I OZ 641/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Piotr Przybysz po rozpoznaniu w dniu 16 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 4 lipca 2025 r., sygn. akt II SA/Rz 1647/24 o odrzuceniu zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 9 maja 2025 r., sygn. akt II SA/Rz 1647/24 w przedmiocie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia w sprawie ze skargi J.M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krośnie z 31 października 2024 r., nr SKO.416.1.19.1583.2024 w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie rozgraniczenia nieruchomości postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 21 lutego 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę J.M. na opisane w sentencji niniejszego postanowienia postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krośnie z 31 października 2024 r., z powodu nieuzupełnienia braków formalnych skargi. Postanowienie doręczono skarżącej 28 lutego 2025 r. W dniu 24 marca 2025 r. skarżąca nadała w placówce pocztowej operatora pocztowego zażalenie na powyższe postanowienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia. Postanowieniem z 9 maja 2025 r. WSA w Rzeszowie odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia. Postanowienie doręczono skarżącej 21 maja 2025 r. W dniu 27 maja 2025 r. skarżąca nadała w placówce pocztowej operatora wyznaczonego zażalenie na wskazane wyżej postanowienie. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z 29 maja 2025 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braków formalnych zażalenia poprzez jego podpisanie. Wezwanie doręczono adresatce 2 czerwca 2025 r. W dniu 6 czerwca 2025 r. skarżąca nadała w placówce pocztowej operatora wyznaczonego zażalenie, do którego dołączona została osobna strona zawierająca niebieską kserokopię podpisu, złożonego w poprzek kartki. Zaskarżonym postanowieniem z 4 lipca 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił zażalenie skarżącej. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca, zastępowana przez radcę prawnego, wnosząc o przyjęcie do rozpoznania skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Przypomnieć należy, że zaskarżonym w niniejszej sprawie postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił zażalenie skarżącej, ponieważ w ocenie tego Sądu skarżąca pomimo wezwania nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braku formalnego zażalenia. Postanowienie Sąd I instancji, pomimo lakonicznego uzasadnienia, odpowiada jednak prawu. Niewątpliwie wywiedzione na gruncie niniejszej sprawy zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 9 maja 2025 r. było dotknięte brakami formalnymi. Wskazać należy, że w myśl art. 194 § 3 p.p.s.a. zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Do wymogów dotyczących pism procesowych w postępowaniu sądowoadministracyjnym, o których mowa ww. przepisie, zaliczany jest wymóg złożenia podpisu przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.) . Stosownie natomiast do art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia, wynikającym z art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. W zakreślonym 7-dniowym terminie, który upływał 9 czerwca 2025 r., skarżąca nadesłała fragment zażalenia z dołączoną kolorową kserokopią lub wydrukiem skanu osobnej strony zawierającej jedynie jej podpis w odmiennej od zażalenia orientacji wydruku. Tym samym nie wypełniono wezwania Sądu I instancji w sposób prawidłowy, wobec czego Sąd ten zobligowany był odrzucić zażalenie na mocy art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 p.p.s.a. Podkreślić bowiem należy, że podpis na piśmie wnoszonym w formie papierowej musi być własnoręczny, nie może on być odtworzony mechanicznie. Należy w tym miejscu wskazać skarżącej, że kartka opatrzona własnoręcznym podpisem, którą następnie utrwalono elektronicznie w postaci skanu czy kserokopii tego dokumentu i dołączono jako załącznik do fragmentu zażalenia, nie spełnia wymogu należycie podpisanego dokumentu. Nie mają przy tym znaczenia, podniesione w uzasadnieniu zażalenia, okoliczności nieuzupełnienia braku w terminie. Okoliczności te mogłyby mieć jedynie znaczenie przy wniosku o przywrócenie terminu do dokonania określonej czynności procesowej. Ponadto podkreślić należy, że strona – decydując się na wszczęcie postępowania sądowego – musi liczyć się z koniecznością podjęcia pewnej aktywności procesowej, w tym spełnienia szeregu wymogów o charakterze formalnym. Strony wnoszące środki zaskarżenia muszą respektować zasady i tryb ich wnoszenia do Sądu administracyjnego, zaś w przypadku niedopełnienia tych obowiązków liczyć się z zamknięciem dostępu do sądu. W tym stanie rzeczy zażalenie podlegało odrzuceniu, o czym Sąd I instancji zasadnie orzekł na mocy art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 p.p.s.a. Z przedstawionych względów zażalenie podlegało oddaleniu na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.