I GZ 213/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Michał Kowalski po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A Sp. j. w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 15 kwietnia 2025 r., sygn. akt III SA/Po 105/25 w przedmiocie odrzucenia skargi i zwrotu wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi A Sp. j. w W. na akt Fundacji Kaliski Inkubator Przedsiębiorczości z dnia 16 grudnia 2024 r. w przedmiocie negatywnej oceny projektu postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2025 r., sygn. akt III SA/Po 105/25 w pkt I odrzucił skargę A sp. jawna w Warszawie na akt Fundacji Kaliski Inkubator Przedsiębiorczości z dnia 16 grudnia 2024 r. w przedmiocie odmowy objęcia przedsięwzięcia wsparciem. W pkt II zwrócił skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie 200 złotych (dwieście złotych). Skarżąca złożyła do Fundacji Kaliski Inkubator Przedsiębiorczości w Kaliszu wniosek o dofinansowanie projektu z programu Krajowy Plan Odbudowy i Zwiększania Odporności w ramach inwestycji A1.2.1 "Inwestycje dla przedsiębiorstw w produkty, usługi i kompetencje pracowników oraz kadry związane z dywersyfikacją działalności". Do wniosku złożono oświadczenie o wyrażeniu zgody na doręczanie przez operatora korespondencji drogą elektroniczną na wskazany adres e-mail. Pismem z dnia 27 listopada 2024 r. operator poinformował skarżącą, że wniosku o wsparcie w ramach inwestycji A1.2.1 KPO nie wybrano do objęcia wsparciem, ponieważ nie spełnił poszczególnych kryteriów wyboru, w ramach którym uzyskały negatywną ocenę ekspertów. Pismem z dnia 5 grudnia 2024 r., zachowując 7-dniowy termin, skarżąca zwróciła się o ponowną ocenę wniosku. Pismem z dnia 16 grudnia 2024 r. operator nie uwzględnił stanowiska skarżącej i podtrzymał negatywny wynik oceny. Pismem z dnia 17 stycznia 2025 r., doręczonym operatorowi w dniu 22 stycznia 2025 r. za pośrednictwem poczty, skarżąca złożyła skargę na powyższe rozstrzygnięcie. Operator w odpowiedzi wniósł o odrzucenie skargi w całości, ewentualnie o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu stwierdził, że termin do wniesienia skargi na taką czynność określony został w art. 53 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: "p.p.s.a."), który określa, że jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności. Sąd, po wniesieniu skargi, może jednak uznać, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę. Określony wspomnianym przepisem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi rozpoczął bieg w dniu, w którym skarżąca dowiedziała się o podjęciu kwestionowanej obecnie czynności, tj. w dniu doręczenia jej - jak wynika z akt sprawy - zaskarżonego rozstrzygnięcia. Zostało ono doręczone skarżącej w sposób określony w § 3 ust. 8 Regulaminu (strona złożyła oświadczenie o doręczaniu korespondencji na e-mail) w dniu 17 grudnia 2024 r. godz. 13:53 (potwierdzenie wysłania e-mail znajduje się w aktach sądowych, k.120). Sąd pierwszej instancji uznał, że należało przyjąć, że skoro doręczenie zaskarżonego aktu nastąpiło w dniu 17 grudnia 2024 r., to trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi mijał z dniem 16 stycznia 2025 r. Tymczasem skargę do Sądu na opisany wyżej akt skarżąca wniosła w dniu 17 stycznia 2025 r., a więc z uchybieniem ustawowego terminu (k.128-129 akt sądowych). Równocześnie Sąd nie dopatrzył się okoliczności uzasadniających uznanie, że uchybienie terminu do wniesienia skargi miało miejsce bez winy strony. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania - art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. - w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy przez niewłaściwe ich zastosowanie, albowiem strona nie uchybiła terminowi do wniesienia skargi, oraz na podstawie art. 197 § 2 w zw. z art. 185 § 1 wyżej wymienionej ustawy wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości o odrzuceniu skargi z powodu jej rzekomego wniesienia po upływie terminu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Postanowienie Sądu pierwszej instancji pomimo częściowo błędnego uzasadnienia odpowiada prawu. Kwestią wymagającą ustalenia w sprawie jest określenie terminu doręczenia aktu Fundacji Kaliski Inkubator Przedsiębiorczości z dnia 16 grudnia 2024 r. w przedmiocie odmowy objęcia przedsięwzięcia wsparciem. Zdaniem strony skarżącej, termin ten powinno się liczyć od dnia skutecznego zapoznania się z treścią aktu tj. od dnia 18 grudnia 2024 r. Z kolei zdaniem Sądu I instancji liczy się termin od momentu kiedy strona mogła się zapoznać z aktem. Tym samym 30-dniowy termin do wniesienia skargi rozpoczął swój bieg w dniu 17 grudnia 2024 r. i upływał z końcem dnia 16 stycznia 2025 r. Natomiast skarga została wniesiona w dniu 17 stycznia 2025 r. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w zaistniałym sporze prawnym rację należy przyznać Sądowi I instancji w kwestii daty od której należy liczyć termin. Zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają m.in. w sprawach, w których sądową kontrolę przewidują przepisy ustaw szczególnych. Ustawą taką jest ustawa z dnia 28 kwietnia 2022 r. o zasadach realizacji zadań finansowanych ze środków europejskich w perspektywie finansowej 2021-2027 (Dz. U. z 2022 r. poz. 1079 z późn. zm., dalej: ustawa wdrożeniowa). Na podstawie art. 73 ust. 1 ustawy wdrożeniowej w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia na podstawie art. 64 ust. 3, art. 70 ust. 1 lub art. 77 ust. 2 pkt 1 wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. Skarga, o której mowa w ust. 1, jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 64 ust. 3, art. 69 ust. 1 pkt 2 albo ust. 4 pkt 2, art. 70 ust. 2 albo art. 77 ust. 2 pkt 1 wraz z kompletną dokumentacją w sprawie bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Skarga podlega wpisowi stałemu (art. 73 ust. 2 ustawy wdrożeniowej). W myśl art. 73 ust. 3 ustawy wdrożeniowej kompletna dokumentacja, o której mowa w ust. 2, obejmuje: 1) wniosek o dofinansowanie projektu, 2) informację o wynikach oceny projektu, o której mowa w art. 56 ust. 4, 3) wniesiony protest, 4) informację, o której mowa w art. 69 ust. 1 albo ust. 4 pkt 2, art. 70 albo art. 77 ust. 2 pkt 1 - wraz z ewentualnymi załącznikami. Stosownie do art. 73 ust. 6 ustawy wdrożeniowej wniesienie skargi: 1) po terminie, o którym mowa w ust. 2, 2) bez kompletnej dokumentacji, 3) bez uiszczenia wpisu stałego w terminie, o którym mowa w ust. 2 – powoduje odrzucenie skargi, z zastrzeżeniem ust. 7, który stanowi, że w przypadku wniesienia skarg bez kompletnej dokumentacji lub bez uiszczenia wpisu stałego sąd wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia dokumentacji lub uiszczenia wpisu w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Zgodnie zaś z art. 76 ustawy wdrożeniowej w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy p.p.s.a. dotyczące aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 (z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 tej ustawy). Z akt sprawy wynika, że skarżąca złożyła oświadczenie o wyrażeniu zgody na doręczanie przez operatora korespondencji drogą elektroniczną na wskazany adres e-mail. W związku z powyższym rozstrzygnięcie zostało stronie doręczone w sposób określony w § 3 ust. 8 Regulaminu w dniu 17 grudnia 2024 r. godz. 13:53. Jest to taka sama sytuacja jak w przypadku przesyłek listownych – nie ma znaczenia kiedy strona otworzyła kopertę i zapoznała się z jej zawartością – liczy się moment kiedy mogła to zrobić bo odebrała przesyłkę. Zatem należało przyjąć, że skoro doręczenie zaskarżonego aktu nastąpiło w dniu 17 grudnia 2024 r., to trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi, który założył Sąd pierwszej instancji mijał z dniem 16 stycznia 2025 r. Tymczasem skargę do Sądu na opisany wyżej akt skarżąca wniosła w dniu 17 stycznia 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny przyjmuje jednak termin wynikający z art. 3 § 3 p.p.s.a. wynoszący 14 dni. Nie zmienia to faktu, że jeżeli został przekroczony termin trzydziestodniowy to tym bardziej czternastodniowy. W tych okolicznościach sprawy NSA uznał, że Sąd I instancji zasadnie odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji