I SA/Wa 92/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Łukasz Trochym po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. S. na niewykonanie przez Burmistrza Miasta Marki wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 kwietnia 2025 r., sygn. akt I SA/Wa 207/25 postanawia: odrzucić skargę.

Wyrokiem z 1 kwietnia 2025 r., sygn. akt I SA/Wa 92/26, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu sprawy ze skargi E. S., na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z 27 listopada 2024 r., nr KOA/4618/Sw/24, w przedmiocie odmowy umorzenia nienależnie pobranego świadczenia wychowawczego - uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję Burmistrza Miasta Marki z 20 września 2024 r., nr 558.25.2024. Pismem z 2 stycznia 2026 r. skarżąca złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie ww. wyroku z 1 kwietnia 2025 r., sygn. akt I SA/Wa 207/25, żądając wymierzenia organowi grzywny, zobowiązania organu do wykonania wyroku w określonym terminie oraz zasądzenia kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta Marki wyjaśnił, że w związku z decyzją z 20 sierpnia 2025 r. o umorzeniu pozostałych do spłaty nienależnie pobranych świadczeń wychowawczych przez E. S. w wysokości 3.274,71 zł plus ustawowe odsetki od tych należności w wysokości 702,72 zł oraz zwrocie całości należności na rachunek zainteresowanej, skarga jest bezzasadna. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej jako "p.ps.a."), sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W rozpoznawanej sprawie skarga została wniesiona w trybie art. 154 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Powyższe brzmienie art. 154 § 1 p.p.s.a. otrzymał w wyniku nowelizacji, dokonanej na podstawie art. 1 pkt 42 lit. a ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r. poz. 658), która weszła w życie w dniu 15 sierpnia 2015 r. W brzmieniu obowiązującym do dnia 15 sierpnia 2015 r. omawiany przepis stanowił, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Wspomniana wyżej zmiana art. 154 p.p.s.a., ograniczyła możliwość wniesienia skargi na niewykonanie wyroku sądu administracyjnego wyłącznie do wyroku uwzględniającego skargę, której przedmiotem była bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ. Na skutek nowelizacji wyłączono natomiast dopuszczalność wniesienia skargi na niewykonanie wyroku uchylającego akt lub stwierdzającego nieważność aktu lub czynności. Pogląd ten potwierdza zarówno doktryna (T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. VI, Opublikowano: WK 2016), jak również orzecznictwo (np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 lipca 2021 r., sygn. akt I OSK 694/21, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 marca 2020 r., sygn. akt I OSK 718/19, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, że skarga E. S. w obowiązującym stanie prawnym jest niedopuszczalna. Dotyczy ona bowiem niewykonania przez Burmistrza Miasta Marki wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 1 kwietnia 2025 r., sygn. akt I SA/Wa 207/25, którym uchylono zaskarżoną decyzję oraz decyzję Burmistrza Miasta Marki z 20 września 2024 r., nr 558.25.2024, w przedmiocie odmowy umorzenia nienależnie pobranego świadczenia wychowawczego. Nie budzi wątpliwości, że powyższy wyrok nie dotyczył ani kwestii bezczynności, ani przewlekłego prowadzenia postępowania administracyjnego przez Burmistrza Miasta Marki. Z tych przyczyn, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., odrzucił skargę.