I OZ 151/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Piotr Niczyporuk po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. T. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 27 grudnia 2024 r., sygn. akt II SA/Gd 924/24 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku z 15 listopada 2024 r. o przesłanie kopii dokumentów w sprawie ze sprzeciwu M. T. od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 7 sierpnia 2024 r. nr SKO Gd/3426/23 w przedmiocie opłacania składek na ubezpieczenie emerytalno-rentowe postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku (dalej: "Sąd I instancji") zarządzeniem z 27 grudnia 2024 r., sygn. akt II SA/Gd 924/24 w sprawie ze sprzeciwu M. T. (dalej: "Skarżąca") od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z 7 sierpnia 2024 r. nr SKO Gd/3426/23 w przedmiocie opłacania składek na ubezpieczenie emerytalno-rentowe pozostawił bez rozpoznania wniosek Skarżącej z 15 listopada 2024 r. o przesłanie kopii dokumentów. W ww. wniosku Skarżąca wskazała, że wnosi o "przysłanie mi (potwierdzonych za zgodność z oryginałem) dokumentu, na którym oparł się Sąd stwierdzając, że Skarżąca wskazuje, że zatrudnienia nigdy nie podjęła oraz kopii zaświadczenia lekarskiego, jakie OPS załączył do tej sprawy". Zarządzeniem Przewodniczącego z 27 listopada 2024 r., wezwano Skarżącą do sprecyzowania wniosku, w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania poprzez wskazanie konkretnych znajdujących się w aktach sprawy dokumentów, których nadesłania kopii się domaga. W odpowiedzi na ww. wezwanie, pismem z 12 grudnia 2024 r. Skarżąca podała, że jej wniosek wskazuje na konkretny dokument, jakim jest zaświadczenie lekarskie, jakie OPS załączył do tej sprawy. Ponadto wskazała, że skoro Sąd napisał w wyroku, że zatrudnienia nigdy nie podjęła, to znaczy, że wie, który to jest dokument. Uzasadniając zarządzenie o pozostawieniu wniosku Skarżącej bez rozpoznania Sąd I instancji przytoczył m.in. treść art. 49 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a") wyjaśniając, że Skarżąca pomimo wezwania – nie wskazała na konkretne znajdujące się w aktach sprawy dokumenty, których nadesłania się domaga. Ponadto Sąd I instancji dodał, że jej pismo z 12 grudnia 2024 r. tego stanu rzeczy nie zmieniło i stanowiło w istocie polemikę z merytorycznym rozpoznaniem sprawy przez Sąd. Zażalenie na powyższe zarządzenie wniosła Skarżąca, wnosząc o jego uchylenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Zgodnie zaś z § 2 art. 49 p.p.s.a. jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania. Na zarządzenie przysługuje zażalenie. W przedmiotowej sprawie Skarżąca pismem z 15 listopada 2024 r. wniosła o przesłanie jej bliżej niesprecyzowanych dokumentów. Przewodniczący natomiast wezwał Skarżącą do sprecyzowania swojego żądania poprzez sprecyzowanie wniosku i wskazanie konkretnych, znajdujących się w aktach sprawy dokumentów, których nadesłania się domaga. Zauważyć należy, że w skierowanym do Sądu I instancji wniosku nie wskazano w sposób precyzyjny, o jakie konkretnie przesłanie dokumentów wnosi. Jedynie zaś precyzyjne określenie przez Skarżącą sporządzenia odpisów, jakich dokładnie dokumentów się domaga - umożliwiało rozpatrzenie jej wniosku. Skoro zaś wniosek Skarżącej nie umożliwiał takiej identyfikacji, to zasadnie Przewodniczący wezwał do jego sprecyzowania. Skierowane do Skarżącej wezwanie Sądu I instancji do sprecyzowania jej wniosku zostało sformułowane precyzyjnie, jasno i jednoznacznie, zatem strona miała możliwość jego wykonania w taki sposób, by umożliwić nadanie biegu złożonemu przez nią wnioskowi. Pomimo tego w odpowiedzi na wezwanie Sądu – Skarżąca nie wskazała danych umożliwiających jednoznaczną weryfikację o sporządzenie odpisów, jakich dokumentów wnioskuje. Skoro zaś w przesłanym do Skarżącej wezwaniu zawarto pouczenie, że nieuzupełnienie braku wniosku skutkować będzie pozostawieniem go bez rozpoznania to za słuszne należało uznać stanowisko Sądu I instancji wyrażone w zaskarżonym zarządzeniu, bowiem nieuzupełnienie – pomimo wezwania – przez wnioskodawcę braku formalnego pisma – uniemożliwia jednoznaczne określenie o odpisy, jakich dokumentów ona wnosi. Jedynie dodatkowo wyjaśnić należy, że rolą Sądu nie jest poszukiwanie w aktach administracyjnych sprawy dokumentów, które odpowiadać mogłyby opisowi przytoczonemu przez Skarżącą. To na Skarżącej ciąży, bowiem obowiązek wskazania odpisów, jakich dokumentów żąda. Podzielić przy tym należy stanowisko Sądu I instancji, że treść wniosku, jak i jego "sprecyzowanie" stanowi jedynie wyraz niezadowolenia Skarżącej z wyniku postępowania sądowego i jest niczym innym jak polemiką z Sądem I instancji. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.