I GZ 75/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Bogdan Fischer po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia P. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 12 listopada 2024 r., sygn. akt III SA/Kr 1447/24 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi P. G. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia [...] czerwca 2024 r. nr [...] w przedmiocie skargi na czynność egzekucyjną postanawia: umorzyć postępowanie zażaleniowe

Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 12 listopada 2024 r., sygn. akt III SA/Kr 1447/24 odmówił P. G. wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia [...] czerwca 2024 r. nr [...] w przedmiocie skargi na czynność egzekucyjną. Zażalenie na powyższe postanowienia wniósł skarżący. Wyrokiem z 15 stycznia 2025 r., sygn. akt III SA/Kr 1447/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę na powyższą decyzję. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie zażaleniowe należało umorzyć. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Z kolei art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Istotą ochrony tymczasowej udzielanej na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. jest zabezpieczenie interesów strony skarżącej przez wstrzymanie wykonalności aktu administracyjnego do czasu zakończenia postępowania przed sądem. Zakończenie postępowania sądowoadministracyjnego przed sądem pierwszej instancji w skutek wydania wyroku lub postanowienia powoduje, że sąd ten nie ma już uprawnienia do udzielenia ochrony tymczasowej, a w przypadku wniesienia skargi kasacyjnej kompetencja w tym zakresie przechodzi na Naczelny Sąd Administracyjny, co jednak wymaga złożenia przez stronę odrębnego wniosku (por. postanowienia NSA z: 3 października 2018 r., sygn. akt II GZ 325/18; 26 listopada 2021 r., sygn. akt II GZ 414/21). Oznacza to, że po wydaniu przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji bezprzedmiotowe jest rozpoznawanie przez ten sąd wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. W konsekwencji bezprzedmiotowe jest także rozpoznawanie zażalenia na postanowienie w przedmiocie wstrzymania wykonania aktu lub czynności, a postępowanie wszczęte zażaleniem podlega umorzeniu (por. postanowienia NSA z: 18 lipca 2018 r., sygn. akt II OZ 770/18; 13 listopada 2019 r., sygn. akt II GZ 261/19; 30 stycznia 2024 r., sygn. akt II GZ 499/23). W przypadku bowiem zasadności takiego zażalenia sąd pierwszej instancji nie miałby podstawy do ponownego rozpatrzenia wniosku strony skarżącej (por. postanowienie NSA z 23 sierpnia 2019 r., sygn. akt II FZ 461/19). W niniejszej sprawie, wobec wydania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyroku z 15 stycznia 2025 r., sygn. akt III SA/Kr 1447/24 oddalającego skargę, postępowanie zażaleniowe przed Naczelnym Sądem Administracyjnym dotyczące postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji należało umorzyć z powodu jego bezprzedmiotowości. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 193 i art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł o umorzeniu postępowania zażaleniowego.