II SAB/Łd 77/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Michał Zbrojewski po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi O. C. na bezczynność Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie w sprawie rozpoznania wniosku o przyznanie świadczenia wychowawczego postanawia: umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi. dj

O. C. wniósł 13 maja 2024 r. do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Białymstoku i Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Łodzi pisma zatytułowane: "Skarga na opieszałość i niewydanie decyzji". Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie potraktował ww. pisma jako skargę na bezczynność organu i przekazał je do Sądu wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi sprawy. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z 14 czerwca 2024 r. skarżący został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi przez złożenie dowodu wyczerpania trybu określonego w art. 37 k.p.a. przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący oświadczył, że nie składał skargi na bezczynność Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie, a pisma z 13 maja 2024 r. stanowią ponaglenie w trybie art. 37 k.p.a. Jednocześnie dodał, że 18 czerwca 2024 r. złożył skargę na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie z 6 czerwca 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935), powoływanej dalej jako: "p.p.s.a.", sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (§ 2). Postępowanie przed sądem staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w jego trakcie następują zdarzenia w następstwie których przestaje istnieć sprawa sądowoadministracyjna. Chodzi zatem o taką przeszkodę, która ma trwały charakter i uniemożliwia prowadzenie dalszego postępowania w sprawie. Jak wynika z pisma skarżącego z 22 czerwca 2024 r., pisma O. C. z 13 maja 2024 r. nie stanowiły skargi na bezczynność Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie, lecz ponaglenie na złożone w trybie art. 37 k.p.a. Mając zatem na względzie powyższe stanowisko skarżącego należy jednoznacznie stwierdzić, że Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie błędnie, tj. wbrew treści pism z 13 maja 2024 r. i zawartym w nim żądaniom przyjął, że wniesione przez skarżącego pisma stanowią w istocie skargę na bezczynność Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie i niezasadnie przesłał je do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wraz z odpowiedzią na skargę. W następstwie błędnych działań organu nastąpiło wszczęcie postępowania przed Sądem i zarejestrowanie pism skarżącego z 13 maja 2024 r., jako skargi na bezczynność organu. Mający powyższe na uwadze stwierdzić należy, że postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi w sprawie o sygn. akt II SAB/Łd 77/24 zostało, wobec błędnego skategoryzowania pisma skarżącego z 13 maja 2024 r. przez organ, wszczęte bezpodstawnie, tj. pomimo braku skargi na bezczynność Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie. W zaistniałej sytuacji zachodzi zatem bezprzedmiotowość postępowania sądowego zobowiązująca Sąd do umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego. Odnosząc się zaś wniosku o niezwłoczne podjęcie czynności w sprawie ze skargi z 18 czerwca 2024 r., Sąd informuje, że skarga została zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Łd 505/24 i zostanie rozpoznana w odrębnym postępowaniu. Jednocześnie Sąd wskazuje, że po zwrocie akt administracyjnych sprawy Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie zobowiązany będzie do ponownej weryfikacji pism skarżącego z 13 maja 2024 r. z uwzględnieniem stanowiska zawartego w piśmie z 22 czerwca 2024 r. stwierdzającego, że pisma stanowią ponaglenie w trybie art. 37 k.p.a. i nadania im dalszego biegu w sprawie poprzez podjęcie czynności adekwatnych do sformułowanego żądania. Mając powyższe na uwadze Sąd działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu. dj