II GZ 787/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Dariusz Zalewski po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 lipca 2025 r., sygn. akt VI SA/Wa 3764/23 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi A. B. na czynność Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego w przedmiocie żądania blokowania przekazu informacji postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z 23 lipca 2025 r., sygn. akt VI SA/Wa 3764/23 odrzucił zażalenie A. B. (dalej jako: "skarżący") na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 30 stycznia 2024 r. sygn. akt VI SA/Wa 3764/23 w sprawie ze skargi A. B. na czynność Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego w przedmiocie żądania blokowania przekazu informacji. Rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym: Postanowieniem z 21 września 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę z tego względu, że skarżący w przedmiotowej sprawie nie miał interesu prawnego. Pismem z 25 października 2023 r. skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. Wobec błędnego pouczenia o zażaleniu przy pierwotnym doręczeniu, ww. postanowienie zostało ponownie doręczone skarżącemu wraz z prawidłowym pouczeniem o skardze kasacyjnej i wezwaniem do oświadczenia, czy skarżący podtrzymuje złożone zażalenie. Przesyłka ta została uznana za doręczoną na podstawie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: "p.p.s.a.") dnia 19 grudnia 2023 r. Postanowieniem z 30 stycznia 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie skarżącego wskazując, że zażalenie to nie zawiera niezbędnych elementów składowych skargi kasacyjnej, która od powyższego przysługiwała. Pismem z 26 lutego 2024 r. skarżący wniósł zażalenie na postanowienie z 30 stycznia 2024 r. wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z 24 czerwca 2024 r. sygn. akt VI SPP/Wa 65/24 odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym oraz ustanowienia adwokata, przy czym postanowienie to zostało utrzymane w mocy postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 16 października 2024 r. Wobec powyższego, zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału VI z 19 listopada 2024 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie z 30 stycznia 2024 r. w wysokości 100 zł – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Postanowieniem z 12 maja 2025 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sygn. akt VI SPP/Wa 1/25 odmówił zmiany postanowienia referendarza sądowego z 24 czerwca 2024 r. sygn. akt VI SPP/Wa 65/24 odmawiającego przyznania prawa pomocy. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału VI z 24 czerwca 2025 r. skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia z 19 listopada 2024 r. Odpis zarządzenia doręczono stronie skarżącej 4 lipca 2025 r. W Rejestrze Opłat Sądowych nie zidentyfikowano wpłaty, wobec tego Sąd I instancji, zaskarżonym postanowieniem, odrzucił zażalenie. Na powyższe skarżący wniósł zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Analiza akt niniejszej sprawy wskazuje na niewadliwość ustaleń Sądu I instancji, które stały się podstawą odrzucenia wniesionego przez stronę skarżącą zażalenia. Jak bowiem wynika z akt sprawy, w związku z wniesionym przez skarżącego zażaleniem na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 30 stycznia 2024 r. skarżący – zarządzeniem z 19 listopada 2024 r., a następnie (po zakończeniu postępowania w przedmiocie prawa pomocy) ponownym zarządzeniem z 24 czerwca 2025 r. – wezwany został do wykonania prawomocnego zarządzenia wzywającego do uiszczenia należnego od wniesionego środka zaskarżenia wpisu w wysokości 100 złotych – w terminie 7 dni, pod rygorem jego odrzucenia. W takim stanie sprawy niewadliwym było odrzucenie zażalenia, do czego obligował Sąd I instancji przepis art. 220 § 3 p.p.s.a. stanowiący, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.