II GSK 514/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Joanna Sieńczyło - Chlabicz sędzia NSA Dariusz Zalewski (spr.) sędzia del. WSA Wojciech Sawczuk po rozpoznaniu w dniu 28 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Małopolskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Krakowie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 6 listopada 2024 r. sygn. akt III SA/Kr 925/24 w sprawie ze skargi Gminy Miejskiej Kraków na decyzję Małopolskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Krakowie z dnia 25 kwietnia 2024 r. nr NS.906.14.2024 w przedmiocie opłaty za czynności wykonywane w ramach bieżącego nadzoru sanitarnego 1. uchyla zaskarżony wyrok, 2. oddala skargę, 3. zasądza od Gminy Miejskiej Kraków na rzecz Małopolskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Krakowie 340 (trzysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

I. Wyrokiem z dnia 6 listopada 2024 r., sygn. akt III SA/Kr 925/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w wyniku rozpoznania skargi Gminy M. K. na decyzję Małopolskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 25 kwietnia 2024 r. nr NS.906.14.2024 w przedmiocie opłaty za czynności wykonane w ramach zapobiegawczego nadzoru sanitarnego: uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; zasądził od Małopolskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego na rzecz Gminy M. K. 190 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. II. Rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym: 1. Pismem z dnia 6 lutego 2024 r. Prezydent M. K., działając na podstawie art. 53 ust. 4 pkt 2a ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 977 z późn. zm.) oraz art. 106 k.p.a., wystąpił z wnioskiem do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Krakowie o uzgodnienie pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych projektu decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Do wniosku załączono projekt decyzji Prezydenta M. K. o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego wraz z Załącznikiem nr 1 (warunki zabudowy i zagospodarowania terenu) oraz Załącznikiem nr 2 (mapą z naniesionymi liniami rozgraniczającymi teren inwestycji, w skali 1:500). W dniu 9 lutego 2024 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Krakowie wydał postanowienie znak: NZ.90830.5.40.2024 uzgadniające pozytywnie, pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych, załączony do wniosku projekt decyzji, bez zastrzeżeń. Równocześnie skierował do Gminy M. K., będącej inwestorem zamierzenia inwestycyjnego, zawiadomienie z dnia 9 lutego 2024 r. o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w przedmiocie nałożenia opłaty za czynności wynikające z zapobiegawczego nadzoru sanitarnego, zgodnie z art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 416, dalej: "u.p.i.s."). 2. Decyzją z dnia 4 marca 2024 r. nr 1542/03/24/PG/03 Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Krakowie ustalił opłatę w kwocie 286 zł za czynności wykonane w ramach zapobiegawczego nadzoru sanitarnego, związane z analizą dokumentacji i wydaniem postanowienia z dnia 9 lutego 2024 r. Decyzją z dnia 25 kwietnia 2024 r. znak: NS.906.14.2024 Małopolski Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 572 z późn. zm., dalej: "k.p.a.") oraz w zw. z art. 36 ust. 1 i art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej, utrzymał w mocy powyższą decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Krakowie. 3. Kontrolując legalność zaskarżonej decyzji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stwierdził, że nie jest ona zgodna z prawem, co uzasadniało uchylenie jej wraz z decyzją organu I instancji, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a.") We wstępie Sąd I instancji odwołał się do orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, z którego wynika, że w zakresie kosztów "innych czynności" wykonywanych przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej, w związku ze sprawowaniem bieżącego i zapobiegawczego nadzoru sanitarnego, mogą mieścić się koszty postępowania administracyjnego, rozumiane jako wydatki poniesione przez organy, związane z wydaniem postanowienia lub decyzji administracyjnej (por. wyrok NSA z 18 stycznia 2017 r., II OSK 1071/15, CBOSA). Sąd I instancji podzielił pogląd wyrażony w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 kwietnia 2023 r. (sygn. akt II OSK 1360/20), że nie oznacza to, iż każda czynność podejmowana przez organy nadzoru sanitarnego w ramach prowadzonego postępowania administracyjnego powoduje powstanie kosztów, do których uiszczenia zobowiązana może być strona postępowania, natomiast opłacie takiej podlegać powinny tylko tego typu czynności, które wykraczają ponad standardowe koszty związane z wydaniem konkretnej decyzji. Muszą to być zdaniem Sądu koszty, które powstały wyjątkowo, gdyż nie można natomiast żądać od strony zwrotu kosztów za samo wydanie decyzji. Sąd uznał, że zasadą jest ponoszenie kosztów postępowania administracyjnego przez organ, a odstąpienie od niej może nastąpić tylko na podstawie przepisu szczególnego (wyrok NSA z dnia 17 października 2017 r., sygn. I OSK 3458/15, CBOSA). Następnie Sąd I instancji podniósł, że w przedmiotowej sprawie w decyzji wskazano, że opłata obejmuje "analizę dokumentacji w celu opracowania rozstrzygnięcia w postaci postanowienia", lecz nie wskazano, aby podjęte w tym zakresie czynności wykraczały ponad standardowe koszty związane z wydaniem konkretnego rozstrzygnięcia. W świetle powyższego Sąd I instancji uznał, że zaskarżona decyzja oraz decyzja ją poprzedzająca zostały sporządzone w sposób wadliwy, ponieważ odbiorca tej decyzji jest pozbawiony możliwości zapoznania się z rozstrzygnięciem w sprawie oraz motywami, jakimi kierował się organ rozpoznając sprawę i uznając podjęte czynności za ponadstandardowe. 4. Ze skargą kasacyjną od powyższego wyroku wystąpił Małopolski Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny, zaskarżając powyższy wyrok w całości, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz o zasądzenie od skarżącej na jego rzecz kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Ewentualnie Małopolski Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w Krakowie wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i oddalenie skargi oraz o zasądzenie od skarżącej na jego rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono: 1. Na podstawie art. 174 pkt 1 p.p.s.a. naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj.: 1) art. 36 ust. 1 ustawy. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej przez jego błędną wykładnię, polegającą na przyjęciu, że na podstawie wskazanego przepisu prawa opłacie za czynności wykonywane w ramach zapobiegawczego nadzoru sanitarnego podlegać powinny tylko tego typu czynności, które wykraczają ponad standardowe koszty (koszty, które powstały wyjątkowo) związane z wydaniem konkretnej decyzji (postanowienia); 2) art. 36 ust. 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej przez jego błędną wykładnię, polegającą na przyjęciu, że czynności polegające na analizie dokumentacji (w tym jej kompletności) złożonej w postępowaniu wszczętym na podstawie art. 53 ust. 4 pkt 2a ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz art. 106 k.p.a. w sprawie uzgodnienia decyzji o ustaleniu lokalizacji celu publicznego pod względem higienicznym i zdrowotnym nie mieszczą się w pojęciu "innych czynności", o jakich mowa w art. 36 ust. 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej, gdyż nie wykraczają ponad standardowe koszty, a co za tym idzie nie generują kosztów, do których uiszczenia zobowiązana może być strona postępowania. 2. Na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: 1) naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 135 p.p.s.a. oraz w zw. z art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez uwzględnienie skargi skarżącej gminy i uchylenie decyzji organów Państwowej Inspekcji Sanitarnej szczebla powiatowego i wojewódzkiego w związku z przyjętą przez Sąd I instancji wykładnią art. 36 ust. 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej pomimo, że wskazany przepis nie uzależnia ustalenia opłaty w nadzorze zapobiegawczym od spełnienia jakichkolwiek dodatkowych warunków przy wykonywaniu "innych czynności", ani też nie precyzują takiego warunku przepisy rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 5 marca 2010 r. w sprawie sposobu ustalania wysokości opłat za badania laboratoryjne oraz inne czynności wykonywane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej, wydane w oparciu o delegację ustawową zawartą w art. 36 ust. 4 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej, stanowiące wspólnie rozwiązanie systemowe. III. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 1. Na wstępie należy wyjaśnić, że skarga kasacyjna została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym zgodnie z art. 182 § 2 p.p.s.a., wobec braku podstaw do wyznaczenia rozprawy i przy uwzględnieniu stanowisk stron ujawnionych w aktach sprawy. 2. Stosownie do art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając sprawę na skutek skargi kasacyjnej, związany jest jej granicami, a z urzędu bada jedynie nieważność postępowania z przyczyn określonych w § 2 tego przepisu. Podstaw nieważnościowych nie stwierdzono. Oznacza to, że przytoczone w skardze kasacyjnej przyczyny wadliwości prawnej zaskarżonego wyroku wyznaczają zakres kontroli instancyjnej. Związanie podstawami oznacza, że sąd kasacyjny ocenia wyłącznie te przepisy prawa materialnego i procesowego, które skarżący wskazał jako naruszone. Przytoczenie podstawy kasacyjnej musi być precyzyjne, gdyż – z uwagi na związanie sądu kasacyjnego granicami skargi kasacyjnej – Naczelny Sąd Administracyjny może uwzględnić tylko te przepisy, które zostały wyraźnie wskazane w skardze kasacyjnej jako naruszone. Nie jest natomiast władny badać, czy sąd administracyjny pierwszej instancji nie naruszył innych przepisów (por. postanowienie NSA z dnia 5 sierpnia 2004 r., sygn. akt FSK 299/04, OSP 2005/3, poz. 36, oraz wyrok NSA z dnia 12 września 2019 r., sygn. akt II GSK 634/19, wszystkie orzeczenia powoływane w niniejszym uzasadnieniu są dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych: https://orzeczenia.nsa.gov.pl). 3. Przedmiotem kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego jest wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 6 listopada 2024 r., sygn. III SA/Kr 925/24, którym uchylono decyzję Małopolskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z 25 kwietnia 2024 r. utrzymującą w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Krakowie z 4 marca 2024 r. w przedmiocie ustalenia opłaty w wysokości 286 zł za "inne czynności" – analizę dokumentacji i wydanie postanowienia uzgadniającego projekt decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego dotyczącej budowy budynku żłobka samorządowego wraz z infrastrukturą towarzyszącą na działce nr ewid. (...) obr. (...). 4. WSA uznał, że organy obu instancji nie wykazały, aby wskazana analiza dokumentacji i czynności podjęte w celu uzgodnienia projektu decyzji miały charakter "ponadstandardowy" względem zwykłych czynności przygotowawczych poprzedzających wydanie postanowienia w trybie art. 106 k.p.a. Sąd wskazał, że opłata nie może obejmować kosztów związanych z samym przygotowaniem i wydaniem postanowienia, jako czynności typowych i koniecznych w każdym postępowaniu uzgodnieniowym. W ocenie WSA czynności analityczne, opiniodawcze i uzgodnieniowe, wykonywane w trybie współdziałania z art. 106 k.p.a., pozostają w funkcjonalnym związku z nadzorem, a zatem co do zasady mogą być objęte opłatą – przy prawidłowym wykazaniu i kalkulacji kosztów według § 2–4 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 5 marca 2010 r. w sprawie sposobu ustalania wysokości opłat za badania laboratoryjne oraz inne czynności wykonywane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej (koszty bezpośrednie i pośrednie). W realiach sprawy przedmiotem opłaty była właśnie analiza dokumentacji i przygotowanie uzgodnienia sanitarnego (3 godziny pracy + narzut kosztów pośrednich), co wynika z akt i kalkulacji organu. 5. Odnosząc się szczegółowo do zarzutów skargi kasacyjnej, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza ich zasadność. Zasadniczym błędem rozumowania Sądu I instancji było uzależnienie dopuszczalności pobrania opłaty przewidzianej w art. 36 ust. 1 u.p.i.s. od wykazania przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej, że wykonane czynności miały charakter "ponadstandardowy" oraz, że określona część nakładu pracy "wykracza poza podstawowe czynności". Taki sposób rozumienia przepisu nie znajduje oparcia ani w jego treści, ani w ratio legis regulacji. Art. 36 ust. 1 u.p.i.s. ustanawia bowiem zasadę odpłatności za "badania laboratoryjne oraz inne czynności wykonywane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej w związku ze sprawowaniem bieżącego i zapobiegawczego nadzoru sanitarnego", nie różnicując tych czynności według kryterium ich rzekomej "wyjątkowości". Ustawodawca posługuje się sformułowaniem "w związku ze sprawowaniem nadzoru", a więc wskazuje na funkcjonalny związek pomiędzy czynnością a realizacją ustawowych zadań organu, nie zaś na ich hierarchiczne zróżnicowanie. W niniejszej sprawie nadzór zapobiegawczy dotyczył uzgodnienia projektu decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego dotyczącej budowy budynku żłobka samorządowego wraz z infrastrukturą towarzyszącą na działce nr ewid. (...), obr. (...), na wniosek Prezydenta M. K. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Krakowie wydał w tej sprawie postanowienie uzgadniające z dnia 9 lutego 2024 r., znak NZ.90830.5.40.2024, a następnie, decyzją z dnia 4 marca 2024 r. nr 1542/03/24/PG/03, ustalił opłatę w wysokości 286 zł, którą utrzymał w mocy Małopolski Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego ugruntował się pogląd, że "inne czynności" obejmują również merytoryczną analizę dokumentacji, wykonywaną przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej w toku postępowania uzgodnieniowego prowadzonego w trybie art. 106 k.p.a., a także sporządzenie i wydanie samego uzgodnienia. Jak wskazano w kolejnych wyrokach, m.in. wyrok NSA z dnia 3 września 2025 r., II GSK 303/25, oraz z dnia 20 sierpnia 2025 r., II GSK 375/25, czy też II GSK 2605/24 z dnia 10 lipca 2025 r. czynności te – jako pozostające w bezpośrednim związku z wykonywaniem zapobiegawczego nadzoru sanitarnego – stanowią podstawę naliczenia opłaty odpowiadającej kosztom ich wykonania. Wskazany kierunek interpretacji jednoznacznie odrzuca próbę podziału czynności na "standardowe" i "ponadstandardowe", uznając takie rozróżnienie za pozbawione podstawy ustawowej. Wymaganie przez Sąd I instancji, aby organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej wykazywały, która część pracy "wykracza poza podstawowe czynności", stanowiło w konsekwencji niedopuszczalne wprowadzenie dodatkowych przesłanek nieznanych ustawie. Nietrafne okazało się także stanowisko Sądu I instancji, że w przedmiotowej sprawie opłata została naliczona "za samo wydanie aktu". Z materiału sprawy wynika, że opłatą objęto czynność merytorycznej analizy dokumentacji inwestycyjnej, zakończoną wydaniem uzgodnienia w trybie art. 106 k.p.a. Czynność ta polegała na ocenie projektu decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego dotyczącej budowy budynku żłobka samorządowego wraz z infrastrukturą towarzyszącą na działce nr ewid. (...) obr. (...), z punktu widzenia spełnienia wymagań higienicznych i zdrowotnych. Ustalona przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Krakowie opłata została obliczona w oparciu o przedstawione zestawienie kalkulacyjne, obejmujące czas pracy merytorycznej niezbędny do przeprowadzenia oceny dokumentacji oraz stosowny narzut kosztów pośrednich, zgodnie z § 2–6 rozporządzenia Ministra Zdrowia z 5 marca 2010 r. Suma kosztów bezpośrednich i pośrednich wyniosła 286 zł, co odpowiada kosztom wykonania czynności w rozumieniu art. 36 ust. 1 u.p.i.s. Czynność ta stanowiła integralny element realizacji zadania określonego w art. 3 pkt 1a u.p.i.s., polegającego na sprawowaniu zapobiegawczego nadzoru sanitarnego poprzez opiniowanie i uzgadnianie planowanych zamierzeń inwestycyjnych. Tym samym mieści się ona w zakresie "innych czynności" w rozumieniu art. 36 ust. 1 tej ustawy, za które pobiera się opłatę w wysokości kosztów ich wykonania. Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem NSA, przygotowanie, sporządzenie i wydanie rozstrzygnięcia końcowego wchodzi w zakres kosztów wykonania czynności merytorycznej, ponieważ jest jej nieodłącznym elementem funkcjonalnym. Wyłączenie tych nakładów z kalkulacji kosztów byłoby sprzeczne z § 3 i § 4 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 5 marca 2010 r. w sprawie sposobu ustalania wysokości opłat za badania laboratoryjne oraz inne czynności wykonywane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz.U. 2010 nr 36 poz. 203), które wyraźnie przewidują zaliczenie do kosztów zarówno elementów bezpośrednich (m.in. czasu pracy pracowników, kosztów materiałów, podróży służbowych), jak i pośrednich (m.in. kosztów administracji, energii, eksploatacji aparatury czy transportu). Za nieuzasadniony należało również uznać pogląd Sądu I instancji, jakoby brak wykonania badań laboratoryjnych, ekspertyz, wizji lokalnych czy kontroli terenowych wyłączał możliwość pobrania opłaty. Art. 36 ust. 1 u.p.i.s. nie uzależnia odpłatności od rodzaju czynności technicznych, lecz od faktu wykonania "innej czynności" pozostającej w związku z nadzorem oraz od poniesienia kosztów jej realizacji. Orzecznictwo NSA (por. wskazane wyżej wyroki) podkreśla, że czynności o charakterze analityczno-dokumentacyjnym, potocznie określane jako "biurowe", stanowią pełnoprawny element nadzoru zapobiegawczego i mogą być objęte opłatą, jeżeli ich wykonanie zostało wykazane w sposób zgodny z zasadami rozporządzenia (§ 3–4 rozporządzenia). 6. Dla pełności wywodu należy zauważyć, że stanowisko przyjęte w niniejszej sprawie pozostaje w zgodzie z ujednoliconą obecnie linią orzeczniczą Naczelnego Sądu Administracyjnego dotyczącą stosowania art. 36 ust. 1 u.p.i.s. W dawniejszej praktyce orzeczniczej można było spotkać pogląd, zgodnie z którym odpłatność z tego przepisu odnosi się przede wszystkim do czynności "technicznych i specjalistycznych", takich jak badania laboratoryjne czy kontrole terenowe, natomiast wątpliwości budziło obejmowanie nią czynności analityczno-dokumentacyjnych podejmowanych w toku uzgodnień w trybie art. 106 k.p.a. Kierunek ten znajdował odzwierciedlenie między innymi w starszych rozstrzygnięciach, jak np. w wyroku NSA z dnia 20 kwietnia 2023 r., sygn. II OSK 1360/20, w którym Sąd wskazywał na konieczność ścisłej interpretacji pojęcia "innych czynności". Obecnie jednak, w następstwie utrwalenia poglądów wyrażonych w przytoczonych powyżej orzeczeniach Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmuje się jednoznacznie, że pojęcie "innych czynności" obejmuje również czynności o charakterze analitycznym, opiniodawczym i dokumentacyjnym, w tym przygotowanie i wydanie uzgodnienia sanitarnego. Opłata, o której mowa w art. 36 ust. 1 u.p.i.s., obejmuje w takim przypadku zarówno koszty bezpośrednie, jak i pośrednie wykonania tych czynności, zgodnie z § 3–4 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 5 marca 2010 r. Sąd w niniejszym składzie w pełni podziela tę aktualną, ugruntowaną linię orzeczniczą i przyjmuje ją za własną przy ocenie zarzutów w rozpoznawanej sprawie. 7. Stwierdzenie zasadności zarzutów poddanych wyżej ocenie było wystarczające do uznania, że istota sprawy sądowoadministracyjnej została dostatecznie wyjaśniona przez Sąd I instancji dla potrzeb uchylenia zaskarżonego wyroku oraz prawomocnego i ostatecznego oddalenia skargi. Wobec ustalonego w sprawie stanu faktycznego należało przyjąć, że organ prawidłowo wykazał zakres poniesionych kosztów w zestawieniu kalkulacyjnym, obejmującym zarówno koszty osobowe, jak i pośrednie, wynikające z obowiązującego wewnętrznego zarządzenia w sprawie ustalania wysokości opłat. Nie było więc podstaw do przyjęcia, iż kalkulacja organu miała charakter "lakoniczny" lub że obejmowała koszty "nieuzasadnione" czy "ponadstandardowe". Z uwagi na to, że istota sprawy została dostatecznie wyjaśniona, a sporna kwestia prawna znalazła pełne rozstrzygnięcie w przedstawionych wyżej argumentach, w sprawie zaktualizowały się przesłanki zastosowania art. 188 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny, korzystając z kompetencji wynikającej z tego przepisu, rozpoznał skargę Gminy M. K. na decyzję Małopolskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w przedmiocie opłaty za czynności wykonane w ramach zapobiegawczego nadzoru sanitarnego i stwierdził, że skarga ta nie zasługuje na uwzględnienie. Mając na względzie prawidłowe ustalenia faktyczne i materialnoprawne organów Państwowej Inspekcji Sanitarnej, w tym wykazanie kosztów czynności merytorycznej analizy dokumentacji związanej z uzgodnieniem projektu decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, a także brak naruszeń przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 6 listopada 2024 r., sygn. III SA/Kr 925/24, i oddalił skargę Gminy M. K. 8. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 188 w związku z art. 151 p.p.s.a., a także art. 203 pkt 2 oraz art. 207 § 1 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.