I SA/Gl 879/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 21 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. Z. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 31 maja 2024 r. nr 2401-IOD-2.4104.47.2022 UNP: 2401-24-139663 w przedmiocie podatku od spadków i darowizn p o s t a n a w i a: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić kwotę 400,00 (czterysta 00/100) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi.

W piśmie z dnia 26 czerwca 2024 r. E. Z. (dalej: skarżąca), zastępowana przez profesjonalnego pełnomocnika w osobie adwokata, wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach, wskazaną w sentencji niniejszego orzeczenia. Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału I z dnia 29 sierpnia 2024 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 1.194 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Doręczenie odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego uznano za dokonane w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935) dalej: p.p.s.a. z dniem 25 września 2024 r. W dniu 30 września 2024 r. uiszczono na rachunek bankowy sądu kwotę 400 zł tytułem wpisu od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Stosownie do treści art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Natomiast zgodnie z art. 230 § 2 p.p.s.a. pismami, o których mowa w § 1 są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Równocześnie, zgodnie z treścią art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, § 3 i § 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Przepis art. 220 § 3 p.p.s.a., do którego odwołuje się § 1 tegoż artykułu przewiduje, iż skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Z powołanej regulacji wynika, że terminowe opłacenie skargi, tj. uiszczenie należnej opłaty (opłaty w pełnej wysokości, to jest w wysokości wskazanej w wezwaniu do uiszczenia opłaty sądowej) stanowi istotny element, którego brak uniemożliwia nadanie sprawie dalszego biegu. Przenosząc powyższe regulacje na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należało, że skarga złożona przez skarżącą nie została należycie opłacona. Skarżąca została w związku z tym w prawidłowy sposób wezwana do usunięcia braku fiskalnego skargi. Odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego doręczono pełnomocnikowi skarżącej, w trybie tzw. fikcji doręczenia uregulowanej w art. 73 p.p.s.a., w dniu 25 września 2024 r. Przewidziany prawem termin, do którego skarżąca mogła uiścić wpis od skargi upłynął z dniem 2 października 2024 r. (środa). W dniu 30 września 2024 r. uiszczono na rachunek bankowy sądu kwotę 400 zł tytułem wpisu od skargi. Była to niepełna kwota wpisu sądowego ustalonego w sprawie. Skarżąca została bowiem wyraźnie wezwana do uiszczenia kwoty 1.194 zł tytułem wpisu sądowego. W wezwaniu została przy tym zawarta informacja o siedmiodniowym terminie wykonania wezwania oraz o rygorze mającym zastosowanie w przypadku jego niewykonania (tj. w przypadku nieuiszczenia należnej opłaty we wskazanym terminie). Mając na uwadze powyższe koniecznym było stwierdzić, że w przewidzianym prawem terminie skarżąca nie uiściła wpisu od skargi w pełnej wysokości. Podkreślić dodatkowo należy, że prawidłowe wykonanie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego polega na wpłacie kwoty w wysokości i terminie określonym w wezwaniu. Z punktu widzenia treści normatywnej zawartej w art. 220 § 1 p.p.s.a. jakiekolwiek odstępstwa w tym zakresie nie są dopuszczalne. W tym stanie rzeczy stwierdzić przyszło, że skarga obarczona była brakiem fiskalnym, co uniemożliwiło nadanie jej dalszego prawidłowego biegu. W związku z powyższym na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi (punkt drugi sentencji postanowienia) orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.