II OSK 2415/25

Dnia 10 grudnia 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej D. K. i D. K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 sierpnia 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 42/24 o odrzuceniu skargi D. K. w sprawie ze skargi K. P. i D. K. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 14 listopada 2023 r. nr 1931/2023 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: odrzucić skargę kasacyjną.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 6 sierpnia 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", odrzucił skargę D. K. z uwagi na brak legitymacji do wniesienia przez tą skarżącą skargi na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 14 listopada 2023 r., nr 1931/2023. Skargę kasacyjną od ww. postanowienia wnieśli D. K. i D. K., sporządzając ją osobiście. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 173 § 1 p.p.s.a., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Stosownie do art. 175 § 1 p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2-3. W § 2-3 tego artykułu został określony katalog podmiotów zwolnionych od obowiązku zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego. Sporządzenie skargi kasacyjnej przez stronę z naruszeniem art. 175 p.p.s.a. obarczone jest brakiem, który nie podlega uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 p.p.s.a. i skutkuje na podstawie art. 178 p.p.s.a. odrzuceniem skargi kasacyjnej (por. postanowienie NSA z 4 stycznia 2012 r., I OZ 1088/11; R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. 8, 2023). W niniejszej sprawie skarżąca D. K., pomimo prawidłowego pouczenia przesłanego wraz z odpisem postanowienia z 6 sierpnia 2025 r., wniosła skargę kasacyjną sporządzoną i podpisaną przez nią osobiście. Nie wykazała przy tym, że należy do grupy osób uprawnionych do sporządzenia tego środka odwoławczego. W konsekwencji przyjąć należy, że nie został spełniony wymóg, o którym mowa w art. 175 p.p.s.a., co uzasadnia odrzucenie skargi kasacyjnej wywiedzionej przez skarżącą. Podobnie należało ocenić skargę kasacyjną wniesioną przez D. K.. Także on nie wykazał, że jest uprawniony do sporządzenia tego środka odwoławczego. Niedopuszczalność skargi kasacyjnej D. K. wynika także z innych przyczyn. Zaskarżone postanowienie o odrzuceniu skargi D. K. nie dotyczy nadto interesu prawnego D. K., a więc osoby, która nie była adresatem zaskarżanego postanowienia. Podkreślić należy, że niedopuszczalność może wynikać zarówno ze względów podmiotowych, jak i przedmiotowych. Przyczyny o charakterze podmiotowym zachodzą wówczas, gdy zażalenie wniesione zostanie przez osobę niebędącą adresatem postanowienia, ponieważ jego skutki prawne dotyczą wyłącznie adresata takiego rozstrzygnięcia – w tym przypadku wyłącznie D. K.. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 180 p.p.s.a. w zw. z art. 178 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.