III FSK 1393/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jacek Pruszyński po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku C. K. o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 maja 2026 r. sygn. akt III FSK 1393/25 w sprawie ze skargi kasacyjnej C. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 kwietnia 2025 r. sygn. akt III SA/Wa 14/25 w sprawie ze skargi C. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 26 listopada 2024 r. nr KOA/4637/Fi/24 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2023 r. postanawia oddalić wniosek o uzupełnienie wyroku.

Wyrokiem z 20 maja 2026 r., sygn. akt III FSK 1393/25, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną C. K. (dalej: Skarżący) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 15 kwietnia 2025 r., sygn. akt III SA/Wa 14/25, w sprawie ze skargi Skarżącego na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z 26 listopada 2024 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2023 r. Pismem z 14 lipca 2026 r. Skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika z urzędu (adwokata), wniósł o uzupełnienie ww. wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego przez przyznanie pełnomocnikowi z urzędu kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 157 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143, dalej: p.p.s.a.), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Na podstawie § 2 tego przepisu wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym. Z kolei zgodnie z art. 193 p.p.s.a. powyższe regulacje znajdują odpowiednie zastosowanie w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. W wyroku z 20 maja 2026 r. Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej Skarżącemu z urzędu, bowiem wynagrodzenie należne pełnomocnikowi z tego tytułu od Skarbu Państwa (art. 250 p.p.s.a.) przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w przepisach 258–261 p.p.s.a. Wniosek o przyznanie wynagrodzenia związanego z udziałem w sprawie pełnomocnika Skarżącego ustanowionego w ramach prawa pomocy, zgodnie z art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a., podlega więc rozpoznaniu przez referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Stosownie do art. 250 oraz art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego na zasadzie prawa pomocy przyznaje się za wykonane zastępstwo prawne, co oznacza, że następuje to po uprawomocnieniu się orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie i przez wydanie odrębnego postanowienia w wojewódzkim sądzie administracyjnym. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 § 1 i 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji postanowienia.