I SA/Kr 614/25

|Sygn. akt I SA/Kr 614/25 | [pic] W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 kwietnia 2026 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Borys Marasek, Sędzia: WSA Inga Gołowska (spr.), Sędzia: WSA Grzegorz Klimek, Protokolant: Specjalista Renata Trojnar, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 kwietnia 2026 roku, spraw ze skarg A.S., na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie, z dnia 7 lipca 2025 roku nr SKO.Pod/4140/483/2025,, z dnia 7 lipca 2025 roku nr SKO.Pod/4140/485/2025,, z dnia 7 lipca 2025 roku nr SKO.Pod/4140/486/2025, z dnia 10 lipca 2025 roku nr SKO.Pod/4140/484/2025, w przedmiocie podatku rolnego na 2025 rok i łącznego zobowiązania, pieniężnego na 2025 rok, , , I. uchyla zaskarżone decyzje,, II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie na rzecz skarżącej koszty postępowania w kwocie 400 zł (czterysta, złotych)., ,

Decyzją z dnia 7 lipca 2025r. znak: SKO.Pod/4140/483/2025 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta Chrzanowa z dnia 15 stycznia 2025r. nr PO.3121.18202.2025 orzekającą o ustaleniu wymiaru podatku rolnego na 2025 rok w kwocie 24,00 zł płatnego w terminie do dnia 15 marca 2025r., decyzją z dnia 10 lipca 2025r. znak: SKO.Pod/4140/484/2025 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta Chrzanowa z dnia 15 stycznia 2025r. nr PO.3123.18203.2025 orzekającą o ustaleniu łącznego zobowiązania pieniężnego na 2025 rok w kwocie 36,00 zł płatnego w terminie do dnia 15 marca 2025r., decyzją z dnia 7 lipca 2025r. znak: SKO.Pod/4140/485/2025 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta Chrzanowa z dnia 15 stycznia 2025r. nr PO.3121.18204.2025 orzekającą o ustaleniu wymiaru podatku rolnego na 2025 rok w kwocie 13,00 zł płatnego w terminie do dnia 15 marca 2025r. decyzją z dnia 7 lipca 2025r. znak: SKO.Pod/4140/486/2025 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta Chrzanowa z dnia 15 stycznia 2025r. nr PO.3121.18202.2025 orzekającą o ustaleniu wymiaru podatku rolnego na 2025 rok w kwocie 30,00 zł płatnego w terminie do dnia 15 marca 2025r. W podstawie prawnej decyzji powołano art. 1, art. 2, art. 3, art. 4, art. 6, art. 6a, art. 12, art. 13b ustawy z dnia 15 listopada 1984r. o podatku rolnym (tekst jedn. Dz.U. 2020r. poz. 333, ze zm.), art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jedn. Dz. U. z 2021r. poz. 1990, ze zm.) oraz art. 21§5, art. 63§1 i art. 233§1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz.U.2025.111 ze zm.) oraz art. 2, art. 3 ustawy z dnia 12 stycznia 199r. o podatkach i opłatach lokalnych (tekst jedn.Dz. U. 2025r. poz. 707- w sprawie o sygn. akt I SA/Kr 615/25). Powyższe decyzje zostały wydane w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy: Organ I instancji ustalił dla A.S. (dalej: Skarżąca) wysokość podatku rolnego za rok 2025 oraz w sprawie łącznego zobowiązania podatkowego za 2025r. Wydane decyzje dotyczyły różnych działek geodezyjnych, których współwłaścicielką jest skarżąca obok innych osób. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że podstawę wymiaru podatku stanowią informacje zawarte w ewidencji gruntów i budynków - zgodnie z art. 21 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz dane zawarte w złożonych informacjach podatkowych. Wskazano również, że stawka podatku rolnego została ustalona zgodnie z Komunikatem Prezesa GUS z dnia 18 października 2024r. w sprawie średniej ceny skupu żyta za okres 11 kwartałów, będącej podstawą do ustalenia podatku rolnego na rok podatkowy 2025. W sprawie o sygn. akt I SA/Kr 615/25, zakres przedmiotowy podatku od nieruchomości i rolnego został określony odpowiednio w art. 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. 2023 r. poz. 70, ze zm.) oraz w art. 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym. Dla właściwego ustalenia podstawy opodatkowania ustawodawca w art. 6 ust. 6 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych i art. 6a ust. 5 ustawy o podatku rolnym, nałożył na podatników tych podatków obowiązek złożenia właściwemu organowi podatkowemu informacji o nieruchomościach i obiektach budowlanych oraz gruntach, sporządzonej na formularzach według ustalonego wzoru, w terminie 14 dni od dnia zaistnienia okoliczności uzasadniających powstanie obowiązku podatkowego w zakresie podatku od nieruchomości lub rolnego oraz informowania tego organu o zaistniałych zmianach mających wpływ na wymiar podatku. W odwołaniach wniesionym od ww. decyzji Skarżąca podniosła, że cyt.: "podatek pobierany jest z parceli nr [...] o pow. 0,1453 ha, która nie została częściowo wywłaszczona pod drogę [...], na którą Burmistrz nie posiada odpowiednich dokumentów". Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie nie znalazło podstaw do uwzględnienia odwołania i wskazanymi na wstępie decyzjami orzekło o utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji. Kolegium wyjaśniło na wstępie, że zakres przedmiotowy podatku rolnego został określony w ustawy z dnia 15 listopada 1984r. o podatku rolnym. Zgodnie z powołaną ustawą, opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza. Dla właściwego ustalenia podstawy opodatkowania ustawodawca w art. 6a ust. 5 ustawy o podatku rolnym, nałożył na podatników podatku obowiązek złożenia właściwemu organowi podatkowemu informacji o nieruchomościach i obiektach budowlanych i gruntach, sporządzonej na formularzach według ustalonego wzoru, w terminie 14 dni od dnia zaistnienia okoliczności uzasadniających powstanie obowiązku podatkowego w zakresie podatku rolnego oraz informowania tego organu o zaistniałych zmianach mających wpływ na wymiar podatku. Ponadto zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne, podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Z art. 21§5 O.p. wynika, że jeżeli przepisy prawa podatkowego nakładają na podatnika obowiązek złożenia deklaracji, wysokość zobowiązania podatkowego, o którym mowa w §1 pkt 2, ustala się zgodnie z danymi zawartymi w deklaracji, chyba że przepisy szczególne przewidują inny sposób ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego albo w toku postępowania podatkowego stwierdzono, że dane zawarte w deklaracji, mogące mieć wpływ na wysokość zobowiązania podatkowego, są niezgodne ze stanem faktycznym. Z akt sprawy wynika, że Skarżąca jest współwłaścicielką gruntu rolnego stanowiącego działkę nr [...] o pow. 0,0260 ha, oznaczonego w ewidencji gruntów jako RV w całości oraz działkę nr [...] o pow. 0,1453 ha oznaczonego w ewidencji gruntów jako użytek ŁIV w całości; obie działki obręb [...] jedn. ewid. [...] . Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku rolnym, zwalnia się od podatku rolnego użytki rolne klasy V, VI i VIz oraz grunty zadrzewione i zakrzewione ustanowione na użytkach rolnych. W tym zakresie ww. działka [...] jest zwolniona z opodatkowania. Jak wynika z danych z ewidencji gruntów dołączonych do akt sprawy, przedmiotem opodatkowania jest działka nr [...] o pow. 0,0525 ha oznaczona jako użytek rolny RIVb, oraz działka nr [...] o pow. 0,0058 ha oznaczona w ewidencji jako użytek dr. Z akt sprawy wynika, że Skarżąca jest współwłaścicielką gruntu rolnego stanowiącego działkę nr [...] obręb [...] o pow. 0,0741ha, oznaczonego w ewidencji gruntów jako RIVb w całości. Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku rolnym, zwalnia się od podatku rolnego użytki rolne klasy V, VI i VIz oraz grunty zadrzewione i zakrzewione ustanowione na użytkach rolnych. W tym zakresie ww. działka jest zwolniona z opodatkowania. Z akt sprawy wynika, że Skarżąca jest współwłaścicielką gruntu rolnego stanowiącego działkę nr [...] obręb [...] o pow. 0,2565 ha oznaczonego w ewidencji gruntów jako ŁIII (łąki) - pow. 0.,1122 ha i grunty orne klasy V - pow. 0,1443 ha. Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku rolnym, zwalnia się od podatku rolnego użytki rolne klasy V, VI i VIz oraz grunty zadrzewione i zakrzewione ustanowione na użytkach rolnych. W tym zakresie ww. działka jest zwolniona z opodatkowania. Odnosząc się natomiast do ustalonego podatku rolnego Kolegium podkreśliło, że zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o podatku rolnym, podstawę opodatkowania podatkiem rolnym stanowi dla gruntów gospodarstw rolnych - liczba hektarów przeliczeniowych ustalana na podstawie powierzchni, rodzajów i klas użytków rolnych wynikających z ewidencji gruntów i budynków oraz zaliczenia do okręgu podatkowego (pkt 1), natomiast dla pozostałych gruntów - liczba hektarów wynikająca z ewidencji gruntów i budynków (pkt 2). W myśl art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku rolnym, podatek rolny za rok podatkowy wynosi od 1 ha przeliczeniowego gruntów, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 - równowartość pieniężną 2,5 q żyta (pkt 1), a od 1 ha gruntów, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2 - równowartość pieniężną 5 q żyta (pkt 2) - obliczone według średniej ceny skupu żyta za 11 kwartałów poprzedzających kwartał poprzedzający rok podatkowy. Średnią cenę skupu żyta, o której mowa w ust. 1, ustala się na podstawie komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, ogłaszanego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski", w terminie do dnia 20 października roku poprzedzającego rok podatkowy. W odniesieniu do przedmiotowej sprawy podstawę stanowi Komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 18 października 2024r. w sprawie średniej ceny skupu żyta za okres 11 kwartałów będącej podstawą do ustalenia podatku rolnego na rok podatkowy 2025 (M.P. 2024r. poz. 891). W ww. komunikacie, na podstawie art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 15 listopada 1984r. o podatku rolnym (tekst jedn. Dz. U. z 2024r. poz. 1176) ogłasza się, że średnia cena skupu żyta za okres 11 kwartałów poprzedzających kwartał poprzedzający rok podatkowy 2025 wyniosła 86,34 za 1 dt. Kolegium stwierdziło jednocześnie, że należące do Skarżącej użytki rolne stanowią gospodarstwo rolne (ich łączna powierzchnia przekracza 1 ha), a zatem podstawą ustalenia wysokości podatku jest równowartość pieniężna 2,5 q żyta. Wobec powyższego przedstawiono stosowane wyliczenia podatku rolnego Natomiast w przedmiocie działki nr 2974 oznaczonej jako użytek dr o pow. 58 m2, przy przyjęciu stawki podatkowej 0,46 zł za 1 m2, podatek od nieruchomości obliczono na kwotę 26,68 zł (0,46 zł x 58 m2 = 26,68 zł). Podatek ten obliczono według stawki podatkowej określonej w uchwale nr VI/48/2024 Rady Miejskiej w Chrzanowie z dnia 15 października 2024r. o ustaleniu wysokości stawek podatku od nieruchomości (sprawa I SA/Kr 615/25). Końcowo organ wyjaśnił, że zgodnie z art. 63§1 O.p., kwoty podatków zaokrągla się do pełnych złotych w ten sposób, iż końcówki kwot wynoszące mniej niż 50 groszy pomija się, a końcówki kwot wynoszące 50 i więcej groszy podwyższa się do pełnych złotych, w związku czym podatek rolny został podany przez organ I instancji z uwzględnieniem tej regulacji. Mając powyższe na uwadze Kolegium stwierdziło, że wydane decyzje są prawidłowe i brak jest podstaw do ich uchylenia bądź zmiany. Odnosząc się natomiast do zarzutów odwołania Kolegium wyjaśniło, że kwestie dotyczące wywłaszczenia nieruchomości, w tym prawidłowości tego wywłaszczenia, jak też posiadania odpowiednich dokumentów na tę okoliczność przez właściwe organy, itp., nie są objęte zakresem postępowania w sprawie wymiaru podatku rolnego i nie mogą być w tym postępowaniu przedmiotem jakiejkolwiek analizy czy ustaleń. W skargach wniesionych do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na ww. decyzję, Skarżąca przedstawiła argumentację dotyczącą stanu prawnego parceli nr [...], która zdaniem Skarżącej jest w części bezprawnie użytkowana przez Burmistrza Miasta Chrzanowa. Odpowiadając na skargi organ odwoławczy wniósł o ich oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniach zaskarżonych decyzji. Na rozprawie w dniu 27 kwietnia 2026r. Sąd na podstawie art. 111§2 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2026r., poz. 143 ze zm.; dalej-p.p.s.a.) postanowił, połączyć sprawy o sygn. akt: od I SA/Kr 614/25, I SA/Kr 615/25, I SA/Kr 616/25 i I SA/Kr 617/25 do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia i prowadzić je dalej pod sygn. akt: I SA/Kr 614/25. Powołany przepis stanowi, że sąd może zarządzić połączenie kilku oddzielnych spraw toczących się przed nim w celu ich łącznego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia, jeżeli pozostają one ze sobą w związku. W rozpoznawanej sprawie skargi ze względu na podmiot wnoszący skargi oraz stan faktyczny i prawny oraz wspólną istotę ujawnionych zagadnień prawnych, pozostawały ze sobą w takim związku faktycznym i prawnym, że uzasadnione było więc połączenie postępowań sądowych, wszczętych odrębnymi skargami, do łącznego ich rozpoznania i rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3§1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do art. 1§2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2024r. poz. 1267 ze zm.), kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W wyniku takiej kontroli decyzja może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145§1 pkt 1 lit. a, b i c p.p.s.a.). Uwzględnienie skargi może nastąpić również poprzez stwierdzenie nieważności decyzji lub postanowienia - w wypadku ustalenia, że zaskarżony akt jest dotknięty jedną z wad wymienionych w art. 156§1 K.p.a. lub w innych przepisach, np. w art. 247§1 O.p. (art. 145§1 pkt 2 p.p.s.a.). Rozstrzygnięcie sądu nie wymaga w tym wypadku wcześniejszego ustalenia, że ujawniona wada miała wpływ na wynik sprawy. Z przepisu art. 134§1 p.p.s.a. wynika z kolei, że Sąd badając legalność zaskarżonego aktu nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a p.p.s.a. (który w niniejszej sprawie nie ma zastosowania). Nie może przy tym wydać orzeczenia na niekorzyść strony skarżącej, chyba że dopatrzy się naruszenia prawa skutkującego stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności. Wykładnia powołanego wyżej przepisu wskazuje, że Sąd ma prawo, ale i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony. Dokonując kontroli zaskarżonych decyzji SKO w Krakowie w oparciu o kryterium legalności, orzekający w niniejszej sprawie Sąd doszedł do przekonania, że skargi zasługują na uwzględnienie. Na wstępie przypomnieć należy, że stosownie do art. 92§1 O.p. jeżeli, zgodnie z ustawami podatkowymi, podatnicy ponoszą solidarną odpowiedzialność za zobowiązania podatkowe, a zobowiązania te powstają w sposób przewidziany w art. 21§1 pkt 2 O.p. odpowiedzialnymi solidarnie są podatnicy, którym doręczono decyzję ustalającą wysokość zobowiązania podatkowego. Natomiast z art. 92, przepisu § 2 wynika, że § 1 nie stosuje się do zobowiązań podatkowych pobieranych w formie łącznego zobowiązania pieniężnego. W tym przypadku zasady odpowiedzialności solidarnej stosuje się z chwilą doręczenia decyzji (nakazu płatniczego) osobie, na którą, zgodnie z odrębnymi przepisami, wystawia się decyzję (nakaz płatniczy). Przepis ten nie ma jednak zastosowania w rozpoznawanej sprawie. Z art. 92 O.p. koresponduje art. 3 ust. 5 ustawy o podatku rolnym i art. 3 ust. 4 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, zgodnie z którym jeżeli grunt, o którym mowa w art. 1, stanowi współwłasność lub znajduje się w posiadaniu dwóch lub więcej podmiotów, to stanowią odrębny przedmiot opodatkowania podatkiem rolnym, a obowiązek podatkowy ciąży solidarnie na wszystkich współwłaścicielach (posiadaczach) z zastrzeżeniem ust. 6 i 7 i jeżeli nieruchomość (...) stanowi współwłasność dwóch lub więcej osób, obowiązek podatkowy od nieruchomości ciąży solidarnie na wszystkich współwłaścicielach nieruchomości. W ustawach podatkowych - poza wyjątkiem z art. 92§3 O.p. - występuje wyłącznie solidarność bierna, czyli solidarność dłużników. Solidarność dłużników polega na tym, że każdy z nich jest zobowiązany do spełnienia całego świadczenia, natomiast wierzyciel według własnego uznania może zażądać spełnienia całości bądź części świadczenia od wszystkich dłużników łącznie, kliku lub jednego z nich. W sytuacji natomiast, gdy jeden z dłużników spełnił już świadczenie, wierzyciel nie ma prawa żądać jego spełnienia od pozostałych. Oznacza to, że każdy ze współwłaścicieli gruntu, bez względu na to z jakiej części gruntu faktycznie korzysta, pozostaje osobiście odpowiedzialny za całość powstałego zobowiązania podatkowego, z zastrzeżeniem, że jego uiszczenie przez jednego ze współwłaścicieli - zwalnia pozostałych. Co istotne, decyzja w sprawie wymiaru podatku w omawianym przypadku (art. 3 ust. 5 ustawy o podatku rolnym i art. 3 ust. 4 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych), winna zostać wydana na wszystkich współwłaścicieli. Organ wydaje zatem jedną decyzje ze wskazaniem wszystkich podatników (współwłaścicieli) oraz przepisów kształtujących (będących podstawą) ich solidarnej odpowiedzialność. Niezbędnym warunkiem jest również doręczenie decyzji każdemu ze współwłaścicieli. Z treści art. 3 ust. 4 u.p.o.l. wynika, iż w przypadku współwłasności nieruchomości obowiązek podatkowy ciąży solidarnie na wszystkich współwłaścicielach. Z solidarnego charakteru obowiązku podatkowego wszystkich współwłaścicieli, będącej przedmiotem opodatkowania nieruchomości, określonego w art. 3 ust. 4 u.p.o.l., wynika wprost obowiązek organu podatkowego do objęcia postępowaniem podatkowym wszystkich współwłaścicieli (por. wyrok NSA z dnia 24 listopada 2016r. sygn. akt: II FSK 3146/14, publ. CBOSA). Niezbędnym w tym miejscu jest ponadto wskazanie na treść art. 133§1 O.p., który to przepis stanowi, że stroną postępowania, jest między innymi, podatnik, który z uwagi na swój interes prawny żąda czynności organu podatkowego, do którego czynność organu podatkowego się odnosi lub którego interesu prawnego działanie organu podatkowego dotyczy. Z powyższego wynika zatem, że postępowanie w przedmiocie czy to określenia zobowiązania podatkowego czy też wznowienia postępowania w sprawie określenia podatku od nieruchomości, czy też określania nadpłaty niewątpliwie dotyczy interesu prawnego wszystkich podatników określonego podatku (w niniejszej sprawie podatku od nieruchomości), dlatego też stroną tego postępowania powinni być wszyscy współwłaściciele spornej nieruchomości (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 17 stycznia 2018r., sygn. akt III SA/Wa 3462/16, publ. CBOSA). Jeżeli przedmiotem postępowania jest zobowiązanie podatkowe ciążące solidarnie na większej liczbie podatników, każdy z tych podatników powinien uczestniczyć w postępowaniu przed organami obu instancji w charakterze strony. W przeciwnym wypadku, postępowanie jest dotknięte wadą, stanowiącą przesłankę do wznowienia postępowania. Jednoznaczne brzmienie przepisu nie pozwala ustalić obowiązku podatkowego odrębnie w stosunku do każdego ze współwłaścicieli, proporcjonalnie do posiadanych udziałów w nieruchomości, jak również pomijanie któregokolwiek ze współwłaścicieli. Podkreślić raz jeszcze należy, że ustanowienie solidarnego obowiązku zapłaty podatku oznacza, że każdy ze współwłaścicieli jest obowiązany do uiszczenia całej kwoty należności podatkowej, a zapłata dokonana przez jednego bądź kilku ze współwłaścicieli zwalnia pozostałych z obowiązku zapłaty. Kolegium powinno uwzględnić fakt, że decyzja o łącznym zobowiązaniu pieniężnym była kierowana do kilku podatników (w zależności od nieruchomości) co wynika z akt organu I instancji. Okoliczność, że odwołanie wniosła tylko jedna strona postępowania podatkowego nie pozbawia pozostałych osób statusu strony postępowania, o jakim mowa w Ordynacji podatkowej, także przy uwzględnieniu regulacji zawartych w przepisach art. 91 oraz art. 92§1 i §2 O.p. skoro określeni podatnicy byli już adresatami decyzji podatkowej organu I instancji. W aktach organu odwoławczego nie ma dowodów wskazujących, że pozostali podatnicy byli uczestnikami postępowania odwoławczego i że zapewniono im prawo wzięcia czynnego udziału w nim. Natomiast pominięcie strony postępowania może stanowić podstawę wznowienia postępowania podatkowego, o jakiej mowa w Ordynacji podatkowej. Wszyscy znani współwłaściciele powinni być zatem adresatami nie tylko decyzji organu I instancji, ale też decyzji organu odwoławczego, stosownie do wymagania określonego w art. 3 ust. 4 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych lub art. 3 ust. 5 ustawy o podatku rolnym i przy uwzględnieniu art. 92§2 O.p. choćby sami nie wnosili odwołania, a uczynił to tylko jeden z podatników (wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 9 września 2021r. sygn. akt I SA/Rz 434/21). Współwłaściciele poszczególnych nieruchomości zostali wymienienie na odwrotnej stronie decyzji organu I instancji co było działaniem niewłaściwym i mogło zasugerować, że tylko skarżąca A.S. jest jedynym właścicielem nieruchomości i nie ma innych współwłaścicieli. W rozpoznawanej sprawie organ I instancji wydał cztery decyzje (trzy dotyczyły podatku rolnego i trzech różnych działek i jedną dotyczą łącznego zobowiązania podatkowego w podatku rolnym i podatku od nieruchomości). Z wydanych decyzji nie wynika zatem zakres solidarnej odpowiedzialności podatnika. Nie wie on bowiem, czy wskazana ustalona w decyzji kwota zobowiązania to jego całość, czy ewentualnie, przypadająca na niego jego cześć. Wady tej nie dostrzegł jednak organ odwoławczy. W ponownym postępowaniu rolą organów podatkowych będzie przeprowadzenie postępowania w sposób uwzględniający wskazania Sądu wynikające bezpośrednio z treści uzasadnienia wyroku. Prowadzone postępowanie musi uwzględniać zasady ogólne wynikające z Ordynacji podatkowej, w szczególności z jej art. 120, art. 121, art. 122, art. 123, art. 124, art. 180 oraz art. 191 O.p. Zasadnym będzie sięgnięcie do wypisów z ewidencji gruntów i budynków i ustalenie kręgu współwłaścicieli poszczególnych działek tak by ustalić krąg podmiotów mających przymiot strony. W zależności od ustaleń w tym zakresie wydadzą decyzję ustalającą solidarny wymiar zobowiązania w podatku rolnym oraz podatku od nieruchomości zapewniając stronom czynny udział w postępowaniu. Z art. 211 O.p. wynika, że decyzję doręcza się stronie na piśmie, co przesądza, że osoba mająca status strony postępowania podatkowego winna być adresatem decyzji kończącej postępowanie. Z tych też względów należało uchylić zaskarżone decyzje na podstawie art. 145§1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. Na kwotę kosztów postępowania w wysokości 400,00 zł składa się zwrot wpisów uiszczonych od skarg.