DNR-3/2017

P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW DNR - 70 - 210( 38 )15 - 1 7 / MS/BZ Warszawa, dnia 4 stycznia 2017 r. DECYZJA nr DNR - 1/ 3 /201 7 Na podstawie : 1) art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 1 27 § 3 ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyj nego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23 , 868 , 996 i 1579 ) oraz art. 24 ust. 4 pkt 1 lit. b i pkt 2 lit. b , art. 24 ust. 12, art. 25a ust. 1 i 6 i art. 33a ust . 2 pkt 2 ustawy z 12 g rudnia 2003 r. o ogólnym bezpieczeństwie produktów (Dz. U. z 2016 r. poz. 2047 ) , po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego wszczętego na wniosek przedsiębiorcy Krzysztofa Nawrockiego, prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Krzysztof Naw rocki P.P.H.U. „EWA” w Bralinie w przedmiocie ponownego rozpatrzenia sprawy zakończonej decyzją Prezesa Urzędu Ochrony Konku r encji i Konsumentów nr DNR - 1/68/2016 z 15 czerwca 2016 r. , dotyczącej ogólnego bezpieczeństwa kanapy FOREST , Pre z es Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów utrz ymuje w mocy zaskarżoną decyzję; 2) art. 25a ust. 1 i 6 ustawy z 12 grudnia 2003 r. o ogólnym bezpieczeństwie produktów (Dz. U. z 2016 r. poz. 2047), Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów zobowiązuje przedsiębiorcę Krzysztofa Nawrockiego, prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Krzysztof Nawrocki P.P.H.U. „EWA” w Bralinie do uiszczenia na rachunek Urzędu Ochrony Kon kurencji i Konsumentów kwoty 360 zł (słownie: trzysta sześćdziesiąt złotych), sta nowiącej równowartość kosztów opinii biegłego - rzeczoznawcy w zakresie jakości mebli i wyrobów z drewna dotyczące j oceny bezpieczeństwa kanapy FOREST . 2 Uzasadnienie Pismem z 4 lipca 2016 r. przedsiębiorca Krzysztof Nawrocki, prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą Krzysztof Nawrocki P.P.H.U. „EWA” w Bralinie (zwany dalej „stroną postępowania”) złożył wniosek o ponowne rozp atrzenie sprawy zakończonej decyzją Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (zwanego da lej „Prezesem UOKiK” lub „organem nadzoru” ) nr DNR - 1/68/2016 z 15 czerwca 2016 r. W zaskarżonej decyzji Prezes UOKiK uznał, że kanapy FOREST , zwane dalej „ kanap ami ” , ze względu na wadę konstrukcyjną polegaj ąc ą na braku stateczności produktów po ich rozłożeniu oraz brak instrukcji użytkowania i konserwacji nie są bezpieczne i na podstawie art. 24 ust. 4 pkt 1 lit. b oraz pkt 2 lit. b ustawy z 12 grudnia 2003 r. o ogólnym bezpieczeństwie produktów (Dz. U. z 2016 r. poz. 2047), zwanej dalej „ustawą o ogólnym bezpieczeństwie produktów”, zakazał stronie postępowania wprowadzania kanap na rynek i nakazał podjęcie czynności niezbędnych do zapewni enia przestrzegania tego nakazu oraz nakazał n atychmiastowe wycofanie produktów z rynku. Jednocześnie organ nadzoru, na podstawie art. 24 ust 12 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów, zobowiązał stronę postępowania do przekazania dowodów wykonania nałożonych na nią obowiązków w terminie 1 4 dni od dnia, w którym decyzja stanie się ostateczna. Ponadto, na podstawie art. 33a ust. 2 pkt 2 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów, za wprowadzenie na rynek produktów niespełniających wymagań bezpieczeństwa, Prezes UOKiK nałożył na stronę postępowania karę pieniężną w wysokości 5 0 000 zł. Dodatkowo , na podstawie art. 25 a ust. 1 i 6 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów , Prezes UOKiK zobowiązał stronę postępowania do uiszczenia kwoty 811,80 zł , s tanowiącej równowa rtość kosztów op inii biegłego, a mianowicie badań laboratoryjnych przeprowadzonych przez Instytut Technolog ii Drewna z siedzibą w Poznaniu. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy strona postępowania zakwestionowała w całości decyzję Prezesa UOKiK nr DNR - 1/68/2016 z 15 czerwca 2016 r. wskazując, że kanapa FOREST jest produktem bezpiecznym oraz wniosła o jej uchylenie bądź ewentualnie o obniżenie nałożonej kary pieniężnej. S trona postępowania za rzuciła Prezesowi UOKiK niewzięcie pod uwagę przy dokonywaniu oceny bezpieczeń stwa mebla wszystkich kryteriów wymienionych w art. 4 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów i oparcie rozstrzygnięcia sprawy wyłącznie na badaniach organoleptycznych kanapy, przeprowadzonych przez inspektorów reprezentujących Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej oraz na badaniach laboratoryjnych przeprowadzonych przez 3 biegłego – Instytutu Technolog ii Drewna z siedzibą w Poznaniu . Powyższe, w opinii strony postępowania doprowadziło do nierozważenia wszystkich, istotnych okoliczności sprawy, co w konsekwencji skutkowało przedwczesnym i nieprawidłowym rozstrzygnięciem . Strona postępowania podkreśliła, iż badania laboratoryjne przeprowadzone przez biegłego nie potwierdziły zagrożeń dla konsumentów wynikających z użytkowania kanapy wskaza nych przez inspektorów Inspekcji Handlowej, gdyż odnosiły się one wyłącznie do stateczności części uchylnej leżyskowej kanapy , a w ich trakcie nie było badane spełnianie przez produkty wymagań bezpieczeństwa, wobec czego w opinii strony postępowania został y przeprowadzone w ograniczonym zakresie. S trona postępowania uznała, że kanapa stwarza znikome zagrożenia dla konsumentów dające się pogodzi ć ze zwykłym używaniem produktu, a ewentualne ryzyko upadku konsumenta podczas snu ze skrajnej części leżyska wpisu je się w zwykłe używanie tego rodzaju mebli. Ponadto, strona postępowania zarzuciła Prezesowi UOKiK nieprawidłowy sposób miarkowania wysokości kary pieniężnej uzasadniając to tym, iż korzyść majątkowa ze sprzedaży produktów objętych postępowaniem nie uwzgl ędnia zysku ze sprzedaży kanap , a tym samym nie uwzględnia realnie poniesionych kosztów związanych z zakupem elementów niezbędnych do wyprodukowania produktu. Strona postępowania wskazała, że nie jest „autorem konstrukcji kanapy” , gdyż stelaż który jest po dstawą konstrukcji mebla jest produktem gotowym , zakupionym u zewnętrznego podmiotu, a na rynku dostępnych jest wiele kanap opartych o ten mechanizm. Strona postępowania oświadczyła, że mała ilość produktów wprowadzonych na rynek ogranicza krąg potencjalny ch użytkowników narażonych na ewentualne niebezpieczeństwo związane z korzystaniem z kanapy. Ponadto strona postępowania nadmieniła, że skoro konsumenci nie składali skarg i reklamacji na produkty to uznać trzeba, iż zagrożenia stwarzane przez produkty maj ą charakter czysto hipotetyczny, ponieważ w rzeczywistości ryzyko utraty zdrowia lub życia nie wy s tępuje. Dodatkowo strona postępowania podkreśliła, że grupą docelową produktów wprowadzonych na rynek nie były dzieci i osoby starsze, lecz przeciętni ko nsu menci, a więc osoby dorosłe, świadomie podejmujące decyzję o zakupie produktu. Strona postępowania wskazała, że w toku postępowania podjęła współpracę z Prezesem UOKiK - p rzedstaw iła bowiem organowi nadzoru informacje dotyczące dystrybucji produktu. Stron a postępowania oświadczyła, że – mając na względzie treść zaskarżonej decyzji – zdecydowała się na wprowadzenie zmian konstrukcyjnych polegających na zmniejszeniu ramy oparcia kanapy, co skutkuje również jednoczesnym skróceniem części poduchy wystającej po nad podstawę i w jej opinii zapewnia stateczność mebla. 4 Dowód: pismo strony postęp owania z 4 lipca 2016 r. – k. 71 - 97 akt postępowania Prezesa UOKiK Postanowieniem z 29 lipca 2016 r. Prezes UOKiK postanowił przeprowadzić dowód z opinii biegłego - rzeczozna wcy ds. jakości produktów i usług w zakresie meblarstwa i wyposażenia wnętrz mający na celu zweryfikowanie, czy brak stateczności kanapy FOREST może powodować zagrożenia dla zdrowia lub życia jej użytkowników. Dowód: postanowienie Prezesa UOKiK z 29 lipca 2016 r. – k. 98 - 99 akt postępowania Prezesa UOKiK W dniu 18 sierpnia 2016 r. do Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów wpłynęła opinia biegłego – rzeczoznawcy ds. jakości produktów i usług w zakresie meblarstwa i wyposażenia wnętrz , z której wynikało, że ocena bezpieczeństwa mebla w pozycji rozłożonej powinna być przeprowadzona wyłącznie wtedy, gdy mebel jest dosunięty do ściany . Zdaniem biegłego powyższe podyktowane jest zalecanym przez produ centa sposobem użytkowania mebla polegającym na tym, że kanapa po rozłożeniu poduchy oparciowej przeznaczonej do leżenia powinna być dosunięta do ściany. W e wnioskach opinii biegły wskazał także , że nie jest w stanie jednoznacznie stwierdzić, czy w przypadku użytkowania mebla zgodnie z przeznaczeniem wyrób ten stwarza zagrożenia dla konsumenta. Dowód: opinia nr 18/16 z 12 sierpnia 2016 r. – k. 101 - 105 akt postępowania Prezesa UOKiK Pismem z 6 września 2016 r. biegły – rzeczoznawca ds. jakości produktów i usług w zakresie meblarstwa i wyposażenia wnętrz przekazał uzupe łnienie do opinii z 12 sierpnia 2016 r. w którym wskazał, że do kanapy , którą oglądał w salonie sprzedaży mebli w Gdańsku przy ul. Grunwaldzkiej 211 , nie była dołączona instrukcja użytkowania mebla zawierająca informacje o zakresie funkcji i sposobie obsłu gi mebla. Dowód: uzupełnienie do opinii nr 18/16 z 12 sierpnia 2016 r. do pkt. B.2.1 – k. 106 akt postępowania Prezesa UOKiK W związku z otrzymaną opin ią biegłego – rzeczoznawcy ds. jakości produktów i usług w zakresie meblarstwa i wyposażenia wnętrz oraz wynikami badań laboratoryjnych kanapy, p ismem z 15 września 2016 r. Prezes UOKiK wezwał Instytut Technologii Drewna z siedzibą w Poznaniu do zajęcia stanowiska wskazującego, czy do kompleksowego zweryfikowania braku stateczności kanapy po jej rozłożeniu wy starczy poprzestać na wykonaniu badania produktu zgodnie z pkt 7.2 normy PN - EN 1725:2001 Meble mieszkaniowe – Łóżka i materace – Wymagania bezpieczeństwa i metody badań , czy też niezbędne jest przeprowadzenie innych badań . Ponadto Prezes UOKiK wezwał Insty tut Technologii Drewna z siedzibą w Poznaniu 5 do wskazania, czy zastosowana w trakcie badań laboratoryjnych pozycja badania kanapy (mebel stał swobodnie i nie był dosunięty do ściany) podyktowana była określoną metodologią badań tego typu produktów, a je żel i tak, to z czego ona wynika ła . Jednocześnie, Prezes UOKiK wezwał Instytut Technologii Drewna z siedzibą w Poznaniu do poinformowania, czy do badanego egzemplarza kanapy producent dołącza informację dotyczącą sposobu użytkowania wyrobu przez konsumentów ( np. w postaci instrukcji użytkowania i konserwacji) . Dowód: pismo Prezesa UOKiK z 15 wrześ nia 2016 r. – k.107 - 108 akt postępowania Prezesa UOKiK . Pismem z 29 września 2016 r. Instytut Technologii Drewna z siedzibą w Poznaniu poinformował Prezesa UOKiK, że norma PN - EN 1725:2001 do oceny stateczności mebli nie przewiduje innych badań niż te które zostały przeprowadzone. W piśmie tym biegły podkreślił, że metodyka zastosowanych badań kanapy wynika z postanowień ww. normy, która dodatkowo wymaga, aby w przypadk u , gdy w meblu występuje możliwość zastosowania różnych kombinacji montażu i ustawień , zastosować wariant najbardziej niekorzystny. Biegły podkreślił, iż do badanej przez niego kanapy nie była dołączona instrukcja użytkowania mebla. Dowód: pismo Instytutu Technologii Drewna z siedzibą w Poznaniu z 29 września 2016 r . – k. 110 akt postępowania Prezesa UOKiK . Z uwagi na fakt, iż w opinii z 12 sierpnia 2016 r. biegły - rzeczoznawca ds. jakości produktów i usług w zakresie meblarstwa i wyposażenia wnętrz uznał , że nie jest w stanie jednoznacznie stwierdzić, że w przypadku użytkowania kanapy zgodnie z przeznaczeniem wyrób ten miałby stwa rzać zagrożenia dla konsumentów , p ostanowieniem z 13 października 2016 r. Prezes UOKiK uznał za celowe przeprowadzenie dodatkow ego dowodu z opinii biegłego - rzeczoznawcy w zakresie jakości mebli i wyrobów z drewna , mającego na celu zweryfikowanie, czy brak stateczności kanapy FOREST może powodować zagrożenia dla zdrowia lub życia jej użytkowników oraz ustalenie, czy część uchylna leżyskowa mebla straci stateczność i przechyli się do pozycji pionowej jedynie w przypadku poddania celowemu obciążeniu. Dowód: postanowienie Prezesa UOKiK z 13 października 2016 r. – k. 111 - 112 akt postępowania Prezesa UOKiK . W dniu 21 listopada 2016 r. wpłynęła do Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów opinia biegłego - rzeczoznawcy w zakresie jakości mebli i wyrobów z drewna , z której wynika ło , że stwierdzony w ocenie organoleptycznej oraz potwierdzony badaniami 6 laboratoryjnymi brak stateczności kanap y FOREST ma istotny wpływ na prawidłowe i bezpieczne użytkowanie mebla i może stanowić zagrożenie dla zdrowia użytkownika w trakcie normalnego korzystania z mebla. Biegły – rzeczoznawca w swoim stanowisku wskazał szereg zagrożeń, które wynikają z użytkowan ia kanapy i mogą stwarzać zagrożenie dla jej użytkowników. W opinii biegłego niekontrolowane podniesienie się do góry wewnętrznej krawędzi poduchy oparcia wskutek obciążenia niepodpartej części leżyskowej przez ciało użytkownika podczas snu lub odpoczynku może skutkować upadkiem użytkownika z mebla i doznaniem przez niego obrażeń ciała takich jak stłuczenia czy złamania. Biegły wskazał, iż w sytuacji gdy kanapa zostanie ustawiona przy ścianie z funkcją mebla do spania i gdy jeden z użytkowników leży na częś ci podpartej leżyska uzyskanej z poduchy siedziska, a drugi próbuje wejść na d rugą niepodpartą część leżyska, uzyskaną z poduch y oparciowej celem ułożenia się do snu, może dojść do niekontrolowanego podniesienia się poduchy i utraty stateczności mebla, co może doprowadzić do zachwiania równowago ciała, a w konsekwencji gwałtownego upadku konsumenta na podłogę. Ponadto biegły podkreślił, że nie można wykluczyć sytuacji, gdy kanapa zostanie ustawiona na środku pokoju wyłącznie jako mebel do spania i jeden z u żytkowników usiądzie z boku na rozłożoną niepodpartą poduchę leżyska (np. aby napić się gorącej herbaty przed snem) – w tym przypadku może dojść do utraty stateczności mebla, co skutkować może poparzenie m się gorącym płynem. M ając na uwadze omówione wyżej zagrożenia powstałe w wyniku użytkowania kanapy biegły stwierdził, że zastosowane rozwiązanie konstrukcyjne poduchy oparcia uniemożliwia pozostawanie jej w położeniu zapewniającym bezpieczne leżenie/spanie na kanapie – środek ciężkości użytkownika przesuwa się bowiem poza bezpieczny punkt powodując niestabilność mebla. Biegły wskazał także, że ww. zagrożeniom można zapobiec poprzez podjęcie działań polegających na zamocowaniu wspornika eliminującego tzw. efekt kołyski poduchy leżyska lub poprzez zwiększenie szerokości pojemnika na pościel wraz z przesunięciem miejsc zamocowania podnośników poduch siedziska, co spowoduje przesunięcie punktu ciężkości ciała użytkownika w trakcie leżenia. Biegły wskazał jednocześnie, że utrata stateczności kanapy może nastąpić w trakcie normalnego obciążenia poduchy leżyska np. przy ułożeniu użytkownika do snu, a do przechylenia się części uchylnej leżyskowej do pozycji pionowej nie jest potrzebne celowe obciążenie powodujące zachwianie równowagi mebla. Zdaniem biegłego, z uwagi n a fakt, że kanapa oferowana jest do sprzedaży jako mebel wypoczynkowy wielofunkcyjny, w którym funkcja leżenia jest przewidziana jako równorzę dna dla funkcji siedzenia, produkt powinien spełniać wymagania bezpieczeństwa w każdej sytuacji użytkowej (zgodn ie z nazewnictwem 7 zawartym w normie PN - 82/D - 02000 Meble mieszkaniowe. Terminologia , kanapa rozkładana to mebel wielofunkcyjny, w tym służący do leżenia). Biegły stwierdził, iż na ocenę bezpieczeństwa kanapy ma wpływ brak dołączenia do wyrobu przez producen ta informacji związanych z bezpiecznym stosowanie m produktu oraz wskaza ł, że wnioski zawarte w sprawozdaniu z badań laboratoryjnych kanapy potwierdzają brak stabilności użytkowej mebla. Dowód : opinia techniczna z 18 listopada 2016 r. – k. 115 - 121 akt postę powania Prezesa UOKiK Pismem z 30 listopada 2016 r. Prezes UOKiK poinformował stronę postępowania o stanowisku zawartym w opinii biegłego – rzeczoznawcy w zakresie jakości mebli i wyrobów z drewna oraz wskazał, że zakres toczącego się postępowania obejmowa ć będzie także rozstrzygnięcie w zakresie obowiązku poniesienia przez nią kosztów opinii biegłego - rzeczoznawcy w zakresie jakości mebli i wyrobów z drewna , dotyc zącej oceny bezpieczeństwa kanapy w wy sokości 360 zł, na podstawie rachunku do umowy numer B DG - 1 - 1131 - 4/2016 z 8 listopada 2016 r. Tym samym pismem organ nadzoru poinformował stronę postępowania o przysługującym jej prawie do zapoznania się ze zgromadzonymi aktami sprawy oraz prawie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów. Dowód: pismo Prezesa UOKiK z 30 listopada 2016 r. – k. 1 22 - 123 akt postępowania Prezesa UOKiK. Dnia 14 grudnia 2016 r. strona postępowania wystąpiła do Prezesa UOKiK z wnioskiem o przekazanie jej skanu opinii biegłych – rzeczoznawców oraz stanowiska Instytutu Tec hnologii Drewna. Dowód: wydruk komputerowy dokumentujący treść przes łanej wiadomości mailowej - 124 akt postępowania Prezesa UOKiK. W tym samym dniu Prezes UOKiK przesłał skany opinii biegłych – rzeczoznawców oraz stanowisko Instytutu Technologii Drewna n a adres poczty elektronicznej, wskazany przez stronę postępowania. Dowód: wydruk komputerowy dokumentujący treść przes łanej wiadomości mailowej - 125 akt postępowania Prezesa UOKiK. Dnia 20 grudnia 2016 r. do UOKiK wpłynęło pismo strony postępowan ia zawierające wniosek o przedłużenie terminu do wypowiedzenia się w sprawie . Postanowieniem z 20 grudnia 2016 r. Prezes UOKiK przychylił się do tego wniosku, jednak s trona postępowania nie skorzystał a z przysługujących jej praw. 8 Dowód: pismo strony postęp owania z 13 grudnia 2016 r. – s. 126 akt postępowania Prezesa UOKiK pismo Prezesa UOKiK z 2 0 grudnia 2016 r. – k. 12 7 akt postępowania Prezesa UOKiK Prezes UOKiK ustalił i stwierdził: Zadaniem organu odwoławczego jest ponowne rozpat rzenie sprawy i ocena materiału dowodowego , przy uwzględnieniu stan u faktycznego stwierdzonego w czasie wydania decyzji przez organ w pierwszej instancji, jak i zmiany stanu fak tycznego, które zaszły pomiędzy wydaniem decyzji przez organ I instancji , a wydaniem decyzji przez organ odwoławczy ( vide wyrok Nac zelnego Sądu Administracyjnego z 25 kwietnia 2013 r., II OSK 2579/11). Powyższe stanowisko s ądu nie traci na aktualności także w przypadku postępowania administracyjnego prowadzonego przez Prezesa UOKiK na podstawie pr zepisów ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów, w którym to postępowaniu funkcję odwołania pełni wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W istocie bowiem w postępowaniu w przedmiocie ponownego rozpatrzenia sprawy organ powinien rozpatrzyć sprawę na nowo w jej całokształcie, nie ograniczając się jedynie do rozpatrzenia zarzutów strony podniesionych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, badając zarówno jej zgodność z prawem, jak celowość i słuszność rozstrzygnięcia. We wniosku z 4 lipca 2016 r. strona postępowania zwróciła się o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Prezesa UOKiK nr DNR - 1/68/2016 z 15 czerwca 2016 r., w związku z powyższym Prezes UOKiK uznał, że strona postępowania zaskarżyła kwestionowaną decyzję w całości. Strona postępowani a oświadczyła także , że – mając na względzie treść zaskarżonej decyzji – zdecydowała się na wprowadzenie zmian konstrukcyjnych polegających na zmniejszeniu ramy oparcia kanapy, co skutkuje również jednoczesnym skróceniem części poduchy wystającej ponad pod stawę i zapewnia w jej opinii stateczność mebla, na dowód czego przedstawiła dokumentację zdjęciową obrazującą egzemplarz udoskonalonego w ww. sposób mebla. Z przekazanych przez przedsiębiorcę informacji wynika jednak, ż e działania polegające na udoskonal eniu konstrukcji kanapy zostały przez niego podjęte już po wydaniu decyzji nr DNR - 1/68/2016 z 15 czerwca 2016 r., a zatem nie są wystarczające do uznania, że strona postępowania przed wydaniem zaskarżonej decyzji wyeliminowała zagrożenia stwarzane przez ka napę, tym samym nie mają one wpływu na zmianę zaskarżonego rozstrzygnięcia. 9 Przedmiotem postępowania zakończonego decyzją nr DNR - 1/68/2016 z 15 czerwca 2016 r. było ustalenie, czy kanapa FOREST spełnia ogólne wymagania bezpieczeństwa. Podstawą do wszczęci a postępowania były wyniki badań organoleptycznych przeprowadzonych przez inspektorów reprezentujących Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej, którzy stwierdzili, że kanapa może stwarzać zagrożenie dla użytkowników z uwagi na brak statecz ności niczym niepodpartej części jej leżyska, które wystaje poza pojemnik na pościel. W ich opinii po rozłożeniu kanapy i obciążeniu leżyska stanowiącego oparcie, następuje niekontrolowane uniesienie do góry krawędzi wewnętrznej niepodpartej części leżyska (tj. oparcie składa się, wracając do ustawienia pionowego), co może spowodować nagły upadek użytkownika na podłogę, w wyniku czego może dojść do stłuczenia, złamania bądź uszkodzenia ciała lub urazu głowy. Natomiast w przypadku ustawienia kanapy w pobliżu ściany i ułożeniu na tej części leżyska dziecka, może dojść do podniesienia się tej części mebla, w wyniku czego dziecko zsunie się pomiędzy ścianę i kanapę, co może spowodować zaklinowanie się go między płaszczyznami, a w konsekwencji spowodowania trwałe go kalectwa lub śmierci na skutek jego podduszen ia bądź jego uduszenia. Inspektorzy Inspekcji Handlowej stwierdzili również, że do produktu nie dołączono żadnych ostrzeżeń ani instrukcji umożliwiającej bezpieczne użytkowanie kanapy. Z uwagi na fakt, iż st rona postępowania zakwestionowała s posób przeprowadzenia badań organoleptycznych kanapy wraz z dokonaną przez inspektorów Inspekcji Handlowej oceną ryzyka związaną z uż ytkowaniem przedmiotowego mebla, Prezes UOKiK w toku pierwszo - instancyjnego postępowania p odjął decyzję o powołaniu biegłego – Instytutu Technologii Drewna z siedzibą w Poznaniu. Wyniki badań wykazały, że część uchylna leżyskowa, poddana obciążeniu traci stateczność i przechyla się do pozycji pionowej. Strona postępowania nie zgodziła się z d okonaną wyżej oceną bezpieczeństwa , twierdząc że brak stateczności kanapy nie ma wpływu na bezpieczeństwo dla użytkowników . P omimo wezwania Prezesa UOKiK do przedstawienia dowodów potwierdzających spełnianie wymagań bezpieczeństwa przez produkt, nie przeds tawiła jednak dowodów potwierdzających jej stanowisko. W związku z dysponowaniem przez organ nadzoru wynikami badań produktu, jak również brakiem przedstawienia przez stronę postępowania kontrdowodów odnośnie bezpieczeństwa kanapy, Prezes UOKiK stwierdził , że kanapa FOREST nie jest produktem bezpiecznym. W związku z zakwestionowaniem przez stronę postępowania we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oceny bezpieczeństwa kanapy, której dotyczy zaskarżona decyzja, w toku drugo instancyjnego postępowania organ nadzoru postanowił zweryfikować 10 prawidłowość poczynionych w sprawie ustaleń i przeprowadzić dowód z opinii biegłego – rzeczoznawcy ds. jakości produktów i usług w zakresie meblarstwa i wyposażenia wnętrz, która miała na celu zweryfikowanie, czy brak state czności kanapy FOREST może powodować zagrożenia dla zdrowia lub życia jej użytkowników. Z opinii tej wynika, że ww. biegły – dysponując sprawozdaniem z badań organoleptycznych przeprowadzonych przez inspektorów reprezentujących Pomorskiego Wojewódzkiego In spektora Inspekcji Handlowej oraz sprawozdaniem z badań laboratoryjnych przeprowadzonych przez Instytut Technologii Drewna - nie był w stanie jednoznacznie stwierdzić, czy w przypadku użytkowania mebla zgodnie z przeznaczeniem wyrób ten mógłby stwarzać zag rożenie dla konsumentów ( vide opinia nr 18/16 z 12 sierpnia 2016 r.). Z tego powodu o rgan nadzoru nie m ógł wziąć pod uwagę tej opinii jako dowodu w toczącym się postępowaniu. Z uwagi na wniosk i biegłego zawarte w opinii dotyczące zastosowanej w trakcie bad ań organoleptycznych i laboratoryjnych pozycji badania kanapy (w jego opinii meble w trakcie badania powinien być dosunięty do ściany), Prezes UOKiK zwrócił się do Instytut u Technolo gii Drewna z prośbą o wyjaśnienie zastosowanej metodologii badania mebla. W swoim piśmie z 29 września 2016 r. Instytut Technologii Drewna (jednostka akredytowana przez Polskie Centrum Akredytacji) wskazał, iż metodyka zastosowanych badań kanapy (tzn. badanie mebla, gdy nie jest on dosunięty do ściany) wynika z postanowień ww. n ormy, która dodatkowo wymaga, aby w przypadku gdy w meblu występuje możliwość zastosowania różnych kombinacji montażu i ustawień zastosować wariant najbardziej niekorzystny. Powyższa okoliczność potwierdza zdaniem Prezesa UOKiK, że biegły – rzeczoznawca ds . jakości produktów i usług w zakresie meblarstwa i wyposażenia wnętrz oparł swoje stanowisko na nieprawidłowym założeniu polegającym na przyjęciu, iż ocena bezpieczeństwa kanapy w pozycji rozłożonej powinna być przeprowadzona wyłącznie w pozycji , kiedy je st on a dosunięta do ściany . W skazać również należy, że biegły p i smem z 6 września 2016 r. złożył uzupełnienie do opinii nr 18/16 z 12 sierpnia 2016 r., w którym stwierdził, że producent nie dostarcza łącznie z kanapą instrukcji użytkowania mebla, która zaw ierałaby w sobie informacje o zakresie funkcji i sposobu obsługi mebla niezbędnej dla zapewnienia bezpiecznego użytkowania kanapy. Z materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy wynika jednocześnie , iż zarówno kanapa badana przez inspektorów Inspekcj i Handlowej , jak i kanapa poddana procedurze badań laboratoryjnych nie posiadał a jakichkolwiek informacji i ostrzeżeń niezbędnych dla zapewnienia bezpiecznego jej użytkowania przez konsumentów, w tym instrukcji użytkowania i konserwacji mebla (dowód: spraw ozdanie z badań organoleptycznych, pismo Instytutu Technologii Drewna z siedzibą w Poznaniu z 29 września 2016 r.). W opinii Prezesa 11 UOKiK brak udzielenia przez producenta mebla ww. informacji powoduje, iż konsument może użytkować kanapę w pozycji rozłożon ej także wtedy, kiedy nie jest ona dosunięta do ściany i – co istotne - będzie to również korzyst a nie z produktu zgodnie z jego przeznaczeniem. W e wprowadzeniu do normy PN - EN 1725:2001 podkreślono, że jej zamierzeniem jest zapobieżenie poważnym wypadkom, s powodowanym normalnym funkcjonalnym użytkowaniem oraz używaniem niewłaściwym, które można przewidzieć. Stwierdzić także trzeba, że strona postępowania nie ma żadnego wpływu na to, gdzie w pomieszczeniu kanapa zostanie ustawiona. Zdaniem Prezesa UOKiK nie m ożna wykluczyć scenariusza, w którym użytkownik kanapy usiądzie na kr awędź poduchy – leżyska, gdyż - jak już wyżej wspomniano – producent nie dołączył do kanapy jakichkolwiek informacji i ostrzeżeń niezbędnych dla zapewnienia bezpiecznego użytkowania mebla , a w konsekwencji może ona zostać ustawiona przez konsumenta w dowolnym miejscu w pomieszczeniu. Powyższe potwierdził również w swojej opinii z 18 listopada 2016 r. biegły – rzeczoznawca ds. jakości mebli i wyrobów z drewna wskazując, że nie można wyklucz yć użycia przez użytkownika kanapy z funkcją do spania na środku pokoju oraz stwierdził, że na ocenę bez pieczeństwa kanapy wpływa fakt niedołączenia do wyrobu przez producenta informacji związanych z bezpiecznym stosowanie produktu. Ponadto, nawet gdyby uz nać, że kanapa przysunięta do ściany jest rozkładana jedynie okazjonalnie (np. dla gości, do zabawy przez dzieci itp.) to zdaniem Prezesa UOKiK konsumenci korzystający z tej funkcji mają prawo oczekiwać, że mebel będzie bezpieczny również w tym przypadku. W tym miejscu Prezes UOKiK pragnie odnieść się do zarzutu strony postępowania wskazującego, że badania laboratoryjne przeprowadzone przez biegłego nie zawierały wniosków co do bezpieczeństwa kanapy i związanych z jej użytkowaniem zagrożeń - odnosiły się o ne wyłącznie do kwestii stateczności kanapy, a zatem zostały przeprowadzone w ograniczonym, niepełnym zakresie. W pierwszej kolejności wskaz a ć należy, iż rolą Instytut u Technologii Drew na – jako jednostka akredytowanej przez Polskie Centrum Akredytacji - nie jest interpretowanie wyników badań , czy też przewidywanie ewentualnych ryzyk związanych z używaniem produktu w przypadku, gdy zostanie stwierdzona niezgodnoś ć z normą, Do obowiązków jednostki akredytowanej należy obiektywne zweryfikowanie wyrobu pod kątem spełniania wymagań normy. Odpowiadając na zapytanie Prezesa UOKiK, w piśmie z 29 września 2016 r. Instytut Technologii Drewna poinformował organ nadzoru, że aby stwierdzić brak stateczności kanapy po jej rozłożeniu wystarczające jest przeprowadzenie badań zgodnie z pkt. 7.2 normy PN - EN 1725:2001. Nie podważając zatem faktu, iż badania laboratoryjne kanapy zostały przeprowadzone prz ez Instytut 12 Technologii Drewna prawidłowo, w oparciu o metodę badań stateczności określoną w zharmonizowanej normie techn icznej dotyczącej wymagań bezpieczeństwa dla mebli, a sprawozdanie z tych badań s tanowi pełnowartościowy środek dowodow y , Prezes UOKiK postanowił skorzystać z pomocy biegłego – rzeczoznawcy w zakresie jakości mebli i wyrobów z drewna , który w swojej opinii z 18 listopada 2016 r. stwierdził, że zastosowane rozwiązanie konstrukcyjne poduchy oparcia uniemożliwia pozostawanie jej w położeniu zapewniającym bezpi eczne leżenie/spanie na kanapie, a utrata stateczności kanapy może nastąpić także w trakcie normalneg o obciążenia poduchy leżyska np. przy ułożeniu użytkownika do snu oraz wskazał szereg zagrożeń, na jakie mogą być narażeni konsumenci użytkujący kanapę po jej rozłożeniu ( vide opinia t ec hniczna z 18 listopada 2016 r. ). W opinii Prezesa UOKiK powyższe przes ądziło o niespełnianiu przez kanap ę FOREST wymagań bezpieczeństwa, tym bardziej że sama strona postępowania nie przedstawiła w toku postępowania żadnych dowodów, które potwierdzałyby bezpieczeństwo kanapy lub chociażby poddały w wątpliwość ustalenia Prezes a UOKiK. Strona postępowania wskazała ponadto, że do oceny bezpieczeństwa kanapy niezbędne jest przeprowadzenie również innych badań, w tym wytrzymałościowych. I w tym przypadku nie można przyznać racji stronie postępowania. Z wyjaśnień Instytut Technologi i Drewna wynika bowiem, iż norma PN - EN 1725:2001 do oceny stateczności mebli nie przewiduje innych badań niż te , które zostały przepro wadzone. Ponadto, biegły – rzeczoznawca w zakresie jakości mebli i wyrobów z drewna w swojej opinii z 18 listopada 2016 r. nadmienił, że o zakresie badań decyduje wykonujący w zależności od konstrukcji mebla i wynikających uwarunkowań bezpieczeństwa użytkowania (dowód: opinia techniczna z 18 listopada 2016 r., pismo Instytutu Technologii Drewna z siedzibą w Poznaniu z 29 wrze śnia 2016 r.). Na margin esie Prezes UOKiK pragnie podkreślić, iż nie kwestionował w toku postępowania wytrzymałości ani innych parametrów kanapy. W zaskarżonej decyzji organ nadzoru stwierdził, że z uwagi na wadę konstrukcyjną polegającą na braku stateczn ości kanapy po jej rozłożeniu oraz brak instrukcji użytkowania i konserwacji nie jest bezpieczna i może powodować zagrożenia dla zdrowia lub życia użytkowników. Strona postępowania we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy uznała, że kanapa stwarza znikome zagrożenia dla konsumentów, które wpisuje się w zwykłe używanie tego rodzaju mebli. Stanowisko strony postępowania zostało jednak obalone przez biegłego – rzeczoznawcę, który w opinii z 18 listopada 2016 r. wskazał zagrożenia na jakie narażeni są użytkowni cy kanapy. Trudno zgodzić się ze stroną postępowania i uznać, że obraże nia ciała takie jak stłuczenia czy też złamania kończyn stanowią znikome zagrożenia dla konsume nta 13 i są normalną konsekwencją użytkowania mebla. Przypominam ponadto , iż w świetle ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów, producent jest zobowiązany wprowadzać na rynek wyłącznie produkty bezpieczne. Powyższa ustawa za produkt bezpieczny uważa produkt, który w trakcie normalnego użytkowania lub użytkowania go w inny rozsądny i przewidywal ny sposób nie stwarza zagrożenia dla życia i zdrowia konsumenta lub zagrożenie to jest znikome, dające się pogodzić z jego zwykłym używaniem i uwzględniające wysoki poziom wymagań dotyczących ochrony zdrowia i życia ludzkiego. W opinii Prezesa UOKiK za nor malne korzystanie z produktu należy uznać użytkowanie go zgodnie z jego przeznaczeniem i na zasadach wynikających z wiedzy i doświadczenia życiowego. Nie sposób zgodzić się ze stanowiskiem strony postępowania i wymagać, żeby konsument podczas snu uważał, aby nie obciążać ciężarem swojego ciała niczym nie podpartej skrajnej części leżyska kanapy i tym samym nie dopuścił do niekontrolowanego i gwałtownego uniesienia się tej części mebla, konsekwencją czego będzie nagły upadek z kanapy, tym bardziej, że do wy robu producent nie dołącza instrukcji użytkowania mebla. Biorąc pod uwagę fakt, że kontrolowanie pozycji ciała w czasie snu jest niemożliwe, w opinii organu nadzoru mebel, który służy również do spania, powinien spełniać wymagania dotyczące stateczności ta kże w takim przypadku. Ponadto zauważyć należy, iż z opinii biegłego – rzeczoznawcy z 18 listopada 2016 r. jednoznacznie wynika, że zgodnie z postanowieniami pkt. 3.1. wymagania krytyczne tabela 2 lp. 4 „Bezpieczne rozwiązania konstrukcyjne mebla” normy PN - F - 06001 - 1:1994 Meble mieszkaniowe. Postanowienia ogólne „w żadnej z przewidywanych sytuacji użytkowych wynikających z funkcji mebla zastosowane rozwiązania konstrukcyjne nie powinny zagrażać życiu lub zdrowiu użytkownika”. Ponadto biegły – rzeczoznawca po dkreślił, że kanapa oferowana jest do sprzedaży jako mebel wypoczynkowy wielofunkcyjny, w którym funkcja leżenia jest przewidziana jako równorzędna dla funkcji siedzenia, produkt powinien spełniać wymagania bezpieczeństwa w każdej sytuacji użytkowej. Jedno cześnie Prezes UOKiK pragnie podkreślić, że wnioski strony postępowania dotyczące stwarzania przez kanapę znikomych zagrożeń poddają jedynie w wątpliwość ustalenia organu nadzoru co do bezpieczeństwa mebla i opierają się - jak wydaje się wskazywać przedsię biorca – na własnych ustalenia ch co do bezpieczeństwa kanapy oraz zasadach logiki i doświadczenia życiowego. Tymczasem Prezes UOKiK dysponuje dowodami pozwalającymi na wysnucie kategorycznych wniosków co do bezpieczeństwa kanapy. Podkreślić przy tym należy , że strona postępowania nie przedstawiła w toku postępowania żadnych dowodów, które świadczyłyby o tym, że kanapa jest produktem bezpiecznym. Należy bowiem stwierdzić, że „w postępowaniu administracyjnym 14 ciężar przeprowadzenia dowodu spoczywa na tym, kto z określonego faktu wywodzi dla siebie skutki prawne. Prowadzi to do konkluzji, że nałożenie na organy prowadzące postępowanie administracyjne obowiązku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego nie zwalnia strony postępowania od współudziału w realizacji tego obowiązku. Dotyczy to zwłaszcza sytuacji, gdy nieudowodnienie określonej czynności faktycznej może prowadzić do rezultatów niekorzystnych dla strony” (tak Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w wyroku z 10 kwietnia 201 3 r., sygn. akt: IV SA/Wr 825/12). Zgodnie bowiem z art. 13 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów, organem sprawującym nadzór nad ogólnym bezpieczeństwem produktów w zakresie określonym ustawą jest Prezes UOKiK . W tym miejscu podkreślenia wymaga, iż to nie biegli, ale Prezes UOKiK upoważniony jest do dokonywania oceny bezpieczeństwa produktów w toku prowadzonych przez niego postę powań w sprawie ogólnego bezpieczeństwa pro duktów. O rgan nadzoru przy ocenie bezpieczeństwa danego produktu każdorazowo uwzg lędnia uzasadnione oczekiwania konsumentów co do bezpieczeństwa wyrobu oraz okoliczności wymienione w art. 4 ust 2 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów. Wpływ na ocenę bezpieczeństwa danego produktu mają również badania organoleptyczne przeprowadzone przez inspektorów Inspekcji Handlowej, wyniki badań laboratoryjnych produktów i opinie biegłych - rzeczoznawców (jeśli zostały przeprowadzone) oraz materiał dowodowy przekazany przez stronę postępowania potwierdzający bezpieczeństwo produktu. Po ponownym przeanalizowaniu dowodów znajdujących się w aktach sprawy Prezes UOKiK stoi na stanowisko, iż ocena bezpieczeństwa produktu przedstawiona w zaskarżonej przez stronę postępowania decyzji uwzględniała wszystkie ww. okoliczności i była prawidłowa. W opinii Pr ezesa UOKiK wyniki badań laboratoryjnych wskazujące na brak stabilności kanapy potwierdziły nieprawidłowości dostrzeżone przez inspektorów Inspekcji Handlowej. Z kolei biegły – rzeczoznawca w zakresie jakości mebli i wyrobów z drewna w swojej opinii z 18 l istopada 2016 r. potwierdził, że wnioski zawarte w sprawozdaniu z badań laboratoryjnych kanapy potwierdzają brak stabilności użytkowej mebla oraz że zastosowane rozwiązanie konstrukcyjne poduchy oparcia uniemożliwia pozostawanie jej w położeniu zapewniając ym bezpieczne leżenie/spanie na kanapie, wskazując zagrożenia na jakie mogą być narażeni użytkownicy produktu po jego rozłożeniu. Ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika zatem jednoznacznie, że rozwiązanie konstrukcyjne przyjęte w kanapie FOREST nie z apewnia wymaganej stateczności kanapy, a tym samym należytego bezpieczeństwa użytkownikowi. W opinii Prezesa UOKiK wskazane wyżej nieprawidłowości konstrukcyjne mogą - wbrew stanowisku strony postępowania – nie „czysto hipotetycznie”, ale realnie 15 doprowadz ić do wypadków z udziałem ich użytkowników np. upadku na podłogę, a w ko nsekwencji skutkować doznaniem obrażeń ciała takich jak stłucze nia czy złamania . Mając na uwadze powyższe, Prezes UOKiK słusznie stwierdził w decyzji nr DNR - 1/68/2016 z 15 czerwca 2016 r. , że kanapy nie są bezpieczne, a w konsekwencji nałożył na stronę postępowania obowiązki określone w art. 24 ust. 4 pkt 1 lit. b i pkt 2 lit. b ustawy o ogó lnym bezpieczeństwie produktów. Podsumowując dotychczasowe rozważania uznać należy, że kanapa FOR EST nie spełnia ogólnych wymagań bezpieczeństwa, a obowiązki nałożone na stronę postępowania są niezbędne do wyeliminowania zagrożenia stwarzanego przez ww. produkt oraz adekwatne do stwarzanego przez niego zagrożenia. W ydanie decyzji, w której Prez es UOKiK stwierdza, że produkt nie jest bezpieczny, jest podstawą do obciążenia strony tego postępowania opłatami związanymi z badaniami i opiniami biegłych (art. 25a ust. 1 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów). Powyższe unormowanie w sposób jednozn aczny przesądza również o prawidłowości rozstrzygnięcia w przedmiocie nałożonych na stronę kosztó w badań laboratoryjnych kanapy , przeprowadzonych przez Instytut Technologii Drewna z siedzibą w Poznaniu. Koszty zostały obliczone na podstawie kosztorysu spor ządzonego przez powyższe laboratorium ( vide faktura VAT nr FVS 0427/07/2016 z 30 marca 2016 r.), a ich wysokość nie została przez stronę postępowania zakwestionowana. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że rozstrzygnięcie Prezes a UOKiK dotyczące zw rot u kosztów badań p rzeprowadzonych przez biegłego zawarte w decyzji nr DNR - 1/68/2016 z 15 czerwca 2016 r. było prawidłowe. Stwierdzenie, że kanapa będąca przedmiotem postępowania nie jest produktem bezpiecznym stanowi natomiast przesłankę do nałożenia prz ez Prezesa UOKiK kary pieniężnej na stronę postępowania. Wprowadzając bowiem ten produkt na rynek, strona postępowania naruszyła art. 10 ust. 1 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów, zgodnie z którym producent jest zobowiązany wprowadzać na rynek wyłą cznie produkty bezpieczne. Naruszenie tego przepisu, zgodnie z art. 33a ust. 2 pkt 2 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów, upoważnia Prezesa UOKiK do nałożenia na producenta kary pieniężnej w wysokości do 100 000 zł. Odnosząc się do zaprezentowanych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zarzutów odnośnie prawidłowości ustalenia przez Prezesa UOKiK wysokości nałożonej na stronę postępowania kary pieniężnej, Prezes U OKiK nie dopatrzył się uchybień, a w konsekwencji brak jest podstaw do zmiany rozstr zygnięcia w tym zakresie. 16 S trona postępowania zarzuciła Prezesowi UOKiK nieprawidłowy sposób miarkowania wysokości kary pieniężnej uzasadniając to tym, iż korzyść majątkowa ze sprzedaży produktów objętych postępowaniem nie uwzględnia zysku ze sprzedaży ka n ap , a tym samym nie uwzględnia realnie poniesionych kosztów związanych z zakupem elementów niezbędnych do wyprodukowania produktu. W opinii Prezesa UOKiK okoliczność ta nie przemawia za obniżeniem nałożonej na stronę postępowania kary pieniężnej. Art. 33a ust. 4 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów stanowi, że wysokość kary pieniężnej ustala się uwzględniając w szczególności stopień i okoliczności naruszenia przez przedsiębiorcę obowiązków. Ustawa o ogólnym bezpieczeństwie produktów nie nakłada natomi ast na Prezesa UOKiK obowiązku posiłkowania się przy określaniu wysokości kary pieniężnej zyskiem lub dochodem. Należy w tym miejscu zauważyć, że organ nadzoru jako jedno z kryteriów pomocniczych przy określeniu wysokości kary ustalił pojęcie „korzyści maj ątkowej”, wprowadzone i obowiązujące we wszystkich postępowaniach prowadzonych na podstawie przepisów ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów. Pojęcie to nie jest w sposób zamierzony tożsame z zyskiem, na które powołuje się strona postępowania. Prezes U OKiK zdefiniował pojęcie „korzyści majątkowej” dla celów prowadzonych przez siebie postępowań, wyjaśnił też stronie w jaki sposób określił i wyliczył wysokość korzyści majątkowej w dotyczącym jej postępowaniu. Zasadność zastosowania tego pojęcia potwierdzi ł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który stwierdził, że w sprawach z zakresu ogólnego bezpieczeństwa produktów należy brać pod uwagę wysokość korzyści majątkowej , a nie wysokość zysku ( vide wyrok z 23 grudnia 2010 r., VI SA/Wa 1967/10). Do pojęc ia „korzyści majątkowej” Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie ustosunk ował się również w wyroku z 15 lutego 2013 r. (sygn.: VI SA/Wa 2374/12), w którym podkreślił, że należy ją odnieść do wartości uzyskanej przez wprowadzenie artykułów do obrotu, a p odstawą jej ustalania powinna być cena sprzedaży lub cena, za którą mogły być sprzedane zakwestionowane artykuły. Ponadto należy zaznaczyć, że kryterium to przy określaniu wysokości kary pieniężnej nałożonej na stronę postępowania miało jedynie charakter p omocniczy, co wyraźnie zostało wskazane w zaskarżonej decyzji. Zgodnie z art. 33a ust. 4 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów, wysokość kary pieniężnej ustala się uwzględniając w szczególności stopień oraz okoliczności naruszenia obowiązków. Zdaniem Prezesa UOKiK nałożona na stronę postępowania kara pieniężna nie może zostać uznana za nadmierną – stanowi 5 0% maksymalnej wysokości kary przewidzianej w ustawie o ogólnym bezpieczeństwie produktów. W opinii organu nadzoru nałożona na przedsiębiorcę kara 17 s tanowi realną dolegliwość finansową, co jest zgodne z funkcją administracyjną kary pieniężnej , bowiem j ak wynika z wyroku WSA z 22 maja 2015 r. (VI SA/Wa 3597/14) „ kara pełni funkcję prewencyjną, - jest wyraźnym ostrzeżeniem na przyszłość zapobiegającym po wstawaniu nagannych praktyk rynkowych – oraz pełni funkcję represyjną stanowi dolegliwość dla przedsiębiorcy nie niosąc za sobą jednocześnie ryzyka wyeliminowania go z obrotu gospodarczego. Kary wymierzane w sprawach z zakresu ogólnego bezpieczeństwa produ któw, uwzględniając kryteria ich wymierzania przewidziane w ww. ustawie, nie mogą mieć charakteru symbolicznego” . Podkreślić przy tym należy, że w zaskarżonym rozstrzygnięciu Prezes UOKiK uwzględnił okoliczności przemawiające na korzyść strony postępowania , tj. fakt podjęcia współpracy z organem nadzoru w zakresie przekazania informacji dotyczących rozchodu i dystrybucji kanap oraz braku skarg i reklamacji konsumenckich na produkty. W tym stanie rzeczy wymierzona kara pieniężna jest w opinii Prezesa UOKiK z asadna, zwłaszcza biorąc pod uwagę uwzględnione w zaskarżonej decyzji okoliczności przemawiające na niekorzyść strony postępowania, tj. wcześniej prowadzone i dotyczące tej samej grupy produktów postępowania na podstawie ustawy o ogólnym bezpieczeństwie pr oduktów, znaczną liczbę prod uktów wprowadzonych na rynek oraz długi okres ich wprowadzania na rynek oraz fakt, że d ziałalność związana z kwestionowaną kanapą jest jej głównym przedmiotem działalności . Ponadto Prezes UOKiK pragnie zaakcentować , że z uwagi n a wcześniej prowadzone postępowania na podstawie ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów dotyczące mebli wypoczynkowych (tj. pufy z oparciem oraz trzech modeli sof ) strona postępowania powinna więc mieć świadomość wymagań bezpieczeństwa przewidzianych d la tego rodzaju produktów oraz w sposób skuteczny i efektywny zwiększyć nadzór nad ich bezpieczeństwem, co powinno znaleźć odzwierciedlenie w braku postępowań w zakresie ogólnego bezpieczeństwa produktów wprowadzanych przez nią na rynek lub znacznym zmniej szaniu ich ilości w ostatnich latach. Tymczasem zauważyć należy, że na przestrzeni ośmiu lat w obec strony postępowania toczyły się cztery takie postępowania w różnych okresach czasu (pier ws ze z nich zakończone w 2006 r. , ostatnie w 2013 r.), co sprowadza s ię do wniosku, że strona postępowania nagminnie narażał a zdrowie i życie konsumentów, nie wyciągając z powyższych okoliczności żadnych wniosków co do zwiększenia nadzoru nad bezpieczeństwem produktów w prowadzanych przez nią na rynek. W tym miejscu Prezes UOKiK pragnie odnieść się do powołanych przez stronę postępowania okoliczności łagodzących, które powinny mieć wpływ na obniżenie wymiaru kary pieniężnej. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy s trona postępowania wskazała, że nie jest „autorem konstrukc ji kanapy” , gdyż stelaż , który jest podstawą konstrukcji mebla 18 jest produktem gotowym , zakupionym u zewnętrznego podmiotu, a na rynku dostępnych jest wiele kanap opartych o ten mechanizm. O dnosząc się do podniesionego przez stronę postępowania zarzutu Prez es UOKiK pragnie podkreślić, iż n awet jeśli produkt skonstruowany jest z udziałem części dostarczanych przez dostawców zewnętrznych, za całość konstrukcji odpowiedzialność za bezpieczeństwo produktu spoczywa na przedsiębiorcy wprowadzającym go na rynek. W toku postępowania w sprawie bezpieczeństwa kanapy jego strona potwierdziła, że jest wytwórcą tego mebla ( vide pismo strony postępowania z 3 lutego 2016 r.). Nie bez znaczenia dla uznania strony postępowania za producenta kanapy pozostaje okoliczność umies zczenia przez nią bezpośrednio na pojemniku na pościel, a także wewnątrz tego pojemnika, naklejki z nazwą i adresem producenta: „P.P.H.U. EWA Nawrocki Krzysztof, 63 - 640 Bralin, ul. Nowa 9” oraz jej danych kontaktowych. Trudno zatem zgodzić się z argumentac ją strony postę powania i uznać, że występowanie na rynku mebli funkcjonujących w oparciu o ten sam mechanizm i stelaż może zwolnić ją z odpowiedzialności za wprowadzenie produktu na rynek. Tym bardziej, że strona postępowania miała już od 2013 r. wiedzę, ż e takie rozwiązanie konstrukcyjne nie gwarantuje bezpieczeństwa użytkownikom. P rzedmiotem postępowania prowadzonego na podstawie ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów była wówczas sofa KASIA 4, która miała identyczną wadę konstrukcyjną jak kanapa będą ca przedmiotem niniejszego postępowania tj. brak stateczności mebla po jego rozłożeniu. W ówczas strona postępowania sama dostrzegła konieczność wyeliminowania wad konstrukcyjnych w produkcie poprzez zamontowanie kątowników metalowych na wewnętrznych bokach , które miały na celu zapewnienie sofie stabilności w funkcji do spania. Prezes UOKiK nie podziela równi eż argumentu strony postępowania, że mała ilość produktów wprowadzonych na rynek ogranicza krąg potencjalnych użytkowników narażonych na ewentualne nieb ezpieczeństwo zw iązane z korzystaniem z kanapy. W opinii organu nadzoru 1041 egzemplarzy kanap, które zostało wprowadzone przez stronę postępowania na rynek na przestrzeni niespełna trzech lat nie jest „małą ilością”. W tym miejscu n admienić należy, że w p iśmie z 3 lutego 2016 r. strona postępowania sama przyznała, że „potwierdzeniem faktu dużego zainteresowania i zaufania klientów modelem kanapy „FOREST” jest ponad tysiąc sztuk kanap tego modelu wprowadzonych do obrotu w ciągu niemal trzech lat (…) ”, natom iast w piśmie z 13 maja 2016 r. informowała organ nadzoru, że kanapa cieszy się dużą popularnością i jest na nią wysoki popyt. Ponadt o strona postępowania stoi na stanowisku , że skoro konsumenci nie składali skarg i reklamacji na produkty to uznać trzeba, iż zagrożenia stwarzane przez produkty mają 19 charakter czysto hipotetyczny, ponieważ w rzeczywistości ryzyko utraty zdrowia lub życia nie występuje. W opinii Prezesa UOKiK f akt, iż dotychczas strona postępowania nie odnotowała skarg czy reklamacji na produ kty nie oznacza, iż nie wpłyną one od konsumentów w przyszłości, zwłaszcza biorąc pod uwagę dużą liczbę produktów wprowadzonych na rynek. Powyższe nie oznacza również, że konsumenci nie są narażeni na zagrożenia stwarzane przez kwestionowane produkty. Zada niem organu nadzoru jest bowiem także prewencja - r eagowanie jedynie na skutek skarg lub reklamacji na produkt wypaczałoby cel ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów, która uprawnia Prezesa UOKiK do podejmowania działań w celu odwrócenia niebezpieczeńs twa oraz zapewnienia ochrony zdrowia i życia konsumentów. Prezes UOKiK nadmienia, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny niejednokrotnie wypowiadał się na temat przesłanki braku skarg na produkt ze strony konsumentów, a mianowicie „brak skarg ze strony konsumen tów nie świadczy o bezpieczeństwie produktu, natomiast do obowiązków organu nadzoru należy podjęcie stosownych działań w celu ochrony zdrowia i życia nabywców towarów” (wyrok z dnia 2 marca 2010 r., sygn. VI S.A./Wa 2062/09), czy też „ brak skarg konsumentó w na sprzedany produkt w obliczu udokumentowanego realnego zagrożenia ze strony kwestionowanej rozpałki powinien w mniejszym stopniu wpływać na wysokość kary” (wyrok WSA z dnia 23 grudnia 2010 r., sygn. VI S.A./Wa 1967/10). Wobec powyższego a rgumentacja st rony postępowania , iż bezpieczeństwo produktu potwierdza brak skargi i reklamacji konsumenckich jest nieusprawiedliwiona. Abstrahując od powyższego, Prezes UOKiK pragnie wskazać w tym miejscu, że okoliczność braku skarg i reklamacji związanych z bezpieczeń stwem kanapy, została uwzględniona na korzyść strony postępowania przy miarkowaniu wysokości kary pieniężnej nałożonej w zaskarżonej decyzji. Dodatkowo stron a postępowania podkreśliła, że grupą docelową produktów wprowadzonych na rynek nie były dzieci i os oby starsze, lecz przeciętni konsumenci, a więc osoby dorosłe i świadomie podejmujące decyzję o zakupie produktu. W opinii Prezesa UOKiK d ocelowe przeznaczenia produktów dla osób dorosłych nie może eliminować z grupy narażonych na zagrożenia konsumentów dz ieci , czy też osób starszych – nie da się bowiem jednoznacznie wykluczyć, iż te kategorie konsumentów nie będą korzystać z produktu i nie doznają uszczerbku na zdrowiu w związku z jego używaniem. Przeciętny, dorosły konsument do którego strona postępowan ia kieruje swoją ofertę w większości przypadków w swoim gospoda rstwie domowym wychowuje dzieci, które będą korzystać z mebla wypoczynkowego w domu. Ponadto , Prezes UOKiK nie widzi powodów dla których uznanie miałoby znaleźć twierdzenie o wykluczeniu korzy stania z kanapy przez osoby starsze. 20 Strona postępowania wskazała, że w toku postępowania podjęła współpracę z Prezesem UOKiK w pełnym zakresie - przedstawiła bowiem organowi informacje przez niego wymagane dot yczące dystrybucji produktu. Odnosząc się do powyższego organ nadzoru pragnie podkreślić, iż okoliczność ta została uwzględniona przy miarkowaniu wysokości kary pieniężnej. Zgodnie z art. 138 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, organ odwoławczy wydaje decyzję, w której: 1) utrzymuje w mocy zask arżoną decyzję albo 2) uchyla zaskarżoną decyzję w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy albo uchylając tę decyzję - umarza postępowanie pierwszej instancji w całości albo w części, albo 3) umarza postępowanie odwoławcze. Prezes UOKiK , po dokonaniu ponownej analizy zgromadzonego w niniejszej sprawie materiału d owodowego oraz uwzględnieniu okoliczności wskazanych przez stronę w toku postę powania odwoławczego, zarówno pod katem oceny legalnoś ci, jak i celowoś c i wydanego rozstrzygnięcia, nie dopatrzył się w niniejszej sprawie przesłanek, które pr zemawiałby za uchyleniem lub zmianą zaskarżonej decyzji. W całości należy podtrzymać wszelkie argumenty wskazane w zaskarżonej decyzji, uzasadniające dokona ną ocenę bezpieczeństwa kanapy , nałożenie na stronę obowiązków określonych w art. 24 ust. 4 pkt 1 lit. b i pkt 2 lit. b ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów , jak również zobowiązanie jej do uiszczenia kary pieniężnej i kosztów badań laboratoryjnych. W związku z powyższym , Prezes UOKiK st wie rdził, że decyzja nr DNR - 1/68/2016 z 15 czerwca 2016 r. była prawidłowa i brak jest podstaw do jej uchylenia. Jednocześnie, na podstawie art. 25a ust. 1 i 6 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów, Prezes UOKiK nałożył na przedsiębiorcę Krzysztofa Nawro ckiego, prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Krzysztof Nawroc ki P.P.H.U. „EWA” w Bralinie obowiązek uiszczenia na rachunek Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów kwoty 36 0 ,00 zł (słownie: trzysta sześćdziesiąt złotych), stanowiącej równowartość kosztów opinii biegłego – rzeczoznawcy w zakresie jakości mebli i wyrobów z drewna dotyczącej oceny bezpieczeństwa produktu. Wysokość tej należności pieniężnej (opłaty) została ustalona na podstawie rachunku do umowy numer BDG - 1 - 1131 - 4/2016 z 8 listopada 2016 r., wystawionego przez ww. biegłego. Mając powyższe na względzie, Prezes UOKiK orzekł, jak w sentencji. 21 Zgodnie z art. 33a ust. 5 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów, karę pieniężną należy uiścić w terminie 14 dni od dnia uprawomocnie nia się decyzji Prezesa UOKiK na rachunek Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów: NBP O/O Warszawa 51 1010 1010 0078 7822 3100 0000. Zgodnie z art. 25a ust. 2 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów w związku z art. 2 § 2 i art. 47 § 1 ustawy z 29 sie rpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. z późn. zm.) oraz art. 130 Kodeksu postępowania administracyjnego, koszty opinii biegłego – rzeczoznawcy ds. jakości produktów i usług w zakresie produkcji drewna i mebli dotyczącej oceny bezpieczeństwa produktu należy uiścić na rachunek Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów: NBP O/O Warszawa 51 1010 1010 0078 7822 3100 0000 w terminie 14 dni od dnia doręczenia niniejszej decyzji, a w przypadku złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w zakresie nałożonych kosztów badań – 14 dni od dnia doręczenia decyzji utrzymującej w mocy zaskarżoną decyzję. Pouczenie: Zgodnie z art. 52 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 i 846 ) od nini ejszej decyzji przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zgodnie z art. 53 § 1 w związku z art. 54 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę należy wnieść w terminie 30 dni od dnia doręczenia decy zji, za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. W przypadku kwestionowania wyłącznie postanowienia o kosztach zawartego w pkt 2 niniejszej decyzji, na podstawie art. 264 § 2 i art. 141 oraz art. 127 § 3 w związku z art. 144 Kodeksu postępowania administracyjnego, w związku z art. 26 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów, należy złożyć wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszej decyzji. Z up. PREZESA Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów WICEPREZES Dorota Karcze wska