II OZ 476/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Wojciech Mazur (spr.) Sędziowie: sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak sędzia del. WSA Grzegorz Rząsa po rozpoznaniu w dniu 23 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. T. na pkt 1 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 8 lutego 2024 r. sygn. akt II SA/Kr 684/23 o odrzuceniu skargi D. T. w sprawie ze skarg D.T. i P.L. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 17 kwietnia 2023 r. nr WI-VI.7821.1.43.2022.DSk w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w pkt 1 wyroku z 8 lutego 2024 r., sygn. akt II SA/Kr 684/23 odrzucił skargę D.T. (dalej: "skarżąca") na decyzję Wojewody Małopolskiego z 17 kwietnia 2023 r., znak: WI-VI.7821.1.43.2022.DSk w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej. W uzasadnieniu skargi Sąd I instancji wskazał, że skarżąca pomimo wezwania nie uzupełniła braku fiskalnego skargi. Dlatego też, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") był zobligowany do odrzucenia skargi. Skarżąca na postanowienie o odrzuceniu skargi zawartym w pkt 1 wyroku z 8 lutego 2024 r., sygn. akt II SA/Kr 684/23 złożyła zażalenie, wnosząc o jego uchylenie. Oświadczyła, że uiściła wpis w wysokości 500 zł na numer rachunku bankowego podany przez Sąd. Tym samym za bezzasadne uznać należy odrzucenie skargi. Na podstawie zarządzenia z 22 sierpnia 2024 r. skarżąca została wezwana do nadesłania dowodu potwierdzającego uiszczenie wpisu od skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem rozpoznania zażalenia w oparciu o akta sprawy. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca poinformowała, że nie zachowała dowodu uiszczenia wpisu od skargi. Podała, że wpłata została dokonana na rachunek bankowy Sądu w Urzędzie Pocztowym w S. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1 są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (§ 2). W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia stosownego wpisu sądowego w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, przy czym na mocy § 3 przywołanego przepisu w przypadku, gdy rzeczony brak fiskalny dotyczy skargi, bezskuteczny upływ wyznaczonego stronie terminu powoduje jej odrzucenia. Odnosząc się do poprawności rozstrzygnięcia w przedmiocie odrzucenia skargi, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Z uwagi na fakt, że skarżąca złożyła skargę na decyzję Wojewody Małopolskiego z 17 kwietnia 2023 r., bez uiszczenia należnej opłaty, zasadnie została wezwana do jej uregulowania w trybie art. 220 § 1 p.p.s.a. Korespondencja sądowa zawierająca wezwanie do wykonania zarządzenia do uregulowania wpisu od skargi została skarżącej doręczona 4 grudnia 2023 r., co oznacza, że upływ ustawowego terminu do jego uiszczenia upłynął 11 grudnia 2023 r. Jak wynika z dokumentacji księgowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie dotyczącej opłat sądowych, do 21 grudnia 2023 r. skarżąca nie uiściła wpisu od skargi. Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że Sąd prawidłowo, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., skargę skarżącej odrzucił. Odnosząc się do oświadczenia zawartego w zażaleniu, iż w niniejszej sprawie skarżąca uiściła wpis sądowy w wymaganej wysokości, podnieść należy, że na poparcie tych twierdzeń – pomimo wystosowanego przez Naczelny Sąd Administracyjny wezwania - nie przedstawiono jakiegokolwiek dowodu, np. w postaci potwierdzenia dokonania wpłaty. Niepoparte dokumentem twierdzenia zawarte w zażaleniu pozostają zatem w opozycji do wpisów zawartych w rejestrze opłat sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Nie mogą zatem stanowić wystarczającej podstawy do podważenia ustaleń dokonanych przez Sąd I instancji. Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.