II OZ 433/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Jerzy Stankowski po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 marca 2026 r., sygn. akt VII SA/Wa 904/24 w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej R.S. w sprawie ze skargi J.S. i R.S. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 17 stycznia 2024 r., nr 53/24 w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 11 marca 2026 r., sygn. akt VII SA/Wa 904/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną R.S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 17 grudnia 2024 r. w sprawie ze skargi J.S. i R.S. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 17 stycznia 2024 r., nr 53/24 w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd podniósł, że braki formalne oraz brak fiskalny skargi kasacyjnej zostały uzupełnione z uchybieniem terminu. Stosowne wezwania doręczone zostały pełnomocnikowi skarżącego 21 maja 2025 r., natomiast braki uzupełniono 4 czerwca 2025 r. oraz 5 czerwca 2025 r., zatem zasadnym było odrzucenie skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 p.p.s.a. Profesjonalny pełnomocnik skarżących złożył zażalenie na ww. postanowienie. W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, że pełnomocnik nie otrzymał wezwania do uzupełnienia braków skargi kasacyjnej. Braki te zostały uzupełnione niezwłocznie po ustaleniu przez pełnomocnika, że zostało skierowane do niego wezwanie. Skoro zatem wezwanie nie zostało doręczone, to nie można uznać, że uzupełnienie braków skargi kasacyjnej miało miejsce z uchybieniem terminu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Na wstępie wskazać trzeba, że wywiedziona w niniejszej sprawie skarga kasacyjna była dotknięta brakami formalnymi i brakiem fiskalnym. Pomimo wezwania, w zakreślonym terminie nie nadesłano uzupełniania braków formalnych (podpisanie skargi kasacyjnej, nadesłanie dwóch odpisów skargi kasacyjnej, złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżących przed Naczelnym Sądem Administracyjnym lub sądami administracyjnymi) i nie uzupełniono braku fiskalnego (uiszczenie wpisu sądowego w wysokości 250 złotych). Wobec powyższego Sąd I instancji odrzucił skargę kasacyjną na mocy art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: p.p.s.a.). Prawidłowo Wojewódzki Sąd Administracyjny ustalił, że 21 maja 2025 r. doszło do skutecznego doręczenia wezwania, w trybie art. 73 p.p.s.a. Podkreślić trzeba, że w aktach sprawy znajduje się koperta adresowana do pełnomocnika skarżącego oraz druk zwrotnego potwierdzenia odbioru, na których umieszczono stemple "Awizowano: 07.05.2025"; "Awizowano powtórnie 2025-05-15". W takiej sytuacji Sąd Wojewódzki miał obowiązek przy ustalaniu daty doręczenia wezwania pełnomocnikowi uwzględnić udokumentowane daty zawiadomienia o możliwości odbioru pisma w placówce pocztowej. Przypomnieć należy, że określona w art. 73 p.p.s.a. instytucja doręczenia zastępczego pism rodzi domniemanie prawne, że pismo zostało skutecznie doręczone jego adresatowi. Ustanowienie przez ustawodawcę tego rodzaju doręczenia podyktowane jest potrzebą ochrony biegu postępowania sądowego przed jego zatamowaniem wskutek nieodebrania pisma sądowego przez stronę. Co ważne domniemanie w zakresie skutecznego doręczenia przesyłki może zostać obalone, gdy adresat wykaże, że mimo zastosowania tej formy doręczenia pismo nie zostało doręczone z przyczyn od niego niezależnych (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz pod red. R. Hausera, M. Wierzbowski. Wydawnictwo C.H.Beck, Warszawa 2011, str. 384-385 i powołane tam orzeczenia NSA). Tymczasem w zażaleniu pełnomocnik wskazał jedynie, że nie otrzymał wezwania. Samo jednak twierdzenie o braku doręczenia nie mogło podważyć ustaleń wynikających z dokumentacji zawartej w aktach sprawy co do doręczenia wezwań. W takiej sytuacji nie zostały podważone okoliczności, które warunkowały stwierdzenie nieuzupełnienia braków formalnych oraz braku fiskalnego skargi kasacyjnej pomimo skutecznego wezwania. Z tych wszystkich względów Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a.