I SA/Bd 649/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Urszula Wiśniewska Sędziowie Sędzia WSA Leszek Kleczkowski Asesor WSA Joanna Ziołek (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 11 marca 2026 r. sprawy ze skargi M. K. na postanowienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 18 września 2025 r. nr 560500.71.2.2025-RED-ZARZ-P w przedmiocie oddalenia zarzutów w sprawie egzekucji administracyjnej oddala skargę

W dniu [...] czerwca 2025 r. do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (dalej także jako: "ZUS", "Zakład") wpłynęła skarga M. K. (dalej także jako: "Skarżący") na prowadzone przez Dyrektora Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w T. postępowanie egzekucyjne, w której wniósł: 1) o uchylenie egzekwowania zaskarżonych tytułów wykonawczych z tytułu bezzasadności naliczenia i przedawnienia dochodzenia kosztów, 2) zastosowanie zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego. Pismo zostało nadane w placówce pocztowej [...] czerwca 2025 r. W dniu [...] czerwca 2025 r. Zakład wezwał Skarżącego do sprecyzowania treści żądania w terminie 7 dni od odbioru ww. pisma. Wezwanie zostało przez Skarżącego odebrane [...] czerwca 2025 r. W dniu [...] lipca 2025 r. Skarżący nadał w placówce pocztowej sprecyzowanie treści żądania, wskazując, że jego wniosek w punkcie 1 jest zarzutem na postępowanie egzekucyjne. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2025 r. Dyrektor Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w T. jako organ egzekucyjny zawiesił prowadzone wobec Skarżącego postępowanie egzekucyjne na podstawie tytułów wykonawczych o numerach od [...] do [...], do czasu wydania ostatecznego postanowienia w przedmiocie zgłoszonego zarzutu. Po rozpatrzeniu wniesionego przez Skarżącego zarzutu, postanowieniem z dnia [...] lipca 2025 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T., działając jako wierzyciel, oddalił zarzuty nieistnienia obowiązku oraz wygaśnięcia obowiązku. W uzasadnieniu tego postanowienia wierzyciel wskazał na prawidłowość podjętych czynności. Postanowienie z dnia [...] lipca 2025 r. o oddaleniu zarzutów zostało doręczone Skarżącemu w dniu [...] sierpnia 2025 r. W dniu [...] sierpnia 2025 r. Skarżący nadał w placówce pocztowej zażalenie na postanowienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] lipca 2025 r. oddalające jego zarzuty. W zażaleniu wskazał na to, że od 2021 r. nie prowadzi działalności, a w ramach [...] Sp. z o.o. był tylko udziałowcem, nie wspólnikiem, zatem nie podlegał obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym. W jego ocenie roszczenia są przedawnione. Po rozpatrzeniu zażalenia, postanowieniem z dnia [...] września 2025 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie z dnia [...] lipca 2025 r. W uzasadnieniu ZUS podał, że aby rozpatrzyć zarzuty nieistnienia obowiązku oraz wygaśnięcia obowiązku w sprawie egzekucji administracyjnej prowadzonej wobec Skarżącego na podstawie tytułów wykonawczych o numerach od [...] do [...], wierzyciel podjął czynności wyjaśniające. ZUS ustalił, że w dniu [...] listopada 2024 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. wydał decyzję nr [...] o podleganiu przez Skarżącego obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym, jako wspólnika spółki [...] Sp. z o.o. Zgodnie z ww. decyzją, w okresie od [...] stycznia do [...] lipca 2023 r., z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej jako wspólnik jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością Skarżący powinien zgłosić się do obowiązkowych ubezpieczeń społecznych, natomiast od [...] lipca 2023 r. obowiązkowa jest dla Skarżącego wyłącznie składka na ubezpieczenie zdrowotne. Korespondencja została skierowana na jedyny znany Zakładowi adres zamieszkania Skarżącego, tj. [...] [...] ul. [...] i uznana za doręczoną [...] grudnia 2024 r. Przed wydaniem ww. decyzji Skarżący poinformował Zakład, że od [...] stycznia do [...] lipca 2023 r. nie był członkiem zarządu żadnej jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, a tylko wspólnikiem tej spółki. W ww. decyzji Zakład szczegółowo wyjaśnił podstawy objęcia Skarżącego obowiązkowymi ubezpieczeniami. Dane w Krajowym Rejestrze Sądowym (KRS) wskazują, że od [...] lutego 2015 r. Skarżący posiada całość udziałów w [...] Sp. z o. o., co oznacza, że jest jedynym wspólnikiem tej spółki. [...] sp. z o. o. zgłosiła wznowienie działalności od [...] stycznia 2023 r. Zakład nie pozyskał żadnych informacji o zbyciu przez Skarżącego udziałów w tej spółce. Z danych z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG) wynika, że Skarżący rozpoczął wykonywanie działalności gospodarczej od [...] września 2015 r., a wpis został wykreślony przez Ministerstwo Rozwoju i Technologii [...] listopada 2022 r., na podstawie informacji o prawomocnym orzeczeniu zakazu prowadzenia działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę, z wyłączeniem orzeczenia zakazu prowadzenia określonej działalności gospodarczej. Z analizy konta Skarżącego jako płatnika składek i osoby ubezpieczonej wynika, że jako osoba prowadząca pozarolniczą działalność gospodarczą podlegał ubezpieczeniom do [...] listopada 2022 r., czyli do wykreślenia wpisu z CEIDG, natomiast jako wspólnik jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością nie dokonał zgłoszenia do ubezpieczeń od [...] stycznia 2023 r., czyli od wznowienia działalności przez [...] Sp. z o. o. Ponadto nie przekazał do ZUS deklaracji rozliczeniowych od 1/2023 r. Dodatkowo Zakład ustalił, że Skarżący został zgłoszony do obowiązkowych ubezpieczeń społecznych jako pracownik w pełnym wymiarze czasu pracy od [...] lipca 2023 r. Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. z 2024 r. poz. 497 ze zm.; dalej także jako: "u.s.u.s.") pracownicy, spełniający jednocześnie warunki do objęcia ich obowiązkowo ubezpieczeniami emerytalnym i rentowymi m.in. z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej są obejmowani ubezpieczeniami tylko z tytułu stosunku pracy. Zatem uwzględniając powyższe, od [...] stycznia do [...] lipca 2023 r. z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności (jako wspólnik jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością) Skarżący powinien zgłosić się do obowiązkowych ubezpieczeń społecznych, natomiast od [...] lipca 2023 r. obowiązkowa jest dla niego wyłącznie składka na ubezpieczenie zdrowotne. W przekazanych dokumentach rozliczeniowych Skarżący deklarował podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie zdrowotne i składkę w pojedynczej wysokości m.in. od 9/2019 r. do 1/2021 r. Zakład - na podstawie analizy danych zaewidencjonowanych na koncie płatnika oraz dokumentów zgłoszeniowych i rozliczeniowych dotyczących podleganiu przez Skarżącego obowiązkowym ubezpieczeniom, jako wspólnika spółki [...] Sp. z o.o. oraz określających podstawę wymiaru składek zgodnie z decyzją z dnia [...] listopada 2024 r. ZUS o numerze [...] – potwierdził brak jakiejkolwiek niezgodności w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym na podstawie tytułów wykonawczych o numerach od [...] do [...]. W dniu [...] marca 2025 r., na podstawie prawomocnej decyzji z dnia [...] listopada 2024 r., ZUS wydał decyzję, w której określił zaległości Skarżącego na ubezpieczenia społeczne za okres od stycznia do lipca 2023 r. oraz na ubezpieczenie zdrowotne za okres od września 2019 r. do grudnia 2024 r. Korespondencja została skierowana na adres [...] [...], ul. [...] i uznana za doręczoną [...] kwietnia 2025 r. Ze względu na to, że Skarżący nie uregulował zadłużenia określonego ww. prawomocną decyzją, w dniu [...] maja 2025 r. ZUS wystawił tytuły wykonawcze o numerach od [...] do [...], obejmujące należności z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenia społeczne za okres od stycznia do lipca 2023 r. oraz na ubezpieczenie zdrowotne za okres od października 2019 r. do stycznia 2021 r. i od stycznia 2023 r. do grudnia 2024 r. Na podstawie wskazanych tytułów wykonawczych Dyrektor Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w T. jako organ egzekucyjny, [...] maja 2025 r. zastosował środek egzekucyjny w postaci zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego Skarżącego w [...] S.A. Korespondencja została skierowana na adres zamieszkania Skarżącego zgłoszony przez niego do ZUS [...] lutego 2025 r., na druku EMP – Wniosek o emeryturę, tj. [...]. Korespondencję Skarżący odebrał [...] maja 2025 r. Na dzień wystawienia powołanych na wstępie tytułów wykonawczych na koncie Skarżącego istniało zadłużenie m.in. z tytułu niezapłaconych składek na ubezpieczenia społeczne za okres od stycznia do lipca 2023 r. oraz na ubezpieczenie zdrowotne za okres od października 2019 r. do stycznia 2021 r. i od stycznia 2023 r. do grudnia 2024 r. Dla najstarszej z ww. nieopłaconych składek, czyli składki za październik 2019 r., termin płatności przypadał na [...] listopada 2019 r. Należności te przedawniłyby się [...] listopada 2024 r., jednakże działania podjęte przed tą datą zawiesiły bieg terminu ich przedawnienia. Bieg terminu przedawnienia składek został zawieszony: - od [...] września 2024 r. do [...] stycznia 2025 r. (od dnia doręczenia zawiadomienia o wszczęciu postępowania do dnia uprawomocnienia się decyzji z [...] listopada 2024 r., nr [...] o podleganiu przez Skarżącego obowiązkowym ubezpieczeniom); - od [...] lutego 2025 r. do [...] maja 2025 r. (od dnia doręczenia zawiadomienia o wszczęciu postępowania do dnia uprawomocnienia się decyzji określającej wysokość zadłużenia z [...] marca 2025 r.). Podjęcie [...] maja 2025 r. czynności zmierzających do wyegzekwowania należności ponownie zawiesiło ten bieg. Zawieszenie biegu terminu przedawnienia należności trwa więc nadal – będzie tak do czasu zakończenia postępowania egzekucyjnego. Należności objęte ww. tytułami wykonawczymi nie zostały przez Skarżącego opłacone, nie uległy przedawnieniu, nie wygasły również z innych przyczyn. W skardze do tut. Sądu (oznaczonej jako "Zażalenie na postanowienie Dyrektora Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w T. z dnia [...].09.2025r. znak: [...]) Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i rozpoznanie jego skargi na czynności egzekucyjne. W jego ocenie z treści uzasadnienia zaskarżonego postanowienia nie można się zorientować na czym miałoby polegać jego uchybienie terminu do wniesienia skargi na czynności egzekucyjne. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonym postanowieniu. Odnosząc się do uwag zawartych w uzasadnieniu skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ZUS wyjaśnił, że dotyczą one innego rozstrzygnięcia. Skarga na czynności egzekucyjne z dnia [...] czerwca 2025 r. dotycząca zastosowania zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego (pkt 2), została oddalona postanowieniem z dnia [...] lipca 2025 r. znak: [...]. Postanowienie to zostało zaskarżone zażaleniem, które wpłynęło do organu [...] sierpnia 2025 r. Postanowieniem z dnia [...] października 2025 r. znak: [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w B. utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2024 r. poz. 1267), sądy administracyjne kontrolują prawidłowość zaskarżonych aktów administracyjnych, między innymi postanowień ostatecznych, przy uwzględnieniu kryterium ich zgodności z prawem. Postanowienie podlega uchyleniu, jeśli sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa będące podstawą wznowienia postępowania lub inne naruszenie prawa mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. z 2026 r. poz. 143; dalej także jako: "p.p.s.a." – lub też naruszenie prawa będące podstawą stwierdzenia nieważności postanowienia - art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Na wstępie należy zauważyć, że Sąd rozpoznał niniejszą sprawę na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym. Zgodnie z treścią art. 119 pkt 3 p.p.s.a. sąd może rozpoznać sprawę w trybie uproszczonym, gdy przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. W kontrolowanej sprawie zaistniała przesłanka do rozpoznania sprawy w trybie uproszczonym. Przedmiot skargi kwalifikował sprawę do kategorii, o jakich mowa w art. 119 pkt 3 p.p.s.a. Rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym na podstawie tego przepisu jest przy tym niezależne od woli stron (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 czerwca 2019 r., sygn. akt II OSK 1867/17). Zgodnie z art. 120 p.p.s.a. w trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Z powyższych względów nie zachodziły podstawy do przeprowadzenia rozprawy. Skarga jest bezzasadna, ponieważ zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Przedmiotem zaskarżenia – zgodnie ze wskazaniem Skarżącego w skardze i dalszym piśmie procesowym (k. 2 i 25 akt sądowych) - jest postanowienie Dyrektora Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w T. z dnia [...] września 2025 r. nr [...]. Postanowienie to dotyczy utrzymania w mocy postanowienia z dnia [...] lipca 2025 r. oddalającego zarzuty nieistnienia obowiązku i wygaśnięcia obowiązku w sprawie egzekucji administracyjnej prowadzonej na podstawie tytułów wykonawczych o numerach od [...] do [...]. Zgodnie z art. 33 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2025 r. poz. 132 z późn. zm.; dalej także jako: "u.p.e.a."), zobowiązanemu przysługuje prawo wniesienia do wierzyciela, za pośrednictwem organu egzekucyjnego, zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej. Zarzuty w postępowaniu egzekucyjnym stanowią swoisty środek zaskarżenia przysługujący zobowiązanemu, różniący się od odwołania w ogólnym postępowaniu administracyjnym oraz w postępowaniu podatkowym. Przepis art. 33 § 2 u.p.e.a. przewiduje zamknięty katalog sytuacji, które mogą być podstawą do wniesienia zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Ich wniesienie wszczyna postępowanie zmierzające do ich rozpoznania i rozstrzygnięcia. Podstawą zarzutu mogą być jedynie następujące sytuacje: 1) nieistnienie obowiązku; 2) określenie obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z: a) orzeczenia, o którym mowa w art. 3 i art. 4, b) dokumentu, o którym mowa w art. 3a § 1, c) przepisu prawa, jeżeli obowiązek wynika bezpośrednio z tego przepisu; 3) błąd co do zobowiązanego; 4) brak uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia, jeżeli jest wymagane; 5) wygaśnięcie obowiązku w całości albo w części; 6) brak wymagalności obowiązku w przypadku: a) odroczenia terminu wykonania obowiązku, b) rozłożenia na raty spłaty należności pieniężnej, c) wystąpienia innej przyczyny niż określona w lit. a i b. Zgodnie z art. 34 § 1 u.p.e.a. organ egzekucyjny niezwłocznie przekazuje wierzycielowi zarzut w sprawie egzekucji administracyjnej. Na mocy art. 34 § 2 u.p.e.a. wierzyciel wydaje postanowienie, w którym: 1) oddala zarzut w sprawie egzekucji administracyjnej; 2) uznaje zarzut w sprawie egzekucji administracyjnej: a) w całości, b) w części i w pozostałym zakresie oddala ten zarzut; 3) stwierdza niedopuszczalność zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej, jeżeli: a) zarzut jest albo był przedmiotem rozpatrzenia w odrębnym postępowaniu podatkowym, administracyjnym lub sądowym, b) zobowiązany kwestionuje w całości albo w części wymagalność należności pieniężnej z uwagi na jej wysokość ustaloną lub określoną w orzeczeniu, od którego przysługuje środek zaskarżenia. Na postanowienie w sprawie zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej przysługuje zażalenie (art. 34 § 3 u.p.e.a.). Zarówno poglądy doktryny jak i orzecznictwo sądów administracyjnych są zgodne, że zarzuty mogą być oparte tylko na podstawach wyczerpująco uregulowanych w art. 33 u.p.e.a. (tak: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2 lutego 2012 r., sygn. akt II FSK 1469/10). Natomiast kontrola Sądu odnosi się do oceny wystąpienia okoliczności wymienionych w tym przepisie. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że organ nie naruszył art. 33 § 2 pkt 1 u.p.e.a. Nieistnienie obowiązku, o którym mowa w tym przepisie prawa, oznacza przede wszystkim sytuacje, w których obowiązek ten nigdy nie powstał (np. z mocy prawa) albo nie wydano decyzji nakładającej obowiązek podlegający wykonaniu w drodze egzekucji, bądź też decyzja taka została wydana, lecz następnie ją uchylono, stwierdzono jej nieważność lub wygaśnięcie. Istotna dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy jest okoliczność, że egzekucja prowadzona jest na podstawie tytułów wykonawczych wystawionych na podstawie decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] marca 2025 r. nr [...], którą określono zadłużenie Skarżącego: - z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne za okres od stycznia 2023 r. do lipca 2023 r. w wysokości [...] zł, odsetki w kwocie [...]zł, koszty upomnienia w kwocie [...]zł oraz koszty egzekucyjne w kwocie [...]zł; - z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne za okres od września 2019 r. do grudnia 2024 r. w wysokości [...] zł, odsetki w kwocie [...]zł, koszty upomnienia w kwocie [...]zł oraz koszty egzekucyjne w kwocie [...]zł. Z treści ww. decyzji wynikają obowiązki o charakterze pieniężnym, które mogą być egzekwowane w drodze egzekucji administracyjnej. W sytuacji, gdy podstawą wystawienia tytułu wykonawczego jest decyzja ustalająca obowiązek pieniężny, wykazywanie nieistnienia obowiązku nie może polegać na zakwestionowaniu prawidłowości decyzji wymienionej w tytule wykonawczym. Okoliczności takie mogą być rozpatrywane tylko w postępowaniu, w której następuje wydanie decyzji lub w odpowiednim postępowaniu nadzwyczajnym. Odnosząc się do okoliczności faktycznych niniejszej sprawy należy wskazać, że Skarżący w treści zażalenia na postanowienie organu I instancji wskazuje, że od 2021 r. nie prowadzi działalności, a w ramach [...] Sp. z o.o. był tylko udziałowcem, nie wspólnikiem, zatem nie podlegał obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym. Argumentacja Skarżącego nie zasługuje jednak na uwzględnienie bowiem w ramach zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej nie może być skutecznie zakwestionowana wymieniona w tytułach wykonawczych decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] marca 2025 r., w której określono obowiązki pieniężne podlegające egzekucji. Nie podlega również badaniu prawidłowość decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] listopada 2024 r. nr [...] wskazująca na podleganie przez Skarżącego ubezpieczeniom: emerytalnemu, rentowemu i wypadkowemu - jako wspólnik jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Nie podlega w niniejszym postępowaniu badaniu czy ta decyzja była konieczna i wystarczająca do wydania kolejnej decyzji będącej podstawą do wystawienia tytułów wykonawczych. Okoliczności te jako dotyczące prawidłowości decyzji określających istnienie obowiązku podlegającego egzekucji, nie mogą być weryfikowana w postępowaniu wywołanym zarzutem w sprawie egzekucji administracyjnej. Organ nie naruszył również art. 33 § 2 pkt 5 u.p.e.a. Pod pojęciem wygaśnięcia obowiązku, o którym mowa w ww. przepisie prawa, należy rozumieć przede wszystkim wykonanie lub umorzenie obowiązku w całości lub w części czy przedawnienie obowiązku. W przedmiotowej sprawie uzasadniając zarzut wygaśnięcia obowiązku w zażaleniu na postanowienie organu I instancji Skarżący wskazał, że roszczenia są przedawnione. Stanowisko Skarżącego nie zasługuje jednak na uwzględnienie. Zgodnie z art. 24 ust. 4 u.s.u.s. należności z tytułu składek ulegają przedawnieniu po upływie 5 lat licząc od dnia, w którym stały się wymagalne, z zastrzeżeniem art. 24 ust. 5-6 u.s.u.s. W świetle art. 24 ust. 5f u.s.u.s., bieg terminu przedawnienia ulega zawieszeniu od dnia wszczęcia przez Zakład postępowania w sprawie wydania decyzji ustalającej obowiązek podlegania ubezpieczeniom społecznym, podstawę wymiaru składek lub obowiązek opłacania składek na te ubezpieczenia do dnia, w którym decyzja stała się prawomocna. Zgodnie natomiast z art. 24 ust. 5b u.s.u.s. bieg terminu przedawnienia zostaje zawieszony od pierwszego dnia miesiąca, w którym nastąpiło rozpoczęcie potrąceń ze świadczeń z ubezpieczeń społecznych wypłacanych przez Zakład lub podjęcie pierwszej czynności zmierzającej do wyegzekwowania należności z tytułu składek, o której dłużnik został zawiadomiony, do ostatniego dnia miesiąca, w którym zakończono potrącenia, lub do dnia zakończenia postępowania egzekucyjnego. ZUS wskazał, że na dzień wystawienia tytułów o numerach od [...] do [...] Skarżący posiadał zadłużenie m.in. z tytułu niezapłaconych składek na ubezpieczenia społeczne za okres od stycznia do lipca 2023 r. oraz na ubezpieczenie zdrowotne za okres od października 2019 r. do stycznia 2021 r. i od stycznia 2023 r. do grudnia 2024 r. Dla najstarszej z ww. nieopłaconych składek, czyli składki za październik 2019 r., termin płatności przypadał na [...] listopada 2019 r. W związku z tym należności przedawniłyby się [...] listopada 2024 r., jednakże bieg terminu przedawnienia składek został zawieszony: - od [...] września 2024 r. do [...] stycznia 2025 r. - od dnia doręczenia zawiadomienia o wszczęciu postępowania (k. 4 akt adm.) do dnia uprawomocnienia się decyzji z dnia [...] listopada 2024 r. nr [...] o podleganiu przez Skarżącego obowiązkowym ubezpieczeniom (którą przesłano na adres Skarżącego – k. 8 - 9 akt adm.); - od [...] lutego 2025 r. do [...] maja 2025 r. - od dnia doręczenia zawiadomienia o wszczęciu postępowania (k. 10 akt adm.) do dnia uprawomocnienia się decyzji z dnia [...] marca 2025 r. znak: [...], określającej wysokość zadłużenia Skarżącego (którą przesłano na adres Skarżącego – k. 13 akt adm.). Podjęcie [...] maja 2025 r. czynności zmierzających do wyegzekwowania należności (wystawienie tytułów wykonawczych) ponownie zawiesiło ten bieg. ZUS wskazał, że zawieszenie biegu terminu przedawnienia należności trwa nadal i będzie trwało do czasu zakończenia postępowania egzekucyjnego. Ocena kwestii przedawnienia należności obciążających Skarżącego dokonana przez ZUS nie budzi wątpliwości Sądu. Podkreślenia wymaga, że okoliczności, na które powołuje się ZUS przy wyjaśnieniu kwestii przedawnienia należności Skarżącego zostały udokumentowane w aktach sprawy. Zwrócić także należy uwagę na okoliczność, że Skarżący nie wskazuje na wygaśnięcie obowiązku z innej przyczyn (np. opłacenia należności), a wręcz przeciwnie – w swojej argumentacji kwestionuje zasadność obciążenia go egzekwowanymi należnościami. Zdaniem Skarżącego bowiem nie podlegał on jako "udziałowiec" [...] Sp. z o.o. obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym. Jest to jednak okoliczność, która – z przyczyn wcześniej omówionych - nie może być rozpoznawana w ramach badania zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej, bowiem prowadziłoby to do niedopuszczalnej w tym postępowaniu weryfikacji prawomocnych decyzji będących podstawą wystawienia tytułów wykonawczych. Zdaniem Sądu, organ nie naruszył przepisów prawa materialnego ani przepisów postępowania. W konsekwencji Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. W tej sytuacji skarga jako niezasadna została oddalona (art. 151 p.p.s.a.). Orzeczenia, których sygnatury przywołano w uzasadnieniu dostępne są na stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl J. Ziołek U. Wiśniewska L. Kleczkowski