I GZ 330/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca Sędzia NSA Beata Sobocha-Holc po rozpoznaniu w dniu 9 września 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia P. K. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 października 2025 r. sygn. akt V SA/Wa 521/25 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisów sądowych od zażaleń w sprawie ze skargi P. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 7 listopada 2024 r. nr KOC/5189/Eg/24 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia skargi na czynność egzekucyjną postanawia: oddalić zażalenie.

Przewodniczący Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządzeniem z 10 października 2025 r. wezwał P. K. (dalej: skarżący) – na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie tekst jedn. Dz. U. z 2026 r. poz. 143, ze zm.; dalej: p.p.s.a.) i stosownie do § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r. poz. 535) – do uiszczenia w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania: wpisu sądowego w kwocie 100 zł od zażalenia na postanowienie WSA w Warszawie z 2 lipca 2025 r. o odrzuceniu skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z 7 listopada 2024 r. oraz wpisu sądowego w kwocie 100 zł od zażalenia na postanowienie WSA w Warszawie z 20 sierpnia 2025 r. o odmowie przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Wskazane wezwanie zostało doręczone skarżącemu 13 listopada 2025 r. Na powyższe zarządzenie skarżący wniósł zażalenie, wnosząc o zmianę lub uchylenie zaskarżonego zarządzenia oraz o zwolnienie z opłaty. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnych czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W świetle art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym zażalenia, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. W przypadku złożenia pisma nieopłaconego, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Zasadą jest zatem obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od wnoszonego przez stronę pisma. Wyjątki od takiego obowiązku określają przepisy p.p.s.a. regulujące podmiotowe zwolnienia z obowiązku ponoszenia kosztów (art. 239 p.p.s.a.) oraz instytucję prawa pomocy (art. 243 i następne p.p.s.a.). Nie pobiera się również opłat sądowych od zażaleń, na zarządzenie przewodniczącego oraz postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy (art. 227 § 2 p.p.s.a.). Nadto z mocy art. 220 § 4 p.p.s.a. wolne od wpisu jest zażalenie wniesione na zarządzenie przewodniczącego o pozostawieniu pisma bez rozpoznania lub na postanowienie sądu o odrzuceniu środków prawnych wymienionych w § 3 tego artykułu, tj. o odrzuceniu skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia oraz skargi o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis. Postanowieniem z 2 lipca 2025 r. WSA w Warszawie odrzucił skargę na postanowienie SKO w Warszawie z 7 listopada 2024 r. na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. z uwagi na nieuzupełnienie jej braków formalnych (tj. nadesłanie skargi opatrzonej własnoręcznym czytelnym podpisem oraz podanie numeru PESEL). Postanowieniem z 20 sierpnia 2025 r. WSA w Warszawie odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. W uzasadnieniu tego postanowienia sąd I instancji wskazał, że przewidziana w art. 44 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (obecnie tekst jedn. Dz. U. z 2025 r. poz. 1691; dalej: k.p.a.) fikcja prawna doręczenia jest skuteczna w tym znaczeniu, że pociąga za sobą wszelkie skutki doręczenia opartego na domniemaniu, że zawiadomienie o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym dotarło do rąk adresata i zawierało ono jednoznaczną informację w jakim terminie od dnia pozostawienia tego zawiadomienia adresat ma możliwość jego odbioru we wskazanej placówce pocztowej. WSA w Warszawie wskazał, że domniemanie, o którym mowa w art. 44 k.p.a. ma charakter domniemania usuwalnego, a to oznacza, że może zostać obalone przeciwdowodem, jednakże w niniejszej sprawie skarżący tego nie dokonał. Zażalenia od tego typu postanowień nie są wolne od wpisu sądowego. Wnoszący zażalenie nie jest również zwolniony z obowiązku uiszczania kosztów sądowych. Tym samym skarżący został prawidłowo wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł od zażalenia na postanowienie WSA w Warszawie z 2 lipca 2025 r. o odrzuceniu skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z 7 listopada 2024 r. oraz wpisu sądowego w kwocie 100 zł od zażalenia na postanowienie WSA w Warszawie z 20 sierpnia 2025 r. o odmowie przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Prawidłowo została również wskazana podstawa prawna wezwania, zatem i samo zażalenie nie zawiera uzasadnionych podstaw. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 i art. 198 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.