II OZ 1067/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia NSA Małgorzata Masternak-Kubiak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia adw. D. T. – L. działającej jako kurator spadku po zmarłym L. I. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 kwietnia 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 626/25 o odrzuceniu skargi adw. D. T. – L. działającej jako kurator spadku po zmarłym L. I. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia 21 stycznia 2025 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 626/25, odrzucił skargę adw. D. T. – L. działającej jako kurator spadku po zmarłym L. I. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia 21 stycznia 2025 r., nr [...], w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego. Jak wskazał Sąd pierwszej instancji zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 marca 2025 r. wezwano kuratora spadku do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez: wskazanie numeru PESEL kuratora spadku oraz uiszczenie wpisu sądowego od skargi w wysokości 500 zł. Przesyłka pocztowa skierowana do kuratora spadku zawierająca powyższe wezwanie została doręczona w dniu 31 marca 2025 r. Pismem z dnia 7 kwietnia 2025 r. kurator spadku oświadczyła, że na podstawie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 marca 2010 r., sygn. akt I OZ 187/10 kurator spadku jest zwolniony z obowiązku ponoszenia opłat od skargi. Nadto, do ww. pisma załączono kopię postanowienia Sądu Rejonowego dla m.st. Warszawy w Warszawie I Wydział Cywilny z 24 kwietnia 2010 r., sygn. akt [...], na mocy którego ustanowiono adwokat D. T.-L. kuratorem spadku po zmarłym L. I.. W piśmie z dnia 7 kwietnia 2025 r. nie wskazano numeru PESEL kuratora spadku. Tym samym, skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi w ustawowym terminie. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił odrzucić skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935) – dalej: "P.p.s.a.". Zażalenie na to postanowienie wniosła kurator spadku. Zaskarżając rozstrzygnięcie Sądu pierwszej instancji w całości, zarzuciła naruszenie przepisów postępowania tj. art. 58 § 1 pkt 3, art. 46 § 2 pkt 1 lit b, art. 49 P.p.s.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy albowiem kurator spadku nie uchybił terminowi do uzupełnienia braków formalnych skargi, gdyż takowe zobowiązanie nie zostało doręczone w korespondencji z dnia 27 marca 2025 r., w korespondencji znajdowało się wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi - wpisu sądowego oraz odpowiedź na skargę. Z ostrożności kurator spadku wskazała, że gdyby Sąd nie uwzględnił powyższego zarzutu, powyższemu postanowieniu zarzuca naruszenie przepisów postępowania tj. art. 58 § 1 pkt 3, art. 46 § 2 pkt 1 lit b P.p.s.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy poprzez błędne uznanie, że kurator ma obowiązek wskazać swój PESEL podczas gdy z przepisu jasno wynika, że brakiem skargi jest niewskazanie numeru PESEL skarżącego tj. L. I. do uzupełnienia czego kurator nie był wzywany przez co nie można odrzucić skargi. W uzasadnieniu żaląca się powyższe zarzuty szerzej umotywowała. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Jak wynika z akt sprawy, w wykonaniu zarządzeń Przewodniczącego Wydziału wezwano kurator spadku do: - uiszczenia wpisu sądowego; - usunięcia braków formalnych skargi (podanie nr PESEL) i wskazanie trybu rozpoznania skargi; Nadto doręczono skarżącej odpis odpowiedzi na skargę. Przesyłka sądowa zawierająca ww. pisma została doręczona kurator spadku w dniu 31 marca 2025 r. (k.16 akt sądowych). Kurator spadku nie wykonała żadnego z ww. wezwań Sądu, tj. ani nie uiściła wpisu sądowego od skargi, ani nie podała nr PESEL. W tym miejscu zauważyć należy, że na druku zwrotnego potwierdzenia odbioru ww. korespondencji, w rubryce "Rodzaj przesyłki", znajduje się zapis: "Wezwania + wezwanie do uiszczenia wpisu + odpis odp. na sk.". Z powyższego wynika zatem jednoznacznie, że w kopercie znajdowały się ww. wezwania do uzupełnienia braków skargi (uiszczenie wpisu od skargi oraz podanie nr PESEL). Wskazać również należy, że dopuszczalne jest przesyłanie w jednej przesyłce listowej kilku pism sądowych, jednak w momencie odbioru powinny one być traktowane indywidualnie (por. postanowienie SN z dnia 20 kwietnia 2000 r., sygn. akt I CZ 38/00, LEX nr 40125). Dla prawidłowości dokonania w ten sposób doręczenia wymaga się, aby z dołączonego do przesyłki potwierdzenia odbioru ta okoliczność wynikała. Adresat przesyłki lub inne osoby upoważnione do odbioru przesyłek potwierdzają odbiór przesyłki, zgodnie z opisaną jej zawartością, składając czytelny podpis i umieszczając datę otrzymania przesyłki, a listonosz oddzielnie wpisuje datę doręczenia przesyłki, imię i nazwisko odbierającego i sposób doręczenia. Wszystkie te wymagania zostały zachowane przy doręczeniu kurator spadku w dniu 31 marca 2025 r. ww. przesyłki. Zgodnie z art. 65 § 1 P.p.s.a. sąd dokonuje doręczeń przez pocztę, przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy. W paragrafie 2 tego artykułu przewidziano, że do doręczania pism przez pocztę w postępowaniu sądowym stosuje się tryb doręczeń, jak w postępowaniu cywilnym. Podkreślić zatem należy, że wypełniony prawidłowo pocztowy dowód doręczenia pisma sądowego, stanowi dokument urzędowy w rozumieniu art. 244 K.p.c., potwierdzający fakt i datę doręczenia wskazanych w nim pism (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 kwietnia 1998 r. sygn. akt III CZ 51/98, OSNC 1998, nr 11, poz. 189). W tym zakresie dokument urzędowy korzysta bowiem z domniemania zgodności z prawdą. Adresat odbierając przesyłkę (lub inna upoważniona do tego osoba), powinien był sprawdzić, czy zawiera ona wszystkie wskazane na druku zwrotnego potwierdzenia odbioru dokumenty. W sytuacji, gdyby przesyłka nie zawierała części dokumentów, albo w razie jakichkolwiek innych wątpliwości, co do zgodności treści opisu zwrotnego potwierdzenia odbioru z zawartością przesyłki, adresat wezwania, postępując racjonalnie i z należytą starannością, winien zawiadomić sąd o tym fakcie po otrzymaniu przesyłki, czego w przedmiotowej sprawie nie uczyniono. Okoliczność braku w kopercie wezwania do podania nr PESEL nie była przez kurator spadku kwestionowana po odebraniu korespondencji, a dopiero po odrzuceniu skargi przez Sąd I instancji. Powyższe okoliczności – w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego – przekonują do wniosku, że przesyłka została doręczona zgodnie ze wskazaną na druku potwierdzenia odbioru zawartością. Zatem zawierała prawidłowe wezwanie zarówno do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, jak i podania nr PESEL, których adresatka korespondencji w terminie ustawowym nie wykonała. Uzasadniało to wydanie zaskarżonego postanowienia, którego trafności zażalenie nie podważyło. Jak już wskazano wyżej, jedynie prawidłowo wypełniony pocztowy dowód doręczenia pisma sądowego, stanowi dokument urzędowy, potwierdzający fakt i datę doręczenia wskazanych w nim pism. Korzysta on z domniemania prawdziwości i zgodności z prawdą tego, co zostało w nim stwierdzone. Przedmiotowe domniemanie może być wzruszone, jednak podejmując próbę dokonania tego, należy mieć na względzie, że dokumenty urzędowe są najbardziej wiarygodnymi środkami dowodowymi, a co za tym idzie, dowody przeciwne muszą być zdecydowanie przekonywające (por. postanowienie NSA z dnia 28 maja 2019 r. sygn. akt II FZ 203/19, dostępne, [w:] CBOSA). Skoro zatem kurator spadku nie zweryfikowała prawidłowo zawartości przesyłki z informacją wskazaną na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, to podnoszenie okoliczności braku otrzymania przedmiotowego wezwania do podania nr PESEL należy uznać za gołosłowne. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia, w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a.