DIH-2/2019

P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW MAREK NIECHCIAŁ Warszawa, 4 stycznia 2019 DIH - 2.709.136.2018.CS DECYZJA DIH - 2 NR 2/2 019 N a podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 19 września 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2018 r. poz. 2096), art. 9a ust. 1 i 2, art. 35a pkt 4, art. 35c us t. 1, art. 35d ust. 1 pkt 1 ustawy z 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw (j.t. Dz. U. z 2018 r. poz. 427, z późn. zm.) oraz art. 5 ust. 2 ustawy z 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (j.t. Dz. U. z 2018 r. poz. 1930) Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów po rozpatrzeniu odwołania z 23 listopada 2018 r., przedsiębiorcy T. W. prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą P.H.U.R. T. W. w W. – od decyzji Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z 16 listopada 2018 r., nr D/LE.NR.8361.198.2018, wymierzającej ww. przedsiębiorcy administracyjną karę pieniężną w wysokości 5000 zł, wynikającą z art. 35a pkt 4 w zw. z art. 35c ust. 1 ustawy z 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw (j.t. Dz.U. z 2018 r., poz. 427, z późn. zm.), za niezamieszczenie na stacji paliw ( … ) , informacji dotyczących zawartości biokomponent ów w paliwach ciekłych wprowadzanych do obrotu na tej stacji, w sposób określony w art. 9a ust. 1 i 2 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw , p o s t a n a w i a utrzymać zaskarżoną decyzję w mocy. UZASADNIENIE Inspektorzy reprezentujący W ielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej - 10 września 2018 r. - działając na podstawie upoważnienia nr D.LE.NR.8361.198.2018, przeprowadzili kontrolę – dotyczącą identyfikacji przedsiębiorcy oraz zamieszczania informacji o zawartości bi okomponentów w oferowanych paliwach 2 ciekłych - na stacji paliw (...) , należącej do przedsiębiorcy T. W. prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą P.H.U.R. T. W. w W. (dalej także: „Strona” lub „Przedsiębiorca”). W toku kontroli stwierdzono, że Przedsiębiorca nie zamieścił na kontrolowanej stacji paliw informacji dotyczącej zawartości biokomponentów w paliwach ciekłych wprowadzanych do obrotu na ww. stacji, c o stanowi naruszenie obowiązku wynikającego z art. 9a ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw (j.t. Dz.U. z 2018 r., poz. 427, z późn. zm.), dalej: „ustawa o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw”. Powyższe ustalenia udokumentowano w protokole kontroli z 10 września 2018 r. nr D.LE.NR.8361.198.2018 oraz poprzez dokumentację zdjęciową stanowiącą załącznik nr 1 do protokołu kontroli. Ponadto w toku kontroli w charakterze świadka przesłuchano p racownicę kontrolowanej stacji paliw. Upoważnienie do kontroli wraz z pouczeniem o prawach i obowiązkach Strony oraz protokołem kontroli, doręczono Przedsiębiorcy 23 września 2018 r. Pomimo prawidłowego pouczenia Strony o możliwości zgłoszenia uwag do prot okołu, na podstawie art. 20 ust. 2 ustawy z 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (j.t. Dz. U. z 2018 r. poz. 1930), dalej: „ustawa o Inspekcji Handlowej”, Przedsiębiorca nie wniósł żadnych uwag do treści protokołu, w tym do ustaleń dotyczących niezamie szczenia informacji o zawartości biokomponentów w paliwach ciekłych wprowadzanych do obrotu na tej stacji. P ismem z 19 października 2018 r. nr D.LE.NR.8361.198.2018 , Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej poinformował Przedsiębiorcę o wszc zęciu postępowania administracyjnego w przedmiocie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej z art. 35a pkt 4 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw za niezamieszczenie w miejscu ogólnodostępnym, w sposób widoczny, czytelnych info rmacji dotyczących zawartości biokomponentów w paliwach ciekłych wprowadzanych do obrotu na kontrolowanej stacji paliw (...) , w sposób określony w art. 9a ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw oraz o prawie do zapoznania się z aktami sprawy, możliwości składania wyjaśnień i wniosków dowodowych. W piśmie z 30 października 2018 r., stanowiącym odpowiedź na wszczęcie postępowania administracyjnego w przedmiocie wymierzenia administracyjnej kary pienię żnej, Przedsiębiorca oświadczył, że informacja o zawartości biokomponentów znajdowała się na stacji w chwili kontroli, a kontrolującym nie została okazana, gdyż obsługę stacji stanowią dwie młode dziewczyny cyt. „mające na głowie inne sprawy niż jakieś est ry 3 paliwowe”. Ponadto Strona zakwestionowała wysokość kary pieniężnej. 16 listopada 2018 r. Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej wydał decyzję nr D/LE.NR.8361.198.2018, wymierzającą Przedsiębiorcy administracyjną karę pieniężną w wysokości 5000 zł, wynikającą z art. 35a pkt 4 w zw. z art. 35c ust. 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, za niezamieszczenie na stacji paliw (...) , informacji dotyczących zawartości biokomponentów w p aliwach ciekłych wprowadzanych do obrotu na tej stacji, w sposób określony w art. 9a ust. 1 i 2 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Pismem z 23 listopada 2018 r., Przedsiębiorca złożył odwołanie od ww. decyzji, uznając wymierzon a karę za nieuzasadnioną i niewspółmierną do zarobków na małych stacjach paliw. Przy piśmie z 3 grudnia 2018 r. Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej przekazał do Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ww. odwołanie wraz z aktami sprawy nr D.LE.NR.8361.198.2018. Pismem z 13 grudnia 2018 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zgodnie z art. 10 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego , poinformował Stronę o prawie wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz żądań zgłoszonych w trakcie postępowania, składania wniosków dowodowych, a także do zapoznania się ze zgromadzonymi aktami sprawy w siedzibie Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Strona skorzyst ała z przysługującego jej prawa i w piśmie z 21 grudni a 2018 r. stwierdziła, że podtrzymuje swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie, wyrażone w odwołaniu. Rozpoznając odwołanie, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił i stwierdził: Na wstępie należy zauważyć, iż zgodnie z art. 9a ust. 1 i 2 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw przedsiębiorcy wykonujący działalność gospodarczą w zakresie wprowadzania do obrotu paliw ciekłych na stacjach paliwowych są obowiązani do zamieszczenia na stacjach paliwowych czytelnych inform acji dotyczących zawartości biokomponentów w paliwach ciekłych wprowadzanych do obrotu na tych stacjach, w szczególności informacji o zawartości bioetanolu w benzynach silnikowych. Informacje te, należy umieścić na stacji paliwowej w miejscu ogólnodostępny m, w sposób widoczny. Przedsiębiorca, który nie zamieszcza na stacji paliwowej lub stacji zakładowej informacji dotyczących zawartości biokomponentów w paliwach ciekłych wprowadzanych do obrotu na 4 tej stacji w sposób określony w art. 9a, zgodnie z art. 35a pkt 4, podlega karze pieniężnej. Wysokość kary pieniężnej na poziomie 5000 zł, wynika natomiast wprost z art. 35c ust. 1 omawianej ustawy. Odnosząc się do treści odwołania, na wstępie wypada wyjaśnić, iż z powołanych wyżej przepisów, wynika że przedsiębio rcy są obowiązani do zamieszczenia na stacjach paliwowych czytelnych informacji dotyczących zawartości biokomponentów w paliwach ciekłych wprowadzanych do obrotu, które to informacje należy umieścić na stacji paliwowej w miejscu ogólnodostępnym, w sposób w idoczny. Niedopełnienie przedmiotowego obowiązku tj. niezamieszczenie takich informacji w miejscu ogólnodostępnym, w sposób widoczny, powoduje że przedsiębiorca podlega karze pieniężnej. Innymi słowy, aby obciążyć Stronę karą pieniężną, musi ona wymaganych informacji w ogóle nie zamieścić, lub zamieścić je w miejscu nie będącym ogólnodostępnym (np. na zapleczu), albo uczynić ją niewidoczną (np. zasłaniając plakatem reklamowym), pomimo umieszczenia w miejscu ogólnodostępnym. Biorąc powyższe pod uwagę, należ y podkreślić, iż Prezes UOKiK opiera się na dowodach zebranych w toku toczącego się postępowania. Dowodem w sprawie jest protokół kontroli z 10 września 2018 r. nr D.LE.NR.8361.198.2018 oraz załączona do niego dokumentacja fotograficzna, a także protokół p rzesłuchania świadka z 10 września 2018 r . Protokół kontroli należy traktować jako dokument urzędowy w rozumieniu art. 76 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, który korzysta z wiarygodności zawartych w nim ustaleń (por. wyrok NSA z dnia 23 czerwca 2 016 r., II GSK 140/15). Z treści protokołu kontroli jednoznacznie wynika, iż na kontrolowanej stacji paliw nie zamieszczono informacji dotyczącej zawartości biokomponentów w paliwach ciekłych wprowadzanych do obrotu na tej stacji. Inspektorzy w toku kontr oli, stwierdzili brak omawianej informacji, która nie była zamieszczona w żadnym widocznym i ogólnodostępnym miejscu. Przesłuchana 10 września 2018 r. w charakterze świadka pracownica stacji oświadczyła, iż nie wiedziała o obowiązku zamieszczania na stacj ach paliw informacji o zawartości biokomponentów i nie kojarzyła aby taka informacja znajdowała się na kontrolowanej stacji, będąc tam zatrudniona od około 1,5 roku. Jednocześnie dokumentacja fotograficzna zawarta w protokole oględzin, nie pozostawia wątpl iwości, iż na kontrolowanej stacji paliw nie zamieszczono informacji dotyczących zawartości biokomponentów. 5 Mając na względzie treść odwołania, jak również pisma z 30 października 2018 r., Prezes UOKiK wyjaśnia co następuje. Zarówno w treści odwołania, j ak i pisma z 30 października 2018 r., Strona prezentuje stanowisko, iż informacja o zawartości biokomponentów znajdowała się na stacji paliw i była zamieszczona w widocznym i ogólnodostępnym miejscu na tablicy informacyjnej, dystrybutorze lub ladzie wewnąt rz budynku. Na poparcie tego stanowiska, Przedsiębiorca nie przedstawia jednak żadnych dowodów. Za takowe nie można bowiem uznać stwierdzenia o młodej i niedoświadczonej pracownicy, która będąc przerażona obecnością inspektorów nie była w stanie wskazać w ymaganej informacji. Jak już podniesiono powyżej, przesłuchana w charakterze świadka pracownica stacji zeznała, iż pracuje w tym miejscu około 1,5 roku i nie wiedziała o obowiązku zamieszczania na stacjach paliw informacji o zawartości biokomponentów, ja k również nie kojarzyła aby taka informacja znajdowała się na kontrolowanej stacji. Z treści protokołu kontroli z 10 września 2018 r. nr D. LE.NR.8361.198.2018 , jednoznacznie wynika, iż w momencie kontroli wymaganej informacji na stacji nie było. Ustalenia te potwierdza również dokumentacja fotograficzna stanowiąca załącznik nr 1 do protokołu kontroli. Upoważnienie do kontroli wraz z pouczeniem o prawach i obowiązkach Strony oraz protokołem kontroli, doręczono Przedsiębiorcy 23 września 2018 r. Pomimo prawi dłowego pouczenia Strony o możliwości zgłoszenia uwag do protokołu, na podstawie art. 20 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, Przedsiębiorca nie wniósł żadnych uwag do treści protokołu, w tym do ustaleń dotyczących niezamieszczenia informacji o zawartości biokomponentów w paliwach ciekłych wprowadzanych do obrotu na tej stacji. Innymi słowy Przedsiębiorca do czasu wszczęcia postępowania administracyjnego - w przedmiocie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej za niezamieszczenie w miejscu ogólnodostępn ym, w sposób widoczny, czytelnych informacji dotyczących zawartości biokomponentów - nie tylko nie kwestionował faktu braku wymaganej informacji na kontrolowanej stacji paliw, ale też nie przedstawiał wersji jej rzekomego zamieszczenia na tablicy informacy jnej, dystrybutorze lub ladzie wewnątrz budynku. Wypada w tym miejscu także zauważyć, iż zgodnie z protokołem kontroli z 10 września 2018 r. nr D.LE.NR.8361.198.2018, kontrola trwała od godz. 12:51 do godz. 14:40. W jej trakcie inspektorzy wykonali 10 foto grafii na kontrolowanej stacji paliw, które objęły budynek stacji z zewnątrz, drzwi wejściowe do niego, okna, dystrybutory i wnętrze budynku. Konkludując, załączona do akt dokumentacja fotograficzna oraz treść protokołów 6 kontroli i przesłuchania świadka n ie pozostawiają wątpliwości, iż w dniu kontroli na należącej do Przedsiębiorcy stacji paliw, nie zamieszczono wymaganej informacji o zawartości biokomponentów. Art. 9a ust. 1 i 2 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw nakłada na prze dsiębiorców wykonujących działalność gospodarczą w zakresie wprowadzania do obrotu paliw ciekłych na stacjach paliwowych, obowiązek zamieszczenia na stacjach paliwowych czytelnych informacji dotyczących zawartości biokomponentów w paliwach ciekłych wprowa dzanych do obrotu na tych stacjach, w szczególności informacji o zawartości bioetanolu w benzynach silnikowych, w miejscu ogólnodostępnym, w sposób widoczny. Z tego płynie wniosek, że Przedsiębiorca powinien informację umieścić i utrzymywać ją w ogólnodos tępnym miejscu w sposób widoczny, przez cały czas. W chwili kontroli obowiązek ten nie był jednak realizowany, co wskazano już powyżej. Odnosząc się do zarzutu, iż wysokość kary jest nieuzasadniona i niewspółmierna do zarobków na małych stacjach paliw, Pr ezes UOKiK wyjaśnia co następuje. Ustawa o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw w art. 35a pkt 4 przewiduje, że karze pieniężnej podlega przedsiębiorca, który nie zamieszcza na stacji paliwowej lub stacji zakładowej informacji dotyczących zawartości biokomponentów w paliwach ciekłych wprowadzanych do obrotu na tej stacji w sposób określony w art. 9a. Wysokość kary określona została w sposób jednoznaczny w art. 35 c ust. 1 ustawy. Zgodnie z nim wysokość kary pieniężnej wymierzonej w przypad kach, o których mowa w art. 35a pkt 1 - 4, 6 i 8 wynosi 5000 zł. Tym samym wydając zaskarżoną decyzję organ I instancji nie mógł wymierzyć innej kary niż 5000 zł. Ustawodawca przyjął bowiem w przypadku naruszenia art. 9a ustawy karę w wysokości 5000 zł, nie przewidując możliwości jej miarkowania, ani też możliwości odstąpienia od jej wymierzenia. Odpowiedzialność administracyjna ma charakter obiektywny i przesłanką jej przyjęcia jest sam fakt stwierdzenia naruszeń prawa. Zatem samo stwierdzenie - udowodnieni e faktu niedopełnienia przez Stronę obowiązku wynikającego z przepisu, jest przesłanką wystarczającą do nałożenia stosownej kary. Nie mają przy tym znaczenia przyczyny stwierdzonych nieprawidłowości. Samo udowodnienie, że Strona, nie umieściła wymaganych a rt. 9a ust. 1 ustawy, powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest karą administracyjną. Mając powyższe na uwadze bezsprzeczne jest, iż w przedmiotowej sprawie istniały przesłanki do wymierzenia stronie kary z art. 35a pkt 4 ustawy. 7 Wypada w tym miejscu dodać, że obowiązek zamieszczenia czytelnych informacji o zawartości biokomponentów wynika z konieczności zapewnienia konsumentom możliwości weryfikacji, czy oferowane na danej stacji paliwo może być stosowane w użytkowanym przez konsumenta pojeździe, zgodnie ze wskazaniami producenta, warunkami udzielonej gwarancji lub oceny czy nie wywiera ono niekorzystnego wpływu na pojazd. Brak omawianych informacji pozbawia zatem konsumenta możliwości dokonania właściwego - dla jego pojazdu - wyboru pal iwa. Konkludując, w ocenie Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, okoliczności wskazane w treści odwołania Strony, nie stanowią przesłanek do uchylenia decyzji Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z 16 listopada 2018 r., sygn. D/LE.Nr.8361.198.2018, wymierzającej Przedsiębiorcy administracyjną karę pieniężną w wysokości 5000 zł, wynikającą z art. 35a pkt 4, z tytułu niewykonania obowiązku wynikającego z art. 9a ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, tj. niezamieszczenia w miejscu ogólnodostępnym, w sposób widoczny, czytelnych informacji dotyczących zawartości biokomponentów w paliwach ciekłych wprowadzanych do obrotu na kontrolowanej stacji paliw (...) . Istotą regul acji zawartej w art. 9a omawianej ustawy jest zapewnienie konsumentom swobodnego dostępu do informacji dotyczących zawartości biokomponentów w oferowanych na stacjach paliwach ciekłych. W chwili kontroli obowiązek ten, bez wątpienia nie był przez Stronę re alizowany, co wynika z ustaleń kontroli. Niezależnie od powyższego, należy zauważyć, iż jak wynika z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG), z dniem 3 grudnia 2018 r. Pani T. W. zaprzestała wykonywania działalności go spodarczej pod nazwą P.H.U.R. T. W. w W. , zaś z dniem 4 grudnia 2018 r. doszło do wykreślenia wpisu z rejestru CEIDG. Nie zmienia to faktu, iż w dacie kontroli, tj. 10 września 2018 r., w dacie wydania decy zji Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z 16 listopada 2018 r. oraz w dacie złożenia odwołania od tejże decyzji, tj. 23 listopada 2018 r. Pani T. W. prowadziła działalności gospodarczą pod nazwą P.H.U.R. T. W. w W. . Z tego też względu - choć adresatem decyzji pozostaje Pani T. W. jako osoba fizyczna - w sentencji decyzji wskazano Panią T. W. jako osobę fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą. Wypada w tym miejscu dodać, iż osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą ponosi nieograniczoną odpowiedzialność za działania podjęte w ramach prowadzonej przez siebie działalności. Tym samym, jeżeli Strona jako osoba fizyczna dopuściła się w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej, czynu który skutkuje sankcją w postaci kary pieniężnej, to ponosi ona również 8 odpowiedzialność po zakończeniu tej działalności gospodarczej (por. wyrok WSA w Warszawie z 8 grudnia 2015 r., sygn. akt IV SA/Wa 573/15). Zważywszy na przedstawione okoliczności należało postanowić, jak w sentencji. Decyzja niniejsza jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przys ługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prez esa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem admin istracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł . 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Prawo pomocy obejmuje z wolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Podstawa prawna pouczenia: art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 20 02 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm.); § 1 9 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami admin istracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 z późn. zm.). Z upoważnienia Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Dyrektor Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano elektronicznie/