II GZ 677/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Marcin Kamiński po rozpoznaniu w dniu 30 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Małopolskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 czerwca 2025 r. sygn. akt III SA/Kr 1950/24 w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 1 kwietnia 2025 r., sygn. akt III SA/Kr 1950/24 w sprawie ze skargi V. w W. na postanowienie Małopolskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 15 września 2024 r. nr NP.906.14.2024 w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania w sprawie nakazu zaprzestania udostępniania na rynku i wycofania ze sprzedaży produktu biobójczego postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 17 czerwca 2025 r., sygn. akt III SA/Kr 1950/24, odrzucił skargę kasacyjną Małopolskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego (MPWIS, skarżący kasacyjnie organ, skarżony organ) od wyroku tego Sądu z dnia 1 kwietnia 2025 r., sygn. akt III SA/Kr 1950/24, w sprawie ze skargi V. w W. (spółka, strona skarżąca, strona) na postanowienie Małopolskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 15 września 2024 r. nr NP.906.14.2024 w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania w sprawie nakazu zaprzestania udostępniania na rynku i wycofania ze sprzedaży produktu biobójczego Sąd I instancji wyjaśnił, że wyrokiem z 1 kwietnia 2025 r. WSA w Krakowie uchylił postanowienie MPWIS z 15 września 2024 r. i zasądził na rzecz strony V. w W zwrot kosztów postępowania. Wyrok wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu kasacyjnie organowi w dniu 23 kwietnia 2025 r. z pouczeniem o prawie i terminie do wniesienia skargi kasacyjnej. Termin do wniesienia skargi kasacyjnej upływał w piątek 23 maja 2025 r. W dniu 26 maja 2025 r. (data stempla pocztowego) MPWIS wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 1 kwietnia 2025 r. Uzasadniając odrzucenie skargi kasacyjnej, Sąd Wojewódzki wskazał, że zgodnie z art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem, natomiast zgodnie z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Sąd I instancji podniósł, że w niniejszej sprawie wyrok wraz z uzasadnieniem został doręczony MPWIS w dniu 23 kwietnia 2025 r. (k. 61), tymczasem skarga kasacyjna została nadana w placówce pocztowej Poczty Polskiej S.A. w dniu 26 maja 2025 r., a zatem po upływie 30-dniowego terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Skarżący kasacyjnie organ wniósł zażalenie na wskazane na wstępie postanowienie, zaskarżając je w całości oraz wnosząc o jego uchylenie i przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie przepisu art. 74a p.p.s.a. a w szczególności: - § 1 poprzez doręczenie wyroku WSA z dnia 1 kwietnia 2025 r. za pomocą środków komunikacji elektronicznej, gdy nie został spełniony żaden z warunków, o którym mowa w tym paragrafie, - § 5 poprzez przyjęcie błędnej daty doręczenia pisma wobec braku urzędowego poświadczenia odbioru w dacie odbioru korespondencji, - § 11 poprzez przyjęcie daty odbioru jaka jest określona w urzędowym poświadczeniu odbioru w świetle awarii certyfikatu i braku informacji o przesyłce. W uzasadnieniu podniesiono argumentację na poparcie zarzutu sformułowanego w petitum zażalenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie podlegało oddaleniu jako pozbawione usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z treścią art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W przedmiotowej sprawie okoliczność naruszenia ustawowego terminu do wniesienia skargi kasacyjnej przez skarżony organ nie budzi wątpliwości. Stosownie do treści art. 177 § 1 p.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Z ustaleń kontrolowanego Sądu Wojewódzkiego oraz akt sprawy bezspornie wynika, że odpis zaskarżonego skargą kasacyjną wyroku z dnia 1 kwietnia 2025 r., sygn. akt III SA/Kr 1950/24, został doręczony do skrzynki pocztowej ePUAP skarżonego organu w dniu 23 kwietnia 2025 r., co zostało potwierdzone w wydruku systemowym UPP (Urzędowym Poświadczeniu Przedłożenia – zob. k. 58-61 akt sądowych), natomiast skarga kasacyjna została nadana w placówce pocztowej operatora wyznaczonego w dniu 26 maja 2025 r. (k. 74 akt sądowych), a więc po upływie ustawowego terminu. Jednocześnie jako bezpodstawne należało ocenić twierdzenie organu, że samo doręczenie za pomocą środków komunikacji elektronicznej odpisu ww. wyroku z uzasadnieniem odbyło się z naruszeniem art. 74a p.p.s.a. Zgodnie z treścią art. 74a § 1 p.p.s.a. warunkiem dopuszczalności zastosowania formy doręczenia elektronicznego pism przez sąd administracyjny jest co do zasady spełnienie co najmniej jednej spośród trzech przesłanek określonych w w powyższym przepisie. Skarżący kasacyjnie organ nie dostrzegł jednak, że zgodnie z art. 74a § 10 p.p.s.a. w przypadku pism doręczanych uczestniczącym w postępowaniu przed sądem prokuratorowi, Rzecznikowi Praw Obywatelskich i Rzecznikowi Praw Dziecka oraz organowi, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, sąd przesyła pismo bezpośrednio do elektronicznej skrzynki podawczej podmiotu publicznego w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, za urzędowym poświadczeniem odbioru. Jeżeli zatem jest oczywiste, że skarżony organ, zgodnie z ustawowym obowiązkiem, dysponuje elektroniczną skrzynką podawczą podmiotu publicznego, to doręczenie pism sądowych w wyżej wskazany sposób było obowiązkiem Sądu Wojewódzkiego, niezależnie od tego, czy skarżony organ wyraził zgodę na tego rodzaju doręczenie lub podał adres elektronicznej skrzynki podawczej w ramach systemu ePUAP (zob. art. 3 pkt 13 i pkt 17 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne). Kontrolowany Sąd Wojewódzki był także zobowiązany do przyjęcia, że zgodnie ustawowym uregulowaniem (art. 74a § 11 p.p.s.a.) – będącym rodzajem fikcji prawnej – datą doręczenia pisma sądowego obejmującego zaskarżony wyrok wraz z uzasadnieniem oraz przesłanego bezpośrednio do elektronicznej skrzynki podawczej skarżonego organu jako podmiotu publicznego jest data określona w urzędowym poświadczeniu odbioru (zob. art. 3 pkt 20 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne), którego rodzajem jest określone w § 7 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 14 września 2011 r. w sprawie sporządzania i doręczania dokumentów elektronicznych oraz udostępniania formularzy, wzorów i kopii dokumentów elektronicznych (Dz.U. z 2018 r. poz. 180) urzędowe poświadczenie przedłożenia. Faktyczna data odbioru lub zapoznania się z treścią pisma sądowego przesłanego i doręczonego w sposób określony w art. 74a § 10 p.p.s.a. nie ma natomiast znaczenia dla oceny daty doręczenia pisma, o której mowa w art. 74a § 11 p.p.s.a. Odnosząc się do podniesionego w treści zażalenia organu problemów "awarii certyfikatu" oraz "braku informacji o przesyłce" w systemie ePUAP jako przyczyn niezachowania terminu procesowego, o którym mowa w art. 177 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że okoliczności te mogły zostać podniesione i wykazane we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, natomiast nie mają one znaczenia w toku badania prawidłowości postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej wniesionej z naruszeniem ustawowego terminu. W tym stanie rzeczy, wobec stwierdzenia, że kontrolowany Sąd Wojewódzki prawidłowo wykonał kompetencję określoną w art. 178 w zw. z art. 177 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. o oddaleniu zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej.