I GZ 199/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Wegner po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia G. [....] Sp. z o.o. w B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 października 2024 r., sygn. akt VIII SA/Wa 346/23 w zakresie odrzucenia skargi S. [...] s.c. reprezentowanej przez wspólnika P. M. oraz G. [...] Sp. z o.o. w B. na decyzję Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Warszawie z dnia 7 marca 2023 r., nr PRŚ/4/23 przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności rolnośrodowiskowych postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 24 października 2024 r., sygn. akt VIII SA/Wa 346/23 odrzucił skargę S. [...] s.c. reprezentowanej przez wspólnika P. M. oraz G. [...] Sp. z o.o. w B. na decyzję Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Warszawie z dnia 7 marca 2023 r., w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności rolnośrodowiskowych. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 24 maja 2023 r. strona skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie oryginału lub poświadczonego za zgodność z oryginałem odpisu umowy spółki cywilnej w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone w dniu 1 czerwca 2023 r. Wezwanie zawierało informację o siedmiodniowym terminie do jego wykonania oraz o rygorze odrzucenia skargi, mającym zastosowanie w przypadku niewykonania zarządzenia. Siedmiodniowy termin upływał 8 czerwca 2023 r., a strona skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi. Sąd pierwszej instancji wskazał, że postanowieniem z 6 lutego 2024 r. wydanym w sprawie o sygn. akt [...] Sąd Rejonowy w R. [...] Wydział Gospodarczy ogłosił upadłość osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej z wniosku dłużnika – P. M., będącego jednym z dwóch wspólników spółki. Skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie Sądu pierwszej instancji, zaskarżając je w całości. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie ze względu na brak usprawiedliwionych podstaw, podlega oddaleniu. Stosownie do art. 28 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935) - dalej "p.p.s.a.", osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Z kolei regulacja zawarta w przepisie art. 29 p.p.s.a. stanowi, iż przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Przepisy te regulują istotne kwestie procesowe. Po pierwsze właściwe ich zastosowanie daje sądowi administracyjnemu pewność, że dana osoba lub pełnomocnik są rzeczywiście upoważnieni do dokonania konkretnej czynności, po drugie stanowi gwarancję dla strony, iż będzie należycie reprezentowana w toczącym się postępowaniu. Analizowane przepisy nabierają szczególnego znaczenia zwłaszcza jeśli weźmie się pod uwagę jak poważne konsekwencje mogą wystąpić gdyby nie interpretować ich w sposób ścisły (art. 183 § 2 pkt 2 p.p.s.a. oraz art. 271 pkt 2 p.p.s.a. – nienależyta reprezentacja strony, której przejawem jest działanie w jej imieniu nieumocowanej osoby, stanowi przesłankę do wznowienia postępowania z powodu jego nieważności). Należy podkreślić, że obowiązek wykazania umocowania spoczywa na stronie skarżącej, a rolą Sądu nie jest wyręczanie strony w zakresie wykazania istnienia umocowania do jej reprezentacji przed sądem administracyjnym (por. postanowienia Naczelnego Sądu administracyjnego: z dnia 9 maja 2018 r., sygn. akt II GZ 156/18; z dnia 23 października 2015 r., II OSK 2456/15; publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Z akt sprawy wynika, że strona skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez nadesłanie umowy spółki cywilnej w związku z koniecznością wykazania umocowania do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji spółki cywilnej. Wezwanie zawierało stosowne pouczenie o terminie siedmiu dni oraz rygor odrzucenia skargi w przypadku niedochowania terminu. Z akt sprawy wynika, że korespondencja z wezwaniem została doręczona stronie skarżącej z dniem 1 czerwca 2023 r. (k. 35 akt sądowych). Natomiast strona skarżące nie uzupełniła braków w terminie, co zasadnie obligowało Sąd pierwszej instancji do odrzucenia skargi. Argumentacja zażalenia nie podważa zaś słusznej oceny Sądu pierwszej instancji. Z przytoczonych powodów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.