II SA/Rz 786/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia NSA Jerzy Solarski po rozpoznaniu w dniu 22 września 2025 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.Z. i M.O. na uchwałę Rady Miasta Krosna z dnia 29 grudnia 2016 r. nr XXXVIII/791/16 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - p o s t a n a w i a - I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącemu K.Z. kwotę 300 zł (słownie: trzysta złotych), uiszczoną tytułem wpisu od skargi; III. zwrócić skarżącej M.O. kwotę 300 zł (słownie: trzysta złotych), uiszczoną tytułem wpisu od skargi.

W dniu 9 czerwca 2025 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga K.Z. i M.O. (dalej jako: "skarżący") na uchwałę Rady Miasta Krosna z dnia 29 grudnia 2016 r. nr XXXVIII/791/16 w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Krosna. W wykonaniu zarządzenia z dnia 13 sierpnia 2025 r. wezwano pełnomocnika skarżących do usunięcia braków skargi poprzez przedstawienie dowodu, że przed wniesieniem skargi na ww. uchwałę wezwano właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Na wykonanie wezwania wyznaczono pełnomocnikowi skarżących termin 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono pełnomocnikowi skarżących w dniu 19 sierpnia 2025 r. W piśmie z dnia 23 sierpnia 2025 r. pełnomocnik skarżących poinformował, że w ich imieniu cofa skargę wniesioną na ww. uchwałę Rady Miasta Krosna z dnia 29 grudnia 2016 r. nr XXXVIII/791/16 w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2024 r. poz. 1267 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznaczają przepisy art. 3 – 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm. – dalej: "P.p.s.a."). Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 5 i 6 P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie między innymi w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej oraz akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż wyżej wskazane, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest uchwała Rady Miasta Krosna z dnia 29 grudnia 2016 r. nr XXXVIII/791/16 w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zanim Sąd przystąpi do merytorycznego rozpoznania sprawy w pierwszej kolejności obowiązany jest ocenić dopuszczalność skargi. W związku z powyższym wyjaśnić należy, że z uwagi na datę podjęcia zaskarżonej uchwały, tj. 29 grudnia 2016 r., kwestię terminu do wniesienia skargi i wyczerpania trybu właściwego dla jej wniesienia, należało oceniać przez pryzmat regulacji obowiązujących przed 1 czerwca 2017 r., czyli przed wejściem w życie ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 935). Wynika to z brzmienia art. 17 pkt 2 tej ustawy stanowiącego, że przepisy art. 52 i art. 53 ustawy zmienianej w art. 9 (ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz przepisy ustaw zmienianych w art. 2, art. 6, art. 7 i art. 11 (w tym m.in. ustawy o samorządzie gminnym), w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy. Z przytoczonej powyżej regulacji wynika więc, że dla ustalenia, jakie brzmienie przepisów art. 52 i art. 53 P.p.s.a. oraz art. 101 u.s.g. należy stosować w danej sprawie, rozstrzygająca jest nie data wniesienia skargi, lecz data wydania zaskarżonego aktu. Zgodnie natomiast z art. 52 P.p.s.a. (w brzmieniu obowiązującym przed 1 czerwca 2017 r.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). W przypadku aktów prawa miejscowego jednostek samorządu terytorialnego, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa (§ 4). Zgodnie zaś z art. 53 § 2 P.p.s.a. (w brzmieniu obowiązującym przed 1 czerwca 2017 r.) w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Z cytowanymi wyżej przepisami korespondowało brzmienie art. 101 ust. 1 u.s.g., który przed nowelizacją stanowił, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Z przywołanych wyżej przepisów wynika, że niewątpliwie warunkiem skutecznego zaskarżenia uchwały podjętej przed dniem 1 czerwca 2017 r. jest uprzednie wystąpienie do organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, a następnie wniesienie skargi w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na to wezwanie, bądź w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, jeśli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie. W rozpatrywanej sprawie Sąd zwrócił się do pełnomocnika skarżących z wezwaniem do wyjaśnienia, czy wniesienie skargi zostało poprzedzone wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, pod rygorem odrzucenia skargi. Termin do udzielenia odpowiedzi na wezwanie upływał z dniem 26 sierpnia 2025 r. W wyznaczonym terminie pełnomocnik skarżących nie udzielił odpowiedzi na ww. wezwanie, a nadesłał oświadczenie o cofnięciu wniesionej skargi. W tych okolicznościach, wobec brzmienia art. 101 ust. 1 u.s.g. w zw. z art. 52 P.p.s.a. sprzed nowelizacji, należy stwierdzić, że skarżący nie spełnili przesłanki warunkującej skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Wniesienie do sądu administracyjnego skargi bez uprzedniego wyczerpania przysługującego środka zaskarżenia, tj. wymaganego przez ustawę wezwania do usunięcia naruszenia prawa, jest niedopuszczalne i skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a., pomimo złożenia przez skarżących oświadczenia o jej cofnięciu. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.