II SAB/Go 43/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. K. na bezczynność Starosty [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia odrzucić skargę.

G. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na bezczynność Starosty [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 8 maja 2025 r. skarżący został wezwany do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu sądowego od złożonej skargi w wysokości 100 zł, obliczonego stosownie do § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r., poz. 535), pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone stronie skarżącej drogą elektroniczną (za pośrednictwem platformy EPUAP) w dniu 10 maja 2025 r. W dniu 19 maja 2025 r. wpłynęło do Sądu pismo G. K., w którym skarżący oświadczył, że cofa uprzednio wniesioną skargę. Pomimo upływu wyznaczonego przez Sąd 7-dniowego terminu, skarżący nie uiścił wpisu sądowego od złożonej skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., określanej dalej jako p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Jednym z takich pism jest skarga (art. 230 § 2 p.p.s.a.). Przepis art. 220 § 1 p.p.s.a. stanowi, że Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku skargi - pod rygorem jej odrzucenia (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Zarządzeniem z dnia 8 maja 2025 r. skarżący G. K. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w wysokości 100 zł. Wezwanie doręczono stronie za pośrednictwem platformy EPUAP w dniu 10 maja 2025 r., zatem ostatnim dniem, w którym skarżący mógł wywiązać się z nałożonego nań obowiązku upłynął z dniem 19 maja 2025 r. (poniedziałek). Analiza akt sprawy wykazała, że wymagany wpis sądowy nie został przez skarżącego uiszczony. Zgodnie z art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Należy jednak podkreślić, iż cofnięcie skargi jest czynnością procesową strony, której dopuszczalność i skuteczność określają warunki przewidziane dla czynności procesowych w ogóle i dla tego typu czynności procesowej. Zdaniem Sądu, oświadczenie G. K. z dnia [...] maja 2025 r. o cofnięciu skargi, nie może wywołać skutków prawnych z uwagi na nieuzupełnienie braku fiskalnego skargi. Cofnięcie skargi może bowiem dotyczyć wyłącznie skargi, która została skutecznie wniesiona, a więc takiej, która wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne (vide: T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Warszawa 2005, str. 291). W konsekwencji, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.