II OZ 1757/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Anna Żak po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 sierpnia 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 1003/25, odrzucające skargę w sprawie ze skargi K. T. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 3 marca 2025 r. znak: DOR.7200.122.2024.KAL w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 20 sierpnia 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 1003/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę K. T. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 3 marca 2025 r. znak: DOR.7200.122.2024.KAL w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji oraz zwrócił uiszczony wpis od skargi. W uzasadnieniu ww. postanowienia Sąd I instancji podał, że wniesiona przez skarżącą drogą elektroniczną skarga w aspekcie formalnym miała negatywny wynik weryfikacji podpisu elektronicznego, a złożone wraz z nią załączniki nie zostały podpisane. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII z dnia 8 lipca 2025 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez podpisanie skargi wraz z załącznikami. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została doręczona w formie elektronicznej 12 lipca 2025 r. W dniu 16 lipca 2025 r. skarżąca drogą elektroniczną nadesłała poprawnie zweryfikowane podpisane "załączniki do pozwu" oraz niepodpisany plik pn. "Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji", w treści którego wskazała, że pismo to stanowi skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję GINB z dnia 3 marca 2025 r. W związku z powyższym, w formie przystępnej i opisowej, zarządzeniem z dnia 21 lipca 2025 r. Przewodniczący Wydziału VII ponowił wezwanie o uzupełnienie braków formalnych poprzez podpisanie pliku pn. "Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji DOR.7200.122.2024.JZA.xml", w którym zawarto treść skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie skarżąca odebrała 31 lipca 2025 r. (k. 55). W odpowiedzi na powyższe, w korespondencji elektronicznej z dnia 6 sierpnia 2025 r. (k. 56), skarżąca przesłała podpisany "załącznik do pozwu", w którym zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Podpis pod tym pismem został zweryfikowany. Jednak, jak podkreślił Sąd, skarżąca w dalszym ciągu nie nadesłała podpisanej skargi. W tej sytuacji Sąd I instancji uznał, że pomimo ponowionego, czytelnie sformułowanego wezwania, do dnia 7 sierpnia 2025 r. skarżąca nie uczyniła zadość wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych skargi przez nadesłanie skargi podpisanej kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem elektronicznym. Z kolei okoliczność, że pismem z dnia 6 sierpnia 2025 r. skarżąca w uzupełnieniu braków formalnych nadesłała podpisany wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, nie mogła być uznana za wykonanie wezwania w zakresie podpisania skargi. W konsekwencji skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej "p.p.s.a."). Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca. W jego treści podniosła, że jest osobą w podeszłym wieku o orzeczonej niepełnosprawności, wymagającą pomocy rodziny. Wskazała, że to córka pomagała jej przy wnoszeniu pism i mimo szczerych chęci pomocy popełniła jakiś błąd. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Ustawa (p.p.s.a.) stanowi inaczej w treści przepisu art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., wedle którego, sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Brakiem formalnym pisma jest m.in. brak podpisu strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika pisma (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). W odniesieniu do tego ostatniego wymogu formalnego ustawodawca w przepisie art. 46 § 2a p.p.s.a. zamieścił odrębną regulację dotyczącą przypadków, gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego. Wówczas powinno ono ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Co więcej, w przepisie art. 46 § 2b p.p.s.a ustawodawca doprecyzował, że zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego. O powyższych unormowaniach skarżąca została wyczerpująco pouczona przez Sąd I instancji. Oto bowiem wezwanie z dnia 28 lipca 2025 r., skierowane do skarżącej w wykonaniu zarządzenia Sądu z dnia 21 lipca 2025 r. (k.53 i n. akt sprawy), zawierało – w ramach całego pouczenia – odrębne, wyróżnione tytułem ("Pouczenie o warunkach wnoszenia pism oraz doręczania pism przez sąd za pomocą środków komunikacji elektronicznej") pouczenie dotyczące elektronicznego obiegu pism w postępowaniu sądowoadministracyjnym. To w pkt 4. tego właśnie pouczenia zawarto pełne pouczenie o konieczności każdorazowego podpisywania przez stronę zarówno pisma, jak też załączonych do niego załączników – art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a. Dodatkowo Sąd I instancji w opisywanym pouczeniu przytoczył pełną treść przepisu art. 46, w tym jego § 2a i 2b. W konsekwencji skarżąca miała pełną wiedzą o konieczności uzupełnienia braków formalnych skargi i skutkach związanych z brakiem ich uzupełnienia. Miała również pełną wiedzę w jaki sposób uzupełnić powstałe braki formalne skargi, czego jednak nie uczyniła. Co więcej, Sąd I instancji w ww. wezwaniu wyczerpująco wyjaśnił skarżącej, które pliki (dokumenty) elektroniczne zostały przez nią dotychczas podpisane i dlaczego wniesiona skarga w dalszym ciągu dotknięta jest brakiem formalnym. Nadto Sąd I instancji wprost wskazał skarżącej, który konkretnie plik/dokument o nazwie nadanej przez skarżącą powinien zostać przez nią podpisany elektroniczne. Skoro zatem skarżąca, w wyznaczonym terminie, stwierdzonego braku formalnego skargi nie uzupełniła, to zasadnie Sąd I instancji przyjął, że należało zastosować rygor jej odrzucenia. Mając powyższe okoliczności na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie.