I GZ 325/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Henryk Wach po rozpoznaniu w dniu 11 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia S. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 marca 2025 r., sygn. akt III SA/Kr 264/25 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi S. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] listopada 2024 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z 14 marca 2025 r., III SA/Kr 264/25 odrzucił skargę S. B. (dalej: "skarżący") na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z [...] listopada 2024 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. W uzasadnieniu Sąd I instancji podniósł, że zaskarżone postanowienie zostało doręczone skarżącemu 12 grudnia 2024 r. W dniu 16 stycznia 2025 r. skarżący wniósł skargę na powyższą decyzję. Uzasadniając odrzucenie skargi WSA w Krakowie podkreślił, że złożona została ona z uchybieniem trzydziestodniowego terminu do jej wniesienia. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący domagając się uchylenia "decyzji z dnia 20.03.2025 i rozpatrzenia skargi lub "całkowicie umorzenie tej sprawy". W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, że w połowie listopada 2024 r. skarżący otrzymał diagnozę bardzo ciężkiej choroby jaką jest stwardnienie rozsiane. Z tego powodu był w ciężkim stanie psychicznym i w okresie od listopada 2024 r. do stycznia 2025 r. nie był w stanie funkcjonować. Skarżący twierdzi, że mało pamięta z tamtego okresu. Dodatkowo zaznaczył, że jest samotnym ojcem wychowującym dwójkę małoletnich dzieci. W obecnej sytuacji z uwagi na chorobę i koszty leczenia jego sytuacja finansowa jest bardzo ciężka. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw, które przemawiałyby za uwzględnieniem zawartej w nim argumentacji. Stosownie do przepisu art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej "p.p.s.a.") skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z [...] listopada 2024 r., doręczono skarżącemu 12 grudnia 2024 r. Decyzja ta zawierała pouczenie o terminie i sposobie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W związku z tym zgodnie, z art. 53 § 1 p.p.s.a., trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego upływał 11 stycznia 2025 r. (sobota). Zaznaczyć jednak należy, że stosownie do art. 83 § 2 p.p.s.a. jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Dlatego słusznie Sąd I instancji uznał, że termin złożenia skargi upłynął w poniedziałek 13 stycznia 2025 r. Tymczasem skarżący złożył skargę 16 stycznia 2025 r., (data nadania) za pośrednictwem operatora pocztowego tj. z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a. W świetle powyższego uzasadnione skarżący nie zachował trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi, co i obligowało Sąd I instancji do odrzucenia skargi. Okoliczności podniesione w zażaleniu dotyczą przyczyn nadania skargi z uchybieniem ustawowego terminu. Skarżący wskazał, że nadanie skargi po terminie był jego bardzo zły stan zdrowia psychicznego po otrzymaniu diagnozy stwardnienia rozsianego oraz pobyt w szpitalu, na dowód czego przedstawił dokumentację medyczną w postaci – kart informacyjnych leczenia szpitalnego w dniach: 13 lutego i 27 lutego 2025 r. Nie negując, że poznanie diagnozy choroby istotnie odbiło się na zdrowiu, psychice i funkcjonowaniu skarżącego, nie sposób jednak przyjąć, aby stan ten uniemożliwiał prawidłowe dokonywane przez niego czynności przed Sądem, bądź też ograniczał postrzeganie rzeczywistości. Zdaniem NSA wskazane w zażaleniu okoliczności stanu zdrowia skarżącego nie mogły stać się podstawą uwzględnienia zażalenia na postanowienie WSA o odrzuceniu skargi. Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie pozwala na przedłużenie albo odstąpienie od terminu 30 dni przewidzianego w art. 53 § 1 p.p.s.a. w sytuacji, gdy przyczyną niezachowania terminu do wniesienia skargi w terminie były okoliczności, które jak zdaje się sugerować skarżący nie były przez niego zawinione. W takiej sytuacji interesy skarżącego podmiotu zabezpiecza wniosek o przywrócenie terminu. Ubocznie NSA zaznacza, że skarżący może złożyć wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi i domagać się rozpatrzenia przez sąd wojewódzki okoliczności towarzyszących spóźnionemu wniesieniu skargi, z tym że z uwagi na przepis art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu należy wnieść do sądu wojewódzkiego w ciągu 7 dni od dnia doręczenia postanowienia NSA. We wniosku uprawdopodobnić należy okoliczności uzasadniające brak winy w niedotrzymaniu terminu. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny zażalenie oddalił.