I SA/Wr 463/13

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi "A Sp. z o.o. z/s w M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego zarządza: odmówić przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

Skarżąca Spółka, prowadząca działalność w branży paliwowej, wraz ze skargą kasacyjną, wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych uzasadniając, że obecnie nie dysponuje żadnymi środkami finansowymi – jej rachunki bankowe zostały objęte zajęciem egzekucyjnym. Wobec niej prowadzona jest egzekucja należności w wysokości ponad 5.000.000 zł z tytułu należności publicznoprawnych. Ponadto w wyniku zajęcia przez Urząd Celny towaru o wartości ponad 300.000 zł w 2011 r., Spółka została pozbawiona możliwości uzyskania zapłaty za ten towar od kontrahenta. Zwrócono też uwagę, że strona wniosła do tutejszego Sądu kilkadziesiąt skarg (sygn. akt I SA/Wr 457-466/13, I SA/Wr 511-517/13 i I SA/Wr 2084-2110/13), w związku z czym zobligowana jest do uiszczenia wpisów sądowych w łącznej kwocie 49.640 zł. Zgodnie z oświadczeniem o majątku i dochodach, wysokość kapitału zakładowego Spółki wynosi 400.000 zł, wartość środków trwałych 0 zł, a wysokość straty za ostatni rok obrotowy (2012) 72.117,31 zł. Stan kont na trzech rachunkach bankowych na koniec miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku wynosił 0 zł. Strona nadto podała wyniki finansowe za lata 2010 i 2011 r., które były dodatnie i wynosiły odpowiednio 195.307,98 zł i 185.573,46 zł, zaś w 2012 r. odnotowana została strata w kwocie 72.117,31 zł. Do wniosku zostało załączone zestawienie należności egzekwowanych przez Dyrektora Izby Celnej we W. Na wezwanie do przedłożenia dodatkowych dokumentów, skierowane na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.), nie udzielono odpowiedzi do dnia wydania niniejszego postanowienia. Na podstawie powyższych danych wniosku nie można było uznać za uzasadniony. Zgodnie z treścią art. 245 § 3 i art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli w zakresie częściowym, w przypadku osób prawnych może być przyznane, gdy wnioskodawca wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Jak wynika z brzmienia przytoczonej wyżej regulacji, to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania okoliczności, które mają uzasadniać jego żądanie. Rola Sądu/ referendarza sądowego ogranicza się do wezwania do przedłożenia dodatkowych oświadczeń i dokumentów, gdy informacje udzielone na urzędowym formularzu wniosku, dotyczące stanu finansowego i majątkowego wnioskodawcy okażą się niewystarczające lub budzą wątpliwości, stosownie do treści art. 255 p.p.s.a. Tymczasem w sprawie przedmiotowy wniosek zawiera wprawdzie uzasadnienie, które jednak nie zostało poparte jakimikolwiek dokumentami, z wyjątkiem zestawienia zobowiązań egzekwowanych przez organ podatkowy. Oświadczenie o stanie majątkowym i finansowym, złożone na urzędowym formularzu, dotyczy roku 2012. Spółka zaś nie przedłożyła dokumentów finansowych, które odzwierciedlałyby jej aktualną sytuację finansową i majątkową. Wobec braku tej dokumentacji bez znaczenia pozostają okoliczności odnoszące się do prowadzonej wobec spółki egzekucji przez organy podatkowe (w wysokości ponad 5.000.000 zł) – nie jest bowiem możliwe zbadanie, jaki wpływ ma ta okoliczność na rozmiar prowadzonej działalności gospodarczej. Strona wskazała jedynie na zajęcie w postępowaniu egzekucyjnym towaru o wartości powyżej 300.000 zł, które jednak miało miejsce w 2011 r. Z kolei z przedłożonego pisma Dyrektora Izby Celnej wynika, że przy zajęciu rachunku bankowego nastąpił zbieg egzekucji administracyjnych, a – mimo braku składników majątkowych – egzekucja wobec spółki jest częściowo skuteczna. Powyższe dane nie dają zatem podstaw do dokonania oceny rzeczywistych możliwości płatniczych spółki, co jest równoznaczne ze stwierdzeniem, że strona nie wykazała okoliczności żądania wniosku. Wobec tego, na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 2 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.