II SA/Ol 115/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Jezielska po rozpoznaniu w dniu 21 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. S. na decyzję Wojewody Warmińsko-Mazurskiego z dnia 19 grudnia 2025 r. nr (...) w przedmiocie zezwolenia na niezwłoczne zajęcie części nieruchomości postanawia odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowieni

G. S. (dalej jako: skarżąca) wniosła skargę na decyzję Wojewody Warmińsko-Mazurskiego z 19 grudnia 2025 r. utrzymującą w mocy decyzję Starosty S. z 22 sierpnia 2025 r. w sprawie zezwolenia na niezwłoczne zajęcie części nieruchomości położonej w obrębie R., gmina D., oznaczonej jako działka nr (...), stanowiącej własność skarżącej. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z 17 lutego 2026 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 złotych, w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało doręczone skarżącej w dniu 25 marca 2026 r. (k. 19 akt sądowych). W terminie do uiszczenia wpisu sądowego skarżąca złożyła wniosek o przyznanie jej prawa pomocy poprzez zwolnienie z kosztów sądowych. Jednakże prawomocnym zarządzeniem z 14 maja 2026 r. (sygn. akt II SPP/Ol 40/26) Starszy referendarz sądowy pozostawił wniosek ten bez rozpoznania. W związku z tym zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z 15 czerwca 2026 r. skarżąca została wezwana do wykonania zarządzenia o wezwaniu do uiszczeniu wpisu sądowego. Korespondencja zawierająca to wezwanie była dwukrotnie awizowana (w dniu 19 czerwca 2026 r. oraz w dniu 29 czerwca 2026 r. - k. 22), a następnie została zwrócona Sądowi w dniu 6 lipca 2026 r. W związku z tym wezwanie zostało uznane za doręczone z dniem 3 lipca 2026 r. Zatem termin do uiszczenia wpisu sądowego upłynął w dniu 10 lipca 2026 r. Pomimo upływu terminu skarżąca nie uiściła wpisu sądowego od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143, dalej jako: p.p.s.a.) Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W przypadku skargi, przewodniczący wzywa wnoszącego, aby pod rygorem jej odrzucenia, uiścił wpis w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Zgodnie zaś z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania Sądu nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd. W rozpoznawanej sprawie skarżąca została wezwana do uszczenia wpisu sądowego. Powyższe wezwanie zostało wysłane na adres podany przez skarżącą w złożonej skardze. W związku z niemożnością doręczenia przesyłki skarżącej pod wskazanym adresem w dniu 19 czerwca 2026 r., pismo – stosownie do art. 73 § 1 i 2 p.p.s.a. - zostało złożone na okres czternastu dni w placówce pocztowej, a zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru zostało umieszczone w oddawczej skrzynce pocztowej. Pomimo ponownego awizowania przesyłki w dniu 29 czerwca 2026 r. nie została ona podjęta. Stosownie do art. 73 § 4 p.p.s.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w art. 73 § 1 p.p.s.a., a zatem z upływem 14 dni od daty pierwszego awizo. W związku z tym przesyłkę należało uznać za doręczoną z dniem 3 lipca 2026 r. Zatem termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął 10 lipca 2026 r. Pomimo upływu terminu należy wpis nie został uiszczony. Podkreślić przy tym należy, że w myśl art. 70 § 1 i 2 p.p.s.a., strony i ich przedstawiciele mają obowiązek zawiadamiać sąd o każdej zmianie miejsca zamieszkania, adresu do doręczeń, w tym adresu elektronicznego, lub siedziby, a w razie zaniedbania tego obowiązku pismo pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia, chyba że nowy adres jest sądowi znany. O obowiązku tym skarżąca została pouczona przy piśmie z 19 lutego 2026 r., doręczonym w dniu 23 marca 2026 r. Wobec powyższego, na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.