I GSK 1508/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Beata Sobocha-Holc Sędzia NSA Joanna Wegner (spr.) Sędzia del. WSA Małgorzata Kowalska Protokolant asystent sędziego Izabela Kołodziejczyk po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2026 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej M. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 czerwca 2023 r. sygn. akt V SA/Wa 2471/22 w sprawie ze skargi M. B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 3 sierpnia 2022 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie zmiany danych w zgłoszeniu celnym 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od M. B. na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie kwotę 360 (trzysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 14 czerwca 2023 r., sygn. akt V SA/Wa 2471/22 oddalił skargę M. B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 3 sierpnia 2022 r. w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie zmiany stawki podatku VAT w zgłoszeniu celnym. Od tego wyroku skarżący wniósł skargę kasacyjną, zaskarżając wyrok w całości, zarzucając naruszenie: - art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329) – zwanej dalej "p.p.s.a." w związku z art. 201 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 ze zm.) – dalej: "o.p." poprzez uznanie, iż brak jest podstaw do zawieszenia postępowania, a konsekwencji brak uchylenia postanowienia organu odwoławczego i poprzedzającego postanowienia organu pierwszej instancji, mimo że analiza sprawy wykazuje, iż postanowienia zostały wydane z naruszeniem tego przepisu z uwagi na brak zawieszenia postępowania mimo wystąpienia w sprawie zagadnienia wstępnego, które powinno w pierwszej kolejności zostać prawomocnie rozstrzygnięte w sprawie prowadzonej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, - art. 151 p.p.s.a. w związku z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c). p.p.s.a. w związku z art. 233 § 1 pkt 1 w związku z art. 239 o.p. poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na oddaleniu skargi przez Sąd pierwszej Instancji, w sytuacji gdy skarżący wykazał, że organ zaskarżonym postanowieniem utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji, podczas gdy w ocenie skarżącego w niniejszej sprawie zaistniały przesłanki do uchylenia w całości postanowienia organu pierwszej instancji i orzeczenia co do istoty sprawy poprzez zawieszenie postępowania w sprawie zmiany stawki podatku VAT. Skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku, uchylenie postanowienia organu odwoławczego oraz postanowienia organu pierwszej instancji oraz umorzenie postępowania przed organami i o zasądzenie kosztów postępowania. W złożonej odpowiedzi na skargę kasacyjną organ wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 183 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. W sprawie nie występują, enumeratywnie wyliczone w art. 183 § 2 p.p.s.a., przesłanki nieważności postępowania sądowoadministracyjnego. Z tego względu, przy rozpoznawaniu sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny związany był granicami skargi kasacyjnej. Autor skargi kasacyjnej zarzucił jedynie naruszenie przepisów prawa procesowego tj. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) "p.p.s.a." w związku z art. 201 § 1 pkt 2 "o.p." oraz art. 151 p.p.s.a. w związku z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c). p.p.s.a. w związku z art. 233 § 1 pkt 1 w związku z art. 239 o.p. sprowadzające się do kwestionowania poglądu Sądu pierwszej instancji, co do braku podstaw do zawieszenia postępowania w sprawie zmiany stawki podatku VAT. Strona wniosła o zawieszenie postępowania, do czasu uzyskania prawomocnego rozstrzygnięcia w sprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie o sygn. akt V SA/Wa 5106/21 dotyczącej nieskuteczności zgłoszenia przez skarżącego przed wprowadzeniem do obrotu i do używania wyrobu medycznego w postaci maseczek ochronnych do Prezesa Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych oraz Produktów Biobójczych. Stanowisko skarżącego kasacyjnie nie zasługuje na aprobatę. Spór w sprawie między organem a skarżącym, któremu nie przyznał racji Sąd pierwszej instancji oddalając skargę, koncentruje się wokół zakresu pojęcia zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 201 § 1 pkt 2 o.p. Naczelny Sąd Administracyjny podkreśla, że zagadnieniem wstępnym w rozumieniu art. 201 § 1 pkt 2 o.p. może być wyłącznie kwestia prawna, istotna dla wydania zaskarżonego postanowienia. Treścią takiego zagadnienia może być wypowiedź co do uprawnienia lub obowiązku, stosunku, zdarzenia prawnego albo innych okoliczności mających znaczenie prawne, od rozstrzygnięcia których uzależnione jest rozpatrzenie sprawy administracyjnej. Rozpoznając sprawę należy wskazać, że na konstrukcję zagadnienia wstępnego, o którym mowa w art. 201 § 1 pkt 2 o.p, składają się cztery elementy: (1) zagadnienie to wyłania się w toku postępowania administracyjnego; (2) wymaga ono uprzedniego rozstrzygnięcia, tzn. musi poprzedzać rozpatrzenie danej sprawy i wydanie decyzji; (3) rozstrzygnięcie należy do kompetencji innego organu albo sądu; (4) istnieje zależność między uprzednim rozstrzygnięciem zagadnienia wstępnego, a rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny podziela pogląd Sądu pierwszej instancji, że w sprawie nie wyłoniło się zagadnienie wstępne, którego rozstrzygnięcie warunkowałoby możliwość dalszego prowadzenia postępowania. Za takie zagadnienie nie można uznać sprawy ze skargi dotyczącej zgłoszenia maseczek ochronnych do Prezesa Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych oraz Produktów Biobójczych. Kwestia prawidłowości zgłoszenia produktu do tego organu przed wprowadzeniem do obrotu nie należała do prejudycjalnych; nie zależało bowiem od niej żadna z okoliczności istotnych do określenia prawidłowej stawki podatku VAT. Ta bowiem zależy od spełnienia przesłanek uregulowanych w art. 41 ust. 1 i 2 ustawy z 11 marca 2004 r. ustawy od podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r., poz. 775). Odnotować należy, że wyrokiem z 10 lutego 2026 r., II GSK 1681/22 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną od wspomnianego wyroku WSA w Warszawie z 27 kwietnia 2022 r., V SA/Wa 5106/22. Aby do danego towaru mogła być stosowana 8% stawka podatku VAT, to towar musi być wyrobem medycznym w rozumieniu przepisów ustawy z 7 kwietnia 2022 r. o wyrobach medycznych (Dz. U. z 2024 r., poz. 1620). W przeciwnym wypadku zastosowanie znajdzie stawka podstawowa, tj. 23% zastosowana w zgłoszeniu celnym z 15 kwietnia 2020 r., o której zmianę wystąpił skarżący. To, czy dany towar jest wyrobem medycznym, jest kwestią ustaleń faktycznych, dokonywanych samodzielnie przez organ prowadzący postępowanie. Określenie tych faktów nie wymagało oczekiwania na wynik postępowania dotyczącego skuteczności zgłoszenia produktu przed wprowadzeniem go do obrotu. Dokonana przez Sąd pierwszej instancji ocena legalności zaskarżonego postanowienia była zatem prawidłowa. O naruszeniu przepisu art. art. 201 § 1 pkt 2 o.p. ani przepisów 233 § 1 pkt 1 w związku z art. 239 o.p. nie ma mowy. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 204 pkt 1 p.p.s.a.