II SAB/Wr 222/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi C. B. H. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: odrzucić skargę.

C. B. H. (dalej: skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy. Zarządzeniem sędziego sprawozdawcy z 8 czerwca 2026 r. wezwano skarżącą do nadesłania – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi – kopii ponaglenia na przewlekłość wniesionego w trybie art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego do organu wyższego stopnia oraz dowodu potwierdzającego fakt jego złożenia. Z uwagi na nienależycie wykonaną usługę doręczenia (nieprawidłowe wypełnienie zwrotnego potwierdzenia odbioru dołączonego do zwróconej do nadawcy koperty – wskazanie daty przyszłej jako daty, w której pozostawiono przesyłkę w placówce pocztowej po awizowaniu), zarządzeniem z 14 lipca 2026 r. ponowiono doręczenie wezwania. Przesyłka zawierająca wezwanie została doręczona skarżącej poprzez wydanie przesyłki adresatowi, po awizowaniu, w placówce pocztowej w dniu 24 lipca 2026 r., zgodnie z z.p.o. (k. 33 akt sądowych). Do dnia wydania niniejszego postanowienia czynność wskazana w wezwaniu nie została wykonana. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej: p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Przez dopuszczalność skargi należy rozumieć jej przesłanki zarówno przedmiotowe, a więc określenie od jakiego rodzaju form działalności organów administracji publicznej przysługuje skarga, jak i podmiotowe, to jest określenie, jakim podmiotom przysługuje legitymacja do jej wniesienia. Warunkami formalnymi skutecznego wniesienia skargi są: złożenie skargi od aktu objętego zakresem właściwości rzeczowej sądu, wniesienie jej po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli przysługiwały one stronie skarżącej w postępowaniu przed organem oraz wniesienie skargi przez podmiot, któremu przysługuje legitymacja do jej wniesienia. Przesłanki te muszą być spełnione kumulatywnie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z nich prowadzi do stwierdzenia niedopuszczalności skargi, a w konsekwencji do jej odrzucenia bez merytorycznego rozpoznania sprawy. Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Natomiast przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). Ponadto zgodnie z art. 53 § 2b p.p.s.a., skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Z powyższych regulacji prawnych wynika, że droga sądowa jest dopuszczalna dopiero po wyczerpaniu możliwości załatwienia sprawy w trybie postępowania administracyjnego. Ponadto na gruncie art. 35 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1691, dalej: k.p.a.), organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Zgodnie zaś z art. 37 § 1 k.p.a., stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w powyższym przepisie (bezczynność) bądź kiedy postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Tym samym złożenie skargi na bezczynność organu jest możliwe dopiero po wniesieniu odrębnego ponaglenia z art. 37 k.p.a. na niezałatwienie sprawy. W niniejszej sprawie, skarżąca została wezwana do nadesłania kopii ponaglenia na przewlekłość wniesionego w trybie art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego do organu wyższego stopnia oraz dowodu potwierdzającego fakt jego złożenia. Jak już wspomniano, wezwanie zostało doręczone adresatowi w dniu 24 lipca 2026 r., w związku z czym ostatnim dniem 7-dniowego terminu był 31 lipca 2026 r. (piątek). W zakreślonym terminie nie wykazano uprzedniego wniesienia ponaglenia do organu, pomimo stosownego wezwania i pouczenia o rygorze odrzucenia skargi w razie zaniechania wykonania wskazanej czynności. W tym stanie rzeczy, Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 6, orzekł jak w sentencji postanowienia.