II OZ 1515/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Tomasz Bąkowski po rozpoznaniu w dniu 15 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T.J. i S.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 1 lipca 2025 r., sygn. akt II SA/Wr 179/25 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi T.J. i S.J. na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 13 stycznia 2025 r., nr 57/2025 w przedmiocie wniesienia sprzeciwu do zawiadomienia o zakończeniu budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego wielopokoleniowego postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 1 lipca 2025 r., sygn. akt II SA/Wr 179/25, odrzucił skargę T.J. i S.J. na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 13 stycznia 2025 r., nr 57/2025 w przedmiocie wniesienia sprzeciwu do zawiadomienia o zakończeniu budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego wielopokoleniowego oraz postanowił o zwrocie stronie skarżącej z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu kwoty 500 (pięćset) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego. Postanowienie to zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy. Pismem z 12 lutego 2025 r. T.J. i S.J. wnieśli skargę na wyżej powołaną decyzję. Skarżący zostali wezwani do usunięcia braków skargi ujawnionych na etapie jej wstępnego badania przez podanie numerów PESEL bądź złożenia oświadczenia o nieposiadaniu numeru PESEL przez skarżących, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący zostali jednocześnie wezwani do uiszczenia solidarnie uzupełniającego wpisu od skargi w kwocie 300 zł w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika ze zwrotnych potwierdzeń odbioru przesyłek skierowanych do skarżących, przesyłki zawierające powyższe wezwania zostały doręczone w dniu 31 marca 2025 r. W zakreślonym przez Sąd terminie skarżący uzupełnili braki formalne skargi przez wskazanie swoich numerów PESEL. Natomiast wpis uzupełniający został uiszczony w dniu 12 maja 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uznał, że skargę należało odrzucić. Sąd wyjaśnił, że przesyłki zawierające wezwania zostały doręczone 31 marca 2025 r., a termin do uiszczenia wpisu uzupełniającego upłynął 7 kwietnia 2025 r. Uiszczenie wpisu uzupełniającego 12 maja 2025 r. nastąpiło zatem już po wyznaczonym przez Sąd 7-dniowym terminie. Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. W związku z tym uiszczenie wpisu po terminie powoduje, że czynność tę – wobec jednoznacznej treści wskazanego wyżej przepisu art. 85 p.p.s.a. należało uznać za bezskuteczną. T.J. i S.J. wnieśli zażalenie na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, wnosząc o jego uwzględnienie i uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 220 § 3 p.p.s.a. przez błędne uznanie, że w sprawie zachodziła podstawa do odrzucenia skargi wobec nieuzupełnienia braków formalnych mimo wezwania, podczas gdy skarżący uzupełnili dane, co do których zostali wezwani pismem organu z 27 marca 2025 r. Uzasadniając żalący podnieśli, że nieprawdziwe jest twierdzenie organu, iż skarżący zostali jednocześnie wezwani do uiszczenia solidarnie uzupełniającego wpisu do skargi w kwocie 300 zł. Skarżący S.J., wobec braku informacji o kolejnych czynnościach postępowania, udał się osobiście do sekretariatu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu przy ul. Mikołaja 78/79 w piątek, w dniu 9 maja 2025 r. w celu zasięgnięcia wiedzy co do przebiegu i etapu postępowania w sprawie. Uzyskał informację, że nie podjęto kolejnych czynności, albowiem skarga nie została opłacona. Skarżący wyjaśnił, że opłata w kwocie 200 zł została uiszczona przy wniesieniu skargi. Pracownik sekretariatu dopiero wówczas, w dniu 9 maja 2025 r., wyjaśnił że wysokość opłaty wynosi 500 zł, wobec czego brakuje jeszcze 300 zł. Skarżący niezwłocznie po powzięciu powyższej informacji uzupełnił brakujący wpis 12 maja 2025 r. W ocenie skarżących w powyższych okolicznościach nie sposób uznać, że skarżący zostali prawidłowo wezwani do usunięcia braków fiskalnych skoro wezwanie, które odebrali w dniu 11 marca 2025 r. dotyczyło wyłącznie danych PESEL, a które uzupełnili we wskazanym terminie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Do zadań Sądu I instancji po wpłynięciu środka odwoławczego należy m.in. zbadanie czy został uiszczony przewidziany prawem wpis. W przypadku, gdy wpis nie został uiszczony, Sąd wzywa do usunięcia braku fiskalnego. Jeśli wskazane uchybienie nie zostanie w wyznaczonym terminie usunięte, Sąd I instancji postanawia na podstawie art. 194 § 1 pkt 7 i 8 p.p.s.a. o odrzuceniu środka odwoławczego. Na postanowienie to przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W niniejszej sprawie skarżący zostali prawidłowo wezwani do uiszczenia wpisu uzupełniającego w kwocie 300 (trzysta) złotych, doręczonym 31 marca 2025 r. zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z 19 marca 2025 r., od skargi na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 13 stycznia 2025 r., nr 57/2025 z uwagi na uiszczenie kwoty 200 (dwieście) złotych wraz ze skargą, jednakże jak wyjaśnił Sąd, wpis stały w sprawach skarg nieobjętych wpisem stosunkowym z zakresu budownictwa i architektury wynosi 500 (pięćset) złotych, stosownie do § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r. poz. 535). Jednocześnie żalący zostali prawidłowo pouczeni o rygorze niezastosowania się do wezwania. Żalący kwestionują jednak zawartość otrzymanych przesyłek podnosząc, iż zawierały one jedynie wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi w postaci wskazania numerów PESEL. Zgodnie z art. 65 § 1 p.p.s.a., sąd dokonuje doręczeń m.in. przez operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe. Z kolei według § 2 tego artykułu, do doręczania pism w postępowaniu sądowym przez operatora pocztowego, stosuje się tryb doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym, jeżeli przepisy niniejszego rozdziału nie stanowią inaczej. Mając powyższe na względzie Sąd podziela ugruntowany w orzecznictwie pogląd, zgodnie z którym, przesyłka sądowa może zawierać w sobie kilka pism sądowych, z tym tylko zastrzeżeniem, że fakt ten powinien zostać odnotowany, na formularzu potwierdzenia odbioru w rubryce "rodzaj przesyłki" (zob. postanowienie SN z 26.07.2000 r., I CZ 87/00, LEX nr 548760, postanowienie SN z 14.03.2000 r., II CKN 483/2000 nie publ., postanowienie SN z 20.04.2000 r., I CZ 38/00, Biul. SN 2000, nr 5, poz. 15, postanowienie NSA z 20.04.2011 r., II OSK 707/11, postanowienie NSA z 11.06.2019 r., II OZ 514/19, publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie skarżącym dostarczono zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki w dniu 31 marca 2025 r. W rubryce rodzaj przesyłki zawarto opis: "wezwanie do usunięcia braków skargi: pesel + wpis uzupełniający (2) EW". Zatem, strona została poinformowana o zawartości przesyłki. Tym bardziej wskazana liczba pism stanowiących zawartość przesyłki powinna wzbudzić wątpliwości w przypadku braku jednego z nich. Odbierając przesyłkę skarżący mieli obowiązek sprawdzić, czy zawiera ona wszystkie wskazane na druku zwrotnego potwierdzenia odbioru dokumenty. W sytuacji, gdyby przesyłka nie zawierała części dokumentów, albo w razie jakichkolwiek innych wątpliwości, co do zgodności treści opisu zwrotnego potwierdzenia odbioru z zawartością przesyłki, postępując z należytą starannością winni zawiadomić o tym Sąd po otrzymaniu przesyłki, czego nie uczynili (przynajmniej nie w zakreślonym przez Sąd czasie). W związku z powyższym należało uznać, że przesyłka została doręczona zgodnie ze wskazaną na druku potwierdzenia odbioru zawartością. (por. postanowienie NSA z 11.06.2019 r., II OZ 514/19) Dokument urzędowy, jakim jest zwrotne potwierdzenie wraz z adnotacjami urzędowymi zamieszczonymi na przesyłce, jeżeli został sporządzony w przepisanej formie przez uprawniony do tego podmiot, stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo zaświadczone. Korzysta więc on z domniemania prawdziwości i zgodności z prawdą tego, co zostało w nim stwierdzone, zaś jednym ze sposób obalenia tego domniemania jest skuteczne przeprowadzenie postępowania reklamacyjnego (por. wyrok NSA z 28.01.2015 r., I FSK 1029/14, LEX nr 1768888, oraz postanowienia NSA: z 27.09. 2012 r., II OZ 811/12, LEX nr 1240842 oraz z 17.11.2015 r., II FZ 857/15, LEX nr 1990455). Nieuiszczenie wpisu jest szczególnym rodzajem braku formalnego skargi, który powstaje nie z datą jej wniesienia, lecz dopiero gdy skarżący, pomimo wezwania, nie uiści wpisu we wskazanym przez sąd terminie. Z tego też powodu samodzielną podstawą do odrzucenia skargi w przypadku nieuiszczenia wpisu sądowego jest art. 220 § 3 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.