II FZ 63/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Maciej Jaśniewicz, , , po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia H[...] Spółka z o.o. w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 29 maja 2024 r. sygn. akt I SA/Bk 173/24 w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi H[...] Spółka z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku z dnia 19 lutego 2024 r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób prawnych za 2019r. postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 29 maja 2024 r., sygn. akt I SA/Bk 173/24, w sprawie ze skargi sprawie ze skargi H. Spółka z o.o. w W. (dalej: "Spółka") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku z dnia 19 lutego 2024 r. w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób prawnych za 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), oddalił wniosek Spółki o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu Sąd meriti wskazał, że argumentacja oraz dokumenty przedstawione przez Spółkę wraz z wnioskiem, nie dają jasnej podstawy do stwierdzenia, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a., umożliwiające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd wziął pod uwagę znaczną kwotę zryczałtowanego podatku dochodowego od osób prawnych za 2019 r. w wysokości 1.110.168 zł, wynikającą z zaskarżonej decyzji. Z wniosku Spółki wynika, że nie prowadzi ona obecnie aktywnej działalności gospodarczej i nie osiąga dochodów; rok 2023 r. zakończyła ze stratą ok. 4 tys. zł, nie dysponuje właściwie żadnym majątkiem ani środkami umożliwiającymi zapłatę zaległości. Z przedłożonych przez Spółkę dokumentów wynika, że większościowym udziałowcem skarżącej jest F. Sp. z o.o. Skarżąca, przedkładając dokumenty mające świadczyć o zasadności złożonego wniosku, nie przedstawiła jednak żadnych materiałów źródłowych obrazujących sytuację finansową jej wspólników (udziałowców), w tym w szczególności wspomnianej spółki kapitałowej. Z tego też powodu, ze względu na niepełność przedłożonego materiału dowodowego i wątpliwości co do sytuacji skarżącej, Sąd a quo nie był w stanie stwierdzić, czy zachodzą przesłanki ochrony tymczasowej. Spółka wniosła zażalenie na powyższe postanowienie i zarzuciła mu naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez bezpodstawne uznanie, że brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie poskutkuje niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody oraz zaistnieniem nieodwracalnych skutków dla Spółki. Wskazując na powyższe Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ewentualnie uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zwrot koszów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlega oddaleniu. W świetle art. 61 § 3 p.p.s.a. instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Stosownie do art. 61 § 3 powołanej ustawy, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1 cytowanego przepisu, jednak wyłącznie wtedy, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji dotyczy wyjątku od zasady wykonalności ostatecznych decyzji administracyjnych. Aby wniosek mógł być rozpatrzony pozytywnie, strona musi wskazać więc konkretne zagrożenia płynące z wykonania decyzji. Sąd musi bowiem dysponować wiarygodnie wykazanymi faktami, które pozwolą mu na zastosowanie przedmiotowej instytucji, która – co należy jeszcze raz podkreślić – jest wyjątkiem od zasady wynikającej z art. 61 § 1 p.p.s.a. Nie budzi wątpliwości, że analizowany art. 61 § 3 p.p.s.a. dopuszcza możliwość wstrzymania wykonania decyzji wyłącznie w sytuacji, w której obiektywnie, przy uwzględnieniu całokształtu okoliczności istotnych w sprawie, właśnie z powodu wykonania decyzji może dojść do zaistnienia zdarzeń w nim opisanych. Odnosząc się do zarzutów zawartych w zażaleniu Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko przedstawione w zaskarżonym postanowieniu, zgodnie z którym Spółka nie uprawdopodobniła spełnienia przesłanek wstrzymania wykonania decyzji poprzez niepełne przedstawienie sytuacji finansowej. Zważywszy na fakt, że większościowym udziałowcem w Spółce jest inna spółka, to nieprzedstawienie sytuacji finansowej tej ostatniej, zważywszy na strukturę udziałową Spółki, stanowi niepełne zobrazowanie stanu majątkowego Skarżącej. W sytuacji, w której w postanowieniu tym jednoznacznie stwierdzono, że informacje przedstawione przez Spółkę są niepełne, nie sposób przyjąć, że mogłyby one stanowić podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Podkreślenia wymaga, że to wnoszący o ochronę tymczasową obowiązany jest wykazać przesłanki skutkujące jej przyznaniem wszystkimi dokumentami stanowiącymi o jego sytuacji finansowej. Odnośnie natomiast zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, to należy stwierdzić, że zgodnie z art. 209 p.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny, co do zasady nie jest uprawniony do zasądzenia zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego w orzeczeniu, które nie jest jednym z orzeczeń, o których mowa w art. 209 p.p.s.a. Brak jest w tym przepisie podstaw do zamieszczania orzeczenia o zwrocie kosztów postępowania w innych orzeczeniach, kończących postępowanie w danej instancji, niż wymienione w tym przepisie (por. uchwałę NSA z 4 lutego 2008 r., sygn. akt I OPS 4/07, publ. CBOSA). Ze względu na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie.