RWA-8/2002

PREZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW DELEGATURA URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI i KONSUMENTÓW W WARSZAWIE RWA-56/23/587/2001/GM Warszawa, dn. 23 maja 2002 r. DECYZJA Nr RWA – 8/2002 Na podstawie art. 85 ust. 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. Nr 122, poz. 1319 ze zm.), w imieniu Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, odmawia się wszczęcia na wniosek Burmistrza Miasta i Gminy Konstancin-Jeziorna postępowania antymonopolowego w sprawie stwierdzenia stosowania przez spółkę Metsä Tissue S.A. z siedzibą w Konstancinie-Jeziornej praktyki ograniczającej konkurencję określonej w art. 8 ust. 2 pkt 2 ww. ustawy, polegającej na naduŜywaniu pozycji dominującej na lokalnym rynku odbioru i oczyszczania ścieków przyjmowanych z kanalizacji miejskiej w Konstancinie-Jeziornej poprzez narzucanie Miastu i Gminie Konstancin-Jeziorna limitu zrzutu ścieków komunalnych odbiegającego od faktycznych moŜliwości technologicznych eksploatowanej przez ww. spółkę oczyszczalni ścieków. UZASADNIENIE W dniu 11 czerwca 2001 r. wpłynął do Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów wniosek Burmistrza Miasta i Gminy Konstancin-Jeziorna (zwanego dalej: Wnioskodawcą) (uzupełniony pismami z dnia 11 lipca 2001 r. oraz z dnia 17 lipca 2001 r.) w sprawie wszczęcia postępowania antymonopolowego w związku ze stosowaniem przez spółkę Metsä Tissue S.A. z siedzibą w Konstancinie-Jeziornej (zwaną dalej: Spółką) praktyk ograniczających konkurencję polegających na naduŜywaniu pozycji dominującej na lokalnym rynku odbioru i oczyszczania ścieków komunalnych na terenie Miasta i Gminy Konstancin- Jeziorna poprzez narzucanie Gminie limitu zrzutu ścieków komunalnych odbiegającego od faktycznych moŜliwości technologicznych eksploatowanej przez nią oczyszczalni ścieków (art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów) oraz narzucanie uciąŜliwych warunków umów, przynoszących przedsiębiorcy nieuzasadnione korzyści (art. 8 ust. 2 pkt 6 ww. ustawy). W uzasadnieniu Wnioskodawca podniósł, Ŝe Spółka posiada pozycję dominującą na lokalnym rynku odbioru i oczyszczania ścieków komunalnych. Spółka eksploatuje jedyną na terenie Gminy oczyszczalnię ścieków, do której dostarczane są m.in. ścieki komunalne z terenu Gminy. W ocenie Wnioskodawcy Spółka naduŜyła posiadanej pozycji rynkowej poprzez narzucenie Gminie w umowie Nr 02/01 z dnia 2 stycznia 2001 r. na odbiór ścieków 2 komunalnych z kanalizacji miejskiej limitu zrzutu ścieków komunalnych w wysokości 75 tyś. m 3 /miesiąc, co w ocenie Wnioskodawcy nie jest uzasadnione faktycznymi moŜliwościami technologicznymi eksploatowanej przez Spółkę oczyszczalni i uniemoŜliwia w praktyce dalszy rozwój miejskiej sieci kanalizacyjnej. W ocenie Wnioskodawcy powyŜsze działanie moŜe stanowić praktykę ograniczającą konkurencję określoną w art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Na potwierdzenie stawianego zarzutu Wnioskodawca dołączył opinię spółki Biuro InŜynierii Środowiskowej i Doradztwa Ekologicznego GEA – consulting Sp. z o.o. w Warszawie (GEA – consulting) oraz opinię spółki REWOŚ Sp. z o.o. w Warszawie (REWOŚ). Obie powoływane opinii wskazują, iŜ nie ma zasadniczych technologicznych barier dla zwiększenia ilości ścieków przyjmowanych przez oczyszczalnię. W ocenie GEA – consulting świadczy o tym okoliczność, iŜ przy eksploatacji oczyszczalni nie zostały przekroczone graniczne wartości określające przepustowość oczyszczalni – nominalna przepustowość osadników Imhoffa, w których są oczyszczane ścieki z miasta wynosi 7863 m 3 /dobę, a dopuszczalna ilość wszystkich ścieków przyjmowanych do oczyszczalni Spółki wynosi, zgodnie z pozwoleniem wodno-prawnym waŜnym do końca 2001 r. 28.500 m 3 /dobę . Natomiast łączna ilość ścieków oczyszczanych przez Spółkę wynosi jedynie około 3500 m 3 /dobę . Tym samym moŜna przyjąć, iŜ przedmiotowa oczyszczalnia ma rezerwy przepustowości umoŜliwiające jej przyjmowanie większej ilości ścieków komunalnych. Obie opinie podkreślają, iŜ nie ma przeciwwskazań dla przyjmowania ścieków komunalnych do oczyszczalni przemysłowo-komunalnej. Nie przesądzają one jednak wyraźnie o braku jakichkolwiek ograniczeń dla zwiększenia ilości ścieków komunalnych przyjmowanych na oczyszczalni w Konstancinie-Jeziornej. W opinii REWOŚ zwraca się uwagę, iŜ w przypadku oczyszczalni Spółki mogą występować technologiczne problemy czyniące problematycznym przyjmowanie przez nią większej ilości ścieków komunalnych. Sygnalizuje się w niej takŜe, iŜ oczyszczalnia ścieków eksploatowana przez Spółkę jest instalacją o przestarzałym systemie technicznym procesu oczyszczania i jej eksploatacja odbywa się w sposób skuteczny wprawdzie, ale wielokrotnie droŜszy niŜ we współczesnych oczyszczalniach. Natomiast w opinii GEA – consulting podniesiono, iŜ eksploatacja oczyszczalni przy zwiększonej ilości ścieków komunalnych jest kłopotliwa. „Wynika to – jak podnoszą autorzy opinii – z faktu, iŜ wzrost ilości i udziału ścieków komunalnych w stosunku do ścieków przemysłowych powoduje wzrost stęŜeń substancji biogennych (azotu i fosforu)”. W uzasadnieniu zarzutu narzucania przez Spółkę uciąŜliwych warunków umów przynoszących jej nieuzasadnione korzyści, Wnioskodawca poinformował, iŜ wraz z przyjęciem kwestionowanego limitu zrzutu ścieków Spółka podwyŜszyła cenę za oczyszczanie ścieków. Wnioskodawca podniósł, iŜ dotychczas stosowana przez Spółkę cena za tę usługę (wynosząca 1,93 zł za m 3 oczyszczonych ścieków) mieściła się juŜ w górnym przedziale cen występujących w kraju. Tymczasem od dnia 1 lipca 2001 r., zgodnie z Zarządzeniem Zarządu Spółki Nr 11z dnia 25 maja 2001 r. Spółka podniosła cenę za ww. usługę do 2,50 zł za m 3 . W opinii Wnioskodawcy cena ta, znacznie przekraczając ceny występujące na rynku, nie znajduje ekonomicznego uzasadnienia i stanowi naruszenie zakazu narzucania przez przedsiębiorcę uciąŜliwych warunków umów przynoszących mu nieuzasadnione korzyści (art. 8 ust. 2 pkt 6 ww. ustawy). Postanowieniem z dnia 7 września 2001 r. Prezes Urzędu wszczął z urzędu postępowanie wyjaśniające, mające na celu ustalenie, czy nastąpiło naruszenie przez Spółkę przepisów ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, uzasadniające wszczęcie postępowania antymonopolowego. Postępowanie dotyczyło obu zarzutów zawartych we wniosku. 3 W odpowiedzi na wezwanie do ustosunkowania się do postawionego przez Wnioskodawcę zarzutu naduŜywania przez Spółkę pozycji dominującej na lokalnym rynku odbioru i oczyszczania ścieków na terenie Miasta i Gminy Konstancin-Jeziorna poprzez narzucanie Gminie limitu zrzutu ścieków komunalnych odbiegającego od faktycznych moŜliwości technologicznych eksploatowanej przez nią oczyszczalni ścieków, Spółka zaprzeczyła, jakoby jej działania miały charakter praktyk ograniczających konkurencję. Spółka poinformowała, iŜ eksploatowana przez nią oczyszczalnia z załoŜenia miała głównie słuŜyć oczyszczaniu ścieków przemysłowych, przy niewielkim udziale ścieków komunalnych – zakładano, iŜ udział ścieków komunalnych w ogóle przyjmowanych ścieków nie będzie przekraczać 10% (pismo Spółki z dnia 25 września 2001 r.). Obecnie stosunek ścieków przemysłowych do komunalnych kształtuje się na poziomie 1:2, wielokrotnie przekraczając ustalone dla oczyszczalni proporcje. PowyŜsze twierdzenie Spółka poparła zestawieniem ilości ścieków dopływających do oczyszczalni w okresie od stycznia do sierpnia 2001 r.. Wynika z niego, iŜ w powoływanym okresie udział ścieków komunalnych w ogóle oczyszczanych ścieków wynosił od około 42% (maj 2001 r.) do ponad 57% (styczeń 2001 r.). Przy czym spośród wszystkich podmiotów dostarczających do oczyszczalni ścieki komunalne w przedmiotowym okresie Gmina dostarczała od 80% (czerwiec 2001 r.) do 90% (sierpień 2001 r.) wszystkich ścieków komunalnych przyjmowanych przez Spółkę do oczyszczenia. PowyŜsze okoliczności świadczą według Spółki o tym, iŜ oczyszczalnia nie jest przygotowana na przyjmowanie jeszcze większej ilości ścieków komunalnych. W jej ocenie świadczy to o konieczności limitowania ilości ścieków komunalnych dostarczanych do oczyszczalni. Ustosunkowując się do powoływanych przez Wnioskodawcę opinii GEA – consulting oraz REWOŚ Spółka podniosła, iŜ ww. opinie oparte są na rozwaŜaniach teoretycznych. natomiast rzetelna ocena moŜliwości technologicznych oczyszczalni Spółki moŜliwa jest dopiero na podstawie badań laboratoryjnych wykonanych w zakładowym laboratorium. Na podstawie takich badań Spółka stwierdza, iŜ dalsze zwiększanie ilości ścieków komunalnych powoduje wzrost parametru BZT 5 do wysokości sprzecznej z pozwoleniem wodno-prawnym. Większy udział ścieków komunalnych powoduje znaczny wzrost poziomu fosforanów, co znacznie podraŜa koszty oczyszczania ścieków. Spółka zgodziła się jednocześnie z poglądem wyraŜonym w opiniach powołanych przez Wnioskodawcę we wniosku o wszczęcie postępowania antymonopolowego, iŜ dla dobra dwóch głównych podmiotów korzystających z oczyszczalni (tj. Spółki oraz Gminy) naleŜy jak najszybciej przystąpić do modernizacji oczyszczalni w celu zmiany jej profilu na oczyszczalnię komunalną (pismo Spółki z dnia 25 września 2001 r.). Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił, co następuje. Oczyszczalnia ścieków w Konstancinie-Jeziornej zlokalizowana jest na terenie Spółki. Jest to oczyszczalnia przemysłowo-biologiczna, powstała jako oczyszczalnia zakładowa ówczesnej spółki Warszawskie Zakłady Papiernicze S.A. z siedzibą w Konstancinie-Jeziornej (WZP S.A.), której Spółka jest następcą prawnym (pismo Spółki z dnia 15 kwietnia 2002 r.). Podstawowym przedmiotem działalności WZP S.A. (a obecnie Spółki) jest wytwarzanie i przetwarzanie papierów (załącznik nr 8 do pisma Spółki z dnia 15 kwietnia 2002 r.). Oczyszczalnia zaprojektowana została tak, by uwzględniać charakter działalności WZP S.A. i uzyskać jej maksymalną efektywność przy oczyszczaniu w głównej mierze ścieków 4 przemysłowych pochodzących z produkcji papieru z domieszką ścieków komunalnych. Z uwagi na powyŜszą okoliczność prawidłowa praca oczyszczalni uzaleŜniona jest od zachowania odpowiednich proporcji ścieków przemysłowych do komunalnych – jak podniosła Spółka, udział ścieków komunalnych w ogóle oczyszczanych ścieków przewidywano na 10%, oczyszczalnia przygotowana jest jednak do oczyszczania ścieków przemysłowych z domieszką komunalnych w proporcji 4:1 (por.: pisma Spółki z dnia 22 stycznia 2002 r. oraz z dnia 15 kwietnia 2002 r.). Oczyszczalnia jest jedyną oczyszczalnią na terenie Gminy i oprócz Spółki korzystają z niej równieŜ inne podmioty. Aktualnie Spółka przyjmuje do oczyszczenia ścieki przemysłowe od przedsiębiorców z terenu Gminy, a takŜe ścieki komunalne dostarczane przez Gminę oraz Zespół Szkół w Konstancinie-Jeziorne. Oczyszczalnia przyjmuje do oczyszczenia takŜe ścieki komunalne dostarczane wozami asenizacyjnymi (por.: załącznik nr 3 do pisma Spółki z dnia 25 września 2001 r.). Oczyszczalnia ścieków zaprojektowana została jako oczyszczalnia zakładowa, w której ścieki komunalne oczyszczane są jedynie dodatkowo, obok ścieków przemysłowych, jednak wraz z rozwojem Gminy zwiększała się systematycznie ilość tych ścieków doprowadzanych do oczyszczalni. Zwiększała się takŜe ilość ścieków komunalnych dostarczanych do oczyszczalni wozami asenizacyjnymi. Zmiany w stosunku między ściekami komunalnymi i przemysłowymi doprowadzanymi do oczyszczalni w Konstancinie-Jeziornej w latach 1995- 1997 obrazuje poniŜsza tabela. 1995 r. 1996 r. 1997 r. Ścieki przemysłowe (w m 3 ) 476.210 402.645 193.000 # Ścieki komunalne dowoŜone wozami asenizacyjnymi (w m 3 ) 72.449 77.388 44.860 # Ścieki komunalne z kanalizacji miejskiej (w m 3 ) 840.634 873.660 394.445 # Ścieki doprowadzane do oczyszczalni ogółem (w m 3 ) 1.389.293 1.353.693 632.305 # # dane z pierwszej połowy 1997 r. Tabela 1.: Ilość poszczególnych rodzajów ścieków doprowadzanych do oczyszczalni w Konstancinie-Jeziornej w latach 1995-1997 (na podstawie Projektu techniczno-finansowego modernizacji oczyszczania ścieków bytowo-gospodarczych do 2000 roku w Oczyszczalni Warszawskich Zakładów Papierniczych S.A. w Konstancinie-Jeziornej – załącznik nr 10 do pisma Spółki z dnia 15 kwietnia 2002 r.). Z powyŜszej tabeli wynika, iŜ w branym pod uwagę okresie zwiększał się proporcjonalny udział ścieków komunalnych doprowadzanych do oczyszczalni siecią kanalizacyjną w ogóle oczyszczanych w oczyszczalni ścieków (z około 60% w roku 1995 do 62% w pierwszej połowie 1997 r). Stale obniŜała się jednocześnie faktyczna ilość oczyszczanych ścieków przemysłowych: w roku 1995 wynosiła ona około 1322 m 3 /dobę (około 34,8% ogółu oczyszczanych ścieków), natomiast w roku 1997 juŜ tylko około 1072 m 3 /dobę (około 31% ogółu oczyszczanych ścieków). Z danych zawartych w powyŜszej tabeli wynika dodatkowo, iŜ wzrost ilości oczyszczanych ścieków komunalnych nie wyrównywał w latach 1995-1997 spadku oczyszczanych ścieków przemysłowych. W przedmiotowym okresie średnia dobowa ilość wszystkich oczyszczanych ścieków spadła o prawie 10% , z około 3859 m 3 /dobę w roku 5 1995 do około 3512 m 3 /dobę w pierwszej połowie 1997 r. W omawianym okresie systematycznie obniŜała się jakość pracy oczyszczalni. Jak podkreślono w przekazanej przez Spółkę opinii Rzeczoznawcy MOŚZNiL w zakresie ochrony wód i gospodarki wodnej „w latach 1995 – 1997 sprawność usuwania zawiesiny ogólnej zmniejszyła się do około 56% zaś sprawność usuwania zanieczyszczeń organicznych wyraŜona w BZT 5 z około 17,5% do około 8%” (por.: Ocena rozwiązań projektowych modernizacji oczyszczalni ścieków komunalnych i przemysłowych dla Warszawskich Zakładów Papierniczych, załącznik nr 11 do pisma Spółki z dnia 15 kwietnia 2002 r.). Powoływana opinia wskazywała, iŜ trudności w eksploatacji oczyszczalni mogą wynikać z faktu zwiększania się ilości doprowadzanych do niej ścieków komunalnych (por.: pismo Wnioskodawcy z dnia 26 listopada 2001 r.). Od początku 1996 r. WZP S.A. świadczyły na rzecz Gminy usługi odbioru ścieków komunalnych oraz dostawy wody pitnej do sieci wodociągowej na podstawie Umowy Nr 24/96 z dnia 1 stycznia 1996 r. Umowa nie przewidywała limitu dostarczanych przez Gminę ścieków. TakŜe późniejsze aneksy do ww. umowy nie wprowadziły takiego limitu: obowiązującym od dnia 1 października 1997 r. Aneksem nr 1 wprowadzono zmiany w zakresie zasad płatności, natomiast od dnia 1 marca 1999 r. wprowadzono zmiany odnośnie sposobu określania ilości ścieków komunalnych przyjmowanych przez oczyszczalnię z osiedla Porąbka oraz zasad zmiany w zakresie zasad dokonywania opłat za wodę i ścieki (por.: aneksy nr 1-3 do pisma Wnioskodawcy z dnia 26 listopada 2001 r.). W związku z rozwojem sieci kanalizacyjnej w Gminie podjęto działania mające na celu zwiększenie ilości ścieków komunalnych oczyszczanych w przedmiotowej oczyszczalni. W dniu 2 czerwca 1997 r. WZP S.A. oraz Urząd Miasta i Gminy Konstancin-Jeziorna zawarły Umowę Nr 55/97 (zwaną dalej: Umową modernizacyjną) w sprawie wspólnej modernizacji eksploatowanej przez WZP S.A. oczyszczalni ścieków w sposób umoŜliwiający zwiększenie przyjmowania przez oczyszczalnię ścieków komunalnych do 3500 m 3 /dobę , co miało zabezpieczyć potrzeby Miasta i Gminy Konstancin-Jeziorna do końca 2000 r. (załącznik nr 2 do pisma Wnioskodawcy z dnia 31 stycznia 2002 r.). Ustalono, iŜ koszt modernizacji pokryją wspólnie obie strony umowy. Przy czym udział Miasta i Gminy Konstancin-Jeziorna w finansowaniu pierwszego etapu planowanej modernizacji określono na 90% planowanych kosztów (§ 4 Umowy modernizacyjnej). Przyjęto ponadto, iŜ oczyszczalnia będzie stanowić własność Urzędu Miasta i Gminy w części odpowiadającej wysokości nakładów poniesionych przez Gminę na modernizację oczyszczalni. Zasady eksploatacji oczyszczalni przez WZP S.A. miała określać dodatkowa umowa z Urzędem Miasta i Gminy (§ 6 Umowy modernizacyjnej). Jednocześnie WZP S.A. zagwarantowały, iŜ będą odbierać i oczyszczać ścieki komunalne z kanalizacji miejskiej co najmniej do dnia 31 grudnia 2003 r. w ilości określonej w umowie (§ 7 ust. 1 Umowy modernizacyjnej). Na wypadek zbycia majątku WZP S.A. w postaci rzeczowej lub większościowego pakietu akcji określono, iŜ następca prawny WZP S.A. zobowiązany jest do oczyszczania ścieków komunalnych w oczyszczalni do dnia 31 grudnia 2003 r. (§ 8 w związku z § 7 ust. 1 Umowy modernizacyjnej). W wykonaniu ww. umowy w sierpniu 1997 r. opracowany został przez zespół pracowników WZP S.A. „Projekt techniczno-finansowy modernizacji oczyszczania ścieków bytowo-gospodarczych do 2000 roku w oczyszczalni WZP S.A. w Konstancinie-Jeziornej” (Projekt modernizacji) (załącznik nr 10 do pisma Spółki z dnia 15 kwietnia 2002 r.). W ww. projekcie stwierdzono między innymi, iŜ przedmiotowa oczyszczalnia nie posiada warunków technologicznych do przyjmowania większej ilości ścieków komunalnych, poniewaŜ istniejący ciąg technologiczny mechanicznego oczyszczania ścieków komunalnych 6 wspólnie ze ściekami przemysłowymi na skutek wzrastającej ilości tych pierwszych w stopniu niedostatecznym redukuje ładunki zanieczyszczeń (szczególnie w zakresie zawiesiny i BZT 5 ). W Projekcie modernizacji zauwaŜono, iŜ w pierwszej połowie 1997 r. nastąpił znaczny spadek efektywności osadników Imhoffa odpowiedzialnych za redukcję zawiesiny oraz BZT 5 i tym samym decydujących o sprawności procesu oczyszczania. Planowana modernizacja przyczynić się miała do zmniejszenia ładunków zanieczyszczeń i tym samym zwiększenia ilości oczyszczanych ścieków komunalnych dopływających do oczyszczalni kanalizacją miejską (por.: Projekt modernizacji, s. 5 i 18). Przewidziano, iŜ w efekcie zaplanowanej modernizacji moŜliwy będzie wzrost do roku 2000 ilości ścieków dopływających kanalizacją sanitarną o ok. 700 m 3 /dobę. W wynku modernizacji średni dopływ ścieków z sieci kanalizacyjnej miał wynosić 3100 m 3 /dobę (ok. 93.000 m 3 /miesiąc), z czego ok. 470 m 3 /dobę (ok. 14.100 m 3 /miesiąc) miały stanowić ścieki komunalne z terenu WZP S.A (por.: Projekt modernizacji, s. 19). Tym samym planowane zwiększenie efektywności oczyszczalni w wyniku omawianej modernizacji pozwoliłoby na przyjęcie do roku 2000 ścieków komunalnych z kanalizacji miejskiej w ilości ok. 2630 m 3 /dobę (ok. 78.900 m 3 /miesiąc). PowyŜszy projekt modernizacji został pozytywnie zaopiniowany przez Rzeczoznawcę Ministerstwa Ochrony Środowiska Zasobów Naturalnych i Leśnictwa w zakresie ochrony wód i gospodarki wodnej (załącznik nr 11 do pisma Spółki z dnia 15 kwietnia 2002 r.). Pozytywnie zaopiniowała go takŜe Gmina, która zgodnie z powoływaną wyŜej umową Nr 55/97 miała partycypować w kosztach modernizacji (załącznik nr 12 do pisma Spółki z dnia 15 kwietnia 2002 r.). W dniu 9 grudnia 1997 r. WZP S.A. oraz Gmina zaakceptowały przystąpienie do pierwszego etapu modernizacji oczyszczalni. Jednocześnie stwierdzono, iŜ WZP S.A. oraz Gmina powinny do końca 1998 r. wypracować rozwiązanie problemu docelowej grupowej oczyszczalni ścieków (załącznik nr 13 do pisma Spółki z dnia 15 kwietnia 2002 r.). Z informacji przekazanych przez Spółkę oraz Wnioskodawcę wynika, iŜ Gmina partycypowała jedynie w pierwszym etapie – częściowej tylko – modernizacji oczyszczalni (pismo Wnioskodawcy z dnia 15 kwietnia 2002 r.). Dalsza modernizacja oczyszczalni nie była prowadzona. Wyjaśnienia i dokumentów przedstawione w postępowaniu wyjaśniającym wskazują, iŜ do chwili wydania niniejszej decyzji nie doszło między Gminą a Spółką do porozumienia w sprawie zasad prowadzenia dalszej modernizacji oczyszczalni ścieków umoŜliwiającej zrealizowanie załoŜeń umowy Nr 55/97. Prezes Urzędu ustalił, iŜ Gmina odstąpiła od wspólnej realizacji planu modernizacji oczyszczalni ścieków eksploatowanej przez Spółkę. Wobec braku partycypacji w ustalonych kosztach modernizacji oczyszczalni, Gmina nie stała się współwłaścicielem oczyszczalni z mocy § 6 Umowy modernizacyjnej. Gmina podejmowała inicjatywy zakupu oczyszczalni ścieków w Konstancinie-Jeziornej jednak do zakupu przez Gminę ww. oczyszczalni nie doszło wskutek sprzeciwu Rady Miasta wyraŜonego na posiedzeniu w dniu 27 listopada 2000 r. (artykuł pt. „Oczyszczalnia dla Konstancina. Nie kupili!!!” [w:] Nad Wisłą, Nr 12 z dnia 12 grudnia 2000 r.). W dniu 14 kwietnia 2000 r. decyzją Walnego Zgromadzenia Akcjonariuszy nazwa spółki WZP S.A. została zmieniona na Metsä Tissue S.A. (por.: pismo Spółki z dnia 15 kwietnia 2002 r.). 7 W dniu 2 stycznia 2001 r. Spółka zawarła z Miastem i Gminą Konstancin-Jeziorna – Zakładem Gospodarki Komunalnej w Konstancinie-Jeziornej umowę Nr 02/01 określającą nowe warunki doprowadzania przez Gminę ścieków komunalnych kanalizacją miejską do oczyszczalni ścieków eksploatowanej przez Spółkę oraz zasad rozliczania naleŜności za świadczenia będące jej przedmiotem. Umowa nie określiła wysokości cen za usługi świadczone przez Spółkę w zakresie dostarczania wody i oczyszczania ścieków, a jedynie ustaliła tryb ich zmiany. Zgodnie z § 10 ww. umowy o zmianie cen za odprowadzane ścieki Spółka jest zobowiązana zawiadomić pisemnie Gminę na 50 dni przed planowaną zmianą. Cena moŜe zostać zmieniona dwa razy w roku oraz w kaŜdym przypadku, gdy zmienią się opłaty publiczne i środowiskowe związane z oczyszczaniem ścieków. Wprowadzenie nowej stawki opłat powinno być poprzedzone przedstawieniem kalkulacji uwzględniającej koszty mające wpływ na oczyszczanie 1 m 3 ścieków. Umowa wprowadziła ponadto limit zrzutu ścieków dostarczanych do oczyszczalni Spółki kanalizacją miejską. Stosownie do § 3 ww. umowy maksymalna ilość ścieków dopływających kanalizacją, określona została na 75 tyś. m 3 /miesiąc. Spółka określiła takŜe miesięczny limit zrzutu ścieków wobec wszystkich przedsiębiorców dowoŜących do oczyszczalni ścieki komunalne wozami asenizacyjnymi. Spośród podmiotów dostarczających ścieki komunalne kanalizacją sanitarną i przemysłową Spółka określiła limit jedynie zrzutu ścieków jedynie wobec Gminy. Spółka nie wprowadziła natomiast limitu zrzutu ścieków przyjmowanych od pozostałych przedsiębiorców na dostarczane przez nich ścieki komunalne oraz przemysłowe (załącznik nr 3 do pisma Spółki z dnia 25 września 2001 r. oraz pismo Spółki z dnia 22 stycznia 2002 r., s. 3). Fakt narzucenia Gminie limitu zrzutu ścieków oraz jego wysokość zakwestionował Burmistrz Miasta i Gminy Konstancin-Jeziorna – Wnioskodawca w niniejszym postępowaniu. W wyniku negocjacji między Gminą a Spółką przyjęto Aneks Nr 1/01 do powoływanej wyŜej Umowy nr 02/01, w którym podwyŜszono od dnia 1 sierpnia 2001 r. maksymalną ilość ścieków dopływających do oczyszczalni Spółki kanalizacją miejską do 100.000 m 3 /miesiąc (załącznik nr 8 do pisma Spółki z dnia 25 września 2001 r.). Wnioskodawca wyjaśnił, iŜ przyznanie przez Spółkę ww. wyŜszego limitu faktycznie nie oznacza zwiększenia ilości ścieków dostarczanych przez Gminę do oczyszczalni – jest to jedynie efekt zainstalowania przez Spółkę mierników ilości ścieków, które pozwoliły określić rzeczywistą ilość ścieków zrzucanych przez Gminę, którą wcześniej określano szacunkowo (pismo Wnioskodawcy z dnia 31 stycznia 2002 r.). Pismem z dnia 26 września 2001 r. Wnioskodawca poinformował o toczących się pomiędzy Gminą a Spółką negocjacjach w sprawie zakupu oczyszczalni ścieków przez Gminę. W dniu 26 listopada 2001 r. Wnioskodawca poinformował o przedłuŜaniu się tych negocjacji i braku moŜliwości określenia terminu ich zakończenia. W późniejszym czasie Wnioskodawca nie informował o ewentualnym zakończeniu powyŜszych negocjacji. Prezes Urzędu, mając na uwadze okoliczność, iŜ przedstawione przez Wnioskodawcę w ramach niniejszego postępowania informacje i dokumenty, a takŜe udzielone przez Spółkę wyjaśnienia stanowią materiał dowodowy wystarczający do oceny, czy w przedmiotowej sprawie istnieje moŜliwość podjęcia działań przewidzianych w ustawie o ochronie 8 konkurencji i konsumentów, zamknął postępowanie wyjaśniające (postanowienie z dnia 20 maja 2002 r.). W czasie postępowania Spółka podtrzymała twierdzenie, iŜ narzucenie Gminie limitu zrzutu ścieków na oczyszczalnię nie stanowi praktyki ograniczającej konkurencję. Podkreśliła, iŜ jako przedsiębiorca, któremu w naturalny sposób zaleŜy na wytworzeniu zysku, jest zainteresowana oczyszczaniem jak największej ilości ścieków. Jednak przy eksploatacji oczyszczalni ścieków Spółka musi mieć równieŜ na uwadze moŜliwości techniczne oczyszczalni, które w przedmiotowej sprawie uniemoŜliwiają zachowanie wymaganych parametrów przy zwiększonej ilości ścieków komunalnych (pismo Spółki z dnia 15 kwietnia 2002 r.) . Wnioskodawca, mimo podwyŜszenia limitu zrzutu ścieków do oczyszczalni z 75.000 m 3 /miesiąc do 100.000 m 3 /miesiąc, podtrzymał twierdzenie, iŜ ustalając ww. limit zrzutu ścieków na oczyszczalnię Spółka naruszyła zakaz naduŜywania pozycji dominującej na rynku polegające na ograniczaniu produkcji, zbytu lub postępu technicznego ze szkodą dla kontrahentów lub konsumentów. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów zwaŜył, co następuje. Zarzut przedstawiony we wniosku o wszczęcie postępowania antymonopolowego, będący przedmiotem niniejszej decyzji, dotyczy stosowania praktyki ograniczającej konkurencję polegającej na naduŜywania pozycji dominującej na rynku poprzez ograniczanie produkcji, zbytu lub postępu technicznego ze szkodą dla kontrahentów lub konsumentów (art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów). Praktyki ograniczające konkurencję ujawniają się na rynku właściwym. Przez rynek właściwy rozumie się rynek towarów, które ze względu na ich przeznaczenie, cenę oraz właściwości uznawane są przez ich nabywców za substytuty oraz oferowane są na obszarze, na którym, ze względu na ich rodzaj i właściwości, istnienie barier dostępu do rynku, preferencje konsumentów, znaczące róŜnice cen i koszty transportu, panują zbliŜone warunki konkurencji (art. 4 pkt 8 ww. ustawy). W przedmiotowej sprawie rynkiem właściwym pod względem produktowym (przedmiotowym) jest rynek odbioru i oczyszczania ścieków przyjmowanych z kanalizacji miejskiej w Mieście i Gminie Konstancin-Jeziorna (Gminie). Rynek ten ma charakter lokalny. Pod względem geograficznym (terytorialnym) ograniczony jest do obszaru Gminy. MoŜliwość stwierdzenia naruszenia przez przedsiębiorcę zakazu stosowania praktyk ograniczających konkurencję polegających na naduŜywaniu pozycji dominującej na rynku właściwym uzaleŜniona jest od uprzedniego stwierdzenia, iŜ przedsiębiorca na tak określonym rynku posiada pozycję dominującą. Zgodnie z art. 4 pkt 9 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów pozycja dominująca to pozycja przedsiębiorcy na rynku, która umoŜliwia mu zapobieganie skutecznej konkurencji na rynku właściwym przez stworzenie mu moŜliwości działania w znacznym zakresie niezaleŜnie od konkurentów, kontrahentów oraz konsumentów; domniemywa się, Ŝe przedsiębiorca ma pozycję dominującą, jeŜeli jego udział w rynku przekracza 40%. Na terenie Gminy Spółka jest jedynym przedsiębiorcą świadczącym usługi polegające na oczyszczaniu ścieków. Ww. usługi dokonywane są wyłącznie w oczyszczalni ścieków 9 eksploatowanej przez Spółkę. W związku z tym nie ulega wątpliwości, iŜ posiada ona pozycję dominującą w rozumieniu przepisów ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Sam fakt posiadania przez przedsiębiorcę pozycji dominującej na rynku właściwym nie jest jeszcze podstawą do zastosowania wobec niego sankcji określonych w ustawie o ochronie konkurencji i konsumentów. Ustawa nie dotyczy bowiem stanów faktycznych posiadania przez przedsiębiorcę pozycji dominującej na rynku – jej celem jest przeciwdziałanie przypadkom naduŜywania tej pozycji. Przykładowe sposoby naduŜycia tej pozycji określone są w art. 8 ust. 2 ww. ustawy. W przedmiotowej sprawie Wnioskodawca zarzuca Spółce naduŜycie pozycji dominującej w sposób określony w art. 8 ust. 2 pkt 2 ww. ustawy. Stosownie do powołanego przepisu zakazane jest naduŜywanie pozycji dominującej na rynku właściwym przez jednego lub kilku przedsiębiorców poprzez ograniczanie produkcji, zbytu lub postępu technicznego ze szkodą dla kontrahentów lub konsumentów. Zgodnie z powyŜszym moŜliwość stwierdzenia, iŜ doszło do naruszenia przez przedsiębiorę pozycji dominującej w sposób określony w art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy uzaleŜniony jest od łącznego spełnienia następujących kryteriów: • ograniczania przez przedsiębiorcę produkcji, zbytu lub postępu technicznego, • wystąpienia po stronie kontrahentów lub konsumentów szkody. Podkreślenia wymaga, iŜ nie kaŜde ograniczanie przez przedsiębiorcę produkcji, zbytu lub postępu technicznego moŜe być uznane za praktykę ograniczającą konkurencję w rozumieniu art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Nadmiernym rygoryzmem ustawy byłoby bowiem uznanie za praktykę ograniczającą konkurencję kaŜdego przypadku ograniczania przez przedsiębiorcę produkcji, zbytu lub postępu technicznego. Za praktykę z art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy nie uwaŜa się zatem stosowania określonych w nim ograniczeń, jeŜeli wynika to z braku moŜliwości produkcji, sprzedaŜy lub skupu. ZauwaŜyć naleŜy, iŜ omawiany przepis stanowi odpowiednik art. 7 ust. 1 pkt 1 nieobowiązującej ustawy z dnia 24 lutego 1990 r. o przeciwdziałaniu praktykom monopolistycznym i ochronie interesów konsumentów (Dz. U. z 1999 r. Nr 52, poz. 547 ze zm.), który wyraźnie przewidywał, iŜ przedsiębiorcom zajmującym pozycję monopolistyczną zakazuje się ograniczania, mimo posiadanych moŜliwości , produkcji, sprzedaŜy lub skupu towarów, w szczególności prowadzącego do podwyŜszania cen sprzedaŜy lub obniŜania cen skupu. Przy czym na gruncie ww. przepisu podkreślano, iŜ moŜliwości produkcji, sprzedaŜy lub skupu, do których przepis się odnosi, powinno się interpretować według kryteriów zobiektywizowanych, uwzględniających profesjonalny charakter działalności gospodarczej. Zgodnie z przytoczonym rozumowaniem zarzut stosowania praktyki z art. 7 ust. 1 pkt 1 powoływanej ustawy w przypadku odrzucenia przez niego zamówienia moŜna było postawić przedsiębiorcy, jeśli mógłby je zrealizować przy zachowaniu naleŜytej staranności (por. S. Gronowski: Ustawa antymonopolowa. Komentarz, Warszawa 1999, s. 249). Art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów nie zawiera przesłanki obiektywnego braku posiadanych moŜliwości produkcji lub zbytu, jako przesłanki wyłączającej zastosowanie ww. przepisu. Nie oznacza to jednak, by ustawa uniezaleŜniała odpowiedzialność przedsiębiorcy z tytułu naruszenia omawianego art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy od posiadanych moŜliwości technologicznych. Za bezsprzeczne uznaje się, iŜ moŜliwość stwierdzenia, iŜ działanie przedsiębiorcy stanowi naruszenie zakazu naduŜywania pozycji dominującej w sposób określony w art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy uzaleŜnione jest takŜe od rozstrzygnięcia, czy stosowane przez niego ograniczenie produkcji, zbytu lub postępu technicznego uzasadnione jest obiektywnymi moŜliwościami tego przedsiębiorcy. 10 MoŜliwość stwierdzenia, Ŝe skarŜone przez Wnioskodawcę działania Spółki polegające na stosowaniu wobec Gminy limitu zrzutu ścieków do eksploatowanej przez Spółkę oczyszczalni ścieków mogły stanowić naruszenie zakazu naduŜywania pozycji dominującej określonego w art. 8 ust., 2 pkt 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów uzaleŜnione jest od uprawdopodobnienia, iŜ posiadane przez Spółkę obiektywne moŜliwości umoŜliwiają jej przyjmowanie większej – nielimitowanej ilości ścieków komunalnych. Tymczasem zgromadzone w przedmiotowym postępowaniu wyjaśniającym informacje i dokumenty w ocenie Prezesa Urzędu jednoznacznie wskazują, iŜ Spółka nie posiada moŜliwości technicznych, by przyjąć do eksploatowanej przez nią oczyszczalni większą ilość ścieków komunalnych. Prezes Urzędu ustalił, iŜ przepustowość oczyszczalni Spółki umoŜliwia jej przyjęcie znacznie większej ilości ścieków niŜ przyjmowana obecnie. Zgodnie z danymi zawartymi w opinii GEA – consulting nominalna przepustowość osadników Imhoffa, w których są oczyszczane ścieki z miasta wynosi 7863 m 3 /dobę . A zgodnie z pozwoleniem wodno- prawnym, waŜnym do końca 2001 r. dopuszczalna ilość ścieków, oczyszczanych w oczyszczalni Spółki wynosi 28.500 m 3 /dobę (por. opinia GEA –consulting, załącznik do pisma Wnioskodawcy z dnia 11 czerwca 2001 r.). Tymczasem w pierwszym kwartale 2002 r. ilość ścieków doprowadzanych do oczyszczalni wyniosła średnio ok. 3410 m 3 /dobę , przy łącznej ilości ścieków doprowadzanych do oczyszczalni w wysokości ok. 6923 m 3 /dobę (por.: załącznik nr 7 do pisma Spółki z dnia 15 kwietnia 2002 r.). Ograniczenia w moŜliwości przyjmowaniu nielimitowanej ilości ścieków komunalnych nie wynikają tym samym z ograniczeń w przepustowości przedmiotowej oczyszczalni ścieków – fakt ten nie przesądza jednak o braku innych ograniczeń dla zwiększenia przez Spółkę ilości przyjmowanych ścieków komunalnych. Materiał zgromadzony w czasie postępowania pozwala na przyjęcie, iŜ istnieją obiektywne ograniczenia w moŜliwości przyjmowania do oczyszczalni Spółki ścieków komunalnych w nielimitowanej ilości, które wynikają z charakteru oczyszczalni i wynikającego z tego stosowanego do oczyszczalnia ścieków procesu technologicznego. Informacje przekazane zarówno przez Spółkę jak i przez stronę wnioskującą o wszczęcie postępowania antymonopolowego dowodzą, iŜ oczyszczalnia ścieków w Konstancinie-Jeziornej to oczyszczalnia zakładowa, która powstała w celu oczyszczania głównie ścieków przemysłowych. Stosowany w niej proces technologiczny oczyszczania ścieków umoŜliwia jej prawidłowe funkcjonowanie jedynie przy zachowaniu odpowiednich proporcji między ściekami przemysłowymi a ściekami komunalnymi wprowadzanymi do oczyszczalni siecią komunalną oraz dowoŜonych wozami asenizacyjnymi. Zachwianie tych proporcji w związku ze stale zwiększającą się ilością ścieków komunalnych doprowadzanych z kanalizacji miejskiej doprowadziło w latach 1995-1997 do znacznego obniŜenia sprawności pracy oczyszczalni (por.: Ocena rozwiązań projektowanych modernizacji oczyszczania ścieków komunalnych i przemysłowych dla Warszawskich Zakładów Papierniczych – załącznik nr 11 do pisma Spółki z dnia 15 kwietnia 2002 r.). Do chwili wydawania niniejszej decyzji nie doszło do modernizacji oczyszczalni (por.: załącznik nr 14 do pisma Spółki z dnia 15 kwietnia 2002 r.). Z uwagi na powyŜszą okoliczność, konstatacje dotyczące technologicznych moŜliwości zwiększenia ilości oczyszczanych na oczyszczalni Spółki ścieków komunalnych z terenu Gminy pozostają aktualne. W przedstawionej przez Wnioskodawcę opinii REWOŚ podniesiono, iŜ w oczyszczalni Spółki mogą występować technologiczne problemy czyniące 11 problematycznym przyjmowanie przez nią większej ilości ścieków komunalnych . Sygnalizuje się w niej, iŜ oczyszczalnia ścieków eksploatowana przez Spółkę jest instalacją o przestarzałym systemie technicznym procesu oczyszczania i jej eksploatacja odbywa się w sposób skuteczny wprawdzie, ale wielokrotnie droŜszy niŜ we współczesnych oczyszczalniach. TakŜe w opinii GEA – consulting podniesiono, iŜ eksploatacja oczyszczalni przy zwiększonej ilości ścieków komunalnych jest kłopotliwa (por.: pismo Wnioskodawcy z dnia 11 czerwca 2001 r.). Z załoŜenia oczyszczalnia miała głównie słuŜyć oczyszczaniu ścieków przemysłowych, przy niewielkim udziale ścieków komunalnych – zakładano, iŜ udział ścieków komunalnych w ogóle przyjmowanych ścieków nie będzie przekraczać 10%. Tymczasem w obecnej chwili ścieki komunalne stanowią około połowy wszystkich przyjmowanych ścieków. Jak wynika z przedstawionego przez Spółkę zestawienia ilości ścieków dopływających do oczyszczalni od stycznia do sierpnia 2001 r., w powoływanym okresie ilość ścieków komunalnych w ogóle oczyszczanych ścieków wynosiła od 42% (maj 2001 r.) do ponad 57% (styczeń 2001 r.). W świetle powyŜszego – w przypadku zwiększenia ilości przyjmowanych ścieków komunalnych, dla zachowania odpowiednich proporcji między poszczególnymi rodzajami ścieków, co jest niezbędne dla zapewnienia prawidłowości procesu oczyszczania, niezbędne byłoby proporcjonalne zwiększenie ilości ścieków przemysłowych dopływających do oczyszczalni. Tymczasem w świetle zgromadzonego materiału dowodowego wydaje się to problematyczne. Jak podniosła Spółka, przedsiębiorcy korzystający z jej oczyszczalni, w tym sama Spółka, organizują proces produkcyjny w taki sposób, by zmniejszyć ilość poboru wody do celów produkcyjnych i tym samym ilość odprowadzanych ścieków przemysłowych. Jest to korzystne nie tylko ze względów ekonomicznych, ale takŜe ze względu na potrzebę ochrony środowiska naturalnego i oszczędne gospodarowanie zasobami naturalnymi (pismo Spółki z dnia 15 kwietnia 2002 r.). Opisaną tendencję wyraźnie pokazuje poniŜsza tabela. 1997 r. 1998 r. 1999 r. 2000 r. 2001 r. Ścieki przemysłowe (w m 3 ) 2.719.334 2.536.448 1.538.894 1.193.808 1.165.837 Ścieki komunalne (w m 3 ) 874.176 884.958 781.553 783.859 1.027.742 Ścieki doprowadzane do oczyszczalni ogółem 3.593.510 3.421.406 2.320.447 1.977.667 2.193.579 Tabela 2.: Ilość ścieków komunalnych i przemysłowych doprowadzanych do oczyszczalni w Konstancinie- Jeziornej w latach 1997-2001 (źródło: Bilans dopływających ścieków do oczyszczalni – załącznik do pisma Spółki z dnia 15 kwietnia 2002 r.). Jak wynika z powyŜszej tabeli w okresie od 1997 r. do 2001 r. o niemal 58% zmniejszyła się ilość ścieków przemysłowych doprowadzanych do oczyszczalni Spółki. W tym samym okresie ilość ścieków komunalnych (doprowadzanych z kanalizacji komunalnej oraz dostarczanych wozami asenizacyjnymi) wzrosła o ponad 17% . W ocenie Prezesa Urzędu powyŜsze okoliczności w wystarczającym zakresie dowodzą, iŜ eksploatowana przez Spółkę oczyszczalnia nie jest przygotowana na przyjmowanie 12 zwiększonej ilości ścieków komunalnych, a stosowane przez nią limitowanie zrzutu ścieków jest usprawiedliwione. Wobec powyŜszych okoliczności, a takŜe w świetle zbieŜnych opinii powołanych przez Spółkę i Wnioskodawcę Prezes Urzędu przyjął za bezsprzeczne, iŜ istniejący proces technologiczny oczyszczania ścieków w oczyszczalni Spółki znacząco utrudnia przyjmowanie zwiększonej ilości ścieków komunalnych. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów pragnie dodatkowo zauwaŜyć, iŜ w świetle uzyskanych informacji zdziwienie budzi wysuwanie przez Wnioskodawcę w czerwcu 2001 r. wobec Spółki zarzutu, iŜ w eksploatowanej przez nią oczyszczalni nie istnieją ograniczenia technologiczne uniemoŜliwiające przyjmowanie przez nią do oczyszczenia ilości ścieków komunalnych, która zapewniłaby Gminie moŜliwość rozwoju sieci kanalizacyjnej w Gminie. W ocenie Prezesa Urzędu z powoływanej wyŜej umowy Nr 55/97 między Gminą (reprezentowaną m.in. przez Wnioskodawcę – Burmistrza Miasta i Gminy Konstancin- Jeziorna) a WZP S.A. (których następcą prawnym jest Spółka) wynika, iŜ Gmina juŜ w chwili podpisywania ww. umowy (a więc ponad cztery lata od chwili złoŜenia wniosku o wszczęcie postępowania antymonopolowego w przedmiotowej sprawie) wiedziała, iŜ oczyszczalnia ścieków w Konstancinie-Jeziornej nie jest przystosowana do przyjmowania ścieków komunalnych w ilości wynikającej z planowanego przez Gminę rozwoju miejskiej sieci kanalizacyjnej. W celu zapewnienia moŜliwości realizacji ww. planu rozwoju sieci kanalizacyjnej Gmina zgodziła się w ww. umowie na partycypowanie w znacznych kosztach modernizacji oczyszczalni ścieków w Konstancinie-Jeziornej. NaleŜy zwrócić uwagę, iŜ w opinii Wydziału Architektury i Ochrony Środowiska Urzędu Miasta i Gminy Konstancin-Jeziorna z dnia 3 listopada 1997 r. (L.dz. AOS/7623/48/97) wskazuje się wręcz, iŜ nawet przyjęty wspólnie przez Gminę i Spółkę ww. projekt modernizacji oczyszczalni ścieków nie stanowi docelowego rozwiązania problemu dostarczania do oczyszczalni Spółki zwiększonej ilości ścieków komunalnych z terenu Gminy (załącznik nr 12 do pisma Spółki z dnia 15 kwietnia 2002 r.). Tym samym z zawartych we wniosku oraz posiadanych przez Prezesa Urzędu informacji wynika, Ŝe nie naruszono zakazu określonego art. 8 ust 2 pkt 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Biorąc powyŜsze pod uwagę, orzeczono jak w sentencji. Od niniejszej decyzji przysługuje odwołanie do Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Antymonopolowego w terminie dwutygodniowym od dnia jej doręczenia, za pośrednictwem niniejszej Delegatury. Z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów 13 Otrzymuje: Pan Ignacy Gołębiowski Burmistrz Miasta i Gminy Konstancin-Jeziorna Urząd Miasta i Gminy Konstancin-Jeziorna ul. Warszawska 32 05-520 Konstancin-Jeziorna