I GZ 304/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Michał Kowalski po rozpoznaniu w dniu 21 sierpnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 stycznia 2025 r., sygn. akt V SA/Wa 3161/24 w zakresie odrzucenia skargi M. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 23 kwietnia 2024 r., nr KOC 1996/Ni/24 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 15 stycznia 2025 r., sygn. akt V SA/Wa 3161/24 na postawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie: Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) odrzucił skargę M. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 23 kwietnia 2024 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Skarżąca wniosła skargę na opisane w komparycji postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie. Zgodnie z zarządzeniem z dnia 12 listopada 2024 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi poprzez wskazanie numeru PESEL - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że w sprawie skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi przez podanie nr PESEL wraz z pouczeniem o skutkach niezastosowania się do wezwania w wyznaczonym terminie w postaci odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało uznane za doręczone skarżącej w dniu 9 grudnia 2024 r., zatem siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął 16 grudnia 2024 r. W zakreślonym terminie nie uzupełniono braków formalnych skargi, co uniemożliwiało nadanie skardze dalszego biegu i obligowało Sąd do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Skarżąca złożyła zażalenie na powyższe orzeczenie wnosząc o jego uchylenie. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzuciła naruszenie: 1. przepisów dotyczących doręczeń (art. 73 § 1 oraz art. 74 p.p.s.a.) ponieważ Wojewódzki Sąd Administracyjny w sposób nieprawidłowy zdaniem skarżącej ocenił skuteczność doręczenia wezwania, pomijając fakt, że nie zostało spełnione ustawowe wymaganie ponownego awizowania przesyłki. 2. prawa strony do obrony i czynnego udziału w postępowaniu z uwagi na brak prawidłowego doręczenia wezwania strona nie miała realnej możliwości spełnienia nałożonych na nią obowiązków formalnych, co doprowadziło do nieuprawnionego odrzucenia skargi przez Sąd. 3. niedochowanie standardów wynikających z art. 73 § 3 p.p.s.a., ponieważ przepis ten wskazuje, że w przypadku, gdy wezwanie lub inna przesyłka sądowa zostają doręczone nieskutecznie z przyczyn niezależnych od strony, sąd powinien dołożyć starań, aby skutecznie zawiadomić stronę o koniecznych działaniach. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W świetle art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie do art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. pismo strony powinno ponadto zawierać w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. W myśl zaś art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Takim przepisem szczególnym jest art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym skarga, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie, podlega odrzuceniu. Powyższe przepisy mają charakter bezwzględnie obowiązujący, dlatego też w wykonaniu zarządzenia z dnia 12 listopada 2024 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braków formalnych złożonej przez nią skargi przez podanie numeru PESEL skarżącej, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie po podwójnym prawidłowym awizowaniu zostało uznane za doręczone skarżącej w dniu 9 grudnia 2024 r. r., a zatem termin na uzupełnienie powyższych braków upływał 16 grudnia 2024 r. Braki nie zostały uzupełnione. Prawidłowości tej nie podważyły okoliczności podnoszone przez skarżącą w zażaleniu, że nie doszło do powtórnej awizacji przesyłki. Skarżąca stwierdziła, że w związku z tym nie ma możliwości uznania doręczenia za skuteczne. Jednakże z koperty wynika, że pismo dwukrotnie awizowano (w dniu 25 listopada 2024 r. i w dniu 3 grudnia 2024 r.) i ostatecznie zwrócono w dniu 10 grudnia 2024 r. z adnotacją urzędu pocztowego "zwrot - nie podjęto w terminie". Skarżąca nie zaprzecza też, że otrzymała pierwsze awizo, co oznacza, że o przesyłce wiedziała. Nie przedstawiła również rozstrzygnięcia reklamacji, którą powinna była złożyć skoro nie zgadzała się z procesem doręczenia przesyłki. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego powyższe okoliczności wskazują na trafność rozstrzygnięcia Sądu I instancji. Mając na uwadze powyżej przedstawioną argumentację, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a.