RWA-22/2013

1 Warszawa, 4 grudnia 2013 r. DECYZJA nr RWA - 22/2013 I. Na podstawie art. 28 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. Nr 50, poz. 331 ze zm.) oraz stosownie do art. 33 ust. 6 tej ustawy po przeprowadzeniu postępowania w sprawie podejrzenia stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów przez Aven Group Sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w Warszawie – działając w imieniu Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów po uprawdopodobnieniu stosowania przez Aven Group Sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w Warszawie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów polegających na: 1) umieszczeniu w treści „Ogólnych warunków sprzedaŜy i reklamacji" wykorzystywanych do zawierania umów poza lokalem przedsiębiorstwa informacji o treści: Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 2 marca 2002 r. o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności wyrządzonej przez produkt niebezpieczny (Dz. U. z 2000 r. Nr. 22 poz. 271 ze zm.) Kupującemu przysługuje prawo, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy, którego zrealizowanie moŜe nastąpić przez złoŜenie oświadczenia w terminie 10 dni od chwili zawarcia Umowy SprzedaŜy, która w związku z tym, Ŝe ogranicza się do odesłania do przepisów ustawy jest dla przeciętnego konsumenta informacją nieczytelną i niezrozumiałą, co moŜe stanowić nieuczciwą praktykę rynkową, o której mowa w art. 5 ust. 2 pkt 2 i art. 5 ust. 3 pkt 4 ustawy z dnia 23 sierpnia 2007 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym (Dz. U. Nr 171, poz. 1206) oraz godzić w zbiorowe interesy konsumentów w rozumieniu art. 24 ust.2 pkt. 3 w zw. z art. 24 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów; 2) niedostarczeniu konsumentowi na osobnym druku przy dokonywanym zakupie poza lokalem przedsiębiorstwa wzoru oświadczenia o odstąpieniu od umowy, co moŜe stanowić naruszenie obowiązku informacyjnego ciąŜącego na przedsiębiorcy na podstawie art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2000 r. o ochronie niektórych praw konsumentów oraz odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt PREZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW DELEGATURA URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW w Warszawie RWA-61-37/12/DJ 2 niebezpieczny (Dz. U. Nr 22 poz. 271 ze zm.) oraz godzić w zbiorowe interesy konsumentów w rozumieniu art. 24 ust. 2 pkt. 2 w zw. z art. 24 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów; 3) naruszeniu obowiązku udzielenia konsumentom rzetelnej, prawdziwej i pełnej informacji poprzez niezamieszczenie w dokumencie gwarancyjnym stwierdzenia, Ŝe gwarancja nie wyłącza uprawnień związanych z niezgodnością towaru konsumpcyjnego z umową oraz nieokreślenie czasu trwania i zasięgu terytorialnego ochrony gwarancyjnej, których to informacji gwarant zobowiązany jest udzielić na podstawie art. 13 ust. 4 ustawy z dnia 27 lipca 2002 r. o szczególnych warunkach sprzedaŜy konsumenckiej oraz zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. Nr 141 poz. 1176 ze zm.), co godzi w zbiorowe interesy konsumentów w rozumieniu art. 24 ust. 2 pkt 2 w zw. z art. 24 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów; i po zobowiązaniu się przez Aven Group Sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w Warszawie do zaniechania tych działań poprzez: a) w zakresie zarzutu z pkt. 1 zastąpienie postanowienia kwestionowanego przez Prezesa Urzędu postanowieniem o treści: ,, Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 02 marca 2000r o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny (Dz. U. z 2000r Nr 22 poz. 271 ze zm.) konsument, który zawarł umowę poza lokalem przedsiębiorstwa, moŜe od niej odstąpić bez podania przyczyn, składając stosowne oświadczenie na piśmie w terminie dziesięciu dni od zawarcia umowy. Do zachowania tego terminu wystarczy wysłanie oświadczenia przed jego upływem. ”; b) w zakresie zarzutu z pkt. 2 doręczanie konsumentom przy zawieraniu umów poza lokalem przedsiębiorstwa wzoru oświadczenia o odstąpieniu od umowy na osobnym druku; c) w zakresie zarzutu z pkt. 3 zastąpienie postanowienia kwestionowanego przez Prezesa Urzędu postanowieniem zawierającym wszystkie informacje wskazane w art. 13 ust. 4 ustawy z dnia 27 lipca 2002 r. o szczególnych warunkach sprzedaŜy konsumenckiej oraz o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. Nr 141, poz. 1176 ze zm.); d) oraz wysłanie do dotychczasowych klientów, których umowy pozostają w obrocie prawnym, propozycji aneksów do umów w celu doprowadzenia tych umów do stanu zgodnego z obowiązującym prawem; nakłada się na Aven Group Sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w Warszawie obowiązek wykonania pkt. a-c zobowiązania w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się niniejszej decyzji, zaś pkt. d zobowiązania w terminie 6 miesięcy od dnia uprawomocnienia się niniejszej decyzji. 3 II. Na podstawie art. 28 ust. 3 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. Nr 50, poz. 331 ze zm.) oraz stosownie do art. 33 ust. 6 tej ustawy – działając w imieniu Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów nakłada się na Aven Group Sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w Warszawie obowiązek przedłoŜenia Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów sprawozdania z wykonania nałoŜonego zobowiązania poprzez przedstawienie dokumentów potwierdzających wykonanie zobowiązania, co do zobowiązania wskazanego w pkt I a-c sentencji decyzji w terminie 1 miesiąca od dnia uprawomocnienia się niniejszej decyzji, i co do pkt. d zobowiązania w terminie 7 miesięcy od dnia uprawomocnienia się niniejszej decyzji. UZASADNIENIE Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów - Delegatura UOKiK w Warszawie (dalej równieŜ: Prezes UOKiK, Prezes Urzędu) przeprowadził postępowanie wyjaśniające (znak: RWA-405-11/12/MS) mające na celu m.in. wstępne ustalenie, czy w związku z wykonywaniem działalności przez spółkę Aven Group Sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w Warszawie (dalej: Spółka) doszło do naruszenia przepisów ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. Nr 50, poz. 331 ze zm.; dalej: u.o.k.i.k.) uzasadniającego wszczęcie postępowania w sprawie zakazu stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów oraz wstępne ustalenie, czy w związku z wykonywaniem działalności przez Spółkę w zakresie zawierania umów z konsumentami nastąpiło naruszenie prawa uzasadniające podjęcie działań określonych w odrębnych ustawach. Na podstawie analizy przedstawionych przez Spółkę w toku ww. postępowania dokumentów, w tym wzorów umowy wykorzystywanych przy zawieraniu umów sprzedaŜy poza lokalem przedsiębiorstwa, Prezes UOKiK uznał, iŜ w przedmiotowej sprawie zachodzi podejrzenie stosowania przez Spółkę praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów w rozumieniu ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Postanowieniem z dnia 8 listopada 2012 r. Prezes UOKiK wszczął postępowanie w sprawie stosowania przez Spółkę praktyk polegających na naruszeniu zbiorowych interesów konsumentów poprzez: 1) wprowadzające w błąd działanie polegające na umieszczeniu w treści wykorzystywanych do zawierania umów poza lokalem przedsiębiorstwa „Ogólnych warunków sprzedaŜy i reklamacji" informacji, iŜ Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 2 marca 2002 r. o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności wyrządzonej przez produkt niebezpieczny (Dz. U. 4 z 2000 r. Nr. 22 poz. 271 ze zm.) Kupującemu przysługuje prawo, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy, którego zrealizowanie moŜe nastąpić przez złoŜenie oświadczenia w terminie 10 dni od chwili zawarcia Umowy SprzedaŜy, która w związku z tym, Ŝe ogranicza się do odesłania do przepisów ustawy jest dla przeciętnego konsumenta informacją nieczytelną i niezrozumiałą, co moŜe stanowić nieuczciwą praktykę rynkową, o której mowa w art. 5 ust. 2 pkt 2 i art. 5 ust. 3 pkt 4 ustawy z dnia 23 sierpnia 2007 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym (Dz. U. Nr 171, poz. 1206) oraz godzić w zbiorowe interesy konsumentów w rozumieniu art. 24 ust.2 pkt. 3 w zw. z art. 24 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów; 2) niedostarczenie konsumentowi na osobnym druku przy dokonywanym zakupie poza lokalem przedsiębiorstwa wzoru odstąpienia od umowy, co moŜe stanowić naruszenie obowiązku informacyjnego ciąŜącego na przedsiębiorcy na podstawie art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2000 r. o ochronie niektórych praw konsumentów oraz odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny (Dz. U. Nr 22 poz. 271 ze zm.) oraz godzić w zbiorowe interesy konsumentów w rozumieniu art. 24 ust. 2 pkt. 2 w zw. z art. 24 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów; 3) naruszenie obowiązku udzielenia konsumentom rzetelnej, prawdziwej i pełnej informacji poprzez niezamieszczenie w dokumencie gwarancyjnym stwierdzenia, Ŝe gwarancja nie wyłącza uprawnień związanych z niezgodnością towaru konsumpcyjnego z umową oraz nieokreślenie czasu trwania i zasięgu terytorialnego ochrony gwarancyjnej, których to informacji gwarant zobowiązany jest udzielić na podstawie art. 13 ust. 4 ustawy z dnia 27 lipca 2002 r. o szczególnych warunkach sprzedaŜy konsumenckiej oraz zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. Nr 141 poz. 1176 ze zm.), co godzi w zbiorowe interesy konsumentów w rozumieniu art. 24 ust. 2 pkt 2 w zw. z art. 24 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. W odpowiedzi na przedstawione zarzuty, Spółka złoŜyła zobowiązanie do zaniechania stosowania praktyk w zakresie wskazanym w sentencji niniejszej decyzji. Spółka zaproponowała, Ŝe zastąpi postanowienie kwestionowane przez Prezesa Urzędu postanowieniem o treści: ,, Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 02 marca 2000r o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny (Dz. U. z 2000r Nr 22 poz. 271 ze zm.) konsument, który zawarł umowę poza lokalem przedsiębiorstwa, moŜe od niej odstąpić bez podania przyczyn, składając stosowne oświadczenie na piśmie w terminie dziesięciu dni od zawarcia umowy. Do zachowania tego terminu wystarczy wysłanie oświadczenia przed jego upływem. ”. Dodatkowo zobowiązała się, Ŝe będzie doręczać konsumentom przy zawieraniu umów poza lokalem przedsiębiorstwa wzór oświadczenia o odstąpieniu od umowy na osobnym druku oraz, Ŝe zastąpi postanowienie kwestionowane przez Prezesa Urzędu postanowieniem zawierającym wszystkie informacje wskazane w art. 13 ust. 4 ustawy z dnia 27 lipca 2002 r. o szczególnych warunkach sprzedaŜy konsumenckiej oraz o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. Nr 141, poz. 1176 ze zm.). Dodatkowo Spółka zobowiązała się, Ŝe wyśle do dotychczasowych klientów, których umowy 5 pozostają w obrocie prawnym, propozycje aneksów do umów w celu doprowadzenia tych umów do stanu zgodnego z obowiązującym prawem. Prezes UOKiK zawiadomił Spółkę o zakończeniu zbierania materiału dowodowego oraz o moŜliwości zapoznania się z aktami sprawy. Z powyŜszego uprawnienia Strona skorzystała w dniu 28 listopada 2013 r. Prezes UOKiK ustalił następujący stan faktyczny: Na podstawie zebranego materiału dowodowego Prezes UOKiK ustalił, iŜ Aven Group Sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w Warszawie jest przedsiębiorcą wpisanym od dnia 9 grudnia 2009 r. do Rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego pod numerem 0000344061, prowadzonego przez Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy w Warszawie, XIII Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego. Spółka prowadzi poza lokalem przedsiębiorstwa sprzedaŜ bezpośrednią artykułów takich jak np. fotele masujące, turbo grille, grzejniki halogenowe, urządzenia do czyszczenia parą etc. Przy zawieraniu umów sprzedaŜy Spółka stosuje wzorzec „Umowy sprzedaŜy nr…” oraz wzorzec „Ogólnych warunków sprzedaŜy i reklamacji”. W pkt. 16 „Ogólnych warunków sprzedaŜy i reklamacji” Spółka zamieściła postanowienie o treści: „ Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 2 marca 2002 r. o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności wyrządzonej przez produkt niebezpieczny (Dz. U. z 2000 r. Nr. 22 poz. 271 ze zm.) Kupującemu przysługuje prawo, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy, którego zrealizowanie moŜe nastąpić przez złoŜenie oświadczenia w terminie 10 dni od chwili zawarcia Umowy SprzedaŜy (…)”. W pkt. 20 „Ogólnych warunków sprzedaŜy i reklamacji” znajduje się postanowienie o treści: „Wzór o świadczenia o odstąpieniu od Umowy SprzedaŜy/Umowy Ratalnej ……………………………… ……………………………….. Imię i nazwisko Kupującego Miejscowość i data Adres do doręczenia: AVEN GROUP Sp. z o.o. sp.k. ul. Przewodowa 37, 04-874 Warszawa Oświadczam, Ŝe odstępuję od Umowy SprzedaŜy/ Umowy Ratalnej nr………z dn……… w oparciu o artykuł 2 ust. 1 Ustawy z dn. 02 marca 2000 r. o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny (Dz. U. Nr 22, poz. 271 ze zm.) w oparciu o artykuł 11 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2001 r o kredycie konsumenckim (Dz. U. Nr 100, poz. 1081 ze zm.)* Niepotrzebne skreślić …………………………. Podpis Kupującego zgodny z podpisem złoŜonym na umowie” 6 Prezes Urzędu ustalił, Ŝe na sprzedawane artykuły Spółka udziela gwarancji, na dowód czego przekazuje konsumentom dokument „Gwarancji”. W dokumencie tym nie została zamieszczona informacja, Ŝe gwarancja nie wyłącza uprawnień związanych z niezgodnością towaru konsumpcyjnego z umową. Dokument ten nie określa takŜe czasu trwania i zasięgu terytorialnego ochrony gwarancyjnej. Mając na uwadze zebrany materiał dowodowy, Prezes UOKiK zwaŜył, co następuje: Interes publiczny Przepis art. 1 ust. 1 u.o.k.i.k. ogranicza zastosowanie jej przepisów wyłącznie do podejmowanej w interesie publicznym ochrony interesów przedsiębiorców i konsumentów. Warunkiem koniecznym do uruchomienia instrumentów określonych w tej ustawie jest zatem zaistnienie takiego stanu faktycznego, w którym działania przedsiębiorców naruszają jej przepisy i jednocześnie stanowią zagroŜenie dla interesu publicznego, bądź teŜ naruszają ten interes. Niniejsze postępowanie dotyczy podejrzenia stosowania przez Spółkę praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów, wymienionych w sentencji niniejszej decyzji. Praktyki te mogą dotyczyć wszystkich potencjalnych klientów przedsiębiorcy, którzy chcieliby skorzystać z jego oferty. Uznać wobec tego naleŜy, iŜ niniejsze postępowanie prowadzone jest w interesie publicznym. Strona postępowania Zakaz stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów określony w art. 24 ust. 1 u.o.k.i.k. dotyczy jedynie przedsiębiorców, a zatem stroną postępowania prowadzonego przed Prezesem UOKiK moŜe być jedynie podmiot posiadający status przedsiębiorcy w rozumieniu ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Przepisy art. 4 pkt 1 u.o.k.i.k. w zw. z art. 4 ust. 1 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej (t. j. Dz. U. z 2013 r. poz. 672 ze zm.) definiują przedsiębiorcę jako osobę fizyczną, osobę prawną i jednostkę organizacyjną niebędącą osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną – wykonującą we własnym imieniu działalność gospodarczą – czyli zgodnie z art. 2 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej zarobkową działalność wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową a takŜe zawodową, wykonywaną w sposób zorganizowany i ciągły – a takŜe mającą charakter zarobkowy. Aven Group Sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w Warszawie, będąc spółką prawa handlowego wpisaną do Rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego, wykonuje działalność w sposób zorganizowany, ciągły i zarobkowy. 7 Wobec powyŜszego naleŜy uznać, iŜ Spółka jest w świetle cytowanych przepisów przedsiębiorcą. W konsekwencji, działania skarŜonej Spółki mogą być oceniane w aspekcie stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów. Uprawdopodobnienie stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów Zgodnie z art. 28 ust. 1 u.o.k.i.k., jeŜeli w toku postępowania przed Prezesem UOKiK w sprawie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów zostanie uprawdopodobnione – na podstawie okoliczności sprawy lub innych informacji będących podstawą wszczęcia postępowania – Ŝe przedsiębiorca stosuje praktykę, o której mowa w art. 24 u.o.k.i.k., jednak zobowiąŜe się on do podjęcia lub zaniechania określonych działań zmierzających do zapobieŜenia tym naruszeniom, Prezes UOKiK moŜe w drodze decyzji nałoŜyć obowiązek wykonania tych zobowiązań. Analiza przepisu art. 28 ust. 1 u.o.k.i.k. pozwala jednoznacznie stwierdzić, Ŝe Prezes UOKiK moŜe wydać powyŜszą decyzję w sytuacji łącznego spełnienia dwóch przesłanek: • uprawdopodobnienia w trakcie postępowania w sprawach praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów, iŜ przedsiębiorca stosuje niedozwoloną praktykę, o której mowa w art. 24 ww. ustawy, • zobowiązania się przedsiębiorcy do podjęcia lub zaniechania działań zmierzających do zapobieŜenia tym naruszeniom. Uprawdopodobnienie oznacza, Ŝe na korzyść strony postępowania odstąpiono od udowodnienia określonych faktów na rzecz uprawdopodobnienia, Ŝe stosuje on praktykę określoną w art. 24 u.o.k.i.k. Uprawdopodobnienia wymagają wszystkie przesłanki zakazu z art. 24 ust. 1 u.o.k.i.k łącznie. W świetle powyŜszego, stwierdzić naleŜy, Ŝe do wydania decyzji zobowiązującej konieczne jest wystąpienie następujących przesłanek: - uprawdopodobnienie bezprawności działania przedsiębiorcy, - uprawdopodobnienie naruszenia zbiorowego interesu konsumentów, - złoŜenie zobowiązania przez przedsiębiorcę. Uprawdopodobnienie bezprawności działania przedsiębiorcy Bezprawność, do której odwołał się ustawodawca wprowadzając do ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów definicję praktyki naruszającej zbiorowe interesy konsumentów, naleŜy rozumieć jako sprzeczność z prawem lub dobrymi obyczajami. Jak wskazał Sąd Okręgowy w Warszawie - Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów w wyroku z dnia 23 czerwca 2006 r. (sygn. akt XVII AmA 32/05), art. 24 ust. 2 ww. ustawy nie ma samodzielnego znaczenia prawnego, lecz powinien być interpretowany oraz stosowany 8 w określonym kontekście normatywnym. W związku z tym, w celu konkretyzacji przesłanki bezprawności naleŜy sięgnąć do przepisów odrębnych ustaw i na ich podstawie dokonać oceny działań przedsiębiorcy w aspekcie ich zgodności z prawem. Ad I.1) sentencji decyzji Umieszczenie w treści Ogólnych warunków sprzedaŜy i reklamacji” informacji, iŜ „Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 2 marca 2002 r. o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności wyrządzonej przez produkt niebezpieczny (Dz. U. z 2000 r. Nr. 22 poz. 271 ze zm.) Kupującemu przysługuje prawo, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy, którego zrealizowanie moŜe nastąpić przez złoŜenie oświadczenia w terminie 10 dni od chwili zawarcia Umowy SprzedaŜy”; W ocenie Prezesa UOKiK, w analizowanym przypadku bezprawność działań podejmowanych przez Spółkę wynika z naruszenia zakazu stosowania nieuczciwych praktyk rynkowych, o którym mowa w art. 3 ustawy z dnia 23 sierpnia 2007 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym (Dz. U. Nr 171, poz. 1206; dalej: „u.p.n.p r."). W myśl art. 4 ust. 1 u.p.n.p.r., praktyka rynkowa stosowana przez przedsiębiorców wobec konsumentów jest nieuczciwa, jeŜeli jest sprzeczna z dobrymi obyczajami i w istotny sposób zniekształca lub moŜe zniekształcić zachowanie rynkowe przeciętnego konsumenta przed zawarciem umowy dotyczącej produktu, w trakcie jej zawierania lub po jej zawarciu. Za nieuczciwą praktykę rynkową uznaje się w szczególności praktykę rynkową wprowadzającą w błąd (art. 4 ust. 2 u.p.n.p.r.). Pojęcie praktyki rynkowej wprowadzającej w błąd ustawodawca doprecyzował min. w art. 5 u.p.n.p.r. Zgodnie z art. 5 ust. 2, pkt 2 u.p.n.p.r. wprowadzającym w błąd działaniem moŜe być rozpowszechnianie prawdziwych informacji w sposób mogący wprowadzać w błąd. Poinformowanie konsumenta o przysługującym mu uprawnieniu poprzez wskazanie jedynie numeru artykułu ustawy, który to prawo statuuje, powoduje, Ŝe konsument faktycznie nie wie, jakie uprawnienie mu przysługuje. Przekazywana informacja jest całkowicie nieczytelna i niezrozumiała dla przeciętnego konsumenta. Spółka nie informuje konsumenta wprost, Ŝe jest on uprawniony do odstąpienia od umowy sprzedaŜy. Takie działanie Spółki moŜe wprowadzać konsumenta w błąd co do przysługujących mu uprawnień poprzez zatajenie informacji, Ŝe przysługuje mu prawo do odstąpienia od zawartej umowy i w konsekwencji powodować niepodjęcie przez konsumenta decyzji o odstąpieniu od umowy. Opisane działanie Spółki moŜe zatem wyczerpywać przesłanki nieuczciwej praktyki rynkowej, o której mowa w art. 5 ust. 2 pkt 2 i art. 5 ust. 3 pkt 4 u.p.n.p.r. Za uprawdopodobnioną uznać zatem naleŜy bezprawność działania Spółki w zakresie postawionego zarzutu z pkt. I. 1) sentencji decyzji. 9 Ad I. 2) sentencji decyzji Niedostarczanie konsumentowi przy dokonywanym zakupie poza lokalem przedsiębiorstwa wzoru oświadczenia o odstąpieniu od umowy na osobnym druku, co moŜe stanowić naruszenie obowiązku informacyjnego ciąŜącego na przedsiębiorcy na podstawie art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2000 r. o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny (Dz. U. Nr 22, poz. 271 ze zm.; dalej: u.o.n.p.k.). Zgodnie z art. 3 ust. 1 u.o.n.p.k., przy zawarciu z konsumentem umowy poza lokalem przedsiębiorstwa sprzedawca powinien poinformować konsumenta na piśmie, Ŝe przysługuje mu prawo odstąpienia od umowy w terminie 10 dni od dnia zawarcia umowy oraz wręczyć konsumentowi wzór oświadczenia o odstąpieniu z oznaczeniem przedsiębiorcy (jego nazwy) oraz adresu (siedziby). W ocenie Prezesa Urzędu, wzór oświadczenia o odstąpieniu od umowy powinien stanowić dokument odrębny od umowy (załącznik), tak aby było moŜliwe bezpośrednie wykorzystanie go przez konsumenta do złoŜenia oświadczenia o odstąpieniu od umowy. Spółka nie dopełnia obowiązku wręczenia konsumentowi wzoru oświadczenia o odstąpieniu od umowy, a jedynie zamieszcza w „Ogólnych warunkach sprzedaŜy i reklamacji” postanowienie, nazywane przez Spółkę wzorem odstąpienia od umowy, które wskazuje treść takiego oświadczenia oraz adres, na jaki naleŜy je doręczyć. Takie działanie Spółki moŜe być niezgodne z przepisem art. 3 ust. 1 u.o.n.p.k. Za uprawdopodobnioną uznać zatem naleŜy bezprawność działania Spółki w zakresie postawionego jej zarzutu wskazanego w pkt I.2 sentencji decyzji. Ad I. 3) sentencji decyzji Naruszenie obowiązku udzielenia konsumentom rzetelnej, prawdziwej i pełnej informacji poprzez niezamieszczenie w dokumencie gwarancyjnym stwierdzenia, Ŝe gwarancja nie wyłącza uprawnień związanych z niezgodnością towaru konsumpcyjnego z umową oraz nieokreślenie czasu trwania i zasięgu terytorialnego ochrony gwarancyjnej, których to informacji gwarant zobowiązany jest udzielić na podstawie art. 13 ust. 4 ustawy z dnia 27 lipca 2002 r. o szczególnych warunkach sprzedaŜy konsumenckiej oraz zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2002 r. Nr 141 poz. 1176 ze zm., dalej: „u.s.w.s.k."); Przepis art. 13 ust. 4 u.s.w.s.k. określa elementy, które powinny się znaleźć w prawidłowo wystawionym dokumencie gwarancyjnym: podstawowe dane potrzebne do dochodzenia roszczeń z gwarancji, w tym w szczególności nazwę i adres gwaranta lub jego przedstawiciela w Rzeczypospolitej Polskiej, czas trwania i terytorialny zasięg ochrony gwarancyjnej oraz stwierdzenie, Ŝe gwarancja na sprzedany towar konsumpcyjny nie 10 wyłącza, nie ogranicza ani nie zawiesza uprawnień kupującego wynikających z niezgodności towaru z umową. Niezamieszczenie w dokumencie gwarancyjnym informacji o czasie trwania i zasięgu terytorialnym ochrony gwarancyjnej, jak równieŜ stwierdzenia, Ŝe gwarancja na sprzedany towar konsumpcyjny nie wyłącza, nie ogranicza ani nie zawiesza uprawnień kupującego wynikających z niezgodności towaru z umową oznacza, Ŝe Spółka nie dopełniła obowiązku wynikającego z art. 13 ust. 4 u.s.w.s.k. Obowiązek ten ma charakter informacyjny. Jego naruszenie przez Spółkę pozwala uznać, Ŝe Spółka dopuściła się stosowania praktyki z art. 24 ust. 2 pkt 2 u.o.k.i.k. polegającej na naruszaniu obowiązku udzielania konsumentom rzetelnej, prawdziwej i pełnej informacji. Za uprawdopodobnioną uznać zatem naleŜy bezprawność działania Spółki w zakresie naruszenia wskazanego w pkt. I.3) sentencji decyzji. Uprawdopodobnienie naruszenia zbiorowych interesów konsumentów Ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów formułuje definicję negatywną pojęcia zbiorowego interesu konsumentów, stwierdzając w art. 24 ust. 3 u.o.k.i.k. , Ŝe nie jest nim suma indywidualnych interesów konsumentów. W świetle art. 1 ust. 1 ww. ustawy naleŜy przyjąć, Ŝe ze zbiorowymi interesami konsumentów mamy do czynienia wówczas, gdy działania przedsiębiorcy są powszechne i mogą dotknąć kaŜdego potencjalnego konsumenta będącego kontrahentem przedsiębiorcy. Przedmiotem ochrony nie są zatem interesy indywidualnego konsumenta lub grupy indywidualnych konsumentów, ale wszystkich – aktualnych lub potencjalnych – klientów traktowanych jako grupa uczestników rynku zasługująca na szczególną ochronę (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 10 lipca 2008r., sygn. akt VI ACa 306/08). Stanowisko to potwierdzone zostało równieŜ w orzecznictwie Sądu NajwyŜszego, który w uzasadnieniu wyroku z dnia 12 września 2003r. (sygn. akt: I CKN 504/01) stwierdził, iŜ: „ nie jest zasadne uznawanie, Ŝe postępowanie z tytułu naruszenia ustawy antymonopolowej moŜna wszczynać tylko wtedy, gdy zagroŜone są interesy wielu odbiorców, a nie jest to moŜliwe w sytuacji, gdy pokrzywdzonym jest tylko jeden konsument. Wydawane orzeczenie ma bowiem wymiar znacznie szerszy, pełni takŜe funkcję prewencyjną, słuŜy bowiem ochronie takŜe nieograniczonej liczby potencjalnych konsumentów” . W ocenie Prezesa UOKiK, praktyki zarzucane Spółce mogą dotyczyć wszystkich konsumentów chcących skorzystać z oferty Spółki. Oznacza to de facto , Ŝe przedmiotowe praktyki mogą dotyczyć nieokreślonego z góry kręgu adresatów, a zatem mogą naruszać zbiorowy interes konsumentów. W świetle powyŜszego, za uprawdopodobnione naleŜy uznać naruszenie przez Spółkę zbiorowych interesów konsumentów. 11 Zobowiązanie Aven Group Sp. z o.o. sp.k. Oprócz uprawdopodobnienia wyŜej omówionych przesłanek, warunkiem pozwalającym na wydanie decyzji zobowiązującej przez Prezesa UOKiK jest zobowiązanie się przedsiębiorcy do podjęcia lub zaniechania określonych działań. Zobowiązanie przedsiębiorcy stanowi jednostronny akt woli, który w sytuacji wydania decyzji na podstawie art. 28 ust. 1 u.o.k.i.k. staje się obowiązkiem prawnym. 1 Zobowiązanie moŜe polegać na podjęciu działania bądź zaniechania, w zaleŜności od tego, jaka postać zachowania przedsiębiorcy będzie niezbędna do zabezpieczenia interesów konsumentów. W przedmiotowej sprawie, wobec faktu złoŜenia przez Spółkę zobowiązania do zmiany stosowanych wzorców umownych w sposób opisany w punkcie I a-c sentencji niniejszej decyzji oraz do wysłania do dotychczasowych klientów, których umowy pozostają w obrocie prawnym, propozycji aneksów do umów w celu doprowadzenia tych umów do stanu zgodnego z obowiązującym prawem (pkt I. d sentencji decyzji), Prezes UOKiK uznał, iŜ zasadnym będzie przyjęcie zobowiązania Spółki i wydanie decyzji zobowiązującej na podstawie art. 28 u.o.k.i.k. W ocenie Prezesa UOKiK, zobowiązanie przedstawione przez przedsiębiorcę zmierza do zapobieŜenia naruszeniom zbiorowych interesów konsumentów i w sposób wystarczający zabezpieczy interesy konsumentów, stąd wniosek Spółki o wydanie decyzji zobowiązującej naleŜało uwzględnić. W pkt. I sentencji decyzji Prezes Urzędu nałoŜył na Spółkę obowiązek wykonania przyjętego zobowiązania zakreślając Aven Group Sp. z o.o. sp.k. zgodnie z art. 28 ust. 2 u.o.k.i.k. termin 14 dni od dnia uprawomocnienia się decyzji na wykonanie zobowiązania wskazanego w pkt. I a-c sentencji decyzji oraz 6 miesięcy w zakresie wskazanym w pkt. I.d sentencji decyzji. Zdaniem Prezesa Urzędu, jest to termin wystarczający do skutecznego wykonania wszystkich niezbędnych w tym celu czynności, w szczególności ze względu na to, Ŝe wskazane przez Prezesa Urzędu terminy zgodne są z wnioskiem Spółki. Wobec powyŜszego orzeczono jak w punkcie I sentencji decyzji. Obowiązek składania informacji o stopniu realizacji zobowiązania. Stosownie do art. 28 ust. 3 u.o.k.i.k. elementem obligatoryjnym decyzji zobowiązującej jest nałoŜenie przez Prezesa UOKiK na przedsiębiorcę obowiązku składania w wyznaczonym terminie informacji o stopniu realizacji zobowiązania, m.in. w formie sprawozdania z wykonania nałoŜonego zobowiązania. NałoŜenie obowiązku sprawozdawczego zwalnia Prezesa UOKiK z konieczności monitorowania zachowań 1 M. Sieradzka [w:] K.Kohutek, M.Sieradzka, U stawa o ochronie konkurencji i konsumentów. Komentarz. Warszawa 2008, s. 681-682; 12 przedsiębiorcy 2 , a pozwala skoncentrować się na efekcie końcowym realizacji zobowiązań, jakim jest sprawozdanie. Spółka powinna zatem dokonać zmiany wzorców w sposób określony w sentencji decyzji i przesłać do dotychczasowych klientów, których umowy pozostają w obrocie prawnym, propozycje aneksów do umów w celu doprowadzenia tych umów do stanu zgodnego z prawem, a następnie przedłoŜyć Prezesowi UOKiK dokumenty poświadczające wykonanie zobowiązania w tym zakresie. Termin na złoŜenie sprawozdania został określony w następujący sposób: 1. Co do części zobowiązania z pkt. I.a-c sentencji decyzji Spółka ma obowiązek przedstawienia Prezesowi Urzędu informacji o wykonaniu zobowiązania w terminie 1 miesiąca od dnia uprawomocnienia się decyzji, 2. Co do części zobowiązania z pkt. I.d sentencji decyzji Spółka ma obowiązek przedstawienia Prezesowi Urzędu informacji o wykonaniu zobowiązania w terminie – 7 miesięcy od dnia uprawomocnienia się niniejszej decyzji. Zakreślony przez Prezesa UOKiK termin jest terminem odpowiednim, wystarczającym do wykonania nałoŜonego obowiązku. Mając powyŜsze na uwadze, orzeczono jak w punkcie II sentencji decyzji. Stosownie do treści art. 81 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów w związku z art. 479 28 § 2 k.p.c . od niniejszej decyzji przysługuje stronie odwołanie, które wnosi się za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów – Delegatury Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Warszawie do Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, w terminie dwutygodniowym od dnia jej doręczenia. Dyrektor Delegatury UOKIK w Warszawie Dorota Grudzień-Barbachowska /podpis/ Otrzymują: 2 D. Miąsik, [w:] T. Skoczny (red.), Ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów. Komentarz . Warszawa 2009, s.1055.