II SA/Kr 1653/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Mirosław Bator Sędziowie: SWSA Jacek Bursa SWSA Piotr Fronc (spr.) Protokolant: sekretarz sądowy Kamila Maśloch po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 marca 2026 r. sprawy ze skargi S. B. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 29 października 2025 r., znak: WI-I.7840.5.117.2024.SM w przedmiocie stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa oddala skargę.

Zaskarżoną decyzją Wojewody Małopolskiego z dnia 29 października 2025 r. znak sprawy: WI-I.7840.5.117.2024.SM, po rozpatrzeniu odwołania S. B. (dalej: Skarżący), utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta Krakowa nr 932/6740.1/2024 z 9 października 2024 r., znak: AU-01-4.6740.1.12.2023.AWA, stwierdzającą, że decyzja w sprawie zakończonej wydaniem decyzji własnej nr 415/6740.1/2022 z 11 kwietnia 2022 r. znak: AU-01-4.6740.1.99.2022.MKY w przedmiocie pozwolenia na budowę została wydana z naruszeniem prawa i odmawiającą jej uchylenia. Powyższa decyzja zapadła w następujących okolicznościach: Decyzją Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 11 kwietnia 2022 r. udzielono pozwolenia na budowę dla zamierzenia inwestycyjnego w postaci budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego i budynku garażu z instalacjami wewnętrznymi i budynku garażu z instalacjami wewnętrznymi oraz zewnętrznymi odcinkami instalacji wewnętrznych, budowy terenu utwardzonego z połączeniem komunikacyjnym zlokalizowane na działce nr [...], obr. [...], jedn. ewid. P. przy ul. C. w K.. W wyniku wniosku skarżącego, postępowanie zostało wznowione na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1691 ze zm., zwanej dalej: k.p.a.). Decyzją z 9 października 2024 r. Prezydent Miasta Krakowa stwierdził, że zaskarżone pozwolenie na budowę zostało wydane z naruszeniem prawa, z uwagi na to, że w postępowanie przebiegło z pominięciem skarżącego, któremu przysługiwał status strony. Jednocześnie organ I instancji odmówił uchylenia zaskarżonej decyzji, ponieważ w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej. Po rozpatrzeniu odwołania, Wojewoda utrzymał w mocy powyższą decyzję. W uzasadnieniu Wojewoda uznał, że skarżącemu przysługiwał status strony w postępowaniu w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę z uwagi na ograniczenia w zabudowie, których doświadcza jego działka nr [...], wynikające z § 60 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 1225, zwanego dalej WT). Jak wynika z przedłożonej analizy wykonanej dla dni równonocy wiosennej i jesiennej, projektowany budynek będzie rzucał cień na północno-zachodnią część działki skarżącego w godzinach od 7 do 8.30, a długość tego cienia może wynosić od około 25 m do 30 m, przekraczając długość 4 m, a takie zacienienie potencjalnie ograniczy jej zabudowę w tej części. Pominięcie w tej sytuacji skarżącego w toczącym się postępowaniu świadczy o naruszeniu prawa w tym zakresie. Następnie organ dokonał merytorycznej analizy zaskarżonej decyzji ostatecznej i w konsekwencji uznał, że pod tym względem odpowiada ona prawu. Zaskarżone pozwolenie na budowę jest zgodne z decyzją Prezydenta Miasta Krakowa nr AU-2/6730.2/629/2020 z dnia 17 listopada 2020 r., znak: AU-02-4.6730.2.590.2019.EUL o ustaleniu warunków zabudowy, przeniesioną następnie w dniu 17 czerwca 2021 r., znak: AU-02-4.6730.5.71.2021.AGJ na nowego inwestora: - wskaźnik wielkości zabudowy wyznacza się od 18% do 22% - powierzchnia zabudowy według projektu będzie wynosiła 163,9 m2 tj. 21,3% - warunek spełniony; - udział powierzchni biologicznie czynnej został ustalony w ww. decyzji WZ na nie mniejszy niż 70% - według PZT powierzchnia ta będzie wynosiła 538,0 m2 tj. 70,1% - warunek spełniony; - dla budynku mieszkalnego od 12 m do 14 m – elewacja frontowa projektowanego budynku mieszkalnego (od strony sięgacza komunikacyjnego - elewacja wschodnia) będzie mieć szerokość 14 m – warunek spełniony; - dla budynku garażu od 5 m do 7 m – projektowana szerokość elewacji frontowej garażu wynosi 6,22 m – warunek spełniony. - wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej, jej gzymsu lub attyki do kalenicy dla budynku mieszkalnego od 7,7 m do 9,7 m, a dla garażu od 4 m do 4,5 m mierzone od poziomu terenu – projektowany budynek mieszkalny będzie miał wysokość do kalenicy 7,7 m, a garaż 4,14 m – warunek spełniony; - wysokość do okapu dla budynku mieszkalnego od 4,5 m do 6 m – projektowany budynek mieszkalny będzie miał wysokość do okapu 6 m – warunek spełniony; - główne połacie o symetrycznym kącie nachylenia od 20ş do 40ş - projektowany budynek mieszkalny przykryty będzie dachem o kącie nachylenia wynoszącym 25ş, a budynek garażu dachem o kącie nachylenia wynoszącym 25ş – warunek spełniony. Projekt jest również zdaniem Wojewody zgodny z przepisami budowlanymi: - projektowane miejsce do gromadzenia nieczystości stałych jest usytuowane w odległości około 17 m od granicy z działką skarżącego (zgodne z § 23 ust. 1 WT); - zapewniono 2 miejsca postojowe w garażu w odległości 3,23 m od granicy z działką skarżącego (zgodne z § 19 ust. 1 pkt 1 i 2 WT); - zbiornik na nieczystości ciekłe został usytuowany w południowo-wschodnim narożniku działki inwestycyjnej, w odległości 6,47 m od okna znajdującego się w elewacji wschodniej i w odległości 2 m od granicy z działką nr [...], natomiast odległość od granicy z działką skarżącego nr [...] wynosi 4,45 m (zgodne z § 36 WT); - odległość budynku od granicy działki spełnia warunki przeciwpożarowe określone w § 272 ust. 2 WT (4,85 m). Za niezasadny uznano zarzut niezgodności projektu z decyzją o warunkach zabudowy, w zakresie powierzchni biologicznie czynnej, która powinna wynosić minimalnie 70%. Skarżący twierdził, że według analizy wykonanej na jego zlecenie, powierzchnia ta dla projektowanego zamierzenia wynosi nie 538 m2 tj. 70,1%, tylko 525,2 m2 czyli 68,38%, zatem jest mniejsza od minimalnie wymaganej o 12,8 m2. W odpowiedzi udzielonej na wezwanie organu, projektantka potwierdziła prawidłowość obliczeń wynikających z projektu. Ponadto wskazała, że dołączona przez skarżącego analiza nie została przez nikogo podpisana, a ponadto nie jest jasne na jakiej podstawie wskazane zostały wymiary, które różnią się od wymiarów wynikających z projektu zagospodarowania terenu oraz nie znajdują odzwierciedlenia na mapie sytuacyjno-wysokościowej. Wojewoda wezwał następnie pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia przesłanej analizy o podpis osoby, która ją sporządziła, złożenie oświadczenia o wykonaniu jej zgodnie z przepisami prawa i wiedzą techniczną oraz o przynależności do właściwej izby samorządu zawodowego oraz do przesłania w formie elektronicznej podkładu geodezyjnego cyfrowego, na której został wyskalowany skan mapy z projektu budowlanego. W odpowiedzi zostało przedstawione inne opracowanie, sporządzone przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane oraz na cyfrowym podkładzie geodezyjnym. Zgodnie z tą analizą powierzchnia biologicznie czynna zajmuje 530,48 m2, a zatem 69,1%. Organ odwoławczy ocenił, że skarżący nie zdołał podważyć skutecznie wiarygodności obliczeń wynikających z zatwierdzonego projektu. Po pierwsze, skarżący nie wykonał prawidłowo wezwania, bowiem zamiast uzyskania podpisu pod złożoną wcześniej analizą, przedłożył nowe opracowanie, które wykazuje rozbieżne obliczenia. Dodatkowo w drugiej analizie wskazano, że podkład mapowy stanowi aktualna cyfrowa mapa do celów projektowych co nie znajduje odzwierciedlenia w stanie faktycznym. Co prawda jest to podkład mapowy, cyfrowy, lecz nie uwiarygodniono źródła jego pochodzenia. Brak jest informacji wskazujących na fakt, że jest to mapa do celów projektowych jak twierdzi skarżący, brak jest podpisu geodety i oznaczenia zgłoszenia prac geodezyjnych oraz innych elementów, które mapa do celów projektowych powinna zawierać. S. B. złożył skargę od powyższej decyzji, zarzucając naruszenie: 1. art. 138 § pkt 1 k.p.a. poprzez jego bezzasadne zastosowanie w sytuacji, gdy zachodziły podstawy do wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 9 października 2024 r. nr 932/6740.1/2024, znak: AU-01-4.6740.1.12.2023.AWA oraz decyzji tegoż organu nr 415/6740.1/2022 z dnia 11 kwietnia 2022 r., znak: AU-01-4.6740.1.99.2022.MKY; 2. art. 7 w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. poprzez błędne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy oraz nierozważenie wszystkich okoliczności, a to w szczególności poprzez błędne ustalenia (a w zasadzie odmowę dokonania ustaleń) w przedmiocie zgodności decyzji pozwolenia na budowę z decyzją o ustaleniach warunków zabudowy dla tejże inwestycji; 3. art. 75 § 1 k.p.a. poprzez odmowę uwzględnienia jako dowodu opracowania sporządzonego w dniu 13 sierpnia 2025 r. przez mgr. inż. arch. M. K., odmowę wezwania projektantki - mgr. inż. arch. M. B. o udostępnienie wersji cyfrowej projektu zagospodarowania terenu, a także odmowę dopuszczenia dowodu z opinii biegłego na okoliczność zweryfikowania powierzchni biologicznie czynnej w projekcie zatwierdzonym decyzją Prezydenta Miasta Krakowa nr 415/6740.1/2022 z dnia 11 kwietnia 2022 r., znak: AU-01-4.6740.1.99.2022.MKY, choć wszystkie te dowody przyczyniłyby się do wyjaśnienia sprawy; 4. art. 78 § 1 k.p.a. poprzez odmowę żądania przeprowadzenia dowodów wskazanych w pkt 3 powyżej podczas gdy dotyczyły okoliczności mających znaczenie dla sprawy i zostały zgłoszone w toku przeprowadzania dowodów; 5. art. 84 § 1 k.p.a. poprzez odmowę powołania biegłego o wydanie opinii na okoliczność zweryfikowania powierzchni biologicznie czynnej w projekcie zatwierdzonym decyzją Prezydenta Miasta Krakowa nr 415/6740.1/2022 z dnia 11 kwietnia 2022 n, znak: AU-01-4.6740.1.99.2022.MKY, choć w sprawie dwóch architektów z odpowiednimi uprawnieniami projektowymi przedstawiło rozbieżne obliczenia powierzchni biologicznie czynnej, a organ odwoławczy nie posiada w tym zakresie wiadomości specjalnych (jak to skarżący wielokrotnie usłyszał w Urzędzie Wojewódzkim, organ nie dysponuje oprogramowaniem niezbędnym do sprawdzenia elektronicznej wersji projektu zagospodarowania przestrzennego ani odpowiednią kadrą); 6. art. 8 § 1 k.p.a. formułującego zasadę pogłębiania zaufania do organów władzy publicznej oraz kierowania się zasadami proporcjonalności, bezstronności i równości traktowania; 7. art. 11 k.p.a. formułującego zasadę przekonywania stron; 8. art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane poprzez niesprawdzenie przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę zgodności projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu. W świetle powyższych zarzutów wniesiono o uchylenie zaskarżonej decyzji wraz z poprzedzającą decyzją organu I instancji oraz o dopuszczenie dowodu z dokumentów: - skargi E. P. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 1 grudnia 2023 r., znak: WI-I.7840.5,128.2022.SA, - wyroku WSA w Krakowie, sygn. akt: II SA/Kr 257/24 z dnia 7 maja 2024 r. Organ odwoławczy wniósł w odpowiedzi o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 z późn. zm.) dalej zwana p.p.s.a., sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a., aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo też do naruszenia przepisów prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania albo stwierdzenia nieważności decyzji. Dodatkowo, zgodnie z art. 134 p.p.s.a, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Na wstępie należy przypomnieć, że zaskarżona decyzja została wydana w tzw. trybie nadzwyczajnym, w ramach wznowionego postępowania. W wyniku weryfikacji, po wznowieniu postępowania organ doszedł do słusznego wniosku, że ziściła się przesłanka wznowieniowa, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., gdyż skarżący został bezpodstawnie pozbawiony prawa do wzięcia udziału w postępowaniu zakończonym ostateczną decyzją udzielającą pozwolenia na budowę z dnia z dnia 11 kwietnia 2022 r. Jak bowiem ustalono, na jego działce nr [...] sporna inwestycja spowoduje ograniczenia w zabudowie wynikające z § 60 WT. Jak bowiem wynika z przedłożonej analizy wykonanej dla dni równonocy wiosennej i jesiennej, projektowany budynek będzie rzucał cień na północno-zachodnią część działki skarżącego w godzinach od 7 do 8.30, a długość tego cienia może wynosić od około 25 m do 30 m, przekraczając długość 4 m. Pominięcie w tej sytuacji skarżącego w toczącym się postępowaniu świadczy o naruszeniu przepisów, nie pociąga jednak za sobą automatycznie konieczności wyeliminowania z porządku prawnego decyzji kończącej to postępowanie. Jak bowiem wynika z art. 146 § 2 k.p.a. nie uchyla się decyzji w przypadku, jeżeli w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej. Sąd podzielił stanowisko organów, które uznały, że z taką sytuacją mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie, bowiem nie zaistniały przesłanki do odmowy zatwierdzenia przedłożonego przez inwestora projektu budowlanego. W tym zakresie należy przypomnieć, że zgodnie z art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2025 r., poz. 418 ze zm., zwanej dalej: P.b.), przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza: 1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z: a) ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, b) wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, c) ustaleniami uchwały o ustaleniu lokalizacji inwestycji mieszkaniowej; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego, w tym dołączenie: c) kopii zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, dotyczącego projektanta i projektanta sprawdzającego, 3a) dołączenie: a) wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń, b) oświadczeń, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 9 i 10; 4) posiadanie przez projektanta i projektanta sprawdzającego odpowiednich uprawnień budowlanych na podstawie: a) kopii dokumentów, o których mowa w art. 34 ust. 3d pkt 1 - w przypadku uprawnień niewpisanych do centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia budowlane, b) danych w centralnym rejestrze osób posiadających uprawnienia budowlane - w przypadku uprawnień wpisanych do tego rejestru; 4a) przynależność projektanta i projektanta sprawdzającego do właściwej izby samorządu zawodowego na podstawie: a) zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7 - w przypadku osób niewpisanych do centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia budowlane, b) danych w centralnym rejestrze osób posiadających uprawnienia budowlane - w przypadku osób wpisanych do tego rejestru. Art. 35 ust. 4 cyt. ustawy stanowi z kolei, że w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Powyższe przepisy wskazują zatem po pierwsze na przesłanki, od których uzależnione jest wydanie pozwolenia na budowę, wśród których należy wymienić przede wszystkim zgodność inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego lub decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz przepisami odrębnymi, zaś po drugie, na charakter prawny decyzji o pozwoleniu na budowę. Brak spełnienia choćby jednej z tych przesłanek wyklucza możliwość wydania decyzji zgodnej z wnioskiem inwestycyjnym, bowiem decyzja o pozwoleniu na budowę ma charakter związany, a nie uznaniowy. Natomiast w razie spełnienia ww. wymagań oraz warunków wynikających z art. 32 ust. 4, organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 35 ust. 4). Sąd w pełni podziela dokonaną przez organy ocenę projektu budowlanego przez pryzmat wydanej wcześniej decyzji o warunkach zabudowy oraz przepisów budowlanych, której przesłanki przytoczono we wstępnej części uzasadnienia. W szczególności zasadne były wnioski o zgodności projektu z warunkami zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie wskaźnika powierzchni biologicznie czynnej, który ma wynosić co najmniej 70%. Z projektu zagospodarowania terenu wynika, że wielkość powierzchni biologicznie czynnej wynosi 538 m2, co daje wielkość procentową tej powierzchni w wysokości 70,1%. Powyższe obliczenia wynikają z treści samego projektu, jak i późniejszego szczegółowego oświadczenia projektanta złożonego w odpowiedzi na pytanie organu odwoławczego, wzywającego do ustosunkowania się do zarzutów skarżącego w tym zakresie oraz przedłożonej przez niego analizy. Projekt zagospodarowania terenu przedmiotowej inwestycji został opracowany sporządzony na mapie sytuacyjno-wysokościowej do celów projektowych, która została wykonana przez uprawnionego geodetę i powstała na podstawie aktualnych danych z ewidencji gruntów i budynków oraz została zatwierdzona przez właściwy organ administracji geodezyjnej - klauzula geodezyjna z 22.07.2021 r. Projekt został sporządzony na podkładzie cyfrowym, wektorowym udostępnionym przez uprawnionego geodetę, w profesjonalnym programie komputerowym do celów projektowych (typu CAD), który służy do tworzenia precyzyjnych rysunków technicznych. W związku z tym zarówno podana w projekcie wielkość powierzchni biologicznie czynnej, jak i wielkość procentowa tej powierzchni zostały obliczone przy wykorzystaniu ww. programu komputerowego, co stanowi obecnie najbardziej obiektywną i miarodajną technikę sporządzania projektu zagospodarowania terenu z realnym wyliczeniem bilansu terenu. Co równie istotne, projekt został sporządzony przez osobę posiadającą uprawnienia projektowe bez ograniczeń, które są potwierdzone aktualnym wpisem do Małopolskiej Izby Architektów - upr. [...] Projektant ponadto dwukrotnie – raz w ramach projektu, a następnie w późniejszym oświadczeniu złożonym w odpowiedzi na wezwanie Wojewody, potwierdził zgodność projektu z decyzją z dnia 17 listopada 2020 r. nr AU-2/6730.2/629/2020 o ustaleniu warunków zabudowy, w szczególności w zakresie wskaźnika powierzchni biologicznie czynnej. W tym miejscu należy przypomnieć, że obowiązkiem podstawowym projektanta jest opracowanie projektu budowlanego w sposób zgodny z wymaganiami ustawy, ustaleniami określonymi w decyzjach administracyjnych dotyczących zamierzenia budowlanego, obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Projektant ponosi odpowiedzialność za przyjęte rozwiązanie architektoniczne (wyrok NSA z dnia 25 lutego 2025 r., sygn. akt II OSK 22/24). Powyższa odpowiedzialność projektanta jest źródłem szczególnego waloru dowodowego, jaki posiada jego oświadczenie. Oczywiście nie oznacza to, że wniosków wynikających z tego oświadczenia, czyli prawidłowości danych wynikających z projektu nie można podważyć, jednak Sąd zgadza się z Wojewodą, że skarżącemu nie udało się tego skutecznie dokonać. W celu zakwestionowania prawidłowości obliczenia powierzchni biologicznie czynnej, skarżący przedłożył dwie niezależne analizy. Pierwsza z nich nie została jednak nawet podpisana, co uniemożliwia chociażby ocenę, czy została sporządzona przez osobę o odpowiednich kwalifikacjach i uprawnieniach. Analiza została opracowana bez podkładu mapowego oraz źródła (mapa, rysunek), a także bez podania skali, która obrazuje ten schemat. Powyższe braki są widoczne na pierwszy rzut oka, a ponadto zostały bardzo dokładnie wypunktowane w szczegółowej odpowiedzi autorki projektu. Druga przedłożona przez skarżącego analiza nie jest już anonimowa i została sporządzona przez uprawnioną osobę. Nie jest jednak prawdą, że podkład mapowy stanowi aktualna cyfrowa mapa do celów projektowych. Zgodnie z definicją zawartą w rozporządzeniu Ministra Rozwoju z dnia 18 sierpnia 2020 r. w sprawie standardów technicznych wykonywania geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych oraz opracowywania i przekazywania wyników tych pomiarów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (t.j. Dz.U.2022.1670) mapa do celów projektowych jest to uszczegółowiona wersja mapy zasadniczej, wykonana przez uprawnionego geodetę na potrzeby dokumentacji projektowej budowy lub innych inwestycji wymagających pozwolenia na budowę. Mapa zawiera aktualne informacje o infrastrukturze podziemnej, granicach działek, budynkach a także ukształtowaniu terenu, co jest niezbędne do wykonania projektu zagospodarowania działki, podpis geodety potwierdza jej zgodność z prawem, a także zawiera jego dane identyfikacyjne, numer uprawnień i oznaczenie zgłoszenia prac geodezyjnych. Przedłożony przez stronę skarżącą podkład mapowy nie stanowi mapy do celów projektowych w myśl ww. przepisów. Nie uwiarygodniono źródła jego pochodzenia, brak jest informacji wskazujących na fakt, że jest to mapa do celów projektowych, brakuje podpisu geodety i oznaczenia zgłoszenia prac geodezyjnych. Słusznie organ odwoławczy zwrócił ponadto uwagę, że nie jest to pierwotna analiza, którą złożył skarżący i do usunięcia braków której został przez Wojewodę wezwany. Dodatkowo nie można skutecznie podważyć prawidłowości danych wynikających z projektu, za które dwukrotnie i wyraźnie ręczyła ich autorka, co – raz jeszcze należy podkreślić – stanowi przedmiot jej odpowiedzialności, składając rozbieżne dowody. Wnioski wypływające ze złożonych przez skarżącego analiz są bowiem rozbieżne: pierwsza z analiz wskazywała, że powierzchnia biologicznie czynna wynosiła 68,38 %, a druga – 69,1%. Oddaleniu podlegały w konsekwencji zarzuty naruszenia art. 7 w zw. z art. 107 § 3, art. 75 § 1 oraz art. 78 § 1 k.p.a. Postępowanie zostało przeprowadzone bowiem zgodnie z zasadami wynikającymi z powyższych przepisów, w szczególności organ ustalił stan faktyczny sprawy oraz rozważył wszelkie okoliczności oraz dowody zgodnie z zasadą swobodnej ich oceny. Fakt, że organ odwoławczy nie dał wiary przedstawionym przez skarżącego dowodom, w tym wskazywanej w skardze analizie z dnia 13 sierpnia 2025 r., nie świadczy o wadliwości jego oceny. Jak wskazano bowiem powyżej, ocena miała swoje źródło w brakach oraz wewnętrznej sprzeczności przedstawionych opracowań. Ocena ta znalazła również odzwierciedlenie w szczegółowym uzasadnieniu decyzji. Nie można również uznać za błąd procesowy odmowy powołania biegłego w celu zweryfikowania powierzchni biologicznie czynnej. Zgodnie z art. 84 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej może powołać biegłego w celu wydania opinii, gdy w sprawie wymagane są wiadomości specjalne. Wykorzystanie przez organ w sprawie biegłego obejmuje wszelkie przypadki, gdy w sprawie potrzebna jest szczególna i specjalistyczna wiedza, z danej dziedziny nauki, z którą wiąże się rozstrzygana sprawa. Powołanie biegłego, w myśl art. 84 § 1 k.p.a., ma charakter fakultatywny i zależy od uznania organu prowadzącego postępowanie. Wykorzystanie tego środka dowodowego jest zasadne, gdy dla prawidłowego załatwienia sprawy, ze względu na poziom jej skomplikowania, wymagane są wiadomości, którymi nie dysponuje organ (zob. wyrok NSA z 6 września 2024 r., sygn. akt I OSK 820/23; wyrok NSA z 17 grudnia 2024 r. sygn. akt III OSK 4910/21). Ustalenia dotyczące powierzchni biologicznie czynnej nie wymagają powołania takiego dowodu. Są one dokonywane przez projektanta posiadającego takie same kwalifikacje, które miałby żądany przez skarżącego biegły. W odpowiedzi na argumentację zawartą w skardze należy jeszcze dodać, że na ocenę projektu budowlanego nie ma żadnego wpływu fakt, czy przeprowadzone na jego podstawie prace budowlane są zgodne z tym projektem. O zachowaniu zbyt niskiego współczynnika powierzchni biologicznie czynnej nie mogą skutecznie świadczyć wątpliwości skarżącego, powzięte na skutek obserwacji prac budowlanych, w wyniku których powstały jego zdaniem budynki o bardzo dużych gabarytach. Ocena prawidłowości wykonanych prac budowlanych, braku realizacji bezodpływowego zbiornika na wody opadowe, czy też prawidłowości oświadczenia o zakończeniu budowy, wykracza poza przedmiot niniejszego postępowania, którego zakres obejmuje tylko i wyłącznie analizę rozwiązań projektowych, a nie prawidłowość ich wykonania. Reasumując, organy doszły zdaniem Sądu do prawidłowego wniosku, że pomimo przeprowadzenia postępowania z naruszeniem przepisów prawa, finalna decyzja odpowiadałaby zaskarżonemu rozstrzygnięciu. Wobec spełnienia przesłanek z art. 35 P.b., nie było bowiem podstaw do odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i projektu zagospodarowania terenu oraz odmowy udzielenia pozwolenia na budowę. Organ zatem zasadnie w oparciu o art. 151 § 2 k.p.a. ograniczył się do stwierdzenia wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa oraz odmówił jej uchylenia wskazując, że w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej. Wobec powyższego Sąd oddalił skargę orzekając jak w sentencji, na podstawie art. 151 P.p.s.a.