I SAB/Wr 49/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Kieres po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi P. B. B. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę.

Skarżący (P. B. B.), działając przez pełnomocnika, wniósł skargę we wskazanym w sentencji zakresie. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z 29 stycznia 2026 r. wezwano pełnomocnika Skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez: łożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu Skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi (pouczając o treści art. 35 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r., poz. 143) – w skrócie jako p.p.s.a.), podanie nr PESEL oraz adresu zamieszkania Skarżącego bądź adresu do doręczeń zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. Wezwanie doręczono skutecznie w dniu 4.02.2026 r. osobie działającej jako upoważniony pracownik pełnomocnika (vide: ZPO k.11 oraz pismo Poczty P. z 7 kwietnia 2026 r. k. 15). Z akt sprawy wynika, że braki formalne nie zostały usunięte. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje. Skargę należało odrzucić. Jak wynika z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga wniesiona do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Z kolei art. 49 § 1 p.p.s.a. stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Ten przepis należy odczytywać w kontekście regulacji art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., który stanowi, że sąd zobligowany jest odrzucić skargę w sytuacji, gdy jej braki formalne nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie. Zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. pismo strony powinno ponadto zawierać, w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku - adresu do doręczeń, lub siedziby i adresów stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników. Z kolei stosownie do art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a., pismo strony powinno również zawierać, w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie: numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Natomiast stosownie do art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Przepis art. 37 § 1 p.p.s.a. stanowi, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Brak pełnomocnictwa uniemożliwia nadanie skardze prawidłowego biegu, bowiem nie pozwala na stwierdzenie, czy skarga pochodzi od osoby uprawnionej do reprezentowania strony skarżącej, a zatem czy wnosząca ją osoba posiada legitymację procesową do skutecznego jej wniesienia. Do powyższego odnosi się podjęta 2 lutego 2026 r. przez Naczelnego Sądu Administracyjnego uchwałą w składzie siedmiu sędziów, o sygn. akt III OPS 2/25. W uchwale tej NSA stwierdził, że podpisanie skargi przez osobę, która nie przedstawiła dokumentu pełnomocnictwa stanowi brak formalny skargi, podlegający usunięciu, na podstawie art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 i w związku z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., przez jej wezwanie do dołączenia dokumentu pełnomocnictwa; nieusunięcie braku formalnego skargi stanowi podstawę do jej odrzucenia zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a w związku z art. 49 § 1 i w związku z art. 46 § 3 P.p.s.a. NSA stwierdził, że zaniechanie wykonania przez pełnomocnika wezwania sądu do uzupełnienia braku formalnego skargi przez dołączenie do akt pełnomocnictwa, będzie rodziło ten sam skutek w stosunku do strony. Artykuł 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w sposób jednoznaczny przewiduje obowiązek sądu odrzucenia skargi ("sąd odrzuca skargę") w przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd nie ma kompetencji do uznania, że nieuzupełniony istotny brak formalny skargi (jakim jest brak pełnomocnictwa) może stać się innego rodzaju brakiem formalnym (brakiem podpisu strony pod skargą), który w dalszym ciągu podlegałby uzupełnieniu. Z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 4.02.2026 r. Zatem termin do usunięcia braków upływał z końcem 11 lutego 2026 r. (środa) i upłynął on bezskutecznie, ponieważ w zakreślonym prawem terminie braki formalne skargi nie zostały usunięte. Wobec powyższego, na podstawie art. 58 §1 pkt 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji postanowienia.