RWR-24/2001

PREZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW DELEGATURA WE WROCŁAWIU 50-413 Wrocław, ul. Walońska 3-5 tel. (0-71) 34 46 587, (0-71) 34 05 920, fax (0-71) 34 05 922 E-mail: wroclaw@uokik.gov.pl RWR 561-s-3/2001/WS Wrocław, 2.10.2001 r. Decyzja DL WR 24/2001 Na podstawie : I. art. 104 kpa i art. 11 ust. 1 w związku z art. 8 ust. 2 pkt 6 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. Nr 122, poz. 1319), w imieniu Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, po rozpoznaniu sprawy wszczętej na wniosek Przedsiębiorstwa Energetycznego „MERITUM” sp. z o.o. w Legnicy przeciwko Legnickiemu Przedsiębiorstwu Wodociągów i Kanalizacji S.A. z siedzibą w Legnicy ul. Nowodworska 1, nie stwierdza się praktyki ograniczającej konkurencję, polegającej na : naduŜywania przez Legnickie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji S.A. pozycji dominującej na rynku dostawy wody i odprowadzania ścieków w następstwie odmowy odpłatnego przejęcie instalacji wodnych i kanalizacyjnych naleŜących do Przedsiębiorstwa „MERITUM” w miejscowości Zimnice. II. Nakazuje Przedsiębiorstwu Energetycznemu „MERITUM” sp. z o.o. w Legnicy uiścić na rzecz Legnickiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji S.A. z siedzibą w Legnicy kwotę 900 (dziewięćset) zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa prawnego. Uzasadnienie 1. Do Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów wpłynął w dniu 6 marca 2001 r. wniosek Przedsiębiorstwa Energetycznego „MERITUM” sp. z o.o. w Legnicy, zwanego dalej „Meritum”, o wszczęcie postępowania administracyjnego przeciwko Legnickiemu Przedsiębiorstwu Wodociągów i Kanalizacji S.A. z siedzibą w Legnicy zwanemu dalej „LPWiK”. 1.1.W powołanym wyŜej wniosku twierdzono, iŜ LPWiK odnosząc korzyści z eksploatowania sieci wodno-kanalizacyjnej wybudowanej kosztem i staraniem Meritum nie chce jednocześnie przejąć na własność tych urządzeń, przez co odnosi nieuzasadnione korzyści. Zdaniem wnioskodawcy LPWiK zaproponował mu jedynie odpłatną (tj. płacić miałoby Meritum) eksploatację sieci, co jest dla niego nie do przyjęcia. 1.2. W związku z powyŜszym, Prezes Urzędu, zwany dalej „organem amtymonopolowym”, postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2001 r. wszczął postępowanie administracyjne przeciwko dostawcy wody, w sprawie naruszenia przez ten podmiot art. 8 ust. 1 i ust. 2 pkt 6 ustawy z 2 dnia 15 grudnia 2000 r. o ochronie konkurencji i konsumentów, zwanej dalej „ustawą antymonopolową” w następstwie : odmowy odpłatnego przejęcie instalacji wodnych i kanalizacyjnych naleŜących do Przedsiębiorstwa „MERITUM”. 1.3. W odpowiedzi na stawiane zarzuty LPWiK pismem z dnia 7 maja 2001 r. potwierdził fakt dostarczania wody do osiedla Zimnice, leŜącego na terenie Gminy Kunice. Na terenie tej Gminy właścicielem sieci jest sama Gmina, a nie LPWiK, zaś sieć wodno-kanalizacyjna wybudowana przez Meritum została połączona bezpośrednio z siecią gminną a nie z siecią naleŜącą do dostawcy wody. Z tego powodu roszczenia o przejęcie sieci na majątek LPWiK uczestnik postępowania uznał za bezprzedmiotowe. W konsekwencji wniósł o oddalenie wniosku przy uwzględnieniu kosztów zastępstwa prawnego w wysokości 900 zł. 2. Przeprowadzone przez organ antymonopolowy postępowanie dowodowe pozwoliło na ustalenie następującego stanu faktycznego : 2.1. Uczestnik jest spółką akcyjną zarejestrowaną w Wydziale V Gospodarczym Sądu Rejonowego w Legnicy. Przedmiotem działalności spółki jest m.in. : a) produkcja i sprzedaŜ wody na zaopatrzenie ludności i innych odbiorców, b) usuwanie i oczyszczanie ścieków komunalnych, c)eksploatacja urządzeń poboru, uzdatniania i rozprowadzania wody, eksploatacja sieci wodociągowej, d) eksploatacja urządzeń odbioru ścieków i sieci kanalizacyjnej, e) inne (dowód - wypis z rejestru handlowego k. 87a, 88). Zasadniczym obszarem działania LPWiK jest miasto Legnica, gdzie spółka jest właścicielem sieci wodno - kanalizacyjnej. Uczestnik świadczy takŜe usługi na podstawie zawartych z gminami umów o dostawę wody i odprowadzanie ścieków, obejmujących takŜe eksploatację sieci wodno - kanalizacyjnej. Są to gminy : Lubin, Chojnów, Legnickie Pole, WądroŜe Wielkie, Ruja, Miłkowice, Kunice, Krotoszyce oraz miasto Lubin. Na tym terenie sieci wodno - kanalizacyjne są własnością gmin. (dowód - pismo LPWiK k. 70). Gmina Kunice zawarła umowę z LPWiK w dniu 1 kwietnia 1998 r. Uczestnik zobowiązał się w niej do odpłatnego zaopatrywania w wodę połoŜonych na terenie Gminy miejscowości Kunice, Zimnice, Grzybiany, Laskowice Leg. i Rosochata, jak równieŜ do odprowadzania ścieków oraz obsługi, konserwacji i eksploatacji znajdujących się w nich urządzeń i sieci wodociągowo - kanalizacyjnych (dowód - umowa nr 387/98/K k. 89 - 99). 2.2. Wnioskodawca jest następcą prawnym Instytutu Postępu Technicznego Sp. z o.o. Postanowieniem Sądu Rejonowego w Legnicy z dnia 18 kwietnia 2000 r. Instytut zmienił nazwę na „MERITUM” Sp. z o.o., zaś postanowieniem Sądu Rejonowego w Legnicy z dnia 14 listopada 2000 r. zmieniono nazwę na Przedsiębiorstwo Energetyczne „MERITUM” Sp. z o.o. 3 (dowód - postanowienia Sądu k. 142, 143, pismo wnioskodawcy k. 141). Przedmiotem działania przedsiębiorstwa jest m.in. : a) budownictwo i inŜynieria lądowa, b) wynajem i wydzierŜawianie w formie leasingu środków trwałych, c) pośrednictwo i obrót nieruchomościami, d) obrót wierzytelnościami, e) handel hurtowy artykułami spoŜywczymi i przemysłowymi, f) inne (dowód - odpis z rejestru sądowego k. 4 - 7). Instytut Postępu Technicznego nabył w czerwcu 1997 r. od gminy Kunice w drodze przetargu niezabudowaną nieruchomość o pow. 18 ha w miejscowości Zimnice. W planie zagospodarowania przestrzennego nabyty teren przeznaczony został pod budownictwo jednorodzinne i stanowi ok. 1/2 całej powierzchni osiedla domków jednorodzinnych „ZIMNICE I” (dowód - pismo wnioskodawcy k. 1). Jednym z warunków przetargu było zobowiązanie się nabywcy do uzbrojenia na własny koszt nabytego terenu w sieć wodno - kanalizacyjną, a następnie podłączenie sieci do magistrali wodno - kanalizacyjnej Gminy. W dniu 30 czerwca 1998 r. Gmina Kunice i Instytut Postępu Technicznego zawarły umowę, mocą której Gmina zgodziła się na nieodpłatne włączenie do magistrali wodnej i kanalizacyjnej sieci wybudowanej przez Instytut, zaś Instytut zobowiązał się nie pobierać od Gminy opłat z tytułu kosztów wybudowania wodociągu. Ostatecznie sieć naleŜąca do wnioskodawcy podłączona została do sieci będącej własnością Gminy Kunice, ta zaś sieć jest podłączona do sieci uczestnika. Sieć Gminy nie jest własnością LPWiK. Brak jest bezpośredniego podłączenia sieci Meritum z siecią LPWiK (dowód - umowa k. 180, zeznanie Moniki Zielińskiej na rozprawie administracyjnej k. 174 - 175, pismo uczestnika k. 71, mapka k. 100). W skład uzbrojenia wykonanego przez wnioskodawcę wchodzą : - sieć wodociągowa fi 110 PCW oraz fi 90 PCW, - sieć kanalizacji sanitarnej fi 200 PCW, - kanały przerzutowe ścieków z przepompowni fi 90 PE (kanały sanitarne tłoczne), - przepompownie ścieków P1 i P2 Koszt wybudowania przedmiotowych sieci oraz przepompowni wyniósł netto 354 797,52 zł (379 633,35 zł brutto) (dowód - pismo wnioskodawcy k. 22 - 23, zestawienie kosztów k. 34, faktury i protokoły odbioru wykonanych robót - k. 35 - 62). 2. Instytut Postępu Technicznego po uzbrojeniu nabytego terenu m.in. w sieć wodno - kanalizacyjną rozpoczął w 1997 r. sprzedaŜ działek prywatnym nabywcom. Część działek sprzedawana została po uprzednim ich zabudowaniu, pozostała zaś jako działki uzbrojone w sieć wodno - kanalizacyjną i elektryczną. Warunki techniczne podłączenia do sieci wodno - kanalizacyjnej dostawcy wydawało do połowy 2000 r. Biuro Projektowe „EKOTECH” w 4 Legnicy na podstawie uzyskanych od uczestnika wskazań, potem zaś wydawał je wnioskodawca. Wnioskodawca rozpoczął starania o przejęcie sieci wodno - kanalizacyjnej przez uczestnika. Kolejnymi pismami zwracał się do LPWiK o odpłatne przejęcie sieci, zaś po otrzymaniu odpowiedzi odmownej - o przejęcie do nieodpłatnej eksploatacji. Dostawca wody zadeklarował jedynie przejęcie sieci do eksploatacji odpłatnej (płacić miał Instytut) po zawarciu stosownej umowy. Do dnia 31 marca 2001 r. wnioskodawca zbył wszystkie działki. W jego posiadaniu pozostały jedynie nieruchomości na których posadowione są przepompownie i stacja transformatorowa o powierzchni łącznej 34a 16m 2 . Meritum zatrudnia takŜe pracownika do obsługi powyŜszych urządzeń. (dowód - zeznanie Moniki Zielińskiej na rozprawie administracyjnej k. 174 - 175, korespondencja pomiędzy stronami k. 8 - 15, pismo wnioskodawcy k. 142, pismo k. 101). W dniu 18 września 1998 r. strony ustaliły, iŜ do czasu końcowego odbioru sieci dostawca wody będzie zawierał z odbiorcami korzystającymi z sieci wnioskodawcy umowy warunkowe na dostawę wody. Jednocześnie ustalono, iŜ w razie awarii sieci dopływ wody odcina LPWiK natomiast naprawę sieci wykonuje na zlecenie Instytutu Postępu Technicznego niezaleŜny przedsiębiorca PP-U Hemiz Prochowice. Ostatecznie LPWiK zawarł co najmniej 22 umowy o dostawę wody i odprowadzanie ścieków z odbiorcami korzystającymi z sieci wnioskodawcy. Cena dostarczanej wody jest taka sama jak dla innych odbiorców na terenie Gminy (dowód - oświadczenie Moniki Zielińskiej na rozprawie administracyjnej k. 174, pismo uczestnika k. 146 - 148, notatka ze spotkania stron k. 150). 3. Celem wszechstronnego wyjaśnienia sprawy organ antymonopolowy przeprowadził w dniu 9 sierpnia 2001 r. rozprawę administracyjną. Strony w czasie rozprawy nie zgodziły się na zawarcie jakiejkolwiek ugody. Przesłuchiwana w charakterze wnioskodawcy p. Monika Zielińska, prokurent Meritum, wyjaśniła, iŜ koszt utrzymania urządzeń wodno - kanalizacyjnych wybudowanych przez poprzednika prawnego wnioskodawcy za ostatnie 25 miesięcy wyniósł : amortyzacja 29 353,09 zł, remonty bieŜące 18 266,87 zł + koszt nowej pompy ok. 4 300 + 22% VAT, podatek od nieruchomości za lata 1997 - 2001 r. 696,07 zł, wynagrodzenie pracownika za lata 1999 - 2000 wyniosło 51 634,50 zł (1 780,50 zł x 25 miesięcy). Dochodzą do tego koszty bieŜących napraw. Jednocześnie prokurent wnioskodawcy podtrzymał wniosek w całości. Z kolei zeznający w charakterze uczestnika p. Paweł Rączkiewicz, wiceprezes LPWiK stwierdził, iŜ jego zdaniem poprzez włączenie sieci Meritum do sieci wodno - kanalizacyjnej Gminy Kunice własność sieci gminnej rozciągnęła się takŜe na sieć wnioskodawcy, wobec czego wszelkie roszczenia powinien od kierować do Gminy. Po raz pierwszy w sprawie zarysował się spór co do granic własności sieci wnioskodawcy (dowód - protokół rozprawy k. 173 - 178). 4. Mając na uwadze zebrany materiał dowodowy organ ochrony konkurencji i konsumentów zwaŜył, co następuje : 4.1. Przede wszystkim rozwaŜenia wymaga, czy w sprawie niniejszej naruszony został interes publicznoprawny. Zgodnie z celem ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o ochronie konkurencji i konsumentów, zwanej dalej „ustawą antymonopolową”, opisanym w art. 1 ust. 1 „ustawa określa warunki rozwoju i ochrony konkurencji oraz zasady podejmowanej w interesie 5 publicznym ochrony interesów przedsiębiorców i konsumentów”. Tak określony cel ustawy pozwala przyjąć, iŜ ma ona charakter publiczny i słuŜy ochronie ogólnospołecznego interesu. Znajduje zatem zastosowanie wówczas, gdy zagroŜony lub naruszony jest interes publiczny, polegający na zapewnieniu właściwych warunków funkcjonowania rynku gospodarczego. Rynek ten funkcjonować moŜe prawidłowo wówczas, gdy zapewniona jest moŜliwość powstania i rozwoju konkurencji. Zgodnie z orzecznictwem Sądu Antymonopolowego i Sądu NajwyŜszego za zagroŜenie lub naruszenie konkurencji w takim rozumieniu naleŜy uznać jedynie takie działania, które dotykają sfery interesów szerszego kręgu uczestników rynku gospodarczego. Wynika z tego, iŜ działania naruszające interes publiczny dotyczyć muszą konkurencji rozumianej nie jako sytuacji pojedynczego przedsiębiorcy, lecz jako zjawisko charakteryzujące funkcjonowanie gospodarki. Celem ustawy nie jest zatem ochrona indywidualnego przedsiębiorcy lecz konkurencji jako zjawiska o charakterze instytucjonalnym (vide : wyrok SN z dnia 29.05.2001 r. sygn. akt I CKN 1217/98, wyrok Sądu Antymonopolowego z dnia 27.06.2001 r. sygn. akt XVII Ama 92/00, wyrok Sądu Antymonopolowego z dnia 04.07.2001 r.). Spór niniejszy dotyczy sprawy indywidualnego sporu dwóch przedsiębiorców na tle Ŝądania odpłatnego przejęcia sieci wodno - kanalizacyjnej i nie dotyczy sfery interesów szerszego kręgu uczestników rynku gospodarczego. Co więcej - dotyczy sporu przedsiębiorców działających zasadniczo na odrębnych rynkach produktowych, a więc trudno tu nawet mówić o wpływie jej wyniku na rozwój konkurencji. Nie sposób takŜe uznać, aby ingerencję organu antymonopolowego uzasadniał wzgląd na ochronę konsumentów jako podjętą w interesie publicznym. Wynik sprawy niniejszej jest zarówno prawnie jak i faktycznie indyferentny dla sytuacji konsumentów korzystających z usług dostawcy wody. 4.2. JuŜ sam brak interesu publicznoprawnego uzasadnia odmowę stwierdzenia praktyki ograniczającej konkurencję. JednakŜe w sprawie nie spełnione są takŜe inne przesłanki zastosowania art. 8 ust. 2 pkt 6 ustawy antymonopolowej. Art. 8 ust. 2 pkt 6 ustawy antymonopolowej określa, iŜ praktyką monopolistyczną jest naduŜywanie pozycji dominującej na rynku poprzez narzucanie uciąŜliwych warunków umów, przynoszących przedsiębiorcy narzucającemu te warunki nieuzasadnione korzyści. Do stwierdzenia zatem praktyki monopolistycznej z art. 8 ust. 2 pkt 6 zachowanie przedsiębiorcy musi spełniać łącznie następujące przesłanki : - posiadanie pozycji dominującej, - narzucanie warunków umów przez podmiot dominujący kontrahentowi, - uciąŜliwy charakter tych warunków umów, - osiąganie nieuzasadnionych korzyści przez przedsiębiorcę. PoniewaŜ zachowania podmiotów odbywają się w strukturze rynkowej istotne znaczenie ma określenie rynku właściwego w niniejszej sprawie (art. 4 pkt 8 ustawy antymonopolowej). Ostatecznie wyróŜniono jeden rynek właściwy tj. rynek na którym LPWiK zajmuje pozycję dominującą (monopolistyczną ). Jest nim w ujęciu produktowym rynek dostawy wody, zaś rynkiem w ujęciu geograficznym jest obszar wsi Zimnice, na którym to obszarze uczestnik jest jedynym dostawcą wody. Tak więc rynkiem właściwym jest lokalny rynek dostawy wody na terenie Zimnic. Zgodnie z art. 4 pkt 9 ustawy antymonopolowej przez pozycję dominującą rozumie się pozycję przedsiębiorcy, która umoŜliwia mu zapobieganie skutecznej konkurencji na rynku właściwym przez stworzenie mu moŜliwości działania w znacznym zakresie niezaleŜnie od konkurentów, kontrahentów oraz konsumentów; domniemywa się, Ŝe przedsiębiorca ma pozycję dominującą, jeŜeli jego udział w rynku przekracza 40%. PoniewaŜ uczestnik posiada 6 na rynku udział wynoszący ok. 100% spełnia pierwszą z przesłanek art. 8 ust.2 pkt 6 ustawy antymonopolowej. 4.3.Odnośnie drugiej przesłanki, tj. narzucania warunków umów, stwierdzić naleŜy, iŜ przesłanka ta została w sprawie spełniona. Dostawca wody bowiem forsował umowę odpłatnej eksploatacji sieci z jednoczesną odmową przejęcia jej na własność wbrew stanowisku i woli Meritum. Przewaga kontraktowa dostawcy wody nad wnioskodawcą jest przy tym oczywista. NaleŜy wskazać, iŜ nie dojście umowy do skutku nie stoi na przeszkodzie do uznania tej przesłanki za spełnioną, gdyŜ juŜ sama oferta jej zawarcia stanowi eksploatację przewagi kontraktowej uczestnika. Wobec powyŜszego druga przesłanka art. 8 ust. 2 pkt 6 polegająca na narzucaniu warunków umowy została spełniona. 4.4. Za uciąŜliwy warunek umowy, zgodnie z ukształtowanym dotąd orzecznictwem i doktryną, naleŜy uznać kaŜdy warunek oznaczający dla jednej ze stron umowy cięŜar większy od powszechnie przyjętych w stosunkach danego rodzaju. Ustalenia te powinny być dokonywane według kryteriów obiektywnych ( Stanisław Gronowski, Ustawa antymonopolowa. Komentarz; Wydawnictwo C.H. Beck 1996 r. s.135 ). NaleŜałoby tutaj w szczególności rozwaŜyć, czy w hipotetycznej sytuacji istnienia wolnej konkurencji, i tym samym swobody kształtowania przez obie strony treści umowy, przedsiębiorca byłby w stanie wynegocjować kwestionowane postanowienie umowy (Stanisław Gronowski, Polskie Prawo Antymonopolowe, zarys wykładu, Wydawnictwo Zrzeszenia Prawników Polskich, Warszawa 1998, s. 146-147). Organ antymonopolowy uznaje w warunkach niniejszej sprawy, iŜ ta przesłanka nie została spełniona. Powoływanie się przez wnioskodawcę na przepisy art. 49 i art. 191 kc jako normatywną podstawę roszczeń o przejęcie sieci i urządzeń wodno - kanalizacyjnych nie jest uzasadnione. PowyŜsze przepisy bowiem mogłyby wchodzić w grę w razie bezpośredniego włączenia przedmiotowych sieci i urządzeń do sieci LPWiK. Tymczasem pozostaje poza sporem, iŜ włączenie to nastąpiło do sieci gminnej. Wobec tego adresatem roszczenia o przejęcie sieci i urządzeń powinna być w tej sytuacji Gmina Kunice nie zaś dostawca wody. Wobec powyŜszego trzecia przesłanka art. 8 ust. 2 pkt 6 polegająca na uciąŜliwym charakterze warunków umowy nie została spełniona. 4.5. Osiągane przez dominujące przedsiębiorstwo nieuzasadnione korzyści są odpowiednikiem uciąŜliwych warunków umów narzuconych kontrahentowi. W relacjach ekwiwalentności wzajemnych świadczeń uczestników umowy nieuzasadnione korzyści określają sytuację korzystniejszą od powszechnie przyjętych w stosunkach danego rodzaju. Nieuzasadnione korzyści powinny być osiągnięte kosztem kontrahenta i pozostawać w normalnym związku przyczynowym z narzuconymi kontrahentowi uciąŜliwymi warunkami umowy (Stanisław Gronowski, Polskie Prawo Antymonopolowe, zarys wykładu, Wydawnictwo Zrzeszenia Prawników Polskich, Warszawa 1998, s. 147, Stanisław Gronowski, Ustawa antymonopolowa. Komentarz; Wydawnictwo C.H. Beck 1996 r. s.136). W niniejszej sprawie organ antymonopolowy nie dopatrzył się nieuzasadnionych korzyści w następstwie odmowy przejęcia sieci Meritum na swój majątek. NaleŜy przy tym wskazać, iŜ poza przedmiotem rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie pozostawała kwestia oceny, czy z tytułu przesyłu wody siecią Meritum naleŜy się wnioskodawcy jakieś wynagrodzenie i ewentualnie od kogo (dostawcy wody, Gminy czy teŜ samych odbiorców). Kwestia ta dotyczy sporu o charakterze majątkowym do rozstrzygnięcia którego powołane są sądy 7 powszechne, nie zaś organ antymonopolowy. NaleŜy zauwaŜyć, iŜ niewątpliwie obecnie na sieci wybudowanej przez Meritum a wpiętej do sieci gminnej świadczona jest usługa przesyłu wody i odprowadzania ścieków. Wykonywanie tego typu usług daje prawo właścicielowi sieci pobierania opłaty przesyłowej. Jest to jednak kwestia, która powinna zostać uregulowana pomiędzy wszystkimi zainteresowanymi stronami. Rozstrzygnięcie tej sprawy nie naleŜy jednak do właściwości rzeczowej Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. W tym stanie rzeczy, mając powyŜsze na uwadze, naleŜy stwierdzić, iŜ przesłanki art. 8 ust. 2 pkt 6 ustawy antymonopolowej nie zostały spełnione. Zasadniczym motywem rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie jest więc nie spełnienie przesłanek art. 1 ust. 1 (brak naruszenie interesu publicznego) oraz art. 8 ust. 2 pkt 6 ustawy antymonopolowej. 4.6. O kosztach postępowania rozstrzygnięto w pkt II decyzji stosowanie do wyniku postępowania (art. 69 ust. 1 i 3 ustawy antymonopolowej w zw. z § 20 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 grudnia 1997 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz opłat za czynności radców prawnych - Dz. U. Nr 154, poz. 1013 ze zm.). Od niniejszej decyzji przysługuje stronom odwołanie do Sądu Okręgowego w Warszawie - Sądu Antymonopolowego w terminie dwutygodniowym od dnia doręczenia decyzji, za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Delegatura we Wrocławiu. Z up. Prezesa UOKiK Dyrektor Delegatury UOKiK we Wrocławiu Zbigniew Jurczyk Otrzymuje: 1. Pan Prezes Przedsiębiorstwa Energetycznego „MERITUM” sp. z o.o. ul. Rataja 21 59-220 Legnica 2. Pani Radca Prawny Urszula Sośnicka ul. K.B. Kominka 9 59 - 220 Legnica