II OZ 432/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Jerzy Stankowski po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 marca 2026 r., sygn. akt VII SA/Wa 904/24 w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej J.S. w sprawie ze skargi J.S. i R.S. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 17 stycznia 2024 r., nr 53/24 w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 11 marca 2026 r., sygn. akt VII SA/Wa 904/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną J.S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 17 grudnia 2024 r. w sprawie ze skargi J.S. i R.S. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 17 stycznia 2024 r., nr 53/24 w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd podniósł, że wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku złożył wyłącznie R.S. zaś skarga kasacyjna sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika wniesiona została w imieniu J.S. i R.S. Mając zatem na uwadze, że J.S. nie złożyła wniosku o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku, wniesioną w jej imieniu skargę kasacyjną należało – zgodnie z art. 178 p.p.s.a. – odrzucić jako niedopuszczalną. Jednocześnie zauważono, że w niniejszej sprawie nie uzupełniono w terminie braków skargi kasacyjnej. Profesjonalny pełnomocnik skarżących złożył zażalenie na ww. postanowienie. W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, że pełnomocnik nie otrzymał wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej. Braki te zostały uzupełnione niezwłocznie po ustaleniu przez pełnomocnika, że zostało skierowane do niego wezwanie. Skoro zatem wezwanie nie zostało doręczone, to nie można uznać, że uzupełnienie braków skargi kasacyjnej miało miejsce z uchybieniem terminu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 173 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: p.p.s.a.) skargę kasacyjną może wnieść strona, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Małych i Średnich Przedsiębiorców lub Rzecznik Praw Dziecka po doręczeniu im odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Stosownie do art. 177 § 1 p.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie 30 dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. W myśl art. 141 § 2 p.p.s.a. w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia sentencji wyroku. Jeżeli uzasadnienie wyroku zostało sporządzone na wniosek strony, odpis wyroku z uzasadnieniem doręcza się tylko tej stronie, która złożyła wniosek (art. 142 § 2 p.p.s.a.). Z treści ww. przepisów wynika jednoznacznie, że skarga kasacyjna od wyroku oddalającego skargę może być skutecznie wniesiona po uprzednim złożeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia. Natomiast termin do wniesienia skargi kasacyjnej rozpoczyna bieg od dnia doręczenia stronie, która złożyła taki wniosek, odpisu wyroku z uzasadnieniem. Strona, która nie wystąpiła z wnioskiem o uzasadnienie wyroku oddalającego skargę nie może skutecznie wnieść skargi kasacyjnej od takiego orzeczenia. Tym samym niedopuszczalne jest także wniesienie skargi kasacyjnej w sytuacji, gdy uzasadnienie wyroku zostało sporządzone i doręczone, ale na wniosek innej strony w tym postępowaniu niż ta, która wniosła skargę kasacyjną. W przedmiotowej sprawie z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 17 grudnia 2024 r., sygn. akt VII SA/Wa 904/24, wystąpił wyłącznie, osobiście i w imieniu własnym R.S. Przy czym z akt sprawy nie wynika, aby posiadał on umocowanie do działania w sprawie również w imieniu skarżącej J.S. Mając zatem na uwadze, że J.S. nie wystąpiła z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku, stwierdzić należało, że nie mogła ona skutecznie wnieść skargi kasacyjnej, a zatem zasadnie jej skarga kasacyjna została zaskarżonym postanowieniem odrzucona jako niedopuszczalna. Odnosząc się natomiast do argumentacji zażalenia należy wskazać, że z uwagi na niedopuszczalność skargi kasacyjnej J.S. w niniejszej sprawie irrelewantna jest kwesta dotycząca uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi kasacyjnej. Z tych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.