III FSK 1146/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Brolik, Sędzia NSA Dominik Gajewski (sprawozdawca), Sędzia NSA Jolanta Sokołowska, Protokolant asystent sędziego Konrad Halota, po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2025 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej E. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 13 czerwca 2023 r., sygn. akt I SA/Rz 124/23 w sprawie ze skargi E. P. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 28 grudnia 2022 r., nr 1801-IEE.711.112.2022 w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od E. P. na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie kwotę 360 (słownie: trzysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z 13 czerwca 2023 r., sygn. akt I SA/Rz 124/23 oddalił skargę E. P. (dalej: Skarżąca) na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie (dalej: organ) z 28 grudnia 2022 r., w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne. Skargę kasacyjną w imieniu Skarżącej wniósł jej pełnomocnik, zaskarżając ww. orzeczenie w całości, zarzucając naruszenie: a) błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że istniejące podstawy do zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego podczas, gdy brak jest takich podstaw; b) naruszenie art. 6 i 8 k.p.a. w zw. z art 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (jedn. tekst: Dz.U. z 2023 r., poz. 1634, z późn. zm., dalej p.p.s.a.) poprzez uznanie przez Sąd, że zajęcie środków osób trzecich nie jest działaniem z naruszeniem prawa i dokonanie zajęcia wierzytelności osób trzecich nie narusza ich praw - mimo, że nie mają one skutecznego środka do podważenia tejże czynności. Wobec powyższych naruszeń, wniesiono o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów zalegających w aktach sprawy, a to : - wydruk wiadomości email z dnia [...].01.2022 r.; - faktura nr [...] z dnia [...].01.2022 r.; - cennik asfaltu ważnego od dnia 3 grudnia 2021 roku; - cennik firmy R., ważnego w okresie 01.06.2021 - 30.06.2021 - cennik asfaltu O. ważnego od dnia 27 czerwca 2021 r.; - cennik firmy R., ważnego w okresie 01.10.2021 - 31.10.2021; - cennik asfaltu O., ważnego od dnia 17 października 2021 r.; - cennik firmy R. ważnego w okresie 06.12.2021 r. - 31.12.2021 r.; - oferta T. z dnia 13.12.2021; - oferta T. z dnia 06.12.2021 r.; - cennik asfaltu O. ważnego od dnia 3 grudnia 2021 r. Mając powyższe na uwadze, wniesiono o przeprowadzenie rozprawy w tej sprawie i niewydawanie wyroku na posiedzeniu niejawnym, uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, od organu na rzecz Skarżącej na podstawie art. 200 P.p.s.a. Ponadto wniesiono o zwolnienie skarżącej od obowiązku ponoszenia wpisu od skargi kasacyjnej w całości. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. W jej petitum zarzucono naruszenie art. 6 i 8 K.p.a. w związku z art. 145 P.p.s.a., przy czym nie zakwalifikowano tych przepisy ani do przepisów postępowania, ani do przepisów prawa materialnego, wskazując "że zajęcie środków osób trzecich nie jest działaniem z naruszeniem prawa i dokonanie zajęcia wierzytelności osób trzecich nie narusza ich praw – mimo, że nie mają one skutecznego środka do podważenia tejże czynności". Sformułowany zarzut odnosi się do ogólnych zasad Kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art. 145 P.p.s.a., który to przepis w swojej treści zawiera kilka norm. W zarzucie tym skarżąca powołuje się na zasadę praworządności i zasadę pogłębienia zaufania do organu zawarte w Kodeksie postępowania administracyjnego, jednakże nie wiąże ich z konkretnymi normami prawnymi, które miałyby zostać przez Sąd naruszone. Tak sformułowany zarzut nie pozwala na prawidłowe ustalenie granic zaskarżenia i kierunku, w jakim Naczelny Sąd Administracyjny powinien dokonać kontroli zaskarżonego wyroku. Równie ważne jak prawidłowe wskazanie podstaw kasacyjnej jest należyte uzasadnienie postawionych zarzutów. Zarzucając naruszenie prawa przez błędną wykładnię należy wskazać, jak naruszony przepis zinterpretował sąd pierwszej instancji w zaskarżonym orzeczeniu, a jaka, zdaniem strony, powinna być jego prawidłowa wykładnia. Wnoszący skargę kasacyjną zobowiązany jest do wyjaśnienia, dlaczego przepis (hipoteza wyprowadzonej z tego przepisu normy prawnej), który sąd pierwszej instancji przyjął za mający zastosowanie w sprawie, "nie przystaje" do stanu faktycznego ustalonego w sprawie i jaki przepis powinien mieć zastosowanie. Sformułowane lakonicznie uzasadnienie w żaden sposób nie pozwala zrozumieć postawionego przez Skarżącą zarzutu w petitum skargi kasacyjnej. Podkreślić należy, że dla spełnienia wymogu z art. 174 pkt 2 P.p.s.a. nie wystarczy przytoczenie w petitum skargi kasacyjnej formuły o naruszeniu przepisów postępowania mającym wpływ na wynik sprawy, lecz konieczne jest wykazanie, który przepis postępowania został naruszony, w jaki sposób oraz wpływu zarzucanego naruszenia na wynik sprawy. Prawidłowe wskazanie podstaw kasacyjnych oraz należyte uzasadnienie skargi kasacyjnej ma kluczowe znaczenie dla skuteczności skargi kasacyjnej, a to przez wzgląd na wynikające z art. 183 § 1 P.p.s.a. związanie Naczelnego Sądu Administracyjnego zakresem skargi kasacyjnej. Zarówno z art. 183 § 1, jak i z art. 174 oraz art. 176 P.p.s.a. wynika, że do strony wnoszącej skargę kasacyjną należy takie zredagowanie tego środka odwoławczego, które umożliwi Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu odniesienie się do stanowiska Sądu pierwszej instancji we wszystkich kwestiach, które zdaniem strony zostały nieprawidłowo przez ten Sąd rozważone czy ocenione. Zaznaczyć należy, że Sąd nie może domniemywać intencji strony i samodzielnie uzupełniać, czy też konkretyzować zarzutów kasacyjnych lub ich uzasadnienia. Wniesiona w niniejszej sprawie skarga kasacyjna nie spełnia wymogów określonych omówionymi powyżej przepisami. Po pierwsze, art. 145 P.p.s.a posiada kilka norm prawnych, zaś nie zostało w skardze kasacyjnej sprecyzowane o którą konkretnie normę Skarżącej chodzi. Po drugie, w uzasadnieniu skargi kasacyjnej w ogóle o przepisie tym nie wspomniano, zatem nie wyjaśniono w jaki sposób zdaniem strony skarżącej został on naruszony. Również wniosek o dopuszczenie wymienionych dowodów nie mógł być uwzględniony, bowiem był bezprzedmiotowy. Skarżąca poza wyszczególnieniem dokumentów, nie wskazała ich związku z przedmiotową sprawą. W tej sytuacji nie ma podstaw, by stwierdzić wadliwość zaskarżonego wyroku. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną na podstawie art. 184 P.p.s.a. Mając na uwadze, że przesłana do Naczelnego Sądu Administracyjnego odpowiedź na skargę kasacyjną nie była podpisana, nie orzeczono o kosztach postępowania kasacyjnego. SNSA Jolanta Sokołowska SNSA Jacek Brolik SNSA Dominik Gajewski