązał się cofnąć wraz ze zrzeczeniem się roszczeń wszystkie pozwy i wnioski egzekucyjne, które były przez niego wniesione do sądów i komorników sądowych. Pismem z dnia 02 grudnia 2019 r. Przedsiębiorca został zawiadomiony o zakończeniu zbierania materiału dowodowego. Jednocześnie, Przedsiębiorca został poinformowany, że Prezes Urzędu nie zamierza uwzględnić jego wniosku o wydanie decyzji w trybie art. 28 u.o.k.k. W odpowiedzi z dnia 11grudnia 2019 r. Pr zedsiębiorca wniósł o uzupełnienie materiału dowodowego o: a) dokumenty księgowe Przedsiębiorcy za okres od kwietnia 2019 r. do października 2019 r., tj. rachunek zysków i strat i deklaracje VAT - 7, b) przeprowadzenie dowodu z zeznań świadków – konsumentów, którz y zawarli umowy z Przedsiębiorcą i zgłaszali zastrzeżenia, tj. [usunięto] – na okoliczność rozpytania w zakresie przebiegu prezentacji, ich roszczeń, sposobu załatwienia sporu, a więc skali i rozmiaru naruszeń, c) zwrócenie się do rzeczników konsumentów (w fo rmie e - mail) z zapytaniem czy toczyły się sprawy z udziałem Przedsiębiorcy, j eżeli tak to z jakiego powodu i jak zostały rozstrzygnięte, a to na okoliczność skali i rozmiaru naruszeń. Niezależnie od powyższego w piśmie tym Przedsiębiorca podtrzymał swoje d otychczasowe twierdzenia wskazujące na konieczność złagodzenia kary pieniężnej, która może zostać na niego nałożona. Postanowieniem z dnia 18 grudnia 2019 r. Prezes Urzędu oddalił wnioski dowodowe Przedsiębiorcy dotyczące: 1) przesłuchania w charakterze świadków [usunięto] , 2) zwrócenia się do rzeczników konsumentów (w formie e - mail) z zapytaniem czy toczyły się sprawy z udziałem Przedsiębiorcy, jeżeli tak to z jakiego powodu i jak zostały rozstrzygnięte , a to na okoliczność skali i rozmiaru naruszeń . Do dnia wydania decyzji w niniejszej sprawie Spółka nie przedłożyła dalszych wyjaśnień w sprawie. 7 Prezes Urzędu ustalił, co następuje: Spółka prowadzi działalność gospodarczą na podstawie wpisu do Rejestru Przedsiębiorców Krajowego R ejestru Sądowego o numerze 711526 . Zgodnie z informacją odpowiadającą odpisowi pełnemu z Rejestru Przedsiębiorców, Spółka została zarejestrowana 29 grudnia 2017 r. G łównym przedmiotem j ej działalności do dnia 26 września 2019 r. była pozostała sprzedaż det aliczna prowadzona poza siecią sklepową, straganami i targowiskami (dowód: informacja odpowiadająca odpisowi pełnemu z R ejestru P rzedsiębiorców – k. 887 - 888 akt adm.). W toku postępowania wyjaśniającego ustalono, że przedmiotem działalności Spółki była sprzedaż w trakcie organizowanych przez Spółkę na terenie całego kraju prezentacji handlowych aparatu medycznego do terapii pulsującym polem magnetycznym niskiej częstotliwości marki Aidano EMT . ( D owód: notatka z odbierania wyjaśnień w tok u kontroli, k. 328 - 330 akt adm.) Zgodnie z instrukcją obsługi, „aparat składa się z zestawu, który ma zmienną liczbę aplikatorów w zależności od zakupionego (…) typu aparatu medycznego”. Z oświadczenia Spółki wynika przy tym, że sprzedaż prowadzona jest wyłącznie na wspo mnianych pokazach handlowych . ( D owód: notatka z odbierania wyjaśnień w tok u kontroli, k. 328 - 330 akt adm.; instrukcja obsługi, k. 407 akt adm.) Z przekazanych przez Spółkę informacji wynika, że na dzień 29 stycznia 2019 r. posiadała [usunięto] . Spółka w tym czasie organizowała około [usunięto] pokazy handlowe tygodniowo . ( D owód: notatka z odbierania wyjaśnień w tok u kontroli, k. 328 - 330 akt adm.) Oferta Spółki, w zależności od kampanii marketingowej, była skierowana do osób powyżej 40 lub 45 roku życia , które jednocześnie nie ukończyły 75 lub 80 lat . ( D owód: egzemplarze ulotek, k. 331 - 332 akt adm.; skrypty rozmów, k. 337 - 338 akt adm.; notatka z odbierania wyjaśnień w tok u kontroli, k. 328 - 330 akt adm.; umowa o współpracy marketingowej z dnia 06 lutego 2018 r., k. 468 - 478 akt adm.) Spółka co do zasady zaprasza ła konsumentów na organizowane pokazy handlowe za pośrednictwem firm zewnętrznych. Z otrzymanych w toku kontroli nagrań rozmów wynika, że od podjęcia działalności gospodarczej w 2017 r. usługi na r zecz Spółki świadczyła [usunięto] , choć pisemną umowę o współpracę z tą firmą marketingową Przedsiębiorca zawarł dopiero w dniu 0 6 lutego 2018 r. Zgodnie z oświadczeniem Spółki , współpraca ta została zakończona w czerwcu 2018 r. ( D owód: notatka z odbiera nia wyjaśnień w tok u kontroli, k. 328 - 330 akt adm.; umowa o współpracy marketingowej z dnia 06 lutego 2018 r., k. 468 - 478 akt adm. ; nagrania rozmów, k. 489 akt adm. ) Z treści umowy o współpracę z dnia 06 lutego 2018 r. wynika, że jej przedmiotem było świadczenie usług marketingowych, polegające na pozostawaniu w gotowości do organizacji kampanii marketingowej na zasadach określonych w indywidualnym zleceniu kampanii (§ 1 ust. 1 i 2 umowy). Zgodnie z § 1 ust. 5 umowy, przed złożeniem zamówienia 8 Spółka z obowiązana była m.in. dostarczyć w wersji elektronicznej wszelkie materiały, niezbędne dla opracowania kampanii marketingowej, w tym opracowania dot. towarów, aktualną ofertę, hasła marketingowe, koncepcje, prezentacje i inne. Jednocześnie, w myśl § 6 ust . 1 to zleceniodawca ponosi pełną odpowiedzialność za przebieg spotkania marketingowego oraz komunikaty marketingowe składane w jego imieniu. Nadto, zleceniodawca (Spółka) akceptując skrypt oświadcza, że dokonała jego weryfikacji pod kątem zgodności z prze pisami prawa oraz stanem faktycznym swojego przedsiębiorstwa . ( D owód : umowa o współpracy marketingowej z dnia 06 lutego 2018 r., k. 468 - 478 akt adm.) Zgodnie z oświadczeniem Spółki, zostały przez nią zaakceptowane zaproponowane jej przez [usunięto] skrypty rozmów telemarketingowych o następującej treści: (Dowód: notatka z odbierania wyjaśnień w toku kontroli, k. 328 - 330 akt adm.; wydruki z korespondencji elektronicznej, k. 333 - 338 oraz 519 - 520 akt adm.) Fakt kierowania do konsumentów przez telemar keterów spółki [usunięto] zaproszeń na organizowane przez Przedsiębiorcę pokazy w formie zaproszeń na badania o charakterze medycznym znajduje potwierdzenie w przekazanych przez Pr zedsiębiorcę nagraniach rozmów datowanych na 28 grudnia 2017 r., 04 czerwca 2018 r. oraz 06 czerwca 2018 r. ( D owód: nagrania rozmów, k. 489 akt adm.) Od stycznia 2018 r. do 04 lutego 2019 r. usługi marketingowe na rzecz Spółki świadczył [usunięto] . Świadczenie usług początkowo odbywał o się na podstawie umowy ustnej. Umowa pisemna w tym zakresie została sporządzona pomiędzy stronami dopiero w dniu 01 czerwca 2018 r. 9 ( D owód: notatka z odbierania wyjaśnień w toku kontroli, k. 328 - 330 akt adm.; umowa o świadczenie usług z dnia 01 czerwca 2018 r., k. 466 - 467 akt adm.; pismo [usunięto] z dnia 28 maja 2019 r., k. 518 akt adm.). Zgodnie z § 1 umowy o świadczenie usług z dnia 01 czerwca 2018 r., Spółka zleciła firmie [usunięto] świadczenie usług polegających na umawianiu grupowych spotkań hand lowych. Z oświadczenia [usunięto] z dnia 28 maja 2019 r. wynika, że do 25 maja 2018 r. zaproszenia miały formę telefoniczną. Z wejściem w życie nowych przepisów o ochronie danych osobowych sposób zapraszania przez tą firmę uległ zmianie i od tej daty zapr oszenia telefoniczne zastąpione zostały przez ulotki bezadresowe kolportowane przez firmę marketingową oraz infolinię rozmów przychodzących . ( Dowód: umowa o świadczenie usług z dnia 01 czerwca 2018 r., k. 466 - 467 akt adm.; pismo [usunięto] z dnia 28 maja 2 019 r., k. 518 akt adm.). Zgodnie z ustaleniami poczynionymi w toku kontroli, Prezes Urzędu ustalił jednocześnie, że ulotki kolportowane na zamówienie Spółki miały następującą treść: (Dowód: korespondencja elektr oniczna, k.213 - 214 akt adm.; egzemplarz ul otki, k. 331 akt adm.) W okresie od 05 listopada 2018 r. do 26 grudnia 2018 r. usługi telemarketingowe na rzecz Spółki świadczyła spółka [usunięto] . Od 27 grudnia 2018 r. do 09 lutego 2019 r. świadczenie tych usług formalnie przejęła spółka [usunięto] , która jednak oświadczyła, że w praktyce nie umawiała spotkań na rzecz Przedsiębiorcy. Następnie w okresie od 10 lutego do 30 kwietnia 2019 r. usługi świadczone były przez spółkę [usunięto] . ( D owód: pismo Przedsiębiorcy z dnia 13 czerwca 2019 r., k. 538 akt adm.; umowa o współpracy z dnia 05 listopada 2018 r., k. 539 - 542 oraz 515 - 516 akt adm. rozwiązanie umowy za porozumieniem stron z dnia 26 grudnia 2018 r., k. 543 akt. adm.; umowa o współpracy z 27 grudnia 2018 r., k. 544 - 547 oraz 559 - 562 akt adm.; roz wiązanie umowy za porozumieniem stron z 09 lutego 2019 r., k. 548 oraz 558 akt adm.; umowa współpracy z 10 lutego 2019 r., k. 549 - 552 oraz 566 - 569 akt adm.; wypowiedzenie umowy za porozumieniem stron z 30 kwietnia 2019 r., k. 553 oraz565 akt adm.; pismo [ usunięto] z 24 maja 2019 r., k. 513 akt adm.; pismo [usunięto] z 24 czerwca 2019 r . , k. 557 akt adm.; pismo [usunięto] z 24 czerwca 2019 r., k. 564 akt adm. ) . Z treści umów o współpracy z tymi spółkami wynika, że Przedsiębiorca zlecił im wykonanie akcji telemarketingowej z wykorzystaniem połączeń głosowych w celu promocji spotkań sprzedażowych produktów i usług Spółki - § 1 umów współpracy . 10 ( D owód: umowa o współpracy z dnia 05 listopada 2018 r., k. 539 - 542 oraz 515 - 516 akt adm.; umowa o współpracy z 27 g rudnia 2018 r., k. 544 - 547 oraz 559 - 562 akt adm.; umowa współpracy z 10 lutego 2019 r., k . 549 - 552 oraz 566 - 569 akt adm. ) W toku postępowania [usunięto] oraz [usunięto] przedłożyły rzekomo stosowany przez nie skrypt rozmowy, który miał być przygotowany we współpracy z Przedsiębiorcą. Skrypt ten miał mieć następującą treść: (Dowód: skrypt rozmowy, k. 514 oraz 570 akt adm.) Podkreślenia wymaga, że w dniu 19 listopada 2018 r. na prywatny numer telefonu jednego z pracowników Delegatury UOKiK w Poznaniu telef onowała osoba przedstawiająca się jako przedstawiciel „Centrum Diagnostyki Damages” z zaproszeniem na bezpłatne badanie w ramach ogólnopolskiej kampanii. Badanie miało się odbyć 22 listopada 2018 r. w jednym z poznańskich hoteli. Telemarketerka nie poinfo rmowała rozmówcy o handlowym celu spotkania, przy czym z oświadczenia Spółki wynika, że kampanię marketingową związaną z pokazami odbywającymi się w dniu 22 listopada 2018 r. prowadziła spółka [usunięto] . ( D owód: pismo Przedsiębiorcy, k. 538 akt adm.; no tatka służbowa z dnia 20 listopada 2019 r., k. 10 akt adm.; nagranie rozmowy, k. 11 akt adm.) Niezależnie od powyższego ustalono, że w okresie wakacji letnich 2018 r. Spółka prowadziła marketing również we własnym zakresie, rozdając w centrach handlowych u lotki o następującej treści: 11 (Dowód: notatka z odbierania wyjaśnień w toku kontroli, k. 328 - 330 akt adm.; egzemplarz ulotki, k. 332 akt adm.) Z materiału zgromadzonego w toku sprawy wynika, że w trakcie organizowanych przez Spółkę prezentacji , konsumenci poddawani byli badaniom przy wykorzystaniu urządzenia AM Scan. Badania prowadz ili przedstawiciele handlowi Spółki . (dowód: notatka z odbierania wyjaśnień w tok u kontroli, k. 328 - 330 akt adm.) Z instrukcji obsługi tego urządzenia wynika, że jest to przyrząd do doboru diety i kosmetyków. Zgodnie z pkt 2 instrukcji obsługi: „Przyrząd „AM Scan” przeznaczony jest do powszechnego użycia oraz może być pomocny w pracy dietetyków i kosmetologów dla pomocy w doborze diety i kosmetyków z wykorzystan iem zmian elektroprzewodności punktów akupunkturowych. Przyrząd może być wykorzystywany w salonach kosmetycznych i poradniach dietetycznych.” (Dowód: instrukcja obsługi AM Scan, k. 343 akt adm.) Zgodnie z informacją zawartą na każdej ze stron instrukcji ob sługi: „w myśl art. 2 pkt 38 ustawy z dnia 20 maja 2010 r. o wyrobach medycznych urządzenie Am Scan nie jest wyrobem medycznym” . ( D owód: instrukcja obsługi AM Scan, k. 342 - 363 akt adm.) Poniżej przedstawiono przykładowe wyniki badań ustalone przy wykorzy staniu urządzenia AM Scan: 12 13 14 (Dowód: egzemplarz wyników skanowania, k. 492 - 496 akt adm.) Podkreślenia wymaga, że zatrudniani przez Spółkę handlowcy przechodz ili szkolenie zarówno w zakresie obsługi urządzenia AM Scan prowadzone przez przedstawicieli jego dostawcy, tj. firmy ENSO Electronics, jak i w zakresie obsługi i zastosowania urządzenia medycznego do terapii pulsującym polem magnetycznym niskiej częstotliwoś ci marki Aidano EMT organizowane przez jego wyłącznego dystrybutora w Polsce. Nadto, przedstawiciele handlowi co do zasady nie posiadają specjalistycznego wykształcenia medyczn ego . Wbrew twierdzeniom Przedsiębiorcy zawartym w piśmie z dnia 06 listopada 201 9 r. , żaden z przedłożonych przez niego dokumentów nie potwierdza okoliczności, że jeden z współpracujących z nim przedstawicieli handlowych jest z wykształcenia analitykiem medycznym . ( Dowód: notatka z odbierania wyjaśnień w toku kontroli, k. 328 - 330 akt adm., dyplomy i certyfikaty szkoleniowe, k. 372 - 399 akt adm.) W trakcie prezentacji przedstawiciele handlowi wprost zaprzecza li , że są lekarzami. Mimo to, w trakcie prelekcji kwestion owali w sposób kategoryczny kompetencje przedstawicieli służby zdrowia oraz aktualnie powszechnie przyjęte metody leczenia. Podkreśla li jednocześnie wysoką skuteczność prowadzonych przez nich w trakcie pokazów badań oraz omawianych alternatywnych metod leczenia . W świetle zgromadzonego materiału dowodowego, w tym w szczególności uzyskanego w toku kontroli nagrania pokazu, za niewiarygodne uznać należy wyjaśnienia Przedsiębiorcy, że żadna z osób współpracujących ze Spółką nie kwestionowała kompetencji przedstaw icieli służby 15 zdrowia, ani nie podważała słuszn ości powszechnych metod badania, a o dmienne zachowania należy traktować w kategoriach incydent u . ( D owód: nagranie pokazu, k. 497 akt adm.) . Wydruki badań przeprowadzonych w toku pokazu rozdawane były po zako ńczeniu prelekcji. Ich wyniki analizowane i omawiane były przez przedstawicieli handlowych w trakcie indywidualnych rozmów z konsumentami. W trakcie tych rozmów przedstawiciele handlowi wskaz ywali dolegliwości zdrowotne, jakie zostały stwierdzone w trakcie przeprowadzonych badań, a os obom posiadającym możliwości finansowe przedstawia li terapię urządzeniem znajdującym się w ofercie Spółki jako remedium na wszelkie stwierdzone dolegliwości . ( D owód: nagranie pokazu, k. 497 akt adm.; skargi, k. 602, 626 akt ad m. ) Handlowcy dodatkowo z wykorzystaniem określonego przez Spółkę formularza przedstawiali konsumentom sugerowany przebieg terapii stwierdzonych stanów chorobowych . ( D owód: formularz zatytułowany sugerowany sposób korzystania z Aidano EMT , k. 322 akt adm .; notatka z odbierania wyjaśnień w toku kontroli, k. 328 - 330 akt adm. ) Ustalenia Prezesa Urzędu znajduj ą potwierdzenie w jednej ze skarg, w której konsumentka relacjonując swój zakup wskazała, co następuje: „Wychodząc z pracy pewnego dnia dostałam propozycję od pani hostessy firmy Damages na badanie całego organizmu. W wyznaczonym dniu udałam się na miejsce spotkania, gdzie zostałam przebadana urządzeniem Am - Scan Electronics. Po chwili badający z wynikami wy szli do sali obok. W tym czasie odbyła się prelekcja, gdyż miałam zaczekać na wyniki badań godzinę. Pani na prelekcji wychwalała zalety pola magnetycznego, a co za tym idzie i urządzenia. Pomaga ono pozbyć się wszystkich chorób i odstawić tabletki, które s ię bierze. Gdy po godzinie wrócili badający (jak się okazało fizykoterapeuci, a nie jak to powinno być w rzeczywistości – lekarze) z wynikami badań (przerobionymi) i zostały mi przedstawione, stan mojego kręgosłupa był w tragicznym stanie oprócz jednego k ręgu. Jedynym wyjściem był zakup urządzenia. Zakupiłam je.” (Dowód: skarga, k. 6 26 akt adm.) Spółka zaniechała prowadzenia działalności w zakresie sprzedaży bezpośredniej, przy czym w dniu 21 maja 2019 r. dokonała stosownych korekt w umowie Spółki w tym przedmiocie. Uznać zatem należy, że w dniu następny m , tj. 22 maja 2019 r. Przedsiębiorca ostatecznie zaniechał stosowania zarzuconych mu praktyk . ( D owód: wypisy z aktów notarialnych, k. 581 - 593 akt adm. ; deklaracje VAT - 7, k. 895 - 922 akt adm. ) W 2018 r. Przedsiębiorca osiągnął przychód w kwocie [usunięto] zł . ( D owód: rachun ek zysków i strat Spółki, k. 637 akt adm.) . P ostanowieniem z dnia 18 grudnia 2019 r. Prezes Urzędu oddalił wnioski dowodowe Przedsiębiorcy dotyczące: 1) przesłuchania w charakterze świadków [usunięto] , 16 2) zwróceni a się do rzeczników konsumentów (w formie e - mail) z zapytaniem czy toczyły się sprawy z udział em Przedsiębiorcy, j eżeli tak to z jakiego powodu i jak zostały rozstrzygnięte, a to na okoliczność skali i rozmiaru naruszeń . W ocenie Prezesa Urzędu, przeprowadzenie wnioskowanych przez Spółkę dowodów jest zbędne i nie przyczyni się do wyjaśnienia istotn ych w rozpatrywanej sprawie okoliczności . Odnosząc się do wniosku o przeprowadzenie d owodu z zeznań wskazanych przez Przedsiębiorcę świadków podkreślenia wymaga, że dowód ten miał być przeprowadzony na okoliczność „ rozpytania w zakr esie przebiegu prezentac ji, ich roszczeń, sposobu załatwienia sporu, a więc skali i rozmiaru naruszeń ”. Zwrócić na wstępie należy uwagę, że do p ostępowania dowodowego zastosowanie w postępowaniu przed Prezesem Urzędu znajdują przepisy Kodeksu postępowania cywilnego. Z regulacji tych wynika, że dowody mogą być prowadzone jedynie na fakty mające istotne znaczenie dla sprawy. Mając to na względzie nie sposób uznać za fakt jakiegokolwiek „rozpytania”. Choć sam przebieg prezentacji ma istotne znaczenie dla niniejszej sprawy, to prowadzenie dalszego postępowania dowodowego w tym zakresie uznać należy za zbędne. Prezes Urzędu posiada bowiem nagranie pokazu, w którym pracownik U rzędu bezpośrednio wziął udział oraz pozostałe dowody dotychczas zg r omadzone w toku postępowania. Zaz naczyć nadto należy, że zbędne jest prowadzenie dowodu z zeznań wskazanych przez Przedsiębiorcę świadków na okoliczność ich roszczeń, sposobu załatwienia sporu, a więc skali i rozmiaru naruszeń , skoro w aktach sprawy zgromadzono dokumentację dotyczącą spra w tych konsumentów. Odnosząc się do wniosku Przedsiębiorcy o zwrócenie się do rzeczników konsumentów (w formie e - mail) z zapytaniem , czy toczyły się sprawy z udziałem Przedsiębiorcy, jeżeli tak to z jakiego powodu i jak zostały rozstrzygnięte, a to na ok oliczność skali i rozmiaru naruszeń , zwrócić należy uwagę, że do akt sprawy załączono dokumenty dotyczące kilku postępowań prowadzonych przez rzeczników konsumentów. W ocenie Prezesa Urzędu wobec faktu, że zasadą było prowadzenie przez Przedsiębiorcę preze ntacji w formie badania bądź skanowania organizmu, a Prezes Urzędu dysponuje nagraniem jednego z pokazów, zbędnym jest uzupełnianie mater iału dowodowego w żądanym przez Przedsiębiorcę zakresie. Uznań zatem należy, że uwzględnienie omawianego wniosku Przeds iębiorcy nie przyczyni się do poczynienia istotnych ustaleń dla rozstrzygnięcia sprawy i spowoduje jedynie bezzasadne opóźnienie terminu zakończenia niniejszego postępowania. Prezes Urzędu zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ust. 1 u.o.k.k. , ochrona interesów przedsiębiorców i konsumentów podejmowana jest w ramach działań Prezesa Urzędu w interesie publicznym. Ingerencja Prezesa Urzędu ma na celu ochronę interesów zbiorowości, a nie wprost poszczególnych, indywidualnych uczestników rynku. Naruszenie interesu publicznego stanowi bezwzględny warunek uznania kompetencji Prezesa Urzędu do rozstrzygnięcia określonej sprawy. Interes publiczny zostaje naruszony wówczas, gdy działania przedsiębiorcy godzą w interesy ogólnospołeczne i dotykają szerokiego kręgu uczestników rynku, zaburzając jego prawidłowe funkcjonowanie. 17 W ocenie Prezesa Urzędu, rozpatrywana sprawa ma charakter publicznoprawny. Wiąże się z ochroną interesu wszystkich konsumentów, którzy byli lub mogą stać się klientami Przedsiębiorcy, tj. wziąć udział w organizowanych przez Przedsiębiorcę pokazach i zawrzeć z Przedsiębiorcą umowę sprzedaży. Działania Przedsiębiorcy nie dotyczą więc interesów poszczególnych osób, których sprawy miałyby charakt er jednostkowy, indywidualny i nie dający się porównać z innymi, ale szerszego kręgu konsumentów, kontrahentów Przedsiębiorcy, których sytuacja jest identyczna. Naruszenie interesu publicznoprawnego przejawia się tym samym w naruszeniu zbiorowego interesu konsumentów. W niniejszej sprawie istnieje więc możliwość poddania zachowania Przedsiębiorcy dalszej ocenie pod kątem stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów. Wskazać w tym miejscu należy, że celem działań podejmowanych przez Preze sa Urzędu jest ochrona wszystkich nieprofesjonalnych uczestników obrotu gospodarczego, bez faworyzowania wybranej grupy konsumentów. Niemniej jednak Prezes Urzędu ma na uwadze fakt, iż osoby starsze stanowią grupę szczególnie narażoną na negatywne oddział ywanie zakazanych praktyk handlowych stosowanych przez przedsiębiorców. Mając na względzie, że Spółka swe praktyki kierowała w dużej części do osób z różnego rodzaju dolegliwościami zdrowotnymi w tym do seniorów, nie może ulegać wątpliwości, że w interesi e publicznym jest podjęcie przez Prezesa Urzędu działań władczych w niniejszej sprawie. Ocenę tę poprzedzić należy stwierdzeniem, że Spółka jest przedsiębiorcą w rozumieniu art. 4 pkt 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Jest bowiem spółką prawa handlowego wpisaną do Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego, prowadzącą we własnym imieniu działalność gospodarczą, polegającą na sprzedaży towarów. W konsekwencji powyższego, zachowania Przedsiębiorcy podlegają kontroli z punktu widzenia p rzepisów ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Zgodnie z art. 24 ust. 1 u.o.k.k. , zakazane jest stosowanie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów. Zgodnie z dyspozycją art. 24 ust. 2 ww. ustawy, przez praktykę naruszającą zbiorowe inter esy konsumentów rozumie się godzące w nie bezprawne działanie sprzeczne z prawem lub dobrymi obyczajami zachowanie przedsiębiorcy, w szczególności: naruszanie obowiązku udzielania konsumentom rzetelnej, prawdziwej i pełnej informacji (pkt 2), nieuczciwe pr aktyki rynkowe lub czyny nieuczciwej konkurencji (pkt 3), proponowanie konsumentom nabycia usług finansowych, które nie odpowiadają potrzebom tych konsumentów ustalonym z uwzględnieniem dostępnych przedsiębiorcy informacji w zakresie cech tych konsumentów lub proponowanie nabycia tych usług w sposób nieadekwatny do ich charakteru (pkt 4). Dla stwierdzenia, iż zachowanie przedsiębiorcy spełnia przesłanki ww. praktyk niezbędne jest, aby zachowanie przedsiębiorcy było bezprawne i naruszało zbiorowy interes ko nsumentów. Jako bezprawne należy kwalifikować zachowania sprzeczne z prawem, zasadami współżycia społecznego lub dobrymi obyczajami, bez względu na winę, a nawet świadomość sprawcy. Dla ustalenia bezprawności działania wystarczy, że określone zachowanie koliduje z przepisami prawa. Zbiorowe interesy konsumentów to prawa nieograniczonej liczby konsumentów. Spełnienie przesłanki bezprawności wykazane zostanie odrębnie dla każdej z przypisanych Przedsiębiorcy praktyk. Naruszenie zbiorowego interesu konsument ów omówione zostanie 18 natomiast łącznie, z uwagi na zbliżony charakter i znaczenie tej przesłanki dla wszystkich praktyk objętych prowadzonym postępowaniem. 1. Naruszenie zbiorowego interesu konsumentów Sąd Najwyższy w uzasadnieniu wyroku z dnia 10 kwietni a 2008 r. (sygn. akt III SK 27/07) wyjaśnił, że gramatyczna wykładnia pojęcia zbiorowy interes konsumentów prowadzi do wniosku, że chodzi o zachowanie przedsiębiorcy, które godzi w interesy grupy osób stanowiących określony zbiór. Rezultaty tej wykładni mo dyfikuje zastrzeżenie, że nie jest zbiorowym interesem konsumentów suma interesów indywidualnych. Sąd Najwyższy stanął na stanowisku, że przy konstruowaniu pojęcia „zbiorowy interes konsumentów” nie można opierać się tylko i wyłącznie na tym, czy oceniana praktyka skierowana jest do nieoznaczonego z góry kręgu podmiotów. Zdaniem Sądu, wystarczające powinno być ustalenie, że zachowanie przedsiębiorcy nie jest podejmowane w stosunku do zindywidualizowanych konsumentów, lecz względem członków danej grupy (określonego kręgu podmiotów), wyodrębnionych spośród ogółu konsumentów za pomocą wspólnego dla nich kryterium. Sąd Najwyższy uznał, że praktyką naruszającą zbiorowe interesy konsumentów jest (...) takie zachowanie przedsiębiorcy, które podejmowane jest w warunkach wskazujących na powtarzalność zachowania w stosunku do indywidualnych konsumentów wchodzących w skład grupy, do której adresowane są zachowania przedsiębiorcy, w taki sposób, że potencjalnie ofiarą takiego zachowania może być każdy konsument będący klientem lub potencjalnym klientem przedsiębiorcy . Interes konsumentów należy rozumieć jako interes prawny (a nie faktyczny), a więc uznany przez ustawodawcę jako zasługujący na ochro nę i zabezpieczenie. Pojęcie to obejmuje swym zakresem prawo konsumentów do uczestniczenia w przejrzystych i niezakłóconych przez przedsiębiorcę warunkach rynkowych, zapewniających konsumentom możliwość dokonywania transakcji przy całkowitym zrozumieniu, j aki jest ich rzeczywisty sens ekonomiczny i prawny na etapie przedkontraktowym i w czasie wykonywania umowy. Efektem naruszenia interesu prawnego może być naruszenie również stricte ekonomicznych interesów konsumentów (o wymiarze majątkowym). Godzenie w zb iorowe interesy konsumentów może polegać zarówno na ich naruszeniu, jak i na zagrożeniu ich naruszenia. Nie jest zatem konieczne ustalenie, że którykolwiek z konsumentów został rzeczywiście poszkodowany wskutek stosowanej przez przedsiębiorcę praktyki. W n iniejszej sprawie skutkami działań Przedsiębiorcy dotknięty mógł zostać nieoznaczony z góry krąg konsumentów – wszyscy konsumenci w wieku od 40 do 80 lat , do których skierował zaproszenia na pokazy oferowanych przez siebie produktów oraz którym następnie oferował ich zakup. Wskazać należy, że praktyki stosowane przez Przedsiębiorcę były w znacznej mierze kierowane do osób cechujący ch się różnego rodzaju dolegliwościami zdrowotnymi, w tym w szczególności do osób starszych. Stosowane przez Przedsiębiorcę pra ktyki nie dotyczą jednak zindywidualizowanego kręgu osób. Potencjalnie na prezentację mogła zostać zaproszona każda osoba w wieku od 40 - 80 lat . Nie mamy tutaj również do czynienia z sytuacją, w której Przedsiębiorca występuje ze swoją ofertą do poszczególnych, zindywidualizowanych konsumentów z osobna. W konsekwencji uznać należy, że w niniejszym przypadku, to potencjalnie nieoznaczona z góry grupa konsumentów mogła skorzystać z oferty Przedsiębiorcy i wziąć udział w organizowanym przez niego spo tkaniu . 19 Zaznaczyć należy, że zarzucone Przedsiębiorcy praktyki wprowadzające w błąd, naruszały bezpośrednio prawo konsumentów do uczestniczenia w przejrzystych i niezakłóconych warunkach rynkowych. Stosowane przez Przedsiębiorcę praktyki ogranicza ły bowiem konsumentom możliwość dokonania transakcji przy całkowitym zrozumieniu, jaki jest ich rzeczywisty sens ekonomiczny i prawny. Nie ma zatem wątpliwości, że działania Przedsiębiorcy narusza ły zbiorowe interesy konsumentów. 2. Bezprawność Bezprawność tradyc yjnie ujmowana jest jako sprzeczność z obowiązującym porządkiem prawnym. Jest kategorią obiektywną. Rozważenia przy ocenie bezprawności wymaga kwestia, czy zachowanie przedsiębiorcy było zgodne, czy też niezgodne z obowiązującymi zasadami porządku prawnego . Źródłem tych zasad są normy prawa powszechnie obowiązującego, a także nakazy i zakazy wynikające z zasad współżycia społecznego i dobrych obyczajów (wyrok Sąd Okręgowy w Warszawie – Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów - dalej: SOKiK – z dnia 13 listopa da 2007 r., sygn. XVII AmA 45/07). O bezprawności działania decyduje w świetle orzecznictwa Sądu Najwyższego całokształt okoliczności konkretnego stanu faktycznego (wyrok SN z dnia 8 maja 2002 r., sygn. I PKN 267/2001). 2.1. Niedozwolone praktyki rynkowe Wszystkie zarzucone Przedsiębiorcy praktyki stanowi ły nieuczciwe praktyki rynkowe. Zgodnie z art. 3 u.p.n.p.r., stosowanie nieuczciwych praktyk rynkowych jest zakazane. Definicję praktyki rynkowej zawiera art. 2 pkt 4 przedmiotowej ustawy wskazując, iż za taką uznaje się działanie lub zaniechanie przedsiębiorcy, sposób postępowania, oświadczenie lub informację handlową, w szczególności reklamę i marketing, bezpośrednio związane z promocją lub nabyciem produktu przez konsumenta. Pojęcie produktu wskazane w wyżej przywołanym artykule ma znaczenie szerokie i obejmuje również pojęcie usługi. W zakresie pojęcia praktyki rynkowej mieści się zatem każdy czyn przedsiębiorcy (działanie jak i zaniechanie), oraz każda forma działania przedsiębiorcy (sposób postępow ania, oświadczenie lub komunikat handlowy, w tym reklama i marketing). Istotnym jest, iż wskazane formy mogą być kwalifikowane jako praktyki rynkowe, wtedy tylko, gdy są bezpośrednio związane z promocją lub nabyciem produktu przez konsumenta, tj. gdy mogą oddziaływać na decyzje ekonomiczne konsumentów. Odnosząc powyższe do okoliczności niniejszej sprawy, wskazać należy, że zakwestionowane niniejszą decyzją praktyki wprowadzające konsumentów w błąd były związane bezpośrednio z promocją i dystrybucją oferowan ego konsumentom produktu znajdującego się w ofercie Przedsiębiorcy. Ustawa o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym dokonuje podziału nieuczciwych praktyk rynkowych na te stypizowane w ustawie, niepodlegające ocenie w świetle przesłanek określony ch w art. 4 ust. 1 u.p.n.p.r. oraz te w ustawie nie wskazane, zakazane po spełnieniu przesłanek określonych w art. 4 ust. 1 tej ustawy. 20 Zgodnie z art. 4 ust. 1 u.p.n.p.r., praktyka rynkowa stosowana przez przedsiębiorców wobec konsumentów jest nieuczciwa, jeżeli jest sprzeczna z dobrymi obyczajami i w istotny sposób zniekształca lub może zniekształcić zachowanie rynkowe przeciętnego konsumenta przed zawarciem umowy dotyczącej produktu, w trakcie jej zawierania lub po jej zawarciu. W myśl art. 4 ust. 2 u. p.n.p.r., za nieuczciwą praktykę rynkową uznaje się w szczególności praktykę rynkową wprowadzającą w błąd oraz agresywną praktykę rynkową, a także stosowanie sprzecznego z prawem kodeksu praktyk. Co istotne, zgodnie z art. 4 ust. 2 zd. 2 u.p.n.p.r., wymien ione w tym przepisie praktyki nie podlegają ocenie w świetle przesłanek określonych w art. 4 ust 1. ustawy. Praktyki wprowadzające w błąd mogą polegać zarówno na działaniu (art. 5 u.p.n.p.r.) jak i zaniechaniu (art. 6 u.p.n.p.r.). Jednocześnie, w art. 7 u staw y określone zostały praktyki wprowadzające w błąd, które w każdych okolicznościach stanowią nieuczciwe praktyki rynkowe. Zaznaczyć należy, że dokonanie oceny, czy dana praktyka ma charakter działania bądź zaniechania wprowadzającego w błąd, wymaga odni esienia do adresata, którym jest przeciętny konsument. Jednocześnie ustawa definiując pojęcie przeciętnego konsumenta nakazuje przez nie rozumieć konsumenta, który jest dostatecznie dobrze poinformowany, uważny i ostrożny, przy czym oceny powyższych cech d okonuje się z uwzględnieniem czynników społecznych, kulturowych, językowych i przynależności danego konsumenta do szczególnej grupy konsumentów, przez którą rozumie się dającą się jednoznacznie zidentyfikować grupę konsumentów, szczególnie podatną na oddzi aływanie praktyki rynkowej lub na produkt, którego praktyka rynkowa dotyczy, ze względu na szczególne cechy, takie jak wiek, niepełnosprawność fizyczna lub umysłowa. Należy jednocześnie podkreślić, że wskazanie na takie cechy jak dostateczne poinformowanie , uwaga i ostrożność określa pewien zespół cech mentalnych konsumenta (jego przeciętność) znajdujących wyraz w tym, że z jednej strony możemy wymagać od niego pewnego stopnia wiedzy i orientacji w rzeczywistości, a z drugiej – nie możemy uznać, że jego wie dza jest kompletna i profesjonalna i że konsument nie ma prawa pewnych rzeczy nie wiedzieć. Przeciętny konsument nie posiada bowiem wiedzy specjalistycznej w danej dziedzinie. Rozumie kierowane do niego informacje i potrafi je wykorzystać do podjęcia świadomej decyzji dotyczącej produktu. Nie jest naiwny, ale nie potrafi też ocenić sytuacji tak jak profesjonalista. Odnosząc powyższe do okoliczności niniejszej sprawy, wskazać należy, że zakwestionowane praktyki wprowadzające konsumentów w błąd skierowan e były do osób w wieku od 40 do 80 lat, przy czym związane były z oferowanymi przez przedsiębiorcę produktami służącymi poprawie stanu zdrowia. W konsekwencji , za przeciętnego konsumenta na gruncie niniejszej sprawy uznano osoby w wieku od 40 do 80 roku ży cia cechujące się różnego rodzaju dolegliwościami zdrowotnymi, w tym w szczególności osoby starsze. Mając na względzie wyżej poczynione ustalenia, postawiono Przedsiębiorcy zarzuty stosowania dwóch nieuczciwych praktyk rynkowych, a mianowicie: - działania polegającego na przekazywani u konsumentom w kierowanych do nich zaproszeniach na organizowane pokazy handlowe nieprawdziwych informacji co do głównego przedmiotu organizowanych spotkań, 21 - działania polegającego na przekazywani u konsumentom nieprawdziwych informacji, które wprowadzają ich w błąd co do stanu zdrowia, w tym w zak resie posiadanych schorzeń oraz czynników, które schorzenia te wywołały, w celu wpłynięcia na decyzje konsumentów o zakupie oferowanych produktów . 2.1.1. Praktyka opisana w pkt I sentencji decyzji Zgodnie z art. 5 ust. 1 u.p.n.p.r., praktykę rynkową uznaje się za działanie wprowadzające w błąd, jeżeli działanie to w jakikolwiek sposób powoduje lub może powodować podjęcie przez przeciętnego konsumenta decyzji dotyczącej umowy, której inaczej by nie podjął. Wprowadzającym w błąd działaniem może być w szczególności rozpowszechnianie nieprawdziwych informacji (art. 5 ust. 2 pkt 1 u.p.n.p.r.) i może dotyczyć rodzaju sprzedaży, powodów stosowania przez prze dsiębiorcę praktyki rynkowej, oświadczeń i symboli dotyczących bezpośredniego lub pośredniego sponsorowania, informacji dotyczących sytuacji gospodarczej lub prawnej przedsiębiorcy lub jego przedstawiciela, w tym jego imienia i nazwiska (nazwy) i majątku, kwalifikacji, statusu, posiadanych zezwoleń, członkostwa lub powiązań oraz praw własności przemysłowej i intelektualnej lub nagród i wyróżnień (art. 5 ust. 3 pkt 6 u.p.n.p.r.). Ustawa jednocześnie przewiduje definicję legalną pojęcia „decyzji dotyczącej um owy”, przez co należy rozumieć podejmowaną przez konsumenta decyzję, co do tego, czy, w jaki sposób i na jakich warunkach dokona zakupu, zapłaci za produkt w całości lub w części, zatrzyma produkt, rozporządzi nim lub wykona uprawnienie umowne związane z produktem, bez względu na to, czy konsument postanowi dokonać określonej czynności, czy też powstrzymać się od jej dokonania (art. 2 pkt 7 u.p.n.p . r.). Zarzucona Przedsiębiorcy praktyka polega na przekazywaniu konsumentom w kierowanych do nich zaproszenia ch na organizowane przez Spółkę pokazy handlowe nieprawdziwych informacji, że głównym przedmiotem tych spotkań były bezpłatne badania profilaktyczne organizowane przez „Centrum Zdrowia (…)”, „Centrum Diagnostyki (…)” lub „Instytut Medyczny (…)”, podczas gd y rzeczywistym ich celem jest zaprezentowanie oferty handlowej Spółki . Na wstępie podkreślenia wymaga, że Przedsiębiorcy nie zarzucono zaniechania w postaci nieinformowania konsumentów o handlowym celu praktyki. Postawiony zarzut dotyczy działania sprowad zającego się do niezgodnego z rzeczywistością informowania osób zapraszanych o prowadzonych badaniach jako głównym celu organizowanych spotkań, w sytuacji gdy działalność Spółki sprowadzała się w praktyce do prowadzenia sprzedaży w toku prezentacji handlo wych organizowanych na terenie całego kraju. W konsekwencji, nie sposób zgodzić się ze stanowiskiem Spółki, że bezprawność je j działań jest wyłączona wobec zamieszczenia w ulotkach informacji o możliwym handlowym charakterze spotkań. Niezależnie od powyższego, za bezpodstawne uznać należy również stanowisko Przedsiębiorcy, że konsumenci byli informowani w sposób prawidłowy o handlowym celu praktyki w trakcie rozmów telefonicznych inicjowanych na z lecenie Spółki. Twierdzenia Przedsiębio rcy w tym zakresie uznać należy w świetle zgormadzonego materiał u dowodowego za niewiarygodne. Za stanowiskiem Prezesa Urzędu w tym zakresie przemawiają w szczególności skrypty rozmów prowadzonych przez spółkę [usunięto] oraz nagranie rozmowy wykonywanej p rzez telemarketera spółki [usunięto] . Zwrócić przy tym 22 należy uwagę, że zaproszenia telefoniczne nie mogły w sposób znaczący odbiegać od treści stosowanych ulotek bezadresowych, a zatem nie sposób uznać za wiarygodny dowód w postaci skryptu rozmowy rzekomo stosowany przez spółki [usunięto] . Ze zgromadzonego materiału dowodowego jednoznacznie wynika , że zaproszenia kierowane przez lub na zlecenie Przedsiębiorcy do konsumentów podkreśla ły niekomercyjny charakter organizowanych pokazów (skanowanie lub badanie organizmu) . Scenariusze rozmów telemarketerów stosowane w ramach współpracy ze spółką [usunięto] wskazują, że konsumenci byli zapraszani na badania oraz konsultacje w imieniu „Centrum Zdrowia Damages” w ramach programu „Profilaktyka to życie”. W rozmowie podkreślano, że profilaktyka oferowanego badania odnosi się do nowotworów, wykrywania stanów zapalnych w organizmie oraz schorzeń takich jak Alzheimer, astma, cukrzyca, nadciśnienie tętnicze. Zaproszenie obejmowało omówienie samego badania. Podkreślano, ż e po badaniach następuje konsultacja ze specjalistą Centrum. Podkreślano przy tym, że badanie jest bezpłatne, a jego wynik w formie wydruku jest ważny przez rok i honorowany przez każdego lekarza. Zgodnie ze scenariuszami rozmów, telemarketerzy spółki [usu nięto] po pewnym czasie kontaktowali się z osobami zapraszanymi ponownie , przypominając o umówionych badaniach. Rozmowa ta obejmowała informację o celu i przebiegu organizowanych badań, przy podkreśleniu jego niekomercyjnego charakteru (konsumenci mieli zaoszczędzić biorąc udział w tej akcji profilaktycznych badań od 300 do 400 zł). Konsumenci byli jednocześnie informowani o pr zeciwskazaniach oraz konieczności przygotowania się do badań. Co znamienne, w analizowanych skryptach nie zawarto jakiejkolwiek informacji wskazującej na rzeczywisty handlowy cel zaproszeń. Nie może zatem ulegać wątpliwości, że konsumenci byli tym samym w prowadzani w błąd co do przyczyny organizowania spotkań z konsumentami. Ulotki bezadresowe kolportowane bezpośrednio przez Przedsiębiorcę w okresie wakacji letnich 2018 r., choć zawierały lakoniczną i napisaną drobnym drukiem informację o łączeniu prowadzo nych pomiarów z przedstawieniem i możliwością nabycia sprzętu medycznego, również wprowadzały w błąd co do przyczyny organizowania spotkań z konsumentami. Spółka zawarła w nich bowiem zaproszenie na bezpłatny pomiar i analizę obciążenia organizmu, dzięki k tórym konsument miał się dowiedzieć w jakim stanie są systemy : krążeniowy, trawienny, moczowo - płciowy, endokrynny oraz immunologiczny. Sprawdzony miał zostać również stan stawów oraz kręgosłupa. Ulotka miała przy tym elementy graficzne sugerujące medyczny charakter prowadzonych pomiarów. W tym zakresie uwagę zwracają logo stanowiące krzyż przypominając y krzyż apteczny z wpisan ą w jego środek lini ą pulsu oraz znajdujący się w tle wizerunek człowieka z uwidocznionym układem kostnym i stanami zapalnymi poszcz ególnych stawów. Taka szata graficzna ulotki zdaniem Prezesa Urzędu sugerowała, że głównym celem spotkania były badania o charakterze medycznym. O handlowym celu konsumenci byli informowani tylko na marginesie i drobnym drukiem, przez co byli wprowadzani w błąd co do przyczyny organizowania przez Przedsiębiorcę spotkań. Negatywnie należy także ocenić ulotki kolportowane przez [usunięto] . Również i w tym przypadku warstwa informacyjna sprowadza się do zaproszenia na badania o charakterze medycznym – na „sk anowanie [biorezonans] organizmu”. Skanowania mi a ło być przy tym wykonywane pod kątem układu krążenia, układu trawiennego, układu 23 moczowo - płciowego, układu endokrynnego oraz immunologicznego. Podobnie jak w przypadku poprzednio opisanej ulotki, sprawdzane miały być również stawy oraz kręgosłup. W dalszej kolejności ulotka wskazywała miejsce i termin badań, podkreślała ograniczoną liczbę miejsc oraz podkreślała obowiązek uprzednie j rejestracji telefonicznej. Drobniejszym drukiem na końcu zamieszczona była informacja, że w trakcie badań „będzie przedstawiona oferta Centrum”. Mając na względzie treść ulotki kolportowanej przez [usunięto] nie może ulegać wątpliwości, że wprowadzała on o konsumentów w błąd co do przyczyn organizowania przez Przedsiębiorcę spotkań z konsumentami. Zawierała ona bowiem w zasadzie wyłącznie informacje dotyczące ich niekomercyjnego charakteru, przy całkowitym zmarginalizowaniu danych wskazujących na rzeczywis ty cel komunikatu. Zarzucona Przedsiębiorcy w pkt I sentencji praktyka znajdowała również wyraz w zaproszeniach telefonicznych realizowanych przez spółkę [usunięto] . Ze znajdującego się w aktach sprawy nagrania rozmowy telefonicznej wynika bowiem jednozn acznie, że komunikaty kierowane na zlecenie Przedsiębiorcy sprowadzały się do zaproszenia na bezpłatne badanie. Odnosząc się do zarzutu Przedsiębiorcy jakoby nie można było mu przypisać odpowiedzialności za komunikaty kierowane przez podmioty trzecie będ ące profesjonalistami, zaznaczyć należy, że ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika w sposób jednoznaczny, że treść kierowanych do konsumentów zaproszeń była z Przedsiębiorcą konsultowana oraz była przez niego akceptowana. W konsekwencji nie może ul egać wątpliwości, że Spółka ponosi bezpośrednią odpowiedzialność za wprowadzanie konsumentów w błąd w opisanym w pkt I sentencji zakresie. Podkreślenia wymaga, że w praktyce głównym przedmiotem prowadzonej przez Przedsiębiorcę działalności była sprzedaż p rowadzona poza lokalem przedsiębiorstwa. Z oświadczeń Przedsiębiorcy złożonych w toku kontroli wprost wynika, że nie organizował on prezentacji prowadzonych przez osoby o wykształceniu medycznym, a prowadzone były one przez przedstawicieli handlowych Przed siębiorcy. Uznać można zatem, że rzeczywistym celem prowadzonych przez Przedsiębiorcę spotkań było zaprezentowanie konsumentom jego oferty. Z punktu widzenia niniejszej sprawy kluczowym jest to, że przyjęta przez Przedsiębiorcę forma kierowanych do konsume ntów zaproszeń uniemożliwia ła im w praktyce zorientowanie się w rzeczywistym celu organizowanych spotkań. Z uwagi na powyższe należy stwierdzić, że okoliczności, jakie towarzysz yły przekazywaniu konsumentom informacji o prowadzeniu bezpłatnych badań wprowadz ały konsumentów w błąd i utrudnia ły przeciętnemu konsumentowi zorientowanie się czemu w rzeczywistości owe „badania” , „ skanowania ” oraz „pomiary” organizowane przez Przedsiębiorcę służą. Opisane działania bezsprzecznie mog ły wpływać na podjęcie pr zez przeciętnego konsumenta decyzji dotyczącej udziału w prezentacji. W okolicznościach niniejszej sprawy, w ocenie Prezesa Urzędu, tylko podanie przez telemarketerów rzetelnej i pełnej informacji o rzeczywistej przyczynie organizowania spotkań z konsument ami , pozwoliłoby przeciętnemu konsumentowi na podjęcie obiektywnej decyzji dotyczącej wyrażenia zgody na udział w tego rodzaju wydarzeniu . Konsument rzetelnie poinformowany o rzeczywistym celu spotkania, mógłby podjąć decyzję o rezygnacji z udziału w nim z uwagi na jego rzeczywisty komercyjny charakter. 24 W związku z powyższym, praktykę Przedsiębiorcy opisaną w pkt I sentencji decyzji należy uznać za nieuczciwą praktykę rynkową wprowadzającej konsumentów w błąd z art. 5 ust. 3 pkt 6 w zw. z art. 5 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 u.p.n.p.r., a jej stosowanie w obrocie konsumenckim za bezprawne. Mając na względzie poczynione wyżej uwagi, Prezes Urzędu przyjął, że w rozpatrywanej sprawie spełnione zostały przesłanki niezbędne do przypisania Przedsiębiorcy stosowania praktyki naruszającej zbiorowe interesy konsumentów opisanej w sentencji: wykazana została bezprawność działań oraz naruszenie zbiorowego interesu ko nsumentów. Jednocześnie, mając na względzie, że Spółka zaniechała prowadzenia działalności w zakresie sprzedaży bezpośredniej, przy czym w dniu 21 maja 2019 r. dokonała stosownych korekt w umowie Spółki w tym przedmiocie , należało uznać, że w dniu następn y m , tj. 22 maja 2019 r. ostatecznie zaniechał a stosowania zarzuconej jej w pkt I sentencji praktyki . Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 27 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów orzeczono jak w pkt I sentencji. 2.1.2. Praktyka opisa na w pkt II sentencji decyzji Zgodnie z art. 5 ust. 1 u.p.n.p.r., praktykę rynkową uznaje się za działanie wprowadzające w błąd, jeżeli działanie to w jakikolwiek sposób powoduje lub może powodować podjęcie przez przeciętnego konsumenta decyzji dotyczącej umowy, której inaczej by nie podjął. Wprowadzającym w błąd działaniem może być w szczególności rozpowszechnianie nieprawdziwych informacji (art. 5 ust. 2 pkt 1 u.p.n.p.r.) . Mając powyższe na względzie w toku postępowania ustalono, że w trakcie organizowanych przez Spółkę prezentacji konsumenci poddawani byli badaniom przy wykorzystaniu urządzenia AM Scan. Z instrukcji obsługi tego urządzenia jednoznacznie wynika, że nie stanowi ono wyrobu medycznego do oceny stanu zdrowia, tylko dobor u diety oraz kosmetyków. Mimo tego , przy jego pomocy przedstawiciele handlowi Spółki, prowadz ili badania stanu zdrowia osób uczestniczących w pokazach organizowanych przez Spółkę. Co istotne, w trakcie prezentacji przedstawiciele handlowi wprost zaprzecza li , że są lekarzami. Pomimo tego , w trakcie prelekcji kwestion owali w sposób kategoryczny kompetencje przedstawicieli służby zdrowia oraz aktualnie powszechnie przyjęte metody leczenia. Podkreśla li jednocześnie wysoką skuteczność prowadzonych przez nich w trakcie pokazów badań oraz omawianych alternatywnych metod leczenia. Konsumenci po przeprowadzeniu prezentacji otrzymywali wyniki prowadzonych na wstępie badań, które zawierają informacje co do ogólnego stanu zdrowia osób badanych, stanu ich kręgosłupa, czynników etiologicznych, na które narażone są badane osoby, porażonych narządów oraz układów wspomnianymi czynnikami chorobotwórczymi oraz na temat prawdopodobnej diagnozy. Jednocześnie, w yniki analizowane i omawiane były przez przedstawicieli handlowych w trakcie indywidualnych rozmów z konsumentami. W trakcie tych rozmów przedstawiciele handlowi wskaz ywali dolegliwości zdrowotne, jakie zostały stwierdzone w trakcie przeprowadzonych badań, a osobom posiadającym możliwości finansowe przedstawia li terapię u rządzeniem znajdującym się w ofercie Spółki jako remedium na wszelkie stwierdzone dolegliwości . 25 W ocenie Prezesa Urzędu tego rodzaju praktykę należy uznać za bezprawną w świetle art. 5 ust. 1 u.p.n.p.r . Za niedopuszczalną bowiem uznać praktykę, w ramach której nieposiadający specjalistycznej wiedzy medycznej handlowcy przekazują konsumentom informacje o ich stanie zdrowia, przy czym informacje te wyinterpretowywane są z wydruków badań prowadzonych przy pomocy urządzeń nie przeznaczonych do tego rodzaju diagnoz . T ego rodzaju praktyka mogła wprowadz ać konsumentów w błąd co do ich stanu zdrowia i wpływać na ich decyzję dotyczącą umowy . Nie ulega bowiem wątpliwości, że informacja o złym stanie zdrowia mogła wpłynąć na podjęcie przez konsumenta decyzji dotyczącej ewentualnego zakupu oferowanego przez Spółkę urządzenia. Stanowisko to znajduje przy tym potwierdzenie w cytowanej wcześniej skardze konsumentki, z której wprost wynika, że zakupu dokonała pod wpływe m otrzymania od przedstawicieli Spółki negatywnej diagnozy jej stanu zdrowia. Mając na względzie poczynione wyżej uwagi, Prezes Urzędu przyjął, że w rozpatrywanej sprawie spełnione zostały przesłanki niezbędne do przypisania Przedsiębiorcy stosowania prak tyki naruszającej zbiorowe interesy konsumentów opisanej w sentencji: wykazana została bezprawność działań oraz naruszenie zbiorowego interesu konsumentów. Jednocześnie, mając na względzie, że Spółka zaniechała prowadzenia działalności w zakresie sprzedaży bezpośredniej, przy czym w dniu 21 maja 2019 r. dokonała stosownych korekt w umowie Spółki w tym przedmiocie, należało uznać, że w dniu następnym, tj. 22 maja 2019 r. ostatecznie zaniechała stosowania zarzuconej jej w pkt I I sentencji praktyki. Uwzględni ając powyższe, na podstawie art. 27 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów orzeczono jak w pkt I I sentencji. 3 . Obowiązek usunięcia trwających skutków naruszenia określony w punkcie I II sentencji decyzji Zgodnie z art. 26 ust. 2 u.o.k.k ., Prezes Urzędu może określić środki usunięcia trwających skutków naruszenia zbiorowych interesów konsumentów, w szczególności może zobowiązać przedsiębiorcę do złożenia jednokrotnego lub wielokrotnego oświadczenia o treści i w formie określonej w decyzj i. Na podstawie art. 27 ust. 4 u.o.k.k. przepis ten znajduje odpowiednie zastosowanie w przypadku wydawania decyzji o uznaniu praktyki za naruszającą zbiorowe interesy konsumentów i stwierdzającą zaniechanie jej stosowania . Prezes Urzędu zdecydował o nałoż eniu na Przedsiębiorcę obowiązku skierowania listem poleconym – w terminie miesiąca od daty uprawomocnienia się decyzji - do wszystkich konsumentów, którzy zawarli w okresie od dnia 29 grudnia 2017 r. do dnia 21 maja 2019 r. z Radnar spółką z ograniczoną odpowiedzialnością spółką komandytową z siedzibą w Poznaniu umowy sprzedaży w sposób czytelny i zrozumiały pisemnej informacji, o treści: „Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, w decyzji nr RPZ 17/2019, uznał za praktyk i n aruszające zbiorowe interesy konsumentów działania Radnar spółki z ograniczoną odpowiedzialnością spółki komandytowej z siedzibą w Poznaniu (uprzednio funkcjonującą pod firmami DAMAGES sp. z o.o. sp.k. oraz MEDISPOL sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w Stęszewie ) polegające na: 26 a) przekazywaniu konsumentom w kierowanych do nich zaproszeniach na organizowane przez Radnar spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością spółkę komandytową z siedzibą w Poznaniu pokazy handlowe nieprawdziwych informacji, że głównym przedmiot em tych spotkań były bezpłatne badania profilaktyczne organizowane przez „Centrum Zdrowia (…)”, „Centrum Diagnostyki (…)” lub „Instytut Medyczny (…)”, podczas gdy rzeczywistym ich celem było zaprezentowanie oferty handlowej Spółki , co stanowi nieuczciwą praktykę rynkową w rozumieniu art. 5 ust. 1, ust. 2 pkt 1 i ust. 3 pkt 6 ustawy z dnia 23 sierpnia 2007 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym (t.j. : Dz. U. z 2017 r. , poz. 2070, ze zm.), b) przekazywaniu konsumentom nieprawdziwych informacji , które wprowadza ły ich w błąd co do stanu zdrowia, w tym w zakresie posiadanych schorzeń oraz czynników, które schorzenia te wywołały, w celu wpłynięcia na decyzje konsumentów o zakupie oferowanych przez Radnar spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością spół kę komandytową z siedzibą w Poznaniu produktów, w sytuacji gdy przekazywane informacje o stanie zdrowia osób uczestniczących w pokazie ustalane były przez przedstawicieli handlowych Spółki na podstawie badań wykonywanych przez nich przy pomocy urządzenia nie będącego wyrobem medycznym, co stanowi nieuczciwą praktykę rynkową o której mowa w art. 5 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 23 sierpnia 2007 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym (t.j. : Dz. U. z 2017 r. , poz. 2070 ze zm.), Treść decyzji nr RPZ 17/2019 dostępna jest na stronie www.uokik.gov.pl. ” Środek ten , w ocenie Prezesa Urzędu, pozwo li zrealizować przede wszystkim cele informacyjne decyzji. Informacja o wydaniu decyzji zostanie przekazana konsumentom, którzy mogli być pos zkodowani w wyniku działań Przedsiębiorcy . Posiadając taką wiedzę, będą oni mogli podjąć decy z ję, co do ewentualnego dochodzenia swoich indywidualnych roszczeń. Ponadto, w przypadku uprawomocnienia się decyzji, może ona stanowić prejudykat dla dochodzenia roszczeń przez indywidualnych konsumentów. W związku z powyższym, Prezes Urzędu orzekł jak w pkt III sentencji decyzji. 4 . Wniosek o wydanie decyzji w trybie art. 28 u.o.k.k. W toku postępowania Przedsiębiorca wniósł o wydanie decyzji na podstawie art. 2 8 u.o.k.k. , zobowiązał się przy tym do podjęcia działań szczegółowo opisanych we wstępnej części uzasadnienia decyzji. Zgodnie z art. 28 ust. 1 u.o.k.k. , jeżeli w toku postępowania w sprawie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów zostanie upra wdopodobnione - na podstawie okoliczności sprawy, informacji zawartych w zawiadomieniu, o którym mowa w art. 100 ust. 1 lub innych informacji będących podstawą wszczęcia postępowania - że przedsiębiorca stosuje praktykę, o której mowa w art. 24 ustawy, a p rzedsiębiorca, któremu jest zarzucane naruszenie tego zakazu, zobowiąże się do podjęcia lub zaniechania określonych działań zmierzających do zakończenia naruszenia lub usunięcia jego skutków, Prezes Urzędu może, w drodze decyzji, zobowiązać przedsiębiorcę do wykonania tych zobowiązań. Natomiast, w przypadku gdy przedsiębiorca zaprzestał naruszania zakazu, o którym mowa w art. 24 ustawy, i zobowiąże się do usunięcia skutków tego naruszenia, zdanie pierwsze stosuje się odpowiednio. Wykładnia ww. przepisu prowadzi do wniosku, że realizacja złożonego przez przedsiębiorcę zobowiązania powinna 27 prowadzić do wyeliminowania zarzuconej mu praktyki względnie – w przypadku zaniechania praktyki – jej trwających skutków. Prezes Urzędu uznał, że w niniejszej sprawie wy danie decyzji na podstawie ww. przepisu nie jest uzasadnione. W ocenie Prezesa Urzędu, zgromadzony materiał dowodowy w sposób jednoznaczny potwierdza stosowanie przez Przedsiębiorcę niedozwolonych praktyk. W tym kontekście zwrócić należy uwagę, że zarzuco ne Przedsiębiorcy praktyki cechuje wysoka szkodliwość. Konsumenci wprowadzeni przez Przedsiębiorcę w błąd nie byli w stanie zorientować się, że zapraszani byli de facto na komercyjne spotkanie, w toku którego nie były prowadzone badania o charakterze medy cznym. Co istotne, Przedsiębiorca swe praktyki kier ował w szczególności do osób z różnego rodzaju dolegliwościami zdrowotnymi, w tym do osób starszych, które w sposób mniej krytyczny podchodzą do tego rodzaju praktyk. Za odmową przyjęcia zobowiązania w ni niejszej sprawie przemawia również okoliczność, że Przedsiębiorca stosował zakwestionowane praktyki umyślnie, licząc na przedstawienie swej oferty jak najszerszemu kręgowi potencjalnych klientów oraz zwiększenie poziomu prowadzonej sprzedaży . Jednocześnie praktyki te m iały długotrwały charakter, a w praktyce Przedsiębiorca podporządkował im prowadzoną przez siebie działalność ( wszystkie umowy zawierane były z konsumentami w toku pokazów, którym nadano formę bezpłatnych badań profilaktycznych ). Na margines ie zwrócić należy uwagę, że w ramach rekompensaty publicznej Przedsiębiorca zaproponował dla konsumentów, którzy nie odstąpili od umowy bezpłatne vouchery na 7 lub 14 dniowy pobyt (bez wyżywienia) 2 osób w wybranym ośrodku wypoczynkowym na terenie Polski ważny przez 12 miesięcy, zgodnie ze specyfikacją i warunkami wynikającymi z regulaminu serwisu rezerwacyjnego Darmowe Noclegi. Co istotne, zgodnie z tym regulaminem warunkiem skorzystania z oferty jest opłacenie z góry wyżywienia oraz ewentualnych usług do datkowych w turnusie. Mając na względzie, że konsumenci chcący skorzystać z tej formy rekompensaty zmuszeni byliby w praktyce do poniesienia tych często wysokich kosztów, zobowiązanie Przedsiębiorcy w tym zakresie nie mogło zostać przyjęte. W związku z brakiem wystarczającego uzasadnienia do zastosowania art. 28 u.o.k.k., Prezes Urzędu orzekł jak w pkt I - I I sentencji. 5 . Kara Zgodnie z art. 106 ust. 1 pkt 4 u.o.k.k. , Prezes Urzędu może nałożyć na przedsiębiorcę, w drodze decyzji, karę pienięż ną w wysokości nie większej niż 10% obrotu osiągniętego w roku obrotowym poprzedzającym rok nałożenia kary, jeżeli przedsiębiorca ten, choćby nieumyślnie, dopuścił się naruszenia zakazu określonego w art. 24 ustawy. Art. 106 ust. 3 ww. ustawy, wskazujący s posób obliczania obrotu, przewiduje m.in. w pkt 1 , że obrót oblicza się jako sumę przychodów wykazanych w rachunku zysków i strat - w przypadku przedsiębiorcy sporządzającego taki rachunek na podstawie przepisów o rachunkowości . Art. 106 ust. 5 u.o.k.k. s tanowi przy tym, że w przypadku gdy przedsiębiorca w roku obrotowym poprzedzającym rok nałożenia kary nie osiągnął obrotu lub osiągnął obrót w wysokości nieprzekraczającej równowartości 100.000 euro, Prezes Urzędu nakładając karę pieniężną na podstawie ust . 1 uwzględnia średni obrót osiągnięty przez przedsiębiorcę 28 w trzech kolejnych latach obrotowych poprzedzających rok nałożenia kary. Z kolei art. 106 ust. 6 ustawy przewiduje, że w przypadku, gdy przedsiębiorca nie osiągnął obrotu w okresie trzyletnim, o którym mowa w ust. 5, lub gdy obrót przedsiębiorcy obliczony na podstawie tego przepisu nie przekracza równowartości 100.000 euro, Prezes Urzędu może nałożyć na przedsiębiorcę, w drodze decyzji, karę pieniężną w wysokości nieprzekraczającej równowartości 10.000 euro. Z rachunku zysków i strat Spółki wynika, że w 201 8 r. Przedsiębiorca uzyskał obrót na poziomie [usunięto] zł , co uwzględniając średni kurs euro ogłoszony przez Narodowy Bank Polski w dniu 31 grudnia 2018 r., tj. 4,3000 zł, stanowi po zaokrągleniu [usunięto] euro (stosownie do art. 5 ustawy o ochronie konku rencji i konsumentów, przeliczenie wartości euro oraz innych walut obcych na złote oraz wartości złotego na euro jest dokonywane według kursu średniego walut obcych ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski w ostatnim dniu roku kalendarzowego poprzedzającego rok nałożenia kary). [usunięto] Kara pieniężna za naruszenie zakazu stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów, o którym mowa w art. 24 u.o.k.k. , ma charakter fakultatywny. O tym, czy w konkretnej sprawie w odniesieniu do wskazanego pr zedsiębiorcy zasadne jest nałożenie kary pieniężnej decyduje, w ramach uznania administracyjnego, Prezes Urzędu. Biorąc pod uwagę okoliczności sprawy, przede wszystkim charakter zarzuconych Przedsiębiorcy praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentó w oraz skalę naruszeń, Prezes Urzędu uznał, że uzasadnione jest nałożenie na Przedsiębiorcę kar pieniężnych za ich stosowanie. Należy zwrócić uwagę, że przepisy ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów nie określają jakichkolwiek przesłanek, od których uzależnione byłoby podjęcie decyzji o nałożeniu kary. Ustawodawca wskazał jedynie w art. 111 u.o.k.k. te okoliczności, które Prezes Urzędu ma obowiązek uwzględnić decydując o wymiarze kary pieniężnej. Są to w szczególności okoliczności naruszenia przepis ów ustawy oraz uprzednie naruszenie przepisów ustawy, a także: okres, stopień oraz skutki rynkowe naruszenia przepisów ustawy, przy czym stopień naruszenia Prezes Urzędu ocenia biorąc pod uwagę okoliczności dotyczące natury naruszenia i działalności przeds iębiorcy, która stanowiła przedmiot naruszenia (art. 111 ust. 1 pkt 1 u.o.k.k. ). Ustalając wysokość kar pieniężnych Prezes Urzędu bierze również pod uwagę okoliczności łagodzące oraz obciążające, które wystąpiły w sprawie. Zgodnie z art. 111 ust. 3 pkt 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, okolicznościami łagodzącymi są w szczególności: dobrowolne usunięcie skutków naruszenia, zaniechanie stosowania zakazanej praktyki przed wszczęciem postępowania lub niezwłocznie po jego wszczęciu, podjęcie z wła snej inicjatywy działań w celu zaprzestania naruszenia lub usunięcia jego skutków oraz współpraca z Prezesem Urzędu w toku postępowania, w szczególności przyczynienie się do szybkiego i sprawnego przeprowadzenia postępowania. Wśród zamkniętego katalogu okoliczności obciążających art. 111 ust. 4 pkt 2 ustawy wymienia: znaczny zasięg terytorialny naruszenia lub jego skutków, znaczne korzyści uzyskane przez przedsiębiorcę w związku z dokonanym naruszeniem, dokonanie uprzednio podobnego naruszenia oraz umyśl ność naruszenia. Przy nakładaniu kar Prezes Urzędu uwzględnił , że wszystkie zarzucone Przedsiębiorcy praktyki miały charakter umyślny. 29 W toku prowadzonego postępowania Prezes Urzędu ustalił, ż e Przedsiębiorca w zaproszeniach na organizowane pokazy wprowa dza ł konsumentów w błąd co do przyczyny organizowania tych spotkań . Co znamienne, zarówno treść zaproszeń, jak i przebieg prezentacji, pozwalają twierdzić, iż działania Przedsiębiorcy w tym zakresie były prowadzone w sposób powtarzalny, przemyślany i cel owy. Analiza dokumentów zgromadzonych w toku postępowania pozwala odtworzyć powtarzalny schemat zaproszeń . Podobnie, poszczególne pokazy miały podobny przebieg. Każdy z nich rozpoczyna ło krótkie „badanie”. Kolejnym etapem była prelekcja i przedstawienie o ferty handlowej. Ostatecznym etapem było rozdanie i omówienie wyników badań przy jednoczesnym prowadzeniu indywidualnych rozmów handlowych. Powtarzalność realizacji powyższego schematu pozwala twierdzić, że przedstawiciele handlowi Przedsiębiorcy byli w tym kierunku przygotowywani. Podkreślenia wymaga, że zarówno forma zaproszeń, jak i sposób prowadzenia pokaz ów wskazuje na zamiar wprowadzenia konsumentów w błąd co do przyczyny ich organizowania . W kontekście zgromadzonego materiału dowodowego oraz zasad doświadczenia życiowego, za niewiarygodne Prezes Urzędu uznał wyjaśnienia Przedsiębiorcy złożone w toku kontroli, że prezentacje przygotowywali sami handlowcy, którzy nie byli przez Przedsiębiorcę szkoleni przed rozpoczęciem współpracy, a Przedsiębiorca p rzekazywał im tylko ogólne wytyczne w tym zakresie, aby „nie przekłamywać”. Oświadczenie w tym zakresie stoi w sprzeczności z twierdzeniem Przedsiębiorcy, jakoby spotkania miały wyglądać porównywalnie. Wskazać bowiem należy, że aby przebieg prezentacji był analogiczny, to handlowcy muszą mieć jasne wytyczne w tym zakresie. Jednocześnie w interesie przedsiębiorcy jest to, aby oferowany przez niego produkt przedstawiany był w sposób przez niego zakładany. Stoi to również w sprzeczności z twierdzeniem Przedsię biorcy, który w piśmie z dnia 06 listopada 2019 r. (s. 5 pisma) wprost podnosi, że handlowców obowiązywał przedłożony w toku postępowania skrypt prezentacji (dowód: notatka z odbierania wyjaśnień w toku kontroli, k. 328 - 330 akt adm.; nagranie pokazu, k. 49 7 akt adm.; skrypt prezentacji, k. 340 akt adm.; pismo Przedsiębiorcy z 06 listopada 2019 r., k. 675 akt adm.). Podobnie za niewiarygodne Prezes Urzędu uznał twierdzenia Przedsiębiorcy, że współpracujący z nim handlowcy zobowiązani byli stosować skrypt p rezentacji o przedłożonej w toku kontroli treści. O ile za bezsporne należy uznać samo funkcjonowanie w Spółce skryptu prezentacji, to przedłożona przez Przedsiębiorcę jego treści stoi w jawnej sprzeczności z ustaleniami poczynionymi w trakcie czynności t ajemniczego klienta. Dowód ten nie może zatem stanowić podstawy do ustaleń w zakresie rzeczywistego przebiegu organizowanych przez Przedsiębiorcę pokazów (dowód: notatka z odbierania wyjaśnień w toku kontroli, k. 328 - 330 akt adm.; nagranie pokazu, k. 497 a kt adm.; skrypt prezentacji, k. 340 akt adm.; pismo Przedsiębiorcy z 06 listopada 2019 r., k. 675 akt adm.). Nie może ulegać wątpliwości, że umyślny charakter ma praktyka nakierowana na wprowadzenie konsumentów błąd co do stanu ich zdrowia. Z materiału do wodowego sprawy wprost bowiem wynika, że rzekomo stwierdzone dolegliwości były następnie wykorzystywane przez przedstawicieli handlowych w celu namówienia konsumentów do zakupu oferowanych przez Przedsiębiorcę urządzeń. 30 Podsumowując, należy podkreślić, że zakwestionowane praktyki Przedsiębiorcy, były przemyślane. Były one nakierowane na pozyskanie jak największej liczby potencjalnych klientów i uzyskania jak największego poziomu sprzedaży. Mając na uwadze powyższe okoliczności, nie sposób twierdzić, że Prz edsiębiorca w zakresie opisanych praktyk naruszył tylko zasady ostrożności w relacjach z konsumentami. Przy ustaleniu wysokości kar Prezes Urzędu wziął pod uwagę: okoliczności naruszenia przez Przedsiębiorcę przepisów ustawy oraz okres, stopień i skutki rynkowe naruszenia. Prezes Urzędu rozważy ł ponadto, czy wysokość kary powinna podlegać modyfikacjom z uwagi na okoliczności łagodzące lub obciążające. 5 .1. Punkt IV .1 sentencji Przypisana Przedsiębiorcy w pkt I sentencji decyzji praktyka naruszająca zbior owe interesy konsumentów stanowi ła wprowadzające w błąd działanie , które polega ło na przekazywaniu konsumentom w kierowanych do nich zaproszeniach na organizowane pokazy handlowe nieprawdziwych informacji co do głównego przedmiotu organizowanych spotkań . P raktyka ta ujawnia ła się zatem na etapie przedkontraktowym, którego istotą było zachowanie przedsiębiorcy ukierunkowane na skłonienie jak największej liczby potencjalnych klientów do udziału w organizowanym przez Przedsiębiorcę pokazie. Oceniając stopień szkodliwości ww. praktyki Prezes Urzędu uwzględnił, że treść i forma wykorzystywanych przez Przedsiębiorcę w obrocie konsumenckim zaproszeń oraz sposób realizacji samych pokazów mog ła wywoływać mylne wyobrażenie przeciętnego konsumenta co do charakteru org anizowanych spotkań. Wskutek działań Przedsiębiorcy konsumenci zosta li pozbawieni rzetelnej informacji o rzeczywistym celu kierowanego w stosunku do nich przekazu, przy czym mylne wyobrażenie w tym zakresie mogło mieć wpływ na podjęcie przez nich decyzji dotyczącej umowy, której w przeciwnym razie by nie podjęli. Uznać bowiem należy, że konsumenci rzetelnie poinformowani o rzeczywistym celu organizowanego przez Przedsiębiorcę spotkania, mogliby zrezygnować z udziału w nim i to właśnie z uwagi na jego komercyjny charakter. Bez wątpienia opisana w pkt I sentencji praktyka Przedsiębiorcy może wywierać wpływ także na konkretne decyzje konsumentów, którzy pozostając w błędzie co do charakteru organizowanych przez Przedsiębiorcę spot kań , mog li być bardziej podatni na stosowane wobec nich działania marketingowe. Pośrednio działania Przedsiębiorcy mog ły zatem godzić również w interesy ekonomiczne konsumentów. Za szczególną szkodliwością omawianej praktyki przemawia okoliczność, że prze dmiotem oferty Przedsiębiorcy było urządzenie mające służyć poprawie stanu zdrowia. Niedozwolon a praktyka dotyczyła zatem w dużej części osób cierpiących na różne schorzenia (osobom zdrowym urządzenia te są niepotrzebne), a więc przynajmniej w części ludzi starszych, w tym emerytów i rencistów. Ważąc kwotę bazową omawianej praktyki, Prezes Urzędu uwzględnił także okres jej stosowania przez Przedsiębiorcę. Na podstawie otrzymanych skarg konsumentów można stwierdzić, że ma ona charakter długotrwały, bo była wykorzystywana przez Przedsiębiorcę od rozpoczęcia wykonywania działalności gospodarczej przez Spółkę, tj. od 29 grudnia 2017 r. Potwierdzają to przekazane przez Przedsiębiorcę nagrania rozmów telemarketerów wykonywane w ramach współpracy ze spółką [usuni ęto] . 31 W ocenie Prezesa Urzędu, ww. okoliczności, w tym wysoka szkodliwość opisanej praktyki, przesądzają o ustaleniu kwoty bazowej kary na poziomie [usunięto] % obrotu osiągniętego przez Przedsiębiorcę w 2018 r., tj. [usunięto] zł. W dalszym etapie kalkul acji kary Prezes Urzędu rozważył, czy ustalona kwota bazowa powinna podlegać modyfikacjom ze względu na występujące w sprawie okoliczności łagodzące bądź obciążające. Prezes Urzędu, w przypadku pierwszej z zarzuconych praktyk, jako okoliczność łagodzącą o bniżającą kwotę bazową o [usunięto] % uznał zaniec hanie kwestionowanej praktyki jeszcze przed wszczęciem postępowania w niniejszej sprawie . N atomiast za okoliczność obciążającą Prezes Urzędu uznał umyślność stwierdzonego naruszenia , jego znaczny zasięg terytorialny oraz znaczne korzyści uzyskane przez Przedsiębiorcę w związku ze stwierdzonym naruszeniem . Podkreślenia wymaga, że Spółka prowadzi ła działalność na terenie całego kraju, a zatem zasięg terytorialny praktyki był bardzo duży. Wskazać również nal eży, że głównym przedmiotem działalności Spółki była sprzedaż urządze nia mając ego służyć zdrowiu , oferowanych na pokazach w ramach organizowanych przez Spółkę prezentacji . Zatem niemalże całość uzyskiwanych przez Spółkę przychod ów miała związek z zakwesti onowaną w pkt I decyzji praktyką. Mając jednocześnie na względzie, że przychody uzyskiwane przez Spółkę są na znacznym poziomie (ponad 6 milionów złotych w 2018 r.), nie może ulegać wątpliwości, że korzyści uzyskane przez Przedsiębiorcę w związku ze stwier dzonym naruszeniem są również znaczne. W konsekwencji, wskazane o kolicznoś ci uzasadni ają podwyższenie kwoty bazowej kary o [usunięto] % (odpowiednio: [usunięto] % w związku z umyślnością , i po [usunięto] % w związku ze znacznym zasięgiem terytorialnym oraz znacznymi korzyściami uzyskanymi przez Przedsiębiorcę w związku ze stwierdzonym naruszeniem) . Uwzględniając wszystkie zarówno okoliczności łagodzące, jak i obciążające, ustaloną kwotę bazową należało podwyższyć o [usunięto] % , do kwoty [usunięto] zł po z aokrągleniu. Biorąc pod uwagę powyższe, za praktykę opisaną w pkt II sentencji decyzji Prezes Urzędu nałożył na Przedsiębiorcę karę w wysokości 132.370 ,00 zł, co stanowi [usunięto] % obrotu osiągniętego przez Przedsiębiorcę w 2018 r. oraz [usunięto] % mak symalnego wymiaru kary. 5 . 2 . Punkt IV . 2 sentencji Przypisana Przedsiębiorcy w pkt I I sentencji decyzji praktyka naruszająca zbiorowe interesy konsumentów stanowi ła wprowadzające w błąd działanie , które polega ło na przekazywaniu konsumentom wprowadzających w błąd informacji co do ich stanu zdrowia, w tym w zakresie posiadanych schorzeń oraz czynników, które schorzenia te wywołały . Praktyka ta ujawnia ła się zatem na etapie przedkontraktowym i m iała na celu zainteresowanie ofertą Spółki jak naj większej grupy osób uczestniczących w pokazie. Oceniając stopień szkodliwości ww. praktyki Prezes Urzędu uwzględnił, że konsumenci przy pomocy prowadzonych przez Przedsiębiorcę badań byli wprowadzani w błąd co do stanu zdrowia, w którym się aktualnie znaj dowali . Wskutek działań Przedsiębiorcy konsumenci byli pozbawiani możliwości podejmowania racjonalnych decyzji rynkowych, gdyż pod wpływem otrzymanej sugestii o złym sanie zdrowia, decydują się na zakup 32 oferowanego przez Przedsiębiorę urządzenia . Stwierdz ić należy, że konsument przekonany o dobrym stanie jego zdrowia, z dużo większym krytycyzmem rozważyłby ofertę Spółki. Bez wątpienia opisana w pkt I I sentencji praktyka Przedsiębiorcy mo gła wywierać wpływ także na konkretne decyzje konsumentów, którzy pozo stając w błędzie co do stanu zdrowia , mog li być bardziej podatni na stosowane wobec nich działania marketingowe. Pośrednio działania Przedsiębiorcy mog ły zatem godzić również w interesy ekonomiczne konsumentów. Za szczególną szkodliwością omawianej praktyki przemawia okoliczność, że przedmiotem oferty Przedsiębiorcy było urządzenie mające służyć poprawie stanu zdrowia. Niedozwolone praktyka dotyczyła zatem w dużej części osób cierpiących na różne schorzenia (osob om zdrowym urządzenia te są niepotrzebne), a więc przynajmniej w części ludzi starszych, w tym emerytów i rencistów. Ważąc kwotę bazową omawianej praktyki, Prezes Urzędu uwzględnił także okres jej stosowania przez Przedsiębiorcę. Na podstawie dokumentacji dotyczącej spraw spornych przekazanej przez Przedsiębiorcę w toku kontroli m ożna przy tym stwierdzić, że ma ona charakter długotrwały, przy czym jest wykorzystywana przez Przedsiębiorcę od początku wykonywania działalności przez Spółkę, tj. od 29 grudnia 2 017 r. (spółka została wpisana do rejestru przedsiębiorców KRS w tym dniu ). W ocenie Prezesa Urzędu, ww. okoliczności, w tym wysoka szkodliwość opisanej praktyki, przesądzają o ustaleniu kwoty bazowej kary na poziomie [usunięto] % obrotu osiągniętego prze z Przedsiębiorcę w 2018 r., tj. [usunięto] zł. W dalszym etapie kalkulacji kary Prezes Urzędu rozważył, czy ustalona kwota bazowa powinna podlegać modyfikacjom ze względu na występujące w sprawie okoliczności łagodzące bądź obciążające. Prezes Urzędu, w przypadku drugiej z zarzuconych praktyk, jako okoliczność łagodzącą obniżającą kwotę bazową o [usunięto] % uznał zaniechanie kwestionowanej praktyki jeszcze przed wszczęciem postępowania w niniejszej sprawie . Natomiast za okoliczność obciążającą Prezes Urz ędu uznał umyślność stwierdzonego naruszenia, jego znaczny zasięg terytorialny oraz znaczne korzyści uzyskane przez Przedsiębiorcę w związku ze stwierdzonym naruszeniem. Podkreślenia wymaga, że Spółka prowadziła działalność na terenie całego kraju, a zatem zasięg terytorialny praktyki był bardzo duży. Wskazać również należy, że głównym przedmiotem działalności Spółki była sprzedaż urządzenia mającego służyć zdrowiu, oferowanych na pokazach w ramach organizowanych przez Spółkę prezentacji. Zatem niemalże cał ość uzyskiwanych przez Spółkę przychodów miała związek z zakwestionowaną w pkt I decyzji praktyką. Mając jednocześnie na względzie, że przychody uzyskiwane przez Spółkę są na znacznym poziomie (ponad 6 milionów złotych w 2018 r.), nie może ulegać wątpliwoś ci, że korzyści uzyskane przez Przedsiębiorcę w związku ze stwierdzonym naruszeniem są również znaczne. W konsekwencji, wskazane okoliczności uzasadniają podwyższenie kwoty bazowej kary o [usunięto] % (odpowiednio: [usunięto] % w związku z umyślnością, i p o [usunięto] % w związku ze znacznym zasięgiem terytorialnym oraz znacznymi korzyściami uzyskanymi przez Przedsiębiorcę w związku ze stwierdzonym naruszeniem). Uwzględniając wszystkie zarówno okoliczności łagodzące, jak i obciążające, ustaloną kwotę bazową należało podwyższyć o [usunięto] %, do kwoty [usunięto] zł po zaokrągleniu. 33 Biorąc pod uwagę powyższe, za praktykę opisaną w pkt I I sentencji decyzji Prezes Urzędu nałożył na Przedsiębiorcę karę w wysokości 264.741 ,00 zł , co stanowi [usunięto] % obrotu osiągniętego przez Przedsiębiorcę w 2018 r. oraz [usunięto] % maksymalnego wymiaru kary. Zdaniem Prezesa Urzędu, orzeczone kary są adekwatne do okresu, stopnia oraz okoliczności naruszenia przez Przedsiębiorcę przepisów ustawy o ochronie konkur encji i konsumentów. Kary te pełnią przede wszystkim funkcję represyjną, stanowiąc sankcję i dolegliwość za naruszenie ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów oraz prewencyjną, zapobiegającą ponownemu ich naruszeniu. Nie bez znaczenia jest ponadto ich walor wychowawczy, odstraszający dla innych przedsiębiorców przed stosowaniem w przyszłości tego typu praktyk w obrocie z konsumentami. Zgodnie z art. 112 ust. 3 u.o.k.k. karę pieniężną należy uiścić w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się niniejsze j decyzji na konto Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów: NBP O/O Warszawa 51 1010 1010 0078 7822 3100 0000 . 6 . Koszty postępowania Art. 77 ust. 1 u.o.k.k. przewiduje, że jeżeli w wyniku postępowania Prezes Urzędu stwierdził naruszenie przepisów ustawy , przedsiębiorca, który dopuścił się tego naruszenia, jest zobowiązany ponieść koszty postępowania. Zgodnie z art. 80 ww. ustawy, Prezes Urzędu rozstrzyga o kosztach w drodze postanowienia, które może być zamieszczone w decyzji kończącej postępowanie. Nale ży zauważyć, że ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów nie zawiera wyczerpujących regulacji dotyczących rozstrzygnięcia o kosztach postępowania. Art. 83 tej ustawy stanowi jednak, że w sprawach nieuregulowanych w ustawie do postępowania przed Prezesem Urzędu stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz.U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm. – dalej: k.p.a. ). Stosownie do art. 264 § 1 k.p.a., jednocześnie z wydaniem decyzji organ administracji publicznej ustali w drodze postanowienia wysokość kosztów postępowania, osoby zobowiązane do ich poniesienia oraz termin i sposób ich uiszczenia. Do kosztów przeprowadzonego postępowania w sprawie naruszenia zbiorowych interesów konsumentów zaliczono poniesione kosz ty doręczenia pism Przedsiębiorcy, w wysokości 25,90 zł. Koszty niniejszego postępowania przedsiębiorca obowiązany jest wpłacić na konto Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Warszawie w NBP o/o Warszawa Nr 51 1010 1010 0078 7822 3100 0000 w terminie 14 dni od uprawomocnienie się decyzji. 7 . Pouczenie Stosownie do treści art. 81 ust. 1 u.o.k.k. w związku z art. 479 28 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (j. t.: Dz. U. z 2019 r., poz. 1460, ze zm. – dalej: Kpc ) – od niniejszej decyzji przysługuje odwołanie do Sądu Okręgowego w Warszawie - Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, w terminie miesiąca od dnia jej 34 doręczenia, za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów - Delegatury Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Poznaniu. W przypadku kwestionowania wyłącznie postanowienia o kosztach zawartego w pkt V decyzji, na podstawie art. 264 § 2 k.p.a. w zw. z art. 83 i art. 81 ust. 5 u.o.k.k. w związku z 479 32 § 1 i § 2 Kpc, Przedsiębiorcy przysługuje prawo wniesienia zażalenia do Sądu Okręgowego w Warszawie - Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, w terminie tygodnia od dnia doręczenia niniejszej decyzji, za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów - Delegatury Urzędu O chrony Konkurencji i Konsumentów w Poznaniu. Zgodnie z art. 3 ust. 2 pkt 9 w związku z art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (t.j.: Dz. U. z 2018 r., poz. 300 ze zm.), odwołanie od decyzji Prezesa Urzędu O chrony Konkurencji i Konsumentów podlega opłacie stałej w kwocie 1000 zł. Z kolei, zgodnie z art. 32 ust 2 tej ustawy zażalenie na postanowienie Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów podlega opłacie w kwocie 500 zł. Zgodnie z art. 103 ust. 1 ust awy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, Sąd może przyznać zwolnienie od kosztów sądowych osobie prawnej lub jednostce organizacyjnej niebędącej osobą prawną, której ustawa przyznaje zdolność prawną, jeżeli wykazała, że nie ma dostatecznych środków n a ich uiszczenie. Zgodnie z art. 105 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, wniosek o przyznanie zwolnienia od kosztów sądowych należy zgłosić na piśmie lub ustnie do protokołu w sądzie, w którym sprawa ma być wytoczona lub już się toczy. Stosownie do treści art. 117 § 1, § 3 i § 4 Kpc strona zwolniona przez sąd od kosztów sądowych w całości lub części, może domagać się ustanowienia adwokata lub radcy prawnego. Osoba prawna lub inna jednostka organizacyjna, której ustawa przyznaje zdolnoś ć sądową, niezwolniona przez sąd od kosztów sądowych, może się domagać ustanowienia adwokata lub radcy prawnego, jeżeli wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie kosztów wynagrodzenia adwokata lub radcy prawnego. Wniosek o ustanowienie adwoka ta lub radcy prawnego strona zgłasza wraz z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych lub osobno, na piśmie lub ustnie do protokołu, w sądzie, w którym sprawa ma być wytoczona lub już się toczy. z upoważnienia Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsu mentów Dyrektor Delegatury UOKiK w Poznaniu Jarosław Krüger