II OSK 2882/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak Sędziowie: Sędzia NSA Tomasz Bąkowski Sędzia del. WSA Mirosław Gdesz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Stowarzyszenia [...] o wykładnię wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 października 2023 r. sygn. akt II OSK 2882/21 wydanego w sprawie ze skargi kasacyjnej [...] sp. z o.o. z siedzibą w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 8 września 2021 r. sygn. akt II SA/Gd 108/21 w sprawie ze skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publiczne postanawia: odmówić dokonania wykładni wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 października 2023 r. sygn. akt II OSK 2882/21.

1. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z 8 września 2021 r. sygn. akt II SA/Gd 108/21 oddalił skargę [...] sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie (dalej spółka) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z [...] grudnia 2020 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy S. z [...] września 2020 r. nr [...]o odmowie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego dla przedsięwzięcia polegającego na budowie stacji bazowej telefonii komórkowej na działce nr [...], położonej w S., gm. S. 2. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 3 października 2024 r. sygn. akt II OSK 2882/21, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej spółki, uchylił powyższy wyrok i zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy S. z [...] września 2020 r. 3. Pismem z 16 grudnia 2024 r. Stowarzyszenie [...] złożyło wniosek o wykładnię ww. wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego poprzez wskazanie konkretnych przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, ponieważ w orzeczeniu nie zastały określone żadne ustępy i litery oraz wyjaśnienie, dlaczego uchwałę III OPS 1/22 potraktowano jako źródło prawa. 4. Pismem z 25 lutego 2025 r. Stowarzyszenie uzupełniło powyższy wniosek poprzez podanie, dlaczego na rozprawie wskazano, że skarga jest uwzględniona z powodu zbadania oddziaływania na inną stację bazową, w wyroku natomiast uwzględniono także inne zarzuty skargi kasacyjnej, czego nie wskazano na rozprawie. 5. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. 5.1. Zgodnie z art. 158 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej Ppsa) sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. 5.2. Podkreślić należy, że potrzeba wyjaśnienia treści sentencji wyroku, bądź jego uzasadnienia zachodzi wówczas, gdy jest ono niejednoznaczne lub dotknięte zawiłością utrudniającą ustalenie sensu rozstrzygnięcia sprawy. Strona wnioskująca o wykładnię orzeczenia ma obowiązek wskazać, które konkretne elementy sentencji wyroku lub jego uzasadnienia są dla niej niezrozumiałe, bądź nasuwają określone wątpliwości i dlaczego. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że wyjaśnienie wątpliwości nie może prowadzić do nowej oceny stanu faktycznego lub prawnego ani powodować zmiany merytorycznej rozstrzygnięcia. Wniosek o wykładnię wyroku nie może zmierzać również do wyjaśnienia zawartych w uzasadnieniu orzeczenia wyrażeń prawnych i znaczenia słów ani do polemiki ze stanowiskiem Sądu orzekającego w sprawie. Konieczność dokonania wykładni wyroku zachodzi zatem wtedy, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania (por. m.in. postanowienia NSA z: 2 marca 2021 r. sygn. akt II OSK 1069/19, sygn. akt II OSK 1017/19; 11 kwietnia 2014 r. sygn. akt I OSK 662/09; 22 stycznia 2015 r. sygn. akt II OZ 22/15). 5.3. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego złożony w niniejszej sprawie wniosek o wykładnię wyroku jest bezzasadny. W uzasadnieniu orzeczenia Naczelny Sąd Administracyjny w sposób jasny i klarowny wskazał jakie przyczyny legły u podstaw uwzględnienia skargi kasacyjnej. W spornej w sprawie kwestii skumulowanego oddziaływania wszystkich anten odwołano się wprost do uchwały NSA z 7 listopada 2022 r. sygn. akt III OPS 1/22, którą uznano, że "przy kwalifikacji instalacji radiokomunikacyjnych, radionawigacyjnych i radiolokacyjnych na podstawie § 3 ust. 1 pkt 8 i § 3 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2016 r. poz. 71 ze zm.) jako inwestycji mogącej potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, należy brać pod uwagę równoważną moc promieniowaną izotropowo wyznaczoną dla pojedynczej anteny także wówczas, gdy w skład instalacji wchodzi kilka anten" oraz wskazano jakie znaczenie ma ona dla przedmiotowej sprawy. Odnosząc się zaś do zarzutu skargi kasacyjnej dotyczącego naruszenia m.in. art. 52 ust. 2, art. 53 i art. 54 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2020 r. poz. 293 ze zm.) stwierdzono, że zawarte we wniosku o wydanie decyzji informacje były wystarczające do prawidłowej oceny przedsięwzięcia. W tych okolicznościach sformułowana przez organy oraz Sąd I instancji w zaskarżonym wyroku ocena prawna odnośnie obowiązku - przy ocenie oddziaływania przedmiotowej inwestycji na środowisko - uwzględnienia kumulacji mocy planowanych do zainstalowania anten, nie zasługiwała na uwzględnienie. Powyższe stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego co do istoty problemu zaistniałego w sprawie jest jasne i nie wymaga, wbrew stanowisku Stowarzyszenia, żadnego doprecyzowania, w szczególności w zakresie uzupełnienia o normy prawne. 5.4. Podkreślić należy, że wykładnia orzeczenia nie może prowadzić do zmian merytorycznych, polegających na reinterpretacji uzasadnienia, uzupełniania przepisów, które legły u podstaw zajętego przez Sąd stanowiska, czy jego poszerzenia o inne elementy istotne zdaniem wnioskodawcy ani też do formułowania przez Sąd dodatkowych motywów podjętego rozstrzygnięcia lub modyfikacji motywów poprzednio wskazanych. Przedmiotem wykładni mogą być jedynie rzeczywiste wątpliwości co do istoty rozstrzygnięcia zawartego w sentencji orzeczenia. Z wniosku Stowarzyszenia nie wynika natomiast, aby takie wątpliwości w istocie wystąpiły. 5.5. W kwestii natomiast samego uwzględnienia w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego stanowiska zawartego w uchwale tego Sądu wyjaśnić trzeba, że ogólna moc wiążąca uchwał konkretnych i abstrakcyjnych nie pozwala na samodzielne rozstrzygnięcie przez jakikolwiek skład sądu administracyjnego sprawy w sposób sprzeczny ze stanowiskiem zawartym w uchwale i przyjęcie wykładni prawa odmiennej od tej, która została przyjęta przez skład poszerzony Naczelnego Sądu Administracyjnego (wyroki NSA: z 27 listopada 2024 r. sygn. akt I OSK 3140/23; 4 grudnia 2023 r., sygn. akt I OSK 2044/22). W myśl bowiem art. 269 § 1 zdanie pierwsze Ppsa, jeżeli jakikolwiek skład sądu administracyjnego rozpoznający sprawę nie podziela stanowiska zajętego w uchwale składu siedmiu sędziów, całej Izby albo w uchwale pełnego składu Naczelnego Sądu Administracyjnego, przedstawia powstałe zagadnienie prawne do rozstrzygnięcia odpowiedniemu składowi. Mocą omawianego przepisu stanowisko zajęte w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego wiąże pośrednio wszystkie składy orzekające sądów administracyjnych. Dlatego sąd orzekający w sprawie, w której pojawia się zagadnienie prawne rozstrzygnięte już w uchwale, bez zgłoszenia wniosku o podjęcie tak zwanej "uchwały przełamującej", nie może wyrazić innego poglądu niż ten sformułowany w uchwale przez Naczelny Sąd Administracyjny (wyrok NSA z 12 lipca 2016 r. sygn. akt I OSK 2817/14). Jeżeli zatem skład sądzący w sprawie nie stwierdzi zasadności uruchomienia trybu przewidzianego w art. 269 Ppsa, to jest obowiązany respektować stanowisko wyrażone w uchwale składu poszerzonego Naczelnego Sądu Administracyjnego (J.P. Tarno (w:) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. V, Warszawa 2011, art. 269). Tak też się stało w przedmiotowej sprawie, ponieważ Naczelny Sąd Administracyjny podzielił stanowisko zawarte w uchwale z 7 listopada 2022 r. 5.6. Odnosząc się natomiast do treści pisma z 25 lutego 2025 r. należy wskazać, że zgodnie z art. 139 § 3 Ppsa ogłoszenia wyroku dokonuje się przez odczytanie sentencji [...]. Po ogłoszeniu sentencji przewodniczący lub sędzia sprawozdawca podaje ustnie zasadnicze powody rozstrzygnięcia, może jednak tego zaniechać, jeżeli sprawa była rozpoznawana przy drzwiach zamkniętych. Na mocy zaś art. 193 Ppsa jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym, z tym że Naczelny Sąd Administracyjny uzasadnia z urzędu wyroki i postanowienia w terminie trzydziestu dni. Uzasadnienie wyroku oddalającego skargę kasacyjną zawiera ocenę zarzutów skargi kasacyjnej. Zaakcentować trzeba, że w przedmiotowej sprawie na rozprawie przed NSA w dniu 3 października 2024 r. Przewodniczący ogłosił wyrok, a Sędzia sprawozdawca podał ustnie zasadnicze powody rozstrzygnięcia. Skoro zatem Naczelny Sąd Administracyjny w sposób prawidłowy zastosował powyższe regulacje, brak było podstaw to tego, aby poprzez zastosowanie instytucji wniosku o wykładnię wyroku żądać wyjaśnienia, dlaczego pisemne uzasadnienie wyroku zawiera szersze omówienie i odniesienie się do zarzutów skargi kasacyjnej. Tak sformułowane żądanie zmierza w istocie do merytorycznej weryfikacji orzeczenia, a tym samym wyklucza jego zasadność. 5.7. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 158 w związku z art. 193 Ppsa orzekł, jak w sentencji postanowienia.