II SA/Wr 292/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Malwina Jaworska-Wołyniak po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 24 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.D. na stanowisko Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 5 lutego 2026 r. nr WOP.1410.18.2026.KR w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działanie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego Jelenia Góra postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z dnia 3 grudnia 2025 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego Jelenia Góra (dalej: PINB) poinformował R. D. (dalej: skarżący), iż nie znajduje podstaw do wszczęcia postępowania w sprawie zgłoszenia przez skarżącego naruszenia ustawy – Prawo budowlane przez mistrza kominiarskiego w związku z przeprowadzoną kontrolą w lokalu [...] w budynku przy ul. [...] w J. Skarżący złożył do Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej: DWINB) pismo z dnia 13 grudnia 2025 r. oznaczone jako "Odwołanie" na odmowę wszczęcia postępowania przez PINB, które to pismo DWINB uznał jako skargę. W odpowiedzi na nie, w piśmie z dnia 5 lutego 2026 r., DWINB na podstawie art. 237 § 3 w zw. z art. 238 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2025 r., poz. 1691) poinformował skarżącego o sposobie załatwienia jego skargi na działania PINB wskazując, iż organ nadzoru stopnia powiatowego nie miał podstaw do wydania, w następstwie wystąpienia skarżącego, postanowienia w trybie art. 61a k.p.a. o odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na stanowisko DWINB z dnia 5 lutego 2026 r. złożył R. D. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2026 r. poz. 1267), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 3 § 2 pkt 1 - 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572, dalej k.p.a.), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, ze zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i wówczas stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). W pojęciu sprawy sądowoadministracyjnej mieści się zatem kontrola działalności administracji publicznej w zakresie wyznaczonym enumeracjami z art. 3 p.p.s.a., a także kontrola innych kwestii rozpoznawanych w postępowaniu prowadzonym na podstawie przepisów p.p.s.a., jak wymienione w art. 4 p.p.s.a. spory o właściwość lub kompetencję, a także przekazanych z mocy ustaw odrębnych. Oznacza to, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w cyt. przepisach. Będące przedmiotem skargi pismo z dnia 5 lutego 2026 r. informujące skarżącego o braku podstaw prawnych do wszczęcia postępowania administracyjnego przez organ nadzoru budowlanego, nie jest decyzją administracyjną, ani żadnym aktem wymienionym w art. 3 § 2 i § 3 p.p.s.a. Jest skierowanym do skarżącego pismem zawiadamiającym, po uprzednim przeprowadzeniu czynności wyjaśniających, iż organ nie dopatrzył się naruszeń w działaniu PINB w zakresie odmowy wszczęcia postepowania. Takie zaś pismo informacyjne - w myśl określonej przede wszystkim w art. 3 p.p.s.a. właściwości rzeczowej - nie podlega kontroli sądu administracyjnego, gdyż stanowi stanowisko organu co do skargi złożonej w trybie uregulowanym w dziale VIII k.p.a. zatytułowanym "Skargi i wnioski". Postępowanie zaś w zakresie skarg i wniosków, chociaż unormowane jest również w przepisach procedury administracyjnej, nie stanowi postępowania jurysdykcyjnego, które zmierza do wydania decyzji administracyjnej lub innego aktu o charakterze władczym. Wniesiona w oparciu o art. 227 k.p.a. skarga uruchamia jednoinstancyjne postępowanie administracyjne o charakterze uproszczonym, kończące się czynnością materialnotechniczną - zawiadomieniem, o którym mowa w art. 238 k.p.a. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalony jest pogląd, że w sprawach dotyczących postępowania skargowego nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego (por. m.in. postanowienie NSA z dnia 14 października 2016 r., sygn. akt I OSK 2091/16, wyrok NSA z dnia 24 listopada 2011 r., sygn. akt II OSK 1961/11; postanowienia NSA z dnia 1 marca 2010 r., sygn. akt II OSK 478/09, z dnia 25 lutego 2009 r., sygn. akt II OSK 241/09 oraz z dnia 26 stycznia 2006 r., sygn. akt I OSK 26/07, publ. CBOSA). Działania podejmowane przez organ w trybie postępowania w sprawie skarg i wniosków, normowane przepisami działu VIII k.p.a., nie mają formy aktu lub czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. Wobec powyższego wniesiona skarga na zawiadomienie z 5 lutego 2026 r. o sposobie załatwienia skargi w przedmiocie działania organu jako niepodlegająca jurysdykcji sądowo-administracyjnej, nie może być przedmiotem oceny przez sąd administracyjny i podlegała odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Z uwagi na to, że niniejsza skarga podlega odrzuceniu z innych przyczyn, niż zaniechanie uzupełnienia w terminie braków formalnych skargi, Sąd nie rozpoznawał wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do usunięcia tychże braków. Niezależnie bowiem od rozstrzygnięcia niniejszego wniosku, przedmiotowa skarga i tak podlega odrzuceniu, jako wywiedziona na akt pozostający poza kognicją sądu administracyjnego. Mając powyższe na względzie Sąd orzekł jak w sentencji.