I GZ 122/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Henryk Wach po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ciechanowie na postanowienie w zakresie zwrotu kosztów postępowania sądowego zawarte w punkcie 2 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 lipca 2025 r., sygn. akt V SA/Wa 1189/24 w sprawie ze skargi M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ciechanowie z dnia [...] lutego 2024 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty dotacji przypadającej do zwrotu postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 29 lipca 2025 r., V SA/Wa 1189/24 po rozpoznaniu skargi M. P. (skarżąca) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ciechanowie (organ) z [...] lutego 2024 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty dotacji przypadającej do zwrotu w punkcie 1. uchylił zaskarżoną decyzję. W punkcie 2. zasądził od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ciechanowie na rzecz skarżącej 7115 złotych (siedem tysięcy sto piętnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Sąd I instancji uzasadniając rozstrzygnięcie o kosztach postępowania, wskazał jako podstawę orzeczenia art. 200 oraz z art. 205 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej "p.p.s.a."). Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ciechanowie złożyło zażalenie na zawarte w wyroku postanowienie w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania, domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia i odstąpienia w części od zasądzenia od organu zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania, które polegało na niezastosowaniu w sprawie przepisu art. 206 p.p.s.a., w sytuacji, gdy skarga skarżącej została uwzględniona w części niewspółmiernej w stosunku do wartości przedmiotu sporu ustalonej w celu pobrania wpisu, a organ został obciążony zwrotem kosztów w pełnej wysokości. Powyższe naruszenie miały wpływ na wynik sprawy, bowiem doprowadziło do nieuzasadnionego obciążenia organu administracji nadmiernymi kosztami postępowania w sytuacji, kiedy zarówno w zakresie kwotowym jak i merytorycznym decyzja organu została w znacznym stopniu utrzymana w mocy, a jedynie ze względu na zastosowanie wyrażonej w art. 145 § 1 p.p.s.a. zasady kasatoryjności orzeczeń sądów administracyjnych - została przez sąd I instancji uchylona w całości i przekazana do ponownego rozpoznania. Skarżąca pismem z 12 listopada 2025 r. w odpowiedzi na zażalenie wniosła o jego oddalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 199 p.p.s.a. w postępowaniu przed sądami administracyjnymi obowiązuje zasada, że koszty postępowania obciążają strony, w zakresie, w jakim są związane z ich udziałem w tym postępowaniu, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zasądzenie od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ciechanowie na rzecz skarżącej 7115 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego było uzasadnione. Wobec powyższego zawarte w wyroku WSA w Warszawie rozstrzygnięcie o kosztach postępowania odpowiada prawu. W pierwszej kolejności Naczelny Sąd Administracyjny postanowił odnieść się do argumentacji organu wnoszącego zażalenie odnośnie niezastosowania w rozpoznawanej sprawie art. 206 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd może w uzasadnionych przypadkach odstąpić od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania w całości lub w części, w szczególności jeżeli skarga została uwzględniona w części niewspółmiernej w stosunku do wartości przedmiotu sporu ustalonej w celu pobrania wpisu. Możliwość uznania przez sąd, że zaistniał uzasadniony przypadek pozwalający na odstąpienie od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania w całości lub w części nie jest więc uzależniona od konieczności częściowego uwzględnienia skargi, jak wskazuje autor zażalenia. Oznacza to, że pojęcie "uzasadnionych przypadków", o którym stanowi art. 206 p.p.s.a., nie jest immanentnie związane przypadkiem częściowego uwzględnienia skargi przez sąd. W przepisie tym jedynie przykładowo wskazano okoliczność uzasadniającą miarkowanie kosztów postępowania. Zważywszy na powyższe, zarzut zażalenia, że Sąd I instancji w rozpoznawanej sprawie powinien był zastosować art. 206 p.p.s.a., nie jest więc zasadny. Dodać należy, że ustalenie czy w sprawie zachodzi uzasadniony przypadek zależy od swobodnej oceny sądu. Stosując art. 206 p.p.s.a. sąd działa w sposób uznaniowy. W przypadku jego zastosowania powinien zatem dokonać oceny uwzględniającej okoliczności sprawy, które miały wpływ na podjęcie takiego rozstrzygnięcia. Miarkowanie kosztów, co jednak należy podkreślić, wciąż pozostaje do uznania przez Sąd, stanowiąc tym samym jego fakultatywne uprawnienie, nie zaś obowiązek stosowania. Wynika to z faktu, iż ustawodawca, stosując zwrot "może", pozostawił kwestię zastosowania w konkretnej sprawie tego przepisu uznaniu sądu. Nic zatem nie stoi na przeszkodzie, aby pomimo na przykład częściowego uwzględnienia skargi, względnie zaistnienia innej przesłanki, sąd orzekł o zwrocie dla strony kosztów postępowania w pełnej wysokości (por. postanowienie NSA z dnia 21 lutego 2011 r., sygn. akt II FZ 8/11). W sytuacji gdy Sąd nie widzi zasadności zastosowania w sprawie art. 206 p.p.s.a., nie jest więc zobowiązany do wyjaśniania, dlaczego nie zastosował regulacji zawartej w treści omawianego przepisu i zasądził koszty w pełnej wysokości. Ustalenie niezbędnych kosztów postępowania powinno nastąpić z uwzględnieniem regulacji zawartej w art. 200 p.p.s.a., zgodnie z którą w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Stosownie do art. 205 § 2 p.p.s.a. Do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. W sprawie niniejszej na koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw składają się poniesione przez skarżącą koszty sądowe oraz koszty wynagrodzenia pełnomocnika. Przy ustalaniu kosztów postępowania sądowego należało zatem uwzględnić kwotę uiszczonego wpisu od skargi w wysokości 1698 złotych oraz koszty zastępstwa procesowego, obliczone na podstawie § 2 pkt 6 w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a) w związku z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. a) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokatów. Ponieważ przedmiotem niniejszej sprawy była skarga na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ciechanowie w przedmiocie określenia kwoty dotacji przypadającej do zwrotu, sprawa należy do kręgu spraw określonych w przepisie wyżej wymienionego rozporządzenia jako należność pieniężna, której stawkę oblicza się na podstawie § 2 rozporządzenia, w których koszt w I instancji wynosi 5400 złotych (5400x100%) [§ 2 pkt 6 rozporządzenia]. Do wskazanych kwot (1698 złotych oraz 5400 złotych) należało jeszcze doliczyć 17 złotych tytułem uiszczonej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, co łączenie dało 7115 złotych tytułem kosztów postępowania sądowego. W przedstawionych okolicznościach stanu faktycznego sąd kasacyjny stwierdza, że zasądzone od organu na rzecz skarżącej koszty postępowania sądowego w wysokości 7115 złotych zostały zatem prawidłowo ustalone. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.