II OZ 1694/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Mirosław Gdesz po rozpoznaniu w dniu 30 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 czerwca 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 1170/24 odrzucające zażalenie J.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 listopada 2024 r. w sprawie ze skargi J.J. na postępowanie Ministra Rozwoju i Technologii w przedmiocie działania organu w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 21 sierpnia 2024 r. sygn. akt VII SA/Wa 1170/24, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej Ppsa), odrzucił skargę J.J. na postępowanie Ministra Rozwoju i Technologii w przedmiocie działania organu w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego. Następnie postanowieniem z 9 października Sąd I instancji, na podstawie art. 178 Ppsa, odrzucił sporządzoną przez skarżącego osobiście skargę kasacyjną od powyższego postanowienia, bowiem nie sprostała ona wymogom art. 175 Ppsa. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe orzeczenie, które postanowieniem z 20 listopada 2024 r. zostało przez Sąd Wojewódzki, na podstawie art. 178 w zw. z art. 194 § 4 i art. 197 § 2 Ppsa, odrzucone. Pismem z 20 grudnia 2024 r. skarżący zażalił postanowienie z 20 listopada 2024 r. Z uwagi na brak wniesienia opłaty zarządzeniem z 10 stycznia 2025 r. Przewodniczący Wydziału VII wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł. W wyniku rozpoznania zażalenia skarżącego na to zarządzenie, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 6 maja 2025 r. sygn. akt II OZ 598/25 oddalił je. Wobec powyższego zarządzeniem z 23 maja 2025 r. Przewodniczący Wydziału VII wezwał skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z 10 stycznia 2025 r. wzywającego go do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia, w terminie siedmiu dni pod rygorem jego odrzucenia. Wezwanie to wraz ze stosownym pouczeniem o konsekwencjach jego niewykonania, zostało doręczone skarżącemu 31 maja 2025 r. Zatem siedmiodniowy termin do dokonania powyższej czynności bezskutecznie upłynął z dniem 9 czerwca 2025 r. Pomimo tego skarżący nie uiścił wymaganego wpisu od zażalenia. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 17 czerwca 2025 r. odrzucił zależenie skarżącego na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 i art. 220 § 3 Ppsa. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 230 § 1 Ppsa od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1 są skarga, sprzeciw od decyzji, sprzeciw od postanowienia, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (§ 2). Natomiast stosownie do art. 220 § 1 Ppsa, sąd nie podejmie żadnych czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata i w tym celu przewodniczący wydziału wzywa wnoszącego pismo do jej uiszczenia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Z kolei wysokość wpisu sądowego w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest określona przepisami rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535) i zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia wpis sądowy od zażalenia wynosi 100 zł. W rozpoznawanej sprawie skarżącemu nie przysługuje ustawowe zwolnienie od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, dlatego też został on prawidłowo wezwany do usunięcia braku fiskalnego zażalenia. Skarżącemu został wyznaczony siedmiodniowy termin na jego usunięcie od dnia doręczenia wezwania, a wskazana kwota została określona w prawidłowej wysokości, o czym jednoznacznie przesądził Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 6 maja 2025 r. sygn. akt II OZ 598/25. Pomimo tego skarżący nie uiścił wymaganego wpisu od zażalenia w wyznaczonym terminie. Wobec powyższych okoliczności Sąd I instancji zasadnie odrzucił zażalenie skarżącego w oparciu o art. 220 § 3 Ppsa. Ogólnikowe zarzuty powołane przez skarżącego w zażaleniu, które nie odnosiły się wprost do zaskarżonego postanowienia, lecz działania Ministra Rozwoju i Technologii nie mogły odnieść zamierzonego skutku w postaci uwzględnienia zażalenia. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 Ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.