I OZ 690/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Monika Nowicka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K.Ł. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 25 września 2025 r., sygn. akt II SA/Po 97/25 o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi K. Ł. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koninie z dnia 9 grudnia 2024 r. nr SKO-GG-4100/38/2024 w przedmiocie kosztów postępowania rozgraniczeniowego postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, postanowieniem z dnia 25 września 2025 r., odrzucił skargę kasacyjną K. Ł. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 4 czerwca 2025 r. sygn. akt II SA/Po 97/25 oddalającego skargę K. Ł. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koninie z dnia 9 grudnia 2024 r. nr SKO-GG-4100/38/2024 w przedmiocie kosztów postępowania rozgraniczeniowego. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem z dnia 21 lipca 2025 r. Przewodnicząca Wydziału II wezwała skarżącą do uzupełnienia braku fiskalnego skargi kasacyjnej - w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania – poprzez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 100 zł. Zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego zostało opatrzone pouczeniem, że jeśli wpis nie zostanie uiszczony, to skarga kasacyjna zostanie odrzucona. Wskazane wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 1 sierpnia 2025 r. W piśmie z dnia 4 sierpnia 2025 r. pełnomocnik skarżącej przysłał znak opłaty wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w kwocie 100 zł. Na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału, Oddział Finansowo-Budżetowy Sądu potwierdził, iż żadna wpłata, związana ze skargą kasacyjną nie została uiszczona. Mając na uwadze powyższe, Sąd I instancji wskazał, że skarżąca miała obowiązek uiścić wpis od skargi kasacyjnej w jednej z dwóch form wskazanych w art. art. 219 § 2 p.p.s.a. (gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu), jednakże bezsporne jest to, że nie uczyniła tego, mimo prawidłowego wezwania jej oraz pouczenia o konsekwencjach nieuiszczenia wpisu. Skoro skarżąca nie uiściła wpisu, to wypełnione zostały przesłanki do odrzucenia jej skargi kasacyjnej. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, zarzucając zaskarżonemu orzeczeniu naruszenie art. 219 § 2 p.p.s.a. poprzez błędne przyjęcie, iż opłata sądowa uiszczona w znakach sądowych w terminie 7 dni zakreślonym przez Wojewódzki Sąd Administracyjny a nie na rachunek sądowy daje podstawę do odrzucenia skargi kasacyjnej, albowiem opłata ta powinna zastać zaksięgowana na właściwy rachunek sądowy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a., od skargi jako pisma wszczynającego postępowanie pobierany jest wpis, który należy uiścić przy wniesieniu skargi do sądu (art. 219 § 1 w zw. z art. 212 § 1 p.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 219 § 2 p.p.s.a., opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalone zaś jest już stanowisko, że opłatę sądową opłaconą w formie znaków opłaty sądowej traktuje się jako niebyłą (zob. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 lipca 2010 r., sygn. akt I OSK 1094/10, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 stycznia 2022 r., sygn. akt II GZ 472/21). Z treści powołanego wyżej art. 219 § 2 p.p.s.a. jednoznacznie wynika bowiem, że w procedurze sądowoadministracyjnej dopuszczalne są dwie formy uiszczenia należnej wpłaty z tytułu wpisu sądowego od skargi - gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu, co wyklucza uiszczenie opłaty sądowej w jakiejkolwiek innej formie, w tym np. przez wykupienie znaków opłaty sądowej Ministerstwa Sprawiedliwości. Ustawodawca nie przewidział możliwości opłacenia pism sądowych w postępowaniu sądowoadministracyjnym znakami opłaty sądowej, jak to uczynił pełnomocnik skarżącej w rozpatrywanej sprawie. Należy w tym miejscu dodatkowo podkreślić, że doręczone pełnomocnikowi skarżącej zarządzenie z dnia 21 lipca 2025 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej zawierało wyraźne pouczenie o sposobie i terminie uiszczenia wpisu, jak również o konsekwencjach jego niewykonania. Bez wpływu przy tym na fakt uchybienia terminu do uiszczenia wpisu, a w konsekwencji zasadność odrzucenia przez Sąd Wojewódzki skargi kasacyjnej pozostaje okoliczność uiszczenia przez pełnomocnika skarżącej wpisu od skargi kasacyjnej w kwocie 100 zł na rachunek bankowy Sądu I instancji w dniu 6 października 2025 r. Z tych też względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a. oddalił zażalenie.