II SO/Ol 3/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Osipuk po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku S. P. o wymierzenie Radzie Miasta O. grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanawia wymierzyć Radzie Miasta O. grzywnę w wysokości 200 zł (słownie: dwieście złotych) za nieprzekazanie skargi w terminie. WSA/post.1 - sentencja postanowienia

S.P. (dalej jako: "wnioskodawca", "strona"), reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, pismem z 3 kwietnia 2024 r. wniósł o wymierzenie Radzie Miasta O. (dalej również jako: "organ") grzywny w wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłoszonego w drodze Komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, za nieprzekazanie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargi na uchwałę nr (...) Rady Miasta O. z dnia 18 grudnia 2023 r. w sprawie sporządzenia "Miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (...)". W uzasadnieniu złożonego wniosku wnioskodawca wyjaśnił, że przedmiotowa skarga została wniesiona za pośrednictwem organu 19 lutego 2024 r., jednakże do dnia sporządzenia niniejszego wniosku organ nie podjął jakichkolwiek czynności zmierzających do nadania biegu sprawy, tj. nie ustosunkował się do skargi, a w szczególności nie przekazał skargi wraz z aktami postępowania do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie w ustawowym terminie. W odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny, organ, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, podniósł, że przedmiotowy wniosek nie jest zasadny, względnie nie jest zasadny we wnioskowanej wysokości. Termin na udzielenie odpowiedzi i przesłanie skargi do sądu administracyjnego wynosi 30 dni, natomiast w przedmiotowej sprawie skarga wraz z odpowiedzią i aktami sprawy została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie 18 kwietnia 2024 r. Niedotrzymanie terminu spowodowane było skomplikowanym charakterem sprawy, tj. problematyką planowania i zagospodarowania przestrzennego, jak również zakresem skargi, która liczyła 11 różnego rodzaju zarzutów naruszenia przepisów prawa, w tym prawa miejscowego, uzasadnionych na 36 stronach. Powyższe wymagało dokonania szczegółowej analizy obowiązujących przepisów prawa, orzecznictwa sądów administracyjnych, jak również zagadnień podniesionych w skardze, w szczególności sprzeczności postanowień uchwalonego planu ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta O. Zauważono, że przekroczenie terminu nie było znaczne, a tym bardziej nie było intencjonalne. Organ wszczął ponadto wewnętrzne czynności wyjaśniające i zobligował pracowników do bezwzględnego przestrzegania terminów na przekazanie skarg w przyszłości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634, dalej jako: "p.p.s.a.") skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie zaś do art. 54 § 2 p.p.s.a. organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W razie niezastosowania się przez organ do obowiązku przekazania w terminie skargi, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny (art. 55 § 1 p.p.s.a.). Wyłączną materialnoprawną przesłanką orzeczenia grzywny jest niewypełnienie obowiązków określonych we wskazanych wyżej przepisach. Wymierzenie organowi grzywny uzależnione jest zatem od spełnienia dwóch warunków: stwierdzenia uchybienia przez organ 30-dniowemu terminowi do przekazania sądowi skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę oraz złożenie stosownego wniosku przez stronę. W ocenie Sądu przesłanki te w niniejszej sprawie zostały spełnione. Jak wynika z treści złożonego w niniejszej sprawie wniosku, strona wniosła 19 lutego 2024 r., za pośrednictwem organu, skargę na uchwałę nr (...) Rady Miasta O. z dnia 18 grudnia 2023 r. w sprawie sporządzenia "Miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (...)", która została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie - wraz z odpowiedzią i aktami sprawy - 18 kwietnia 2024 r., podczas gdy termin przekazania skargi upływał z dniem 20 marca 2024 r. Powyższe ustalenia znajdują potwierdzenie w aktach sprawy o sygnaturze II SA/Ol 307/24, pod którą została zarejestrowana ww. skarga. Wyjaśnić należy, że dla oceny zasadności wniosku o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie sądowi skargi w ustawowym terminie nie mają znaczenia okoliczności towarzyszące wniesionej skardze. Na tym etapie sąd nie ocenia zasadności samej skargi, której nieprzekazanie stanowi podstawę do wymierzenia grzywny. Podkreślić również należy, że wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi może nastąpić w każdym przypadku niewypełnienia obowiązku, nawet jeżeli dopełnienie obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 p.p.s.a. nastąpiło przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny. Przesłanką do wymierzenia grzywny jest bowiem sam fakt nieprzekazania skargi sądowi w ustawowym terminie. Przyczyny, które spowodowały nieprzekazanie sądowi skargi w zakreślonym przez prawo terminie oraz okres uchybienia mogą natomiast rzutować na wysokość wymierzonej grzywny. Sąd orzeka o grzywnie według swego uznania, wymierzając ją w wysokości adekwatnej do stopnia niewypełnienia przez organ obowiązku przesłania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie. W orzecznictwie sądów administracyjnych zwraca się uwagę na mieszany charakter omawianej grzywny: dyscyplinujący, represyjny i prewencyjny (por. uchwałę składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09, ONSAiWSA z 2010 r., nr 1, poz. 2). Wymierzenie grzywny służy nie tylko zmuszeniu organu do przekazania skargi wraz z odpowiedzią na nią i aktami sprawy, lecz również ma na celu wywarcie na organie represji za niedopełnienie tej czynności w przepisanym terminie oraz zapobieganie naruszeniom prawa w przyszłości, zarówno przez ukaranego jak i przez inne organy (por. postanowienie NSA z dnia 17 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OZ 232/13, dostępne w CBOSA). W ocenie tutejszego Sądu orzeczona grzywna jest współmierna do stwierdzonego uchybienia i mieści się w granicach określonych w art. 154 § 6 p.p.s.a. Ustalenie wysokości wymierzonej grzywny pozostawione zostało miarkowaniu Sądu, a jedynie jej górną granicę określono do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Sąd, określając wysokość grzywny bierze pod uwagę szereg okoliczności, w tym takie elementy, jak charakter sprawy, okres pozostawania przez organ w bezczynności, a także jej przyczyny. Wymierzając organowi grzywnę w wysokości 200 zł, Sąd wziął pod uwagę, że naruszenie przez organ przepisów prawa przez nieprzekazanie skargi tutejszemu Sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w ustawowym terminie jest bezsporne. Z akt sprawy wynika, że skarga na uchwałę rady gminy wpłynęła do organu 19 lutego 2024 r. Zatem organ był zobowiązany przekazać ją Sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia otrzymania skargi, czyli najpóźniej 20 marca 2024 r. Tymczasem skarga wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę została przesłana Sądowi dopiero 18 kwietnia 2024 r., co potwierdził także organ w odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny. Z wyjaśnień organu wynika, że opóźnienie w przekazaniu skargi spowodowane było skomplikowanym charakterem sprawy, jak również zakresem skargi, co wymagało szczegółowej analizy obowiązujących przepisów prawa, orzecznictwa sądów administracyjnych, jak również zagadnień podniesionych w skardze. Należy jednak podkreślić, że od organu jednostki samorządu terytorialnego należy oczekiwać odpowiedniej staranności w prowadzeniu spraw urzędowych i takiej organizacji pracy, która zapewnia sprawne i terminowe wykonywanie zadań. Opóźnienie w przekazaniu skargi na skutek zawinienia organu nie budzi w niniejszej sprawie wątpliwości. Organ nie wykazał, aby niedotrzymanie ustawowego terminu spowodowane było działaniem siły wyższej lub skutkiem innych nadzwyczajnych okoliczności, która to sytuacja mogłaby ewentualnie stanowić usprawiedliwienie dla zaniechania organu w wypełnieniu obowiązków z art. 54 § 2 p.p.s.a. i tym samym uzasadniać odstąpienie od wymierzenia grzywny. W tej sytuacji, wymierzona grzywna będzie stanowić adekwatną dolegliwość za niewykonanie ustawowego obowiązku przekazania skargi, a także wpłynie na prawidłowe działanie podmiotu w przyszłości. Mając powyższe na uwadze, Sąd, na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.